• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Machuca (2004)


Ιστορική | 121'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 20 Μαϊ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 21/03/2006
Διανομή: New Star
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 8.43/108.43/108.43/108.43/108.43/108.43/108.43/108.43/108.43/10   (8.43/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 20 Απριλίου 2007

Μνήμες φιλίας και αντίστασης στην Χιλή του 1973: ανάμεσα στην προσωρινή άνοιξη της εκλογής του Πινοσέτ και τον ερχομό του από μηχανής (λέγε με Νίξον) δικτάτορα Πινοσέτ, δύο 11χρονα αγόρια από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα γίνονται κολλητοί και μας προσφέρουν ένα ταραχώδες χρονικό απανωτών ανατροπών μέσα από τα μάτια τους. Αυτό που θα λέγαμε «φιλμ ευγενών προθέσεων» δηλαδή, και με μια κάποια τόλμη στην απόδοση ιστορικών λεπτομερειών, αλλά κατά βάση φτιαγμένο με μια φόρμουλα υπερβολικά αναγνωρίσιμη για να σε αιφνιδιάσει.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)




Παρασκευή 20 Μαΐου 2005

Σίγουρα υπάρχει μια σύγχυση όταν μια συμπαθητική ταινία έχει έναν ενοχλητικό τίτλο. Πόσο μάλλον όταν παραπέμπει σε μια γνωστή ελληνίδα ηθοποιό (;) που δεν έχει καμία απολύτως σχέση. Αλλά και αν ξεπεράσουμε αυτή την παρεξήγηση και πάλι θα διαπιστώσουμε ότι το Machuca του τίτλου είναι όνομα και μάλιστα αυτό του συμπρωταγωνιστή. Ούτε καν του πρωταγωνιστή. Δηλαδή φτιάχνεις μια ωραία ταινία και διαλέγεις έναν από τους χαρακτήρες στην τύχη για να την ονομάσεις. Και τελικά δίνεις την εύκαιρα στον κάθε άσχετο να ασχολείται με τον τίτλο αντί για την ίδια την ταινία. Και μάλιστα για μια ολόκληρη παράγραφο…

Στην Χιλή του 1973 λοιπόν δύο νεαροί ωριμάζουν. Αλλά γιατί στη Χιλή του 1973; Γιατί ήταν εκείνη η χρονιά που η κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε προσπαθούσε να αλλάξει την κοινωνία. Γιατί ήταν εκείνη η χρονιά που ένα πραξικόπημα αποφάσισε να τη σταματήσει βίαια. Μια λιγότερο γνωστή, αλλά εξίσου σημαντική 11η Σεπτεμβρίου, όταν και ο χαρισματικός ηγέτης αυτοκτόνησε, καθώς οι πραξικοπηματίες είχαν κυκλώσει την κατοικία του.

Η ειλικρίνεια αυτής της ταινίας δεν προέρχεται από την ιστορική της αλήθεια. Το ομώνυμο ντοκιμαντέρ για τον Αλιέντε περιείχε όλες αυτές τις δόσεις ιστορίας που χρειάζονται για μια τέλος πάντων άποψη της αλήθειας, αλλά δεν άγγιζε την ειλικρίνεια του Machuca. Διαχωρίζω τις έννοιες αλήθεια και ειλικρίνεια, γιατί θεωρώ ότι η πρώτη περίπτωση αφορά μια αντικειμενική προσέγγιση, ενώ η δεύτερη περιέχει το συναίσθημα, το οποίο όμως πάντα στο τέλος αναδεικνύεται πιο αληθινό από οποιαδήποτε κρίση. Τουλάχιστον στην τέχνη. Έτσι και εδώ λοιπόν η συναισθηματική ειλικρίνεια που πηγάζει από τον σκηνοθέτη Andres Wood και τα προσωπικά του βιώματα ως παιδί εκείνη την περίοδο βρίσκει τον δρόμο της προς την ψυχή μας και ασκεί ουσιαστικότερη επιρροή από όποια ιδεολογία. Επιλέγοντας να ακολουθήσει τις εμπειρίες του και να διηγηθεί τα συμβάντα μέσα από την οπτική ενός παιδιού πλησιάζει, λίγο επιτηδευμένα είναι η αλήθεια, το στόχο του. Γιατί παρά την τίμια ματιά του, καμιά φορά προκειμένου να μεταδώσει αυτό που θέλει ολισθαίνει σε κινηματογραφικές υπερβολές. Πάντως μεταδίδει αυτό που θέλει, το οποίο είναι τόσο αγνό, ώστε να του συγχωρήσεις με ευκολία τα λίγα παραπτώματα. Γιατί σε κάθε περίπτωση είναι λίγα.

Αντίθετα τα προτερήματα είναι πολύ περισσότερα. Συνοψίζονται στο ότι έχει κάτι να μεταδώσει και στο ότι τελικά το μεταδίδει. Αναλύονται στο μεστό σενάριο, στις αυθεντικές ερμηνείες και στην φροντισμένη παραγωγή. Κορυφώνονται στους διάσπαρτους, συγκινητικούς συμβολισμούς του. Ο τρόπος που εναλλάσσονται οι διαδηλώσεις αποτελεί μόνο τον πιο έντονο σε ένα εξαιρετικό φινάλε που φέρνει στο νου το χάος των Συμμοριών της Νέας Υόρκης.

Γενικά όμως το σύνολο φέρνει περισσότερο στο νου τις εθνικές υπερπαραγωγές των διάφορων φτωχών κινηματογραφικά χωρών. Αυτό δηλαδή σημαίνει Πολίτικη Κουζίνα: ιστορία και συναίσθημα σε ένα περιποιημένο πακέτο σημαντικής, αλλά και συμβατικής αξίας. Χωρίς βέβαια το τελευταίο της μελοδραματικό μέρος. Στη θέση του ένα γνήσιο αποκορύφωμα!

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Στάμος Δημητρόπουλος


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.