• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Phantom of the Opera (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Φάντασμα της Οπερας
- Γνωστό και ως:
Andrew Lloyd Webber`s The Phantom of the Opera (2004)

Μιούζικαλ | 143' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 10 Δεκ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 19/4/2005
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.38 %
Αξιολόγηση: 6.82/106.82/106.82/106.82/106.82/106.82/106.82/10   (6.82/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Το μεγαλύτερο μιούζικαλ του κόσμου!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


6 Δεκεμβρίου 2004

Ο Gaston Leroux το 1908 έγραψε το μυθιστόρημα τρόμου "Το Φάντασμα της Όπερας" που έμελλε να γίνει το αντιπροσωπευτικότερό του έργο, ένα έργο βασισμένο σε προσωπικές βιωματικές εμπειρίες του συγγραφέα. Το 1923 ο Carl Lemmal φτιάχνει την πρώτη βωβή ταινία που στηρίζεται στην ιστορία του διάσημου φαντάσματος κι έτσι ξεκινά η κινηματογραφική πορεία της διασημότερης και μίας από τις μακροβιότερες όπερες του Λονδίνου και του Broadway, που αριθμεί 50 κορυφαία βραβεία! Ανάμεσα σε αυτά, το «βιογραφικό» της εμπλουτίζεται από τρία Oliver, εφτά Tony, εφτά Drama Desk και τρία Outer Critic’s Circle.

Σε αυτήν την τελευταία κινηματογραφική μεταφορά του αυθεντικού μιούζικαλ του Andrew Lloyd Webber στη μεγάλη οθόνη, το σκοτεινό αισθησιακό παραμύθι αναδεικνύεται από τη σκηνοθεσία του Joel Schumacher (Phone Booth, Veronica Guerin) σε μία μεγαλειώδη κινηματογραφική ταινία, αρκετά πιστή στο θεατρικό μιούζικαλ και έχοντας τονισμένα τα ερωτικά στοιχεία της ιστορίας έναντι των στοιχείων τρόμου του πρωτότυπου μυθιστορήματος του Leroux.

Στην Όπερα του Παρισιού, η μικρή Κριστίν, ένα κοριτσάκι που έμεινε ορφανό σε παιδική ηλικία και τέθηκε υπό την κηδεμονία της Madame Giry, μεγαλώνει και εργάζεται ως χορεύτρια, ενώ παράλληλα δέχεται μαθήματα φωνητικής από μία μυστηριώδη ύπαρξη που η ίδια αποκαλεί «άγγελο της μουσικής». Η φωνή της εξελίσσεται καταπληκτικά και με τη βοήθεια του αγγέλου της καταφέρνει να γίνει πρωταγωνίστρια σε μία από τις παραστάσεις της Όπερας. Την ίδια στιγμή, ιστορίες ακούγονται στα καμαρίνια για το Φάντασμα της Όπερας, μία τρομαχτική φιγούρα που την έχει στοιχειώσει και που κάνει γνωστή την παρουσία του με τα γράμματα που στέλνει όταν έχει υλικές απαιτήσεις. Το φάντασμα και ο Άγγελος της μουσικής ενώνονται μπροστά στα μαγεμένα μάτια της αθώας Κριστίν και γίνεται ο εφιάλτης της όταν εκείνη αρχίσει να αισθάνεται τα πρώτα σκιρτήματα της αγάπης για τον γοητευτικό Ραούλ. Ποιος θα κερδίσει όμως στον ανελέητο πόλεμο που ξεκινά την καρδιά της γλυκιάς Κριστίν;

Φυσικά, δεν αποκαλύπτουμε το τέλος της σκοτεινής αυτής ιστορίας. Αποκαλύπτουμε όμως, πως η συνεργασία του Andrew Lloyd Webber και του Joel Schumacher έφερε πολύ καλά αποτελέσματα, αφού αυτή η κινηματογραφική μεταφορά δεν έχει να ζηλέψει πολλά πράγματα από τις ζωντανές θεατρικές παραστάσεις που έχουν κάνει διάσημο το μιούζικαλ. Γυρισμένο στο μεγαλύτερο μέρος της σε οπερετικούς ρυθμούς μιούζικαλ και εμπλουτισμένο με γοτθικά σκηνικά και φυσικά την υπέροχη μουσική του Andrew Lloyd Webber, προκαλεί αρκετές φορές ρίγη ενθουσιασμού και συγκίνησης στο κοινό, ενώ η σωστά δομημένη δράση της το ξεκουράζει από κάποια σημεία μουσικής εξέλιξης που θα δυσαρεστήσουν τους μη λάτρεις των μιούζικαλ. Η μουσική σε αρκετά σημεία είναι τόσο έντονη που κάνει τα λόγια των ηθοποιών να χάνονται, είναι τόσο μεγάλη όμως η ομορφιά της, που αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει απαραίτητα μειονέκτημα. Τα γνωστά τραγούδια της παράστασης βρίσκονται και στην ταινία, με πρωτοστάτες το "The phantom of the opera" και το "Music of the night, ενώ ο Webber συνέθεσε επιπλέον μουσική για να επενδύσει σκηνές της ταινίας και ένα ολοκαίνουριο τραγούδι με τον τίτλο "Learn to be lonely" που ακούγεται στους τίτλους τέλους της ταινίας από τη Minnie Driver.

Αρκετά καλή διανομή έχει γίνει και στους ερμηνευτές της ιστορίας, αν και πολλές φορές η δύναμη του μουσικού παραμυθιού καλύπτει τις όποιες ερμηνευτικές αδυναμίες τους. Ο Gerard Butler (Dear Frankie) ερμηνεύει τον απαιτητικό ρόλο του φαντάσματος αρκετά δυναμικά, τονίζοντας ιδιαίτερα τις ανασφάλειες και την ευαίσθητη πλευρά μίας καταδικασμένης από τη φύση μεγαλοφυίας. Το παιδί-θαύμα της Νέας Υόρκης, η δεκαεννιάχρονη Emmy Rossum (Mystic River, The Day after Tomorrow) στέκεται ικανότατη στα οπερετικά της και τραγουδιστικά της καθήκοντα (άλλωστε από 7 ετών είναι μέλος της παιδικής χορωδίας στη Μητροπολιτική Όπερα του Κέντρου Λίνκολν), αν και η αθωότητα με την οποία εμπλουτίζει το χαρακτήρα της σε κάποια σημεία καταντάει ψεύτικη. Ο Patrick Wilson (θεατρικός ηθοποιός) παρουσιάζει έναν Ραούλ δυναμικότερο από τις θεατρικές παραστάσεις, ενώ ξεχωρίζουν με τις ερμηνείες τους η Miranda Richardson στο ρόλο της Madame Giry και η απολαυστικότατη Minnie Driver στο ρόλο της Carlotta.

Τέλος, αξίζει να αναφέρει κανείς στα ατού της ταινίας τα πλούσια και ευρηματικά σκηνικά από τον Anthony Pratt, ο οποίος προσπάθησε μέσα από τη δουλειά του να τονίσει τη μακάβρια αίσθηση που θα έπρεπε να βγάζει η ίδια η ιστορία, ενώ και τα κουστούμια από την Alexandra Byrne είναι πολυτελέστατα και σωστά εναρμονισμένα με την ατμόσφαιρα του καλλιτεχνικού Παρισιού του 1870, με λίγες ίσως εξαιρέσεις στα «νυχτικά» της πρωταγωνίστριας, τα οποία μοιάζουν ραμμένα επίτηδες θαρρείς για να ξεσηκώσουν τα αντρικά πάθη.

Αφεθείτε, λοιπόν, στη μαγεία της θρυλικής όπερας και της μουσικής και ετοιμαστείτε να ταξιδέψετε σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι που θα σας κάνει να μην γκρινιάζετε για τα ευρώ που πληρώσατε, ακόμα κι αν δεν είστε οπαδοί των μιούζικαλ. Συμβουλή μας; Μη χάσετε την έναρξη της ταινίας, αφού στις πρώτες σκηνές υπάρχει μία από τις δυνατότερες σεκάνς όλης της ταινίας!

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
Θεανώ Κανελλίδου




Τετάρτη 26 Απριλίου 2005

THE PHANTOM OF THE OPERA – ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ




25 λέξεις – Η νεαρή και αδόκιμη σοπράνο Κριστίν, γίνεται μέσα σε ένα μόλις βράδυ η πρώτη φωνή της Παρισινής Όπερας. Πίσω από την καταξίωση της κρύβεται όμως ο «Άγγελος της Μουσικής», μια μυστηριώδης φιγούρα που είναι για χρόνια εγκατεστημένη στα έγκατα του περίφημου κτιρίου!

Στο Ράφι – Ουσιαστικά μετά την δισυπόστατη “Evita”, μια ταινία που κάθε φορά που την ξαναβλέπω μου αρέσει όλό και πιο πολύ, το “Phantom Of The Opera” είναι η δεύτερη απόπειρα μεταφοράς ενός εκ των μουσικών έργων του Andrew Lloyd Webber στην μεγάλη οθόνη. Αν εξαιρέσω βεβαίως την ιδιαιτέρως μέτρια κινηματογραφική προσαρμογή του “Jesus Christ Super Star”, που γνώρισε όπως ήταν φυσικό την αποτυχία, ο σπουδαίος Βρετανός συνθέτης, δεν έδειχνε μέχρι πρόσφατα να πολυνοιάζεται για το αν τα τόσο επιτυχημένα θεατρικά έργα, που κυριολεκτικά έσπασαν ταμεία σε Λονδίνο και Μπρόντγουει, θα προβάλλονταν κάποια στιγμή στην σκοτεινή αίθουσα.



Έχοντας παρακολουθήσει σχεδόν στο σύνολο του το έργο του μεγάλου Webber, πιστεύω πως θα ήταν λίγο δύσκολο το “Φάντασμα της Όπερας” να μην αποκτούσε κάποια στιγμή την κινηματογραφική του εκδοχή. Και αυτό το σκεπτικό στηρίζεται σε δύο σημεία. Πρώτον πως πρόκειται για το έργο του με την πιο όμορφη θεματολογία και δεύτερον επειδή στο παρελθόν υπήρξαν τουλάχιστον πέντε – τόσες τουλάχιστον έχω παρακολουθήσει – διαφορετικές εκδόσεις σε ταινία του φανταστικού διηγήματος του Gaston Leroux.



Από την πρώτη όμως φορά που το πανί συνάντησε την μορφή του Φαντάσματος, στις αρχές της δεκαετίας του 20’, με τον Lon Chaney σε βουβό μοτίβο να σκορπά τον τρόμο στην γαλλική πρωτεύουσα, μέχρι και την πολύ πρόσφατη gore εκδοχή του Argento, η νουβέλα του Leroux πέρασε πολλές διακυμάνσεις με πιο σημαντική φυσικά την μελοποίηση της από τα χέρια του μάγου Sir Andrew. Μόλις όμως στα 2003, δύο δεκαετίες σχεδόν μετά την πρεμιέρα στο Λονδίνο με τον Michael Crawford και την Sarah Brightman στους κεντρικούς ρόλους, πάρθηκε η απόφαση της μετατροπής του θεατρικού σε κινηματογραφικό. Ένα ρίσκο που δεν ήταν εύκολο για τον Webber αφού διακυβεύονταν – κυρίως – η φήμη ενός από τα σπουδαιότερα μουσικά έργα του.

Είναι αλήθεια πάντως πως από την πρώτη στιγμή η επιλογή του ονόματος του Joel Schumacher για την θέση του σκηνοθέτη ξένισε αρκετούς, που γνωρίζουν το πόσο αλλοπρόσαλλη είναι η ματιά του. Αρκεί απλά να μελετήσει κανείς τις τελευταίες του δημιουργίες που αλματωδώς μεταπηδούν από το ένα θέμα στο άλλο – από την μαχόμενη “Veronica Guerin” στο 70λεπτο απρόσμενο χιτ “Phone Booth” – για να αντιληφθεί κανείς πως μάλλον ο Schumacher αναζητά εναγωνίως ταυτότητα. Στο “Phantom” πάντως προσπαθεί να σταθεί όσο το δυνατόν πιο ουδέτερος , αφήνοντας την μουσική σε συνδυασμό με τα υπέροχα σκηνικά του Anthony Pratt, να οδηγήσουν από μόνα τους την υπόθεση.

Εξίσου δύσκολη υπήρξε και η επιλογή των πρωταγωνιστών, αφού οι διαβουλεύσεις για το αν έπρεπε ο Crawford - ένας θεατρικός ηθοποιός που ταυτίστηκε με τον ρόλο - να υποδυθεί το Φάντασμα, ή να δοθεί η ευκαιρία σε κάποιον νεότερο. Τελικά επιλέχτηκε η δεύτερη λύση, αφού ο Gerard Butler, που πήρε το χρίσμα, διέθετε και εμφανισιακά την γοητεία που απαιτούσε ο ρόλος. Και σε γενικές γραμμές δεν θα έλεγα πως τα πήγε άσχημα, αν αναλογιστεί κανείς πως είχε να κοντραριστεί στην συνείδηση όσων είχαν παρακολουθήσει το θεατρικό, με τον απόλυτο κάτοχο του ρόλου.



Από την μεριά της πρωταγωνίστριας, η επιλογή ήταν σαφέστατα λιγότερο δύσκολη, αφού η νεαρή αλλά με σημαντική φιλμική παρουσία την τελευταία χρονιά (The Day After Tomorrow, Mystic River) Emmy Rossum, κάλυπτε τις προϋποθέσεις που είχε καθορίσει ο σκηνοθέτης: Να είναι κάτω από είκοσι, να είναι όμορφη και να διαθέτει καλή φωνή. Τελικά η ερμηνεία της ως Κριστίν, η ορφανή κοπέλα που κάτω από την καθοδήγηση του Φύλακα Αγγέλου της κερδίζει το θερμό χειροκρότημα του απαιτητικού κοινού της Όπερας, είναι αξιόλογη και δείχνει πως η αδύνατη σγουρομάλλα έχει μέλλον. Πλάι της στέκεται – εμφανώς εκτός νερών αφού δεν είναι κινηματογραφικός ηθοποιός – ο Patrick Wilson, ως Ραούλ, ο φίλος από τα παιδικά χρόνια που κερδίζει την καρδιά της και η εξαίρετη βρετανίδα ρολίστα Miranda Richardson ως Μαντάμ Ζιρί, η γυναίκα που την πήρε υπό την κηδεμονία της, πριν πολλά χρόνια. Ικανοποιητική και η παρουσία της χαμένης τελευταία Minnie Driver, ως ντίβα Καρλότα, ρόλος που σε πολλά σημεία «σπάει» το ακραίο του δράματος.

Disc – Ακολουθώντας την μόδα των ημερών, η Prooptiki προσφέρει την ταινία σε δύο εκδόσεις ψηφιακού δίσκου, μία προς ενοικίαση και μία προς πώληση, που θα ακολουθήσει σε λίγες ημέρες. Η μονόδισκη έκδοση που ήδη υπάρχει στις προθήκες, περιλαμβάνει μόνον το κυρίως θέμα, φροντίζοντας όμως ταυτόχρονα προσφέρονται στον θεατή οι ιδανικότερες συνθήκες παρακολούθησης. Από το καλοφτιαγμένο μενού, που κυριαρχεί όπως είναι φυσικό το πασίγνωστο μουσικό θέμα και γίνονται οι επιλογές μπάντας και υποτίτλων και τα πρώτα ασπρόμαυρα λεπτά του φιλμ, έγινε σαφές πως η παραγωγή του “Phantom” είναι ξεχωριστή.

Θα πρέπει αρχικά να σταθώ στο ηχητικό κομμάτι του δίσκου, που είναι και αυτό που ενδιαφέρει σίγουρα περισσότερο εφόσον πρόκειται για μια μουσική κατά βάση ταινία, το οποίο με εντυπωσίασε από τις πρώτες κιόλας στιγμές. Πολύ πριν η Παρισινή Όπερα αποκτήσει χρώμα και αρχίσει το ταξίδι στα παρασκήνια, στην σκηνή και κατόπιν στα έγκατα του κτιρίου της Γαλλικής πρωτεύουσας, η προτεινόμενη μπάντα DTS 5.1 γέμισε με ήχους το δωμάτιο, δίνοντας υπόσχεση για ένα φαντασμαγορικό υπερθέαμα. Και πραγματικά στο σύνολο του το “Phantom” δεν άφησε κανένα απολύτως περιθώριο για παράπονο. Η σκηνή μάλιστα που η Κριστίν έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τον Άγγελο της Μουσικής, μέσω ενός καθρέφτη, καταχωρήθηκε ήδη στις πιο αγαπημένες μου, αφού οι δυνατοί διάλογοι δοκιμάζουν, τις αντοχές όχι μόνον του κεντρικού αλλά και όλων των περιφερειακών ηχείων. Άψογη δουλειά!!!

Οπτικά και σε ότι αφορά την εικόνα που προσφέρεται σε κάδρο αναμορφικό 2.35/1, υπάρχουν μερικά προβληματάκια, κύρια στις σκηνές που φωτίζονται μόνο από μερικά κεριά και οι μεγάλες επιφάνειες εμφανίζουν το φαινόμενο του pixelation. Κατά τα άλλα τα χρώματα αποδίδονται πολύ όμορφα σε όλους τους καφετί τόνους τονίζοντας το κλασσικό της περιόδου που αναφέρεται η υπόθεση (1870).

Η συλλεκτική έκδοση που προβλέπεται να κυκλοφορήσει σε περιορισμένα αντίτυπα την εβδομάδα του Πάσχα, αρχικά εκπλήσσει από το περιτύλιγμα της αφού προσφέρεται σε ένα διπλό σετ όμορφα τοποθετημένο σε μια βελούδινη καλαίσθητη κασετίνα. Ο πρόσθετος δίσκος είναι γεμάτος με στοιχεία γύρω από το πώς φτιάχτηκε το φιλμ και εκτός βέβαια από το τυπικό Promotional “Making Of”, υπάρχουν συνεντεύξεις με τους πρωταγωνιστές, αφιέρωμα στο έργο των σκηνογράφων και των υπευθύνων για την ένδυση, στιγμές από την ηχογράφηση των τραγουδιών στο στούντιο Abbey Road και αναφορές στον θρύλο που είναι βασισμένη ολόκληρη η ιστορία του Leroux. Το σημαντικότερο extra όμως αφορά πολύ σπάνια πλάνα από την θεατρική παράσταση όπως παίχτηκε σε σκηνή του Λονδίνου για να επιχειρήσετε μια μικρή σύγκριση των δύο εκδοχών του έργου. Συλλογή πραγματικό διαμάντι!

Μμμμ… - Ήμουν απόλυτα βέβαιος από την αρχή πως η οικιακή έκδοση του “Phantom Of The Opera” θα μου κέντριζε το ενδιαφέρον πολύ περισσότερο από την theatrical. Η σχέση του DVD με ένα ποιοτικό home cinema είναι αμφίδρομα ποιοτική, αφού η απόδοση και των δύο ανεβαίνει κατακόρυφα όσο κυλούν τα λεπτά. Αναμφίβολα για τους λάτρεις των μιούζικαλς αποτελεί πρόταση προς παρακολούθηση ενώ οι συλλέκτες που θα αποκτήσουν την διπλή limited edition θα προσθέσουν στην συλλογή τους ένα πραγματικό διαμάντι!

ΕΙΚΟΝΑ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
ΗΧΟΣ – 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)
EXTRAS – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
THE PHANTOM OF THE OPERA – – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Legacy - ΓΕΩΡΓΙΑ ΡΟΖΑΚΗ - Unverified - Τετ 08 Δεκ 2004 - 15:21
ΒΡΕΘΗΚΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΑ VILLAGE CINEMA´S ΣΤΟΥ ΡΕΝΤΗ 07-12. ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ, ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ!!! ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΣΩΣΤΑ ΔΙΑΝΕΜΗΜΕΝΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΕΡΕΤΙΚΑ -ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΤΟΣΟ ΤΕΛΕΙΑ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΜΕΝΑ, ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΚΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ, ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ, ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΧΩ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ, ΕΙΧΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΔΩ ΤΕΤΟΙΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ, ΜΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΘΟΥΣ... ΤΗΝ ΠΙΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ...!!!
ΓΕΩΡΓΙΑ ΡΟΖΑΚΗ
 
Legacy - HOBBIT - Unverified - Σάβ 11 Δεκ 2004 - 12:46
ΠΑΠΑΡΙΑΑΑ...

HOBBIT
 
Legacy - Basilis - Unverified - Δευ 13 Δεκ 2004 - 10:59
Apla katapliktiki tainia.Mageia! Apo ti mousiki os ta skinika. Se olo to cinema den akougotan oute psithiros!
Basilis
 
Legacy - nionios - Unverified - Δευ 13 Δεκ 2004 - 18:59
Ποιος θα το περιμενε οτι ο Gerard Butler του "Tomb Raider" και "Timeline", ειχε κρυμμενα ερμηνευτικα ταλεντα, αλλα και θεσπεσια φωνη. Το οτι ειναι ωραιος το ειχαμε ανακαλυψει σε μεγαλο βαθμο απο τη μινι σειρα "Attila, the Hun". Very hot and sexy stuff!!!
nionios
 
Legacy - thecla25 - Unverified - Τρί 14 Δεκ 2004 - 12:26
Ειδα την ταινια στο Αττικον και τρελαθηκα! Με συγκινησε οσο λιγες ταινιες! Δεν ειχα δει το μιουζικαλ, απλα το ηξερα και ηξερα και καποια τραγουδια, οποτε η ατμοσφαιρα με συνεπηρε! Καποιοι πιστοι της θεατρικης βερζιον ειπανε οτι το Φαντασμα δεν ειναι τοσο τρομακτικο και ο Gerard Butler δεν εχει τη φωνη του κλασσικου Michael Crawford. Ναι, η φωνη του Butler δεν ειναι τοσο εκπαιδευμενη οσο των αλλων ηθοποιων, αλλα βγαζει τετοιο παθος, τετοιο συναισθημα, που μου φερνει δακρυα στα ματια (και οχι, δεν ειμαι απο αυτες που κλαινε με το παραμικρο στο σινεμα...). Δειτε την, αφηστε την να σας παρασυρει... Και παρτε και το soundtrack της ταινιας, ειναι υπεροχο, με κατα τη γνωμη μου καλυτερη ενορχηστρωση απο το θεατρικο! Αα, και αν πατε στο Αττικον, μη χασετε την αρχη, εχουνε ενα σκετσακι με δυο ηθοποιους να ανεβαινουν ζωντανα στη σκηνη και να ερμηνευουν με λιγη προζα το "The Phantom of the Opera", ομορφη σκηνη. :)
thecla25
 
Legacy - phantom23 - Unverified - Σάβ 18 Δεκ 2004 - 00:37
fantasmagoria eikonon xromaton koustoumion synaistimaton skinon.Oi skines pou apogeionoun tin dynamiki tis tainias einai oi 2 xaraktiristikes:I proti stin arxi ekei pou apokalyptetai o polyelaios kai exaitias tou "zontanevei" i opera kai i defteri ekei opou to "fantasma" kovei ta sxoinia tou polyelaiou o opoios afou tromokratei to koino "prosgeionetai" sto stage tis operas kai tin katastrefei.A MUST SEE- MASTERPIECE-FANTASMAGORIA!
phantom23
 
Legacy - dio - Unverified - Δευ 20 Δεκ 2004 - 03:37
καλη ταινια,ειχε κατι το ξεχωριστο αλλα μην τρελαθουμε κιολας...
dio
 
Legacy - than - Unverified - Δευ 20 Δεκ 2004 - 14:10
eksairetiki tainia me fisika katapliktiki mousiki.ena gemato theatro eixe meinei me anoikto to stoma...poloi kaloi oi hthopioi me skinika kai kostoumia gia oskar.mia apo tis kaliteres tainies tis xronias...
than
 
Legacy - ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι.Γ. - Unverified - Δευ 27 Δεκ 2004 - 08:12
φοβερες ερμηνειες,φοβερη μουσικη,φοβερα σκηνικα,φοβερα κουστουμια με λιγα λογια εξαιρετικο και σαφως το καλυτερο μιουσικαλ μεχρι σημερα.

9/10
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι.Γ.
 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Κυρ 02 Ιαν 2005 - 00:21
Τη μεταφορα του απο τον Σουμαχερ, την περιμενα πιο... ανατρεπτικη. Ακολουθησε την πεπατημενη, με αρκετα συμβατικη σκηνοθεσια.
Το εργο ειναι καλο, αλλα το σωζει πραγματικα το φιναλε του και ο πρωταγωνιστης (Φαντασμα) που ειναι καταπληκτικος.
Απο κει και περα η Κριστιν-πρωταγωνιστρια για τα μπαζα... κακη απο καθε αποψη και κυριως ΦΩΝΗΤΙΚΑ!
Απολαυστικη η γνωστη Μινι Ντραιβερ (μεγαλο ταλεντο) και βεβαια εγγυηση η Μιραντα Ριτσαρσον.
Δειτε το αξιζει, αλλα μην αγορασετε το soundtrack! Ειναι τραγικο. Αναζητηστε την αρχικη εκτελεση του Weber εχει ανωτερους τραγουδιστες...

Amphipolis
 
Legacy - wweagle - Unverified - Σάβ 15 Ιαν 2005 - 10:00
Το εργο ηταν απλα καταπληκτικο!Αν και δεν εχω δει πολλα μιουζικαλ,μπορω να πω πως θα περασει πολυς καιρος για να δω ενα ισαξιο του Φαντασματος της Όπερας.Η μουσικη μαζι με το παθος των ηθοποιων σε μαγευουν.Ο Gerard Butler που ειχε τον πιο απαιτητικο ρολο ηταν τελειος -και ερμηνευτικα και τραγουδιστικα.Όσοι δεν το εχουν δει ακομα,να το κανουν και ειμαι σιγουρη πως θα το λατρεψουν -ακομα και αυτοι που δεν ειναι fan των μιουζικαλ.
wweagle
 
Legacy - mm - Unverified - Σάβ 15 Ιαν 2005 - 21:12
Αξιολογη προσπαθεια, με καταπληκτικη μουσικη και τραγουδια -- αν και η πιθανον περιορισμενη μουσικη παιδεια καποιου θα μπορουσε να οδηγησει σε ασυγκρατητη βαρεμαρα και νυστα...

Το `φαντασμα` αποτελει τον κυριο ηρωα της ταινιας, γεματο αντιφατικα χαρακτηριστικα: εγωκεντρικο και αυταρχικο σε παθολογικο βαθμο απο τη μια, χαμενο στη δυστυχια της μοναξιας του, στη `φυλακη` οπου τον οδηγησε η εξωτερικη του παραμορφωση απο την αλλη. Μια παρανοϊκη μουσικη διαννοια με πολλες ευαισθησιες, οι οποιες χανονται μεσα στην παρανοια που τον εχει οδηγησει η απομονωση. Συγκλονιζει ο αγωνας του να `ξορκισει` την ασκημια του δημιουργωντας θεϊκη μουσικη και προσπαθωντας να αιχμαλωτισει ενα αγγελικο πλασμα το οποιο θα ενσαρκωνει τη μουσικη του αιωνια. Με λιγη προσοχη στους στιχους των τραγουδιων, νιωθει κανεις το εσωτερικο δραμα του πλασματος αυτου και δε μενει σε χυδαιες σκεψεις του στυλ `γιατι δεν τη βαζει κατω να της πεταξει τα ματια εξω`....

Τελος, η υποθεση διαδραματιζεται στο θεατρο της οπερας του Παρισιου, και δε μπορω να καταλαβω οσους το θεωρησαν αυτο μειον της ταινιας: το αρχικο σεναριο και η ολη ιστορια και ντορος γινεται με φοντο αυτο το θεατρο (εξ`ου και ο τιτλος). Μεταφεροντας σκηνες εκτος θεατρου θα αλλαζε ολοκληρωτικα το θεμα της ταινιας.

Προκειται λοιπον για ενα κλασικο μιουζικαλ, ενα ειδος `κινηματογραφικης οπερας` και οχι για μια απλη ταινια. Όποιος δεν ηταν προετοιμασμενος να δεχθει και να επεξεργαστει κατι τετοιο, καλυτερα θα ηταν να μην ειχε επιχειρησει να δει την ταινια.
mm
 
Legacy - THEMIS - Unverified - Παρ 11 Φεβ 2005 - 17:31
ασχολιαστη ταινια...ο υπνος που εριξα ηταν πολυ καλος
THEMIS
 
Legacy - gianna30 - Unverified - Τρί 15 Φεβ 2005 - 13:52
ΥΠΕΡΟΧΗ, ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ, ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ταινια! 3 φορες την εχω δει ως τωρα! Και φυσικα ο πρωταγωνιστης Gerard Butler ειναι ΚΟΥΚΛΟΣ! Αν γινοταν να γραψετε ενα who is who για να μαθαιναμε περισσοτερα για τα φιλμ που εχει πρωταγωνιστησει...
gianna30
 
Legacy - ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΡΓΙΕΤΑ - Unverified - Κυρ 20 Μαρ 2005 - 15:46
Η ΤΑΙΝΙΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ. ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ,ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ (ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΗ ΤΗΣ MINNIE DRIVER & ΤΟΥ GERARD BUTLER),ΣΚΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ.ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΞΟΧΗ!!!!!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΡΓΙΕΤΑ
 
Legacy - Δημοσθενης Καραγιαννοπουλος - Unverified - Παρ 03 Ιουν 2005 - 04:50
Ομολογω οτι νιωθω καπως μπερδεμενος. Περαν των οποιων συναισθηματικων δεσμων που εχω με το θεμα της ταινιας, κι η ιδια η ταινια ως ταινια με μπερδεψε αρκετα.
Κατ` αρχην σκηνοθεσια, εκει οπου η ουδετεροτητα κι η λειτουργικοτητα αυτης απο τον Schumacher ηταν μια θετικη εκπληξη για μενα. Τα κοστουμια ηταν εκπληκτικα και σε διαφορες στιγμες το οπτικοακουστικο θεαμα που σου προσεφερε σε ανεβαζε στα ουρανια. Θετικες κι οι επιλογες του casting, με μονο εξαιρεση τον ρολο του Raul.
Παμε στα αμφιλεγομενα μερη τωρα. Παρα πολυ τραγουδι ακομα και σε στιγμες που φαινεται οτι η πλοκη "κολλαει" κι ειναι αναγκαια η χρηση διαλογου για να σπασει ο παγος. Η δυνατοτερη στιγμη της ταινιας ερχεται νωρις (εκει οπου μεσα σ` ενα αριστουργηματικο πενταλεπτο παιζει το βασικο θεμα της ταινιας) κι απο κει και περα ο μεσος θεατης θα μπορουσε να αισθανθεια καποια σημαδια βαρεμαρας. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω οτι τα πολυ κατωτερα "τεχνικα" (τοσο με την εννοια των τεχνικων μεσων οσο και της τεχνης καθεαυτης)Chicago και Moulin Rouge ηταν πολυ πιο αμεσα και πιο συγχρονα. ΟΚ ομως, εδω εχουμε να κανουμε με οπερα. Κανονικη οπερα, διασκευασμενη με μορφη μιουζικαλ για τον κινηματογραφο. Και τελικα το Φαντασμα μαλλον κερδιζει το στοιχημα, γιατι μπορει το peak του να ερχεται νωρις, αλλα κραταει ωστοσο καποιες πολυ πολυ δυνατες στιγμες για το τελος. Κι επειδη αυτες οι μικρες στιγμες ειναι αυτες που πραγματικα εχουν νοημα στην ζωη...
Βαθμολογια: 7
Δημοσθενης Καραγιαννοπουλος
 
Legacy - ΜΑΤΙΝΑ - Unverified - Κυρ 18 Μαρ 2007 - 02:48
Προκειται για το καλυτερο μιουζικαλ που εχει να επιδειξει μεχρις στιγμης ο συγχρονος κινηματογραφος!!!Εξαιρετικες ερμηνειες,καταπληκτκη μουσικη,φανταστικα κουστουμια και σκηνικα!Ο Gerard Butler δικαιολογημενα κλεβει την παρασταση,αφου ειναι προφανες οτι εκανε το φαντασμα κοματι του εαυτου του!Μοιαζει σαν να γεννηθηκε για να παιξει αυτο το ρολο!Η Εmmy Rossum ομοιως ανταποκρινεται στις απαιτησεις του ρολου της!Μεσα σ`αυτη τη χημεια που υπαρχει μεταξυ των 2 ηθοποιων μοναδικο θυμα φανταζει ο Patrick Wilson ο οποιος περναει στην αφανεια!!!!
ΜΑΤΙΝΑ
 
Legacy - παπαδακη φωτεινη - Unverified - Πεμ 29 Μαρ 2007 - 09:51
πισταβω οτι ηταν μια πολυ καλη ταινια με φοβερα εφε που μαγευουν τον θεατη και του δημιουργουν πολυ καλες εντυπωσεις.
παπαδακη φωτεινη
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.