• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Born into Brothels: Calcutta`s Red Light Kids (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γεννημένοι στα Πορνεία

Ντοκιμαντέρ | 85' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Μπενγκάλι - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2005

“Charity is a coat you wear, twice a year” (Praying for Time- George Michael, from LP Listen Without Prejudice)

Φτώχια, υπανάπτυξη, κακοποίηση και παιδική πορνεία στην πρωτεύουσα του Τρίτου Κόσμου, Καλκούτα. Κόκκινα φανάρια, για τους γόνους γυναικών του δρόμου, χωρίς ορίζοντα, με άδηλα όνειρα και εθισμό στην καθημερινή βαναυσότητα. Βαρύ (και ασήκωτο) θέμα, αξιωματικά δύσκολο στον χειρισμό. Η επτάχρονη έρευνα της βρετανίδας φωτογράφου, με έδρα τη Νέα Υόρκη, Zana Briski, δεν αρκέστηκε στην καταγραφή εικόνων και συνάμα ανάδειξη των στοιχείων που συνομολογούν την παιδική εξαθλίωση. Με προσωπικό κόστος, η «Θεία Ζάνα», έδωσε όνειρο και μάλιστα άρρηκτα συνδεδεμένο με την τέχνη (της φωτογραφίας) σε μια ομάδα παιδιών, αναθέτοντας στα ίδια την διττή αποστολή να βγουν με όπλο την κάμερα από το αδιέξοδο της ζωής τους, στέλνοντας στον υπόλοιπο κόσμο το μήνυμα πως κάτι έχει αργήσει απελπιστικά να γίνει ώστε να αλλάξει αυτή η ντροπιαστική για τον πολιτισμένο κόσμο πραγματικότητα.

Λεπτοδουλεμένο μοντάζ, καλλιτεχνική φωτογραφία, αποφυγή φθηνού συναισθηματισμού, εύγλωττη αφήγηση χωρίς περιττούς πλατιασμούς, όλα είναι εκεί. Όμως η κυρίαρχη αίσθηση που παραμένει διάχυτη σε όλη τη διάρκεια του οδοιπορικού είναι ότι λείπει η δυναμική προσέγγιση, η in-your-face αισθητική που αποδυναμώνει κεντρικής σημασίας, όσο και κατ’ ανάγκη αποκαλυπτικά, πλάνα. Αίσθηση που εντείνεται από την υπερβολική έκθεση της ίδιας της σκηνοθέτου, η οποία παρεμβάλλεται ψελλίζοντας άνευρες έως αφελείς ατάκες, εκεί που θα έψαχνε κανείς να βρει… απεγνωσμένα έναν Michael Moore για να… αποκαταστήσει την έννομη τάξη! Ή έστω, κάτι ανάμεσα σ’ αυτές τις δυο προσεγγίσεις.

Είναι ολοφάνερο ότι η κ. Briski συνέθεσε μια οπτικοακουστική μαρτυρία κατάλληλη για όλα τα ακροατήρια, ειδικότερα δε για τα ίδια τα παιδιά – πρωταγωνιστές της. Υλικό για φιλανθρωπικά γκαλά, όπου οι εικόνες φέρνουν ένα χαμόγελο αισιοδοξίας, εκεί όμως που, σύμφωνα με την κλασική “what happened to them” τελική σεκάνς, λίγα ήταν τα παιδιά εκείνα που τελικά είχαν μια καλύτερη ζωή μετά από αυτό το φιλανθρωπικό project. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο, αν ήμουν στη θέση της κ. Briski, δεν θα έκλεβα τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ειδικά απ’ αυτά τα δύσμοιρα παιδιά. Εκτός αν το βραβείο oscar για καλύτερο documentary θα μπορούσε να σημαίνει κάτι και γι ‘αυτά εκτός από προσωπική δικαίωση.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Τάκης Γκαρής


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.