 | - Αυθεντικός Τίτλος:
The three Burials of Melquiades Estrada
- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οι τρεις Ταφές του Μελκιάδες Εστράδα
|
· Είδος: Δραματική
· Παραγωγής: 2005
· Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 17 Νοεμβρίου 2005
· Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 03/2006
· Διάρκεια: 120'
· Διανομή: Προοπτική
· Χρώμα: Έγχρωμο
· Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
· Γλώσσα: Αγγλικά - Ισπανικά
· Δείκτης Καταλληλότητας: 
· Αξιολόγηση:  (6.83/10)
· Aντιφατικότητα ψήφων:
· Δημοτικότητα: 0.08 %
· Κριτική (από μέλη του Cine.gr):
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2005
 Ο Μελκιάδες Εστράδα πέθανε μια φορά, αλλά θάφτηκε τρεις! Έπρεπε να αναπαυτεί πάση θυσία, βλέπετε, στην προσωπική του ουτοπία, κάπου στο ορεινό Μεξικό. Γι’ αυτόν τον λόγο ο καλύτερος του φίλος, ο φονιάς του και … το πτώμα του θα ξεκινήσουν ένα μακρύ ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου θα λάβει χώρα μια απρόσμενη διαδικασία συμφιλίωσης και αυτογνωσίας.
Απαιτητικό σκηνοθετικό εγχείρημα για τον Tommy Lee Jones, ο οποίος την ίδια στιγμή βρίσκεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο του σύγχρονου «μοναχικού καουμπόι» - για τον οποίο απέσπασε το βραβείο ανδρικής ερμηνείας στις Κάννες. Εξάλλου, στο σύνολό του το ταξίδι των «τριών τάφων» μοιάζει να δανείζεται πολλά στοιχεία από το γουέστερν, δίνοντας ταυτόχρονα μεγάλη έμφαση στη σύζευξη γεωγραφικού-πολιτιστικού στίγματος. Ο Jones ξεκινάει κατακερματίζοντας τον χρόνο για να καταλήξει στη πλήρη απώλειά της αίσθησής του, μια μετάβαση που δεν αποδεικνύεται απόλυτα ομαλή. Πριν από καθετί άλλο όμως, το σενάριο του Guillermo Arriaga, έχει εξασφαλίσει στην ταινία την υποβλητικότητα ενός σύγχρονου μύθου – αυτό υπήρξε και το δεύτερο φεστιβαλικό βραβείο της.
Βαθμολογία: (6/10)
Κωνσταντίνος Σαμαράς
Παρασκευή 17 Μαρτίου 2006
 25 λέξεις – Είχε δώσει μια υπόσχεση στον φίλο του και τώρα πρέπει να την κρατήσει. Αν ποτέ εκείνος έχανε την ζωή του στο αφιλόξενο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, να επέστρεφε το σώμα του για ταφή πίσω στην πατρίδα του το Μεξικό. Μόνο που ταυτόχρονα ο σκληροτράχηλος γελαδάρης Πιτ Πέρκινς πρέπει να πάρει και την δική του εκδίκηση για τον άδικο χαμό του καλού του συντρόφου Μελκιάδες Εστράδα.
Στο Ράφι – Μέσα σε μια χρονιά που έχει βάλει φαρδιά πλατιά, η πολιτική, την υπογραφή της στα κινηματογραφικά σενάρια που προέρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ακόμη μια ταινία έρχεται να προστεθεί στο σύνολο των διαμαρτυρομένων γύρω από το σύστημα αξιών της Υπερδύναμης. Πετυχαίνοντας το μάλιστα με έναν τρόπο που άλλοτε είναι γλυκός και μελαγχολικός, γνωρίζοντας μας μέσω των φλασμπάκς τον χαρακτήρα του φιλήσυχου Μεξικάνου που αναζήτησε μια καλύτερη τύχη σαν βοσκός στο Τέξας και άλλοτε απίστευτα βάναυσος και βάρβαρος, όταν πέφτουν τα γκρο πλαν του άψυχου κουφαριού του, που με έκδηλη παράνοια ο στενός του φίλος προσπαθεί να κρατήσει μακριά από την σήψη. Το φιλμ που στηρίζεται σε ένα σενάριο του περίφημου από το επίσης έξοχο 21 Grams, Guillermo Arriaga – η τεχνοτροπία του οποίου γίνεται αντιληπτή άμεσα, στο τεχνητό μπέρδεμα του πρώτου ημιώρου – σκαλίζει τις αδυναμίες επαφής που δημιουργούνται ανάμεσα στους ακρίτες των δύο χωρών, ΗΠΑ και Μεξικό, που βρίσκονται εκατέρωθεν του φυσικού συνόρου τους, του Ρίο Γκράντε.
 Από την μια, η Αμερική, πλούσια, πανίσχυρη και αλαζονική, μοιάζει να μην αντέχει άλλους λαθρομετανάστες που κατά δεκάδες καθημερινώς κάνουν το ταξίδι μονόδρομος, διαβαίνοντας τα αφιλόξενα φαράγγια της Σιέρρα Μάντρε. Από την άλλη ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, φτώχεια, εξαθλίωση αλλά ταυτόχρονα και καλοσύνη, με την ελπίδα να φωτίζει στα μάτια όλων όσων επιδιώκουν, ακόμη και παράνομα, ένα καλύτερο αύριο, ακόμη και σαν εργάτες, στις Νοτιοδυτικές Πολιτείες. Σκηνοθετημένο έντεχνα από τον πολύπειρο πρωταγωνιστή Tommy Lee Jones, που δείχνει να χρησιμοποιεί ατόφια κομμάτια δημιουργικότητας από όσους σπουδαίους σκηνοθέτες έχει συνεργαστεί κατά το παρελθόν, το Three Burials, καταφέρνει να αναδείξει αυτές τις αντιθέσεις, τονίζοντας πολύ όμως και τον αστάθμητο παράγοντα μοίρα, που θα φέρει κοντά με αλληγορικές συγκυρίες και συμπτώσεις, τις ζωές μερικών εντελώς διαφορετικής αντίληψης ανθρώπων. Ο ίδιος μάλιστα κάνει ένα από τα γνωστά του, υψηλού επιπέδου, πρωταγωνιστικά του περάσματα στον ρόλο του ραντσέρου με το σκαμμένο πρόσωπο Πέρκινς, που έχει διδαχθεί τόσα πολλά από την ζωή και δεν πρόλαβε να τα περάσει στην σκέψη του καλού του φίλου και αδικοχαμένου Μελκιάδες. Δίπλα του ο καταπληκτικός ρολίστας Barry Pepper, υποδυόμενος τον υπερφίαλο ρατσιστή συνοριοφύλακα, ξετυλίγει μερικές ακόμη πτυχές του ταλέντου του.
Disc – Ούτε κρύο, ούτε ζέστη για την έκδοση DVD που προσφέρει η Prooptiki. Ελληνικής κατασκευής δίσκος, με σχετικά καλό περιτύλιγμα και ακίνητο μενού που δεν σε κερδίζει για τις ευκολίες του, που σκοπό του έχει να αναπαραγάγει το φιλμ δίχως να προσφέρει αυτό το κάτι παραπάνω. Στον τεχνικό τομέα θα ήθελα να σταθώ περισσότερο στην εικόνα που προσφέρεται σε αναμορφικό κάδρο widescreen, και χαρακτηρίζεται από μια απόλυτη φυσικότητα, που δίνει σωστά όλους τους υπερβολικά γήινους χρωματισμούς που μπορεί να συναντήσει κανείς ταξιδεύοντας στην έρημο που χωρίζει τις δύο χώρες. Ελάχιστα προβληματάκια συμπίεσης – είναι δυόμισι ώρες ταινία – δεν χαλούν την γενικότερα καλή αίσθηση. Ηχητικά, η δράση περιορίζεται μόνο στα μπροστινά τμήματα της Dolby Digital 5.1, με τους διαλόγους να δίνονται πολύ σωστά στο κανάλι, αφού η περιφέρεια είναι ανύπαρκτη, όπως και το μουσικό θέμα, που δεν προσέχθηκε ιδιαίτερα από τον Jones.
 Στα πρόσθετα πολύ θα ήθελα να υπάρχει ένας παράλληλος σχολιασμός από τον σκηνοθέτη, που θα τα έλεγε όπως συνηθίζει για ακόμη μια φορά έξω από τα δόντια για το σύστημα που εκκολάπτει φασιστικούς χαρακτήρες σαν αυτό του οπλισμένου με μανία ρέιντζερ. Δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι τέτοιο με συνέπεια να περιοριζόμαστε σε μερικά απλοϊκά πλάνα από τα γυρίσματα που συνδυάζονται με συνεντεύξεις των κύριων συντελεστών αλλά κι ένα πολύ ενδιαφέρον ταινιάκι μικρού μήκους του σεναριογράφου Guillermo Arriaga.
Μμμμ… - Αναμφίβολα μέσα στις πέντε πιο δυνατές ταινίες της χρονιάς, δεν χρησιμοποιώ επίτηδες τον όρο καλύτερες, διότι καλύτερο τελικά στο σινεμά δεν είναι το πιο άρτιο σκηνοθετικά, αλλά αυτό που τελικά σου αφήνει κάτι, μετά το πέρασμα του. Και οι Τρεις Ταφές κυριολεκτικά, γι αυτόν που θα αφεθεί στο νανουριστικό τους τέμπο δίνουν πολύ περισσότερα από όσα υπόσχονται.
Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)
· Σχόλια Χρηστών:
- Τετάρτη, 5 Απριλίου 2006 - 0:30 πμ
Αριστουργημα τα λογια περιτευουν , πρεπει να`σαι πολυ ...."λακαμας" για να λες ελεος μπροστα σε ενα αυθεντικο αριστουργημα!
[βαθμ.10/10 ,επισης για την μικρου μηκους ταινια του σεναριογραφου 10/10 στα εξτα του ντι - βι - ντι!]
Γιώργος Νάτος
Eπεξεργασία
|
