• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Da Vinci Code (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κώδικας Da Vinci

Μυστηρίου | 149' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 18 Μαϊ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/10/2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 29/4/2009
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά - Λατινικά
Δημοτικότητα: 0.69 %
Αξιολόγηση: 5.15/105.15/105.15/105.15/105.15/105.15/10   (5.15/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Αναζήτησε την αλήθεια, αναζήτησε τους κώδικες.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 17 Μαΐου 2006 - 14:45

Πολύ κακό για το τίποτε, λοιπόν: δε χρειαζόταν δα και μαγικές ιδιότητες για να το μαντέψεις! Η ταινία-αρπαχτή που τροφοδότησε άλλη μία αλυσίδα τηλε-αντεγκλήσεων δεν είναι παρά ένα αργόσυρτο θρίλερ που προκαλεί βαθιά χασμουρητά. Να συνοψίσουμε εν τάχει το ντόμινο της συνωμοσιολογίας: ένας καθηγητής εξειδικευμένος στη μελέτη των συμβόλων καλείται μία νύχτα στο μουσείο του Λούβρου, όπου έχει διαπραχθεί μία γριφώδης δολοφονία. Με τη συνδρομή μίας θηλυκής κρυπτολογικής ιδιοφυίας, θα ξετυλίξουν το μίτο του μυστηρίου μέσα από κρυμμένα μυστικά στα έργα του Leonardo Da Vinci. Ιδού για τους αδιάβαστους - υπάρχουν ακόμα τέτοιοι;- τα βασικά συστατικά του bloskbuster τυφώνα που μας έπληξε στα καλά καθούμενα.

Όσο για τους υπόλοιπους; Αυτοί μπορούν ήδη να ξεκινήσουν το γαϊτανάκι συζητήσεων σε κενό αέρος: "Το είδες; Καλό, δε λέω, αλλά το βιβλίο άλλο πράγμα...". Όντως ο Dan Brown είχε τουλάχιστον τη συγγραφική πονηριά που απαιτούνταν για να δομήσει έναν παρα-φιλολογικό μύθο που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα - εύστοχα κάποιος συνάδελφος παρατήρησε ότι επρόκειτο για ένα είδος λογοτεχνικού "24". Ο Ron Howard, από την άλλη, επιχείρησε να ακολουθήσει τη συνταγή της επιτυχίας στράτα-στρατούλα, ακολουθώντας σαν καλό μαθητούδι την πορεία του βιβλίου. Μόνο που αποτελεί μία κάκιστη επιλογή φιλμοκατασκευαστή, που αδυνατεί να ρυθμίσει σε ανεκτό επίπεδο την καταιγιστική φλυαρία και να πετύχει την οποιαδήποτε περιπετειώδη κορύφωση. Ο εμφανώς βαρύς Tom Hanks καταλήγει να περιφέρεται άσκοπα από τη μία λύση στο επόμενο πρόβλημα, ενώ τις αρνητικές εντυπώσεις κατορθώνει να κερδίσει η "τα-κονομάω-ακόμη-από-την-Αμελί" Audrey Tautou, της οποίας τα κάκιστα αγγλικά αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα. Όποιος αδιαφορεί για τον εγκέφαλό του, ας σκεφτεί... τον πισινό του, που θα δεινοπαθήσει ασφυκτιώντας για 152 ατελείωτα λεπτά.

Βαθμολογία: 3.5/10 Stars3.5/10 Stars3.5/10 Stars3.5/10 Stars (3.5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς





Τετάρτη 17 Μαΐου 2006 - 15:48

So dark the con of man > Η αιφνίδια δολοφονία του διακεκριμένου προσώπου της Γαλλικής κοινωνίας Ζακ Σονιέρ, μέσα μάλιστα στον χώρο του μουσείου, έχει προκαλέσει αναταραχή στις παρισινές αστυνομικές αρχές. Ειδικά όμως ο τρόπος που επέλεξε ο σεβάσμιος γέροντας να τοποθετήσει το κορμί του ξεψυχώντας, αφήνοντας να εννοηθεί πως κρύβει κάποιο μυστικό, αλλά και μερικές ακαταλαβίστικες φράσεις που βρέθηκαν γραμμένες δίπλα του, δείχνουν πως κάτι μυστηριώδες υπάρχει πίσω από το φονικό. Ο περίφημος καθηγητής του Χάρβαρντ, Ρόμπερτ Λάνγκτον, με ειδίκευση στην μελέτη αρχαίων ιστορικών συμβόλων, θα κληθεί από τις αρχές να εντοπίσει το τι ακριβώς συμβαίνει. Πολύ γρήγορα όμως και κατόπιν την εμφάνισης της δυναμικής κρυπτογράφου Σοφί Νεβό – κι εγγονής του δολοφονηθέντος – ο Λάνγκτον θα αντιληφθεί πως βρίσκεται στην μέση μια καλοστημένης συνομωσίας, της οποίας κι εκείνος έχει πέσει θύμα…

Κώδικας Da Brown > “Μουσείο Λούβρου, Παρίσι 22.46”, ο τόπος και ο χρόνος, τους οποίους καθορίζει στην πρώτη γραμμή του ομώνυμου βιβλίου του ο δισεκατομμυριούχος πλέον συγγραφέας Dan Brown, ξεκινώντας την αφήγηση μιας εξαιρετικά γραμμένης ιστορίας, που έχει την αφετηρία της, πολλούς αιώνες πριν. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που δεν έχουν πάρει είδηση για το συνέβη το καλοκαίρι του Ολυμπιακού έτους 2004, όταν το γεμάτο με αναφορές στην πιο προσωπική (για να είμαι πιο σαφής, στην ερωτική) ζωή του Ιησού Χριστού και στην πιθανή παρουσία απογόνων του ανάμεσα μας, μπεστ σέλλερ, έκανε την εμφάνιση τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Και αν δεν το είχαν αντιληφθεί τότε, σίγουρα θα έγιναν πρόσφατα – με αφορμή την επικείμενη πρώτη προβολή της ταινίας στις ελληνικές αίθουσες – μάρτυρες, τραγελαφικών περιστατικών με πρωταγωνιστές υπερασπιστές και πολέμιους της θεωρίας Dan Brown.

Αν οι ερμηνείες που δίνει η πένα του 42χρονου αμερικάνου είναι σωστές ή λανθασμένες, αν υπάρχει έστω και μια μικρή πιθανότητα να αποδειχτούν ή θα σβήσουν κι εκείνες στην λήθη του χρόνου, είναι κάτι που απασχολεί περισσότερο τον καθένα ξεχωριστά, που αποκωδικοποίησε στο μυαλό του το σύγγραμμα. Δεν ισχύει όμως το ίδιο με την κινηματογραφική μεταφορά του, για την οποία υπάρχουν αντικειμενικά μέτρα και σταθμά που έχουν την δυνατότητα να την ψηλαφίσουν. Ομολογουμένως το βιβλίο του Brown, γράφτηκε με το σκεπτικό πως κάποια στιγμή θα γίνει ταινία. Το μόνο ίσως στοιχείο που έλειπε από τον τρόπο που ξετυλιγόταν η ιστορία, ήταν το “cut” και το “action” του σκηνοθέτη, για την έναρξη και το τέλος της ερμηνευτικής δραστηριότητας.

Opus Dei > Με αυτό το σκεπτικό το έργο του Ron Howard, κρίνεται φαινομενικά εύκολο, αφού δεν είχε και πολλά πράγματα να αλλάξει μεταφέροντας τις λέξεις στα 24 καρέ. Η αλήθεια δεν είναι όμως αυτή ακριβώς, αφού ναι μεν το σενάριο του τόσο έμπειρου Akiva Goldsman μοιάζει να ακολουθεί το πρωτότυπο πιστότατα, σε βαθμό κόπιας, στην πραγματικότητα όμως φροντίζει να καλύψει κάποιες τεχνικές ατέλειες που ενώ στο βιβλίο πέρασαν απαρατήρητες στον κινηματογράφο θα φάνταζαν γραφικές. Δεν μπορώ να λησμονήσω με τίποτα τις 60-70 σελίδες όπου ο σύγχρονος συνδυασμός Μποντ - Πουαρό – Ιντιάνα μαζί με την κορυφαία υποτίθεται κρυπτογράφο της γαλλικής αστυνομίας, δεν μπορούν να εντοπίσουν τον δεκαψήφιο κωδικό που απαιτεί το θησαυροφυλάκιο, όταν στην τσέπη του Λάνγκτον υπάρχει ένα χαρτάκι με δέκα σκόρπια νούμερα Φιμπονάτσι…

Ο Howard διαθέτει την γνώση να αποφύγει τέτοιες μικρολακούβες όπως απέδειξε πως ξέρει καλά να επαναλαμβάνει επιτυχημένες τεχνικές του δημιουργικού παρελθόντος του, χρησιμοποιώντας ένα αρκετά ενδιαφέρον εφέ που είχε πρωτοπαρουσιάσει στο Beautiful Mind, υπερτονίζοντας το φως των ψηφίων την ώρα της μελέτης τους από τον νου. Το τρίτο στοιχείο που πρόσεξε πολύ ο πρώην ηθοποιός, ήταν να βοηθήσει με την χρησιμοποίηση της επικού ύφους μουσικής του Hans Zimmer, κάποια πλάνα που το τέμπο έπεφτε κατακόρυφα. Είναι οι στιγμές που η ταινία – σε αντίθεση με το βιβλίο που το συγκεκριμένο κομμάτι στο κάστρο Βιγέτ, ήταν σίγουρα το ποιο ενδιαφέρον – υποφέρει σε ότι αφορά τον ρυθμό της, αφού όσα ξετυλίγονται στην αφήγηση του Λι Τίμπινγκ, περί Χριστού, Μαγδαληνής και Μυστικού Δείπνου, έχουν αναπαραχθεί δημόσια τα τελευταία χρόνια σε τέτοιο βαθμό που κουράζουν τον (γνώστη) θεατή.

Sant Greal > Πολλοί μίλησαν πριν την προβολή του φιλμ, για την επιλογή του Tom Hanks για τον ρόλο του Λάνγκτον και για το κατά πόσο εντέλει η μορφή του θα ταίριαζε για να απεικονίσει τον περιβόητο καθηγητή. Τελικά ο χρυσοφόρος Tom, για ακόμη μια αφορά αποδεικνύεται απολαυστικός σε ότι αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας υποκριτικά, αφού μέσα στις δυόμισι ώρες διάρκειας του φιλμ, ρίχνει στον καμβά, εκφράσεις υψηλού επιπέδου. Άλλοτε παίζοντας τον διάσημο καθηγητή – συγγραφέα (όπως Apollo 13), άλλοτε επιχειρώντας να αποδώσει με τον δικό του ιδιόμορφο τρόπο τα γεγονότα (όπως Forrest Gump) και άλλοτε παίζοντας πιο αποφασιστικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης (όπως Saving Private Ryan).

Δυστυχώς κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει το mismatch που θα προκαλούσε η παρουσία της Audrey Tautou στο πλάι του, που υποδυόμενη την Σοφί Νεβό, μοιάζει να κινείται μηχανικά και δίχως να χρησιμοποιεί το γνώριμο αφοπλιστικό χαμόγελο της, αφήνει την δυναμική της ηρωίδας να την παρασύρει. Κάτι που επίσης παρατηρείται και στην παρουσία του Jean Reno ως διπρόσωπου αστυνομικού Μπιζού Φασέ, ο οποίος δίνει την εντύπωση πως έγινε ηθοποιός για να δείξει στον κόσμο τα απέραντα μεγέθη βαριεστιμάρας που τον διακατέχουν, όχι όμως και σε αυτές των βρετανών της παρέας, δηλαδή του Ian McKellen (Τίμπινγκ) και του Paul Bettany (ο δαιμονιώδης Σίλας) που έχουν αξιοπρεπέστατες παρουσίες.

Illuminati > Αφήνοντας στην άκρη τα όποια θεολογικά μηνύματα που δεν προσπαθεί να περάσει αλλά να προσεγγίσει ο Κώδικας, που υπάρχουν άλλοι ρασοφόροι και μη, ημιμαθείς των καναλιών να επιλύσουν αποσκοπώντας στον προσηλυτισμό νέων πιστών στις θρησκείες τους, το φιλμ μοιάζει υπερβολικά ενδιαφέρον σε αυτό που παρουσιάζει. Μια ιστορία συνομωσίας άκρως κινηματογραφική, που κερδίζει τον θεατή από τα πρώτα δευτερόλεπτα της διαδρομής της, που είναι πιθανόν να ανταποκρίνεται στην αλήθεια, αλλά που μάλλον αποτελεί μερική προσέγγιση στο έργο μιας διάνοιας όπως ο Ντα Βίντσι. Όσον αφορά τα δύο είδη θεατών που θα συρρεύσουν στις αίθουσες – ευτυχώς για όλους μας στις δύσκολες εμπορικά ημέρες που διανύουμε – εκείνους που γνωρίζουν και εκείνους που δεν, είναι απολύτως βέβαιο πως οι δεύτεροι θα περάσουν πολύ καλύτερα…

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




18 Μαΐου 2006

Jesus Christ! Ένας φόνος μέσα στο Μουσείο του Λούβρου είναι η αρχή της αναζήτησης μιας αλήθειας χαμένης για χιλιάδες χρόνια που η εκκλησία έχει πολλούς λόγους να “θάψει”. Το ζευγάρι Ρόμπερτ Λάνγκτον και Σοφί Νεβό, έχοντας να αντιμετωπίσουν πολυάριθμα εμπόδια και να λύσουν μια σειρά από γρίφους, προσπαθούν να ξαναγράψουν τη θρησκευτική ιστορία, αποκαλύπτοντας ότι ο Χριστός και η Μαρία Μαγδαληνή ήταν ζευγάρι και είχαν και παιδί (το οποίο παρεμπιπτόντως, γεννήθηκε στο Παρίσι). Jesus Christ (που θα `λεγε κι ο mr. Slave του Southpark)!...

Τέλεια απογοήτευση... Προσωπικά βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρουσα την περιπλάνηση των δολοφόνων της Μοσάντ στο Μόναχο του Spielberg ή την προσπάθεια λύσης του μυστηρίου στα Πορφυρά Ποτάμια του Kassovitz από την αντίστοιχη των Λάνγκτον και Νεβό σε Παρίσι, Λονδίνο και Σκωτία. Αν ξεπεράσει κανείς τα σημαντικά προβλήματα στο ρυθμό, θα πέσει πάνω στο απαράδεκτο σενάριο των αναρίθμητων αναπάντητων ερωτημάτων και απίστευτα αφελών συμπερασμάτων που δίνουν πάτημα στην εκκλησία να βγάζει τους πύρινους λόγους της και να ξεσηκώνει τους πιστούς (η οποία εκκλησία, δε θα μου κάνει καμιά εντύπωση αν μάθω ότι “τα παίρνει” από τη Sony...). Αν μάλιστα ισχυριστούμε ότι όλη η ταινία στηρίζεται στο... εύρημα των συμβόλων “Λ” και “V” (το ανδρικό και γυναικείο σύμβολο αντίστοιχα) και άλλα “κρυμμένα μυστικά” τα οποία χρησιμοποιεί ο (ούτως ή άλλως παιχνιδιάρης...) Ντα Βίντσι στον “Μυστικό Δείπνο”, δεν θα απέχει και πολύ απ` την αλήθεια. Αυτά όμως υπήρχαν και στο βιβλίο, το οποίο κατάφερνε ωστόσο να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος. Στην κινηματογραφική μεταφορά, το μυστήριο δεν αγγίζει το θεατή, οι χαρακτήρες (εκτός ίσως του Paul Bettany) δεν είναι πειστικοί και η σχέση των δυο πρωταγωνιστών (Hanks-Tautou) μάς αφήνει παγερά αδιάφορους.


Παρέλαση υπερ-ρεαλισμού! Ενδεικτικά, αναφέρω μια από τις αρχικές σκηνές της ταινίας όπου ο δολοφονημένος στο Λούβρο Ζακ Σονιέρ έχει προλάβει κατά τη διάρκεια που κείτεται αιμόφυρτος κι ετοιμοθάνατος στο πάτωμα να στείλει ένα μήνυμα-μυθιστόρημα στον καθηγητή Λάνγκτον, προκειμένου να του δώσει στοιχεία για να ξεκινήσει την έρευνα. Όχι απλά έχει καταγράψει στο πάτωμα μια σειρά αριθμών (“Φιμπονάτσι” ή κάτι τέτοιο) και γραμμάτων αλλά έχει χαράξει πάνω στο σώμα του ένα τέλεια σχηματισμένο αστέρι κι έχει στηθεί στη μέση ενός κύκλου, έτσι που να θυμίζει σχέδιο του Ντα Βίντσι (τον “Άνθρωπο του Βιτρούβιου”). Κι αν δεν ήταν κλειδωμένος στην αίθουσα που δολοφονήθηκε, ποιος ξέρει, μπορεί και να πεταγόταν ν` αγοράσει κανένα μαξιλάρι και μετά να γύριζε για να πεθάνει πιο άνετα ο άνθρωπος...

Όλα τα λεφτά; Όσα ρεκόρ κι αν καταρρίψει ο Κώδικας (σας το λέω και μακάρι να βγω ψεύτης, μιας και θα έχουμε χρεοκοπίες αν ο Da Vinci δεν σαρώσει: η εμπορική επιτυχία θα περιοριστεί στις πρώτες 1-2 εβδομάδες, γιατί μετά -δεν μπορεί- οι θεατές θα μυριστούν την... απάτη), αυτό που είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο είναι ότι μόλις καταλαγιάσει ο θόρυβος, η ιστορία θα καταχωνιάσει σε κάποιο σκοτεινό ντουλαπάκι την καλλιτεχνική αξία της ταινίας, κάπου κοντά στον Τιτανικό και το δικό μας Safe Sex.


Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Γιάννης Δηράκης




Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2006

DA VINCI CODE


25 λέξεις – Πίσω από την στυγνή δολοφονία του εφόρου του μουσείου του Λούβρου, Ζακ Σονιέρ, κρύβεται μια καλοστημένη συνομωσία που σκοπεύει να αλλάξει ολόκληρη την σκεπτική της σύγχρονης ανθρωπότητας. Μια παράξενα μπλεγμένη υπόθεση την οποία καλούνται να λύσουν με τις γνώσεις τους ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Ρόμπερτ Λάνγκντον και η κρυπτογράφος της Παρισινής αστυνομίας Σοφί Νεβό.

Στο Ράφι – Λίγο μόλις καιρό μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του Μαΐου, ο Κώδικας Ντα Βίντσι, η ταινία που βασίστηκε στο βιβλίο που διαβάστηκε όσο κανένα άλλο την τελευταία πενταετία, επιστρέφει στις μικρές οθόνες αυτή την φορά, δίχως να συνοδεύεται από εκείνη την παράνοια που παρατηρήθηκε τις ημέρες της πρώτης της προβολής. Δεν υπάρχουν πλέον οι καλοί κι αγαθοί Χριστιανοί έξω από τις αίθουσες να αναθεματίζουν όλους όσους κόβουν εισιτήριο. Δεν υπάρχουν πια τα κανάλια που αιφνιδίως έστρεψαν την ματιά τους στα κινηματογραφικά δρώμενα – σε μια υπόθεση που πράγματι είχε ψωμί – στήνοντας κάμερες έξω από τα κεντρικά cine των μεγαλουπόλεων. Δεν υπάρχουν πλέον και οι αντιδικίες μεταξύ των συναδέλφων, που τότε κυρίως με βέλη προερχόμενα από τις Κάννες που έγινε η επίσημη πρεμιέρα του φιλμ, στάθηκαν κατά κύριο λόγο πολύ επιθετικοί προς το πόνημα του – είναι γεγονός και προ Da VinciRon Howard.

Εγώ προσωπικά και τότε και τώρα, αν και δεν υπήρξα οπαδός του συγγράμματος του Brown, που το είχα χαρακτηρίσει στην ανάγνωση του και κακογραμμένο και με πάμπολλα λάθη στην εξέλιξη της ίντριγκας του, ομολογώ πως πέρασα πάρα πολύ καλά στα 140 λεπτά που διήρκησε το φιλμ. Θα έλεγα πως τώρα στην δεύτερη και τρίτη του ανάγνωση, με την ευχέρεια του τηλεκοντρόλ ανά χείρας, η κατάσταση ήταν πολύ πιο άνετη για εμένα ως θεατή, αφού μελέτησα με περισσότερη προσοχή τις σκηνοθετικές και ερμηνευτικές παρεμβάσεις των όσων συμμετείχαν στο πρότζεκτ. Και το μοντάζ μου φάνηκε πάλι ικανοποιητικό και το τέμπο ίσως και πιο ρυθμικό από εκείνο του πρωτότυπου. Μην ξεχνάμε πως πρόκειται για μια καθαρόαιμη περιπέτεια μυστηρίου, ένας τομέας που το Χόλιγουντ πάσχει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, αφού τα σενάρια σπανίζουν σε υπερβολικό βαθμό.

Ναι! Υπάρχει πρόβλημα κοιλιάς στην εικοσάλεπτη επεξηγηματική σκηνή του κάστρου της Βιγέτ! Σπάζω το κεφάλι μου για να εντοπίσω σκηνοθετική τεχνοτροπία που θα εστίαζε καλύτερα στην συγκεκριμένη σκηνή, δίχως να αποσπά την προσοχή από όλα όσα ζουμερά περιγράφει ο Σερ Λι Τίμπινγκ. Ναι! Η ταινία είναι μπουχτισμένη και παραφουσκωμένη σε κάθε της λεπτό, δεν αναπνέει με τον σωστό τρόπο. Μα αυτό ακριβώς επιχειρώ τόσο καιρό να αναγάγω στα έργα άλλων διάσημων δημιουργών του είδους και δεν βλέπω το πώς θα μπορούσαν να το παρουσιάσουν στον κόσμο σαν μια ολοκληρωμένη ταινία και όχι σαν μια μίνι τηλεοπτική σειρά. Ας μην γελιόμαστε. Ο Κώδικας δέχτηκε ένα πολύ καλό τράνσφερ από τις σελίδες στο σελιλόιντ, παίζοντας κατά την ταπεινότατη άποψη μου, πολύ πιο τίμια από το βιβλίο που ακολούθησε πορεία ντόμινο – από στόμα σε στόμα – δίχως ακριβώς να το δικαιούται τόσο πολύ, στην εκτίμηση του κοινού. Το ατυχές στην περίπτωση του Da Vinci Code, έχει να κάνει με την εμπορική του πορεία στο box office, αφού τα 650.000 χαρτάκια, μεταφράστηκαν σε μεγάλη αποτυχία, την ώρα που την επομένη κιόλας της συνθηκών Γκουαντάναμο ελληνικής πρεμιέρας, τα γνωστά «σκουράκια» προωθούσαν το δισκάκι με το έργο στις πλατείες των Αθηνών στα 3-5€ και μάλιστα υποτιτλισμένο.

Disc – Από την Sony Pictures Home Entertainment λοιπόν μόλις κατέφτασε η πρώτη εκ των τριών εκδόσεων που έχουν προγραμματιστεί για τον Da Vinci Code σε DVD. Η rental όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται είναι μια πολύ απλή, απλούστατη, εκδοχή των όσων έχουμε να δούμε στις δύο μελλοντικές κυκλοφορίες που φέρουν τους τίτλους Double Extended Cut και Gift Box Edition, που θα υπάρχουν στα καταστήματα μόνο για αγορά στις 23 του Οκτώβρη. Δεν θα έλεγα πως η μονόδισκη εκδοχή του φιλμ έχει να ζηλέψει κάτι από τις παλιότερες πολύ υψηλού επίσης επιπέδου κυκλοφορίες της Sony (και ακόμη παλιότερα Columbia). Αρχικά να πω πως το περιτύλιγμα δεν είναι κάτι το εντυπωσιακό, διπλής όψης όπου απεικονίζονται κυρίως οι μορφές των πρωταγωνιστών, ενώ με την είσοδο του δίσκου το player ερχόμαστε σε επαφή με ένα μικρό τρέιλερ της επερχόμενης ταινίας που βασίζεται και πάλι σε βιβλίο του δισεκατομμυριούχου Brown, του Angels And Demons, που φαντάζει εξίσου ενδιαφέρον ως θέμα.

Μέσω του μενού υπάρχουν οι επιλογές για τους υπότιτλους που αφορούν σε όλες τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, ενώ υπάρχουν δύο μόνο option για θεματικές ενότητες που οδηγούν είτε στην ταινία, είτε στα τρέιλερς άλλων παραγωγών της Sony (Casino Royale, Spiderman 3, All the Kings Men, Open Season, Monster House). Περνόντας στο βασικό και πιο ενδιαφέρον κομμάτι, στο φιλμ, ερχόμαστε αμέσως σε επαφή με ένα κάδρο που είναι αμιγώς κινηματογραφικό σε φόρμα 2.40/1, αναμορφικό, που από τις πρώτες κιόλας στιγμές, μέσα στο υποφωτισμένο μουσείο δίνει την εντύπωση ενός εξαίρετου τράνσφερ. Και πώς να γίνει άλλωστε διαφορετικά από την στιγμή που η S.P.H.E. φημίζεται για τις σωστές μεταφορές εικόνας μέσα από μήτρες hi definition. Πραγματικά το φιλμ που εκτείνεται χωροταξικά στο 85 περίπου τοις εκατό της χωρητικότητας του Dual layer δίσκου, είναι τεχνικά πολύ υψηλής αξίας, καταφέρνοντας να αντεπεξέλθει σωστά σε όλες τις δοκιμές στις μεγάλες ίντσες, ακόμη και σε σημεία της ταινίας, που το φως προέρχεται από ένα απλό κεράκι. Φυσικά και αναφέρομαι στα πλάνα στο υπόγειο του Τίμπινγκ, που τα βγάζουν πέρα με την σκοτεινιά, δίχως να παρουσιάζουν στο φόντο την τόσο έντονη ψηφίδα, που παρατηρείται σε άλλες παραγωγές λιγότερο προσεγμένες.

Στεκόμενος από την άλλη μεριά στην ηχητική υπόσταση του φιλμ, θα πρέπει να ομολογήσω πως η μπάντα Dolby Digital 5.1 αποθεώνει την έννοια του κεντρικού καναλιού, των διαλόγων. Πιστεύω πως δεν υπάρχει άλλη ταινία που στην home cinema εκδοχή της να στηρίζεται τόσο πολύ στην απόδοση του μεσαίου ηχείου της. Υπάρχουν ολόκληρες σεκάνς, που το σημαντικότερο κομμάτι της πεντάδας, λειτουργεί ολομόναχο, παρόλα αυτά το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό. Στις πιο δυναμικές στιγμές της ταινίας πάντως, τα κεντρικά ηχεία αποδίδουν έξοχα τόσο το διακριτικά υπέροχο μουσικό θέμα του Zimmer αλλά και τα πιο βαριά εφέ, ενώ τα περιφερειακά περιέργως δεν έχουν τόσο εντυπωσιακή παρουσία στην διάρκεια του φιλμ. Ίσως να το έλεγα καλύτερα δεν λειτουργούν ακατάπαυστα χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο, πάντα έχουν κάτι να προσφέρουν στην δράση.

Αυτά σε ότι αφορά την προς ενοικίαση και μόνον edition της ταινίας. Σε ότι αφορά τώρα την πολυτελή κασετίνα που φέρει τον τίτλο Extended Cut η άποψη μου στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην αντίστοιχη κυκλοφορία της ζώνης 3 (Άπω Ανατολή) που μόλις παρέλαβα στα χέρια μου και με εκπλήξει με την αρτιότητα της. Η βασική – ίσως και μοναδική - διαφορά που έχει σε σχέση με την επερχόμενη ελληνική κυκλοφορία, εκτός από την απουσία υποτιτλισμού, είναι το ότι το φιλμ προσφέρεται και σε ηχητική μπάντα DTS 5.1 που δίνει μια άλλη πιο εντυπωσιακή υφή στην παρακολούθηση της. Κατά τα άλλα τα 25 επιπλέον λεπτά πιστεύω πως δένουν ακόμη πιο πολύ την υπόθεση και στηρίζουν περισσότερο τον ελαφρώς αναιμικό χαρακτήρα του επίσημου cut της Νεβό. Φυσικά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον πέφτει στο δεύτερο δισκάκι που περιλαμβάνει περισσότερες από δύο ώρες πλούσιων extras που δεν εξαντλούνται απλώς σε τυπικά promotion. Πιο συγκεκριμένα στα περιεχόμενα του επιπλέον DVD θα βρείτε:

- Την απεικόνιση της πρώτης ημέρας των γυρισμάτων κάτω από την λάμψη των πυραμίδων του Λούβρου, όπως μας την αφηγείται σε real time ο σκηνοθέτης Ron Howard.
- Επίσης ο δημιουργός προσεγγίζει με έναν πρωτότυπο τρόπο την εικόνα της Mona Lisa, του διασημότερου εικαστικού έργου της ιστορίας και συμβόλου του Λούβρου, μεταξύ χιλιάδων ακόμη σημαντικότατων εκθεμάτων, όπως η Νίκη, η Αφροδίτη και ο κώδικας Χαμουραμπί.
- Μια κουβέντα με τον Dan Brown που μιλά τόσο για τον τρόπο που το γραπτό του έγινε σενάριο αλλά και για το πώς ο ίδιος αντιλήφθηκε το φαινόμενο da Vinci.
- Ένα ταξίδι στα πραγματικά σετς που χρησιμοποιήθηκαν σαν σκηνικά του έργου σε Γαλλία και Αγγλία.
- Προσέγγιση των δύο βασικών χαρακτήρων της ταινίας, του καθηγητή Λάνγκτον και με ποιον τρόπο επιλέχθηκε η φιγούρα του Tom Hanks για να τον ενσαρκώσει αλλά και της Audrey Tautou, που ευθύς εξαρχής κρίθηκε η καταλληλότερη για τον ρόλο της Σοφί, κάτι που δεν διαφαίνεται πάντως στο δοκιμαστικό της πλάι στον κάτοχο δύο όσκαρς ερμηνείας.
- Παρουσίαση και όλων των υπόλοιπων προσώπων που απαρτίζουν το διεθνές καστ, από την οποία παρελαύνουν τόσο οι πιο διάσημοι ρολίστες Ian McKellen, Alfred Molina, Jean Reno και Paul Bettany αλλά και οι πιο δεύτεροι σε συμμετοχή ηθοποιοί.
- Ένα μικρό θέμα για την πραγματικά έξοχη μουσική του Hans Zimmer.
- Ένα ημίωρο περίπου making of, που μέσω συνεντεύξεων των βασικών συντελεστών μαθαίνουμε τις βασικές δυσκολίες που συνάντησε σαν ταινία ο Da Vinci Code
- Το πιο ενδιαφέρον τέλος κομμάτι έχει να κάνει με κάποια κρυμμένα σύμβολα και στοιχεία που καλείται με interactive τρόπο να ανακαλύψει ο θεατής, με την βοήθεια ενός ειδικού φυλλαδίου, συμμετέχοντας συνάμα και σε έναν μεγάλο διαγωνισμό που διοργανώνει ο εγχώριος διανομέας με βραβείο ένα ταξίδι στους χώρους των γυρισμάτων.

Τέλος για τους πολύ φανατικούς φίλους της υπόθεσης Da Vinci Code θα υπάρξει και μια Τρίτη έκδοση, υπερπολυτελής, που περιλαμβάνει την προαναφερθείσα βερσιόν συνοδευόμενη από δύο δώρα (στην έκδοση Χονγκ Κονγκ που κατέχω τέσσερα, αφού υπάρχει και ένα πιστοποιητικό αριθμημένης παρτίδας κυκλοφορίας αλλά και ένα αποκομμένο συλλεκτικό senitype από το φιλμ). Πιο συγκεκριμένα όσοι αποκτήσουν την Gift Box Edition εκτός από τα DVDs γίνονται αυτομάτως κάτοχοι ενός πιστού αντιγράφου του περίφημου cryptex που παίζει κυρίαρχο ρόλο στην υπόθεση και αποτελεί ένα σπουδαίο έκθεμα για τις βιτρίνες των σινεφίλ gadget collectors αλλά κι ενός 32σέλιδου με χαρτονένια ανάγλυφη υφή σημειωματάριου που ανήκει – υποτίθεται – στον Λάνγκτον και έχει σαν χαρακτηριστικό στοιχείο πως είναι γραμμένο με στυλό διαρκείας… Tα όσα βεβαίως έχει γράψει ο καθηγητής μέσα σε αυτό δύσκολα αποκωδικοποιούνται αφού ο γραφικός του χαρακτήρας είναι λίγο παράξενος, ενώ δεν λείπουν οι – ρεαλιστικότατες – μουτζούρες για τις οποίες ευθύνεται η βιασύνη του. Τι ωραία και ολοκληρωμένη πρόταση από την Sony, ότι πρέπει για δώρο στις επόμενες γιορτές!



Μμμμ… - Ομολογώ πως δίχως να έχω πέσει στην υστερία που χαρακτήρισε τους αναγνώστες του βιβλίου το καλοκαίρι του 2004, αφού τα κείμενα του Brown με προβλημάτισαν υπερβολικά με την συνοχή τους είχα μια εντελώς αντίθετη άποψη για την ταινία, όπου όλα αυτά τα κενά κατάφερε να ενώσει η μαγευτική κινηματογραφική ταχύτητα. Μου άρεσε και μάλιστα – κόντρα στο γενικό ρεύμα – αρκετά!

ΕΙΚΟΝΑ – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
ΗΧΟΣ – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
EXTRAS – (rental) 3/10 Stars 3/10 Stars 3/10 Stars (3/10) / (sell through) 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)
DA VINCI CODE7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)




Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

Ήταν κάπου το 2004 όπου ο ντόρος γύρω από το best-seller του Dan Brown έκανε τον γύρο του κόσμου. Ένα βιβλίο που διάβασε και η κουτσή η Μαρία, ένα βιβλίο που είχαν όλοι άποψη ακόμα και αν δεν είχαν δει ούτε το εξώφυλλο, ένα βιβλίο που απέκτησε ένθερμους υποστηριχτές και διώχτες όσο λίγα. Αντιδραστικό στοιχείο εγώ, το διάβασα καιρό μετά την προβολή της ταινίας. Της ταινίας… ήταν θέμα χρόνου μια τόσο μεγάλη συγγραφική επιτυχία να μην μεταφερθεί στο κινηματογραφικό πανί. Οι προσδοκίες μεγάλες και όμως, δεν απέδωσαν τους καρπούς που κάποιοι ήθελαν.

Και για να κάνω μια διευκρίνιση πριν συνεχίσω, δεν έρχομαι μέσω αυτού του κειμένου να υποστηρίξω ή να κατηγορήσω κανέναν. Αν μη τι άλλο τόσο το βιβλίο, όσο και η ταινία προκάλεσαν θρησκευτικές αντιδράσεις οδηγώντας σε τραγελαφικά περιστατικά. Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με το τι πιστεύει ο καθένας αρκεί να μην το γελοιοποιεί. Ακόμα και οι θεωρίες που προάγει η ταινία δεν ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας αλλά ευσταθούν και μπορούν να διαπιστωθούν, δεν καταλαβαίνω το λόγο που η πίστη κάποιου θα έπρεπε να κλονιστεί. Άλλωστε δεν βάλει κατά του χριστιανισμού και του Χριστού, αλλά κατά τις εκκλησίας που προκειμένου να διατηρήσει τα συμφέροντά της έφερε μια θρησκεία στα μέτρα της. Ας μην συνεχίσω όμως με τις φιλοσοφικές συζητήσεις γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ!

Κινηματογραφικά τώρα, υπάρχουν δύο οπτικές γωνίες βάσει των οποίων μπορεί κανείς να κρίνει την ταινία. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο και χωρίς να το έχει διαβάσει. Αδιαμφισβήτητα ο Dan Brown έγραψε ένα αστυνομικό θρίλερ γεμάτο μυστήριο, δράση, αγωνία και κυρίως γεμάτη ενδιαφέροντα ιστορικά ή μυθοπλαστικά αν θέλετε δεδομένα. Η μεταφορά μιας τέτοιας ιστορίας δεν είναι και εύκολη, κυρίως λόγω του τελευταίου σκέλους. Ωστόσο ο Ron Howard το χειρίστηκε, σίγουρα όχι άψογα, αλλά αρκετά καλά. Έχει αποδείξει και στο παρελθόν πως μπορεί να δημιουργήσει ατμόσφαιρα και πως ξέρει να κάνει αποδοτική χρήση στοιχείων που βοηθάνε στην φωτεινή αποτύπωση του παρελθόντος που δίνει τροφή και ώθηση στο παρόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως σε κάποια σημεία αποφεύγει να πέσει στην συνήθη παγίδα της φλυαρίας. Όσο και αν έχει πετσοκόψει τις επεξηγηματικές λεπτομέρειες του βιβλίου, προσπαθώντας να δώσει να καταλάβει περί τίνος πρόκειται και στους μη γνώστες της υπόθεσης, πέφτει σε λακκούβες καθώς επικεντρώνεται σε λάθος σημεία περισσότερο απ`όσο χρειάζεται, κάτι που κάνει το τέμπο να πέφτει αρκετά.

Μεγάλο θέμα έγινε και σχετικά με την επιλογή των ηθοποιών. Πολλοί ήταν εκείνοι που αντέδρασαν στην επιλογή του Tom Hanks ως καθηγητή Langdon. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή, όχι λόγω των περιττών κιλών που είχε ο αγαπημένος ηθοποιός εκείνη την περίοδο, αλλά επειδή διαβάζοντας ιδιαίτερα το βιβλίο, σχημάτισα μια κάποια διαφορετική εικόνα στο μυαλό μου. Ωστόσο, αν και υποτονικός σε κάποια σημεία, χωρίς τον απαραίτητο δυναμισμό, σε κάποια άλλα κατάφερνε και έπαιρνε την υπόθεση στα χέρια του. Αν μη τι άλλο είναι ένας εξαιρετικός ηθοποιός και κάποια λαθάκια μπορώ να τα δικαιολογήσω. Οι συναισθηματικές αλλαγές του άλλωστε εκφράζονται αποτελεσματικά και ίσως αυτό να είναι αρκετό.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για την Audrey Tautou που θεωρώ ότι προσέφερε μια απ`τις πιο κρυόπλαστες ερμηνείες που έχω δει ποτέ. Το αφοπλιστικό χαμόγελο της Amelie που την έκανε φίρμα εν μια νυχτί απουσιάζει και το τολμηρό, δυναμικό και γοητευτικό παρουσιαστικό και ψυχολογικά προφίλ της ηρωίδας του Brown, δεν ανταποκρίνεται σε τίποτα με αυτό που βλέπουμε εδώ. Μοιάζοντας εντελώς αποστασιοποιημένη από την Sophie, κινείται μηχανικά και αδιάφορα καταφέρνοντας απλά να διεκπεραιώσει τις ατάκες της.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Jean Reno που ομολογώ ότι ήταν η πρώτη φορά που τον είδα σε ταινία και μου έδωσε την αίσθηση πως βαριέται τη ζωή του. Στον αντίποδα βέβαια το αγγλικής καταγωγής cast, Ian McKellen και Paul Bettany, κλέβουν τις εντυπώσεις με τον ρεαλισμό και το πάθος τους.

Κλείνοντας ξαναλέω ότι δεν νομίζω πως πρόθεση της ταινίας τουλάχιστον ήταν να περάσει στον κόσμο κάποιο θρησκευτικό μήνυμα, αλλά μάλλον μια προσπάθεια προσέγγισής του, κάτι που από μόνο του ως θεματολογία είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ειδικά με την ενσωμάτωση στοιχείων αστυνομικού θρίλερ. Οι αναγνώστες του βιβλίου μάλλον περίμεναν κάτι παραπάνω, ενώ όσοι απ`τους υπόλοιπους δεν είχαν οργιάσει από τις φήμες και την διαφήμιση, μάλλον έφυγαν από τις αίθουσες ευχαριστημένοι. Για μένα δεν είναι κάτι το αξιομνημόνευτο, αλλά στα δύσκολα κινηματογραφικά χρόνια που ζούμε είναι μια καλή προσπάθεια.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
Legacy - Δημητρης Ι.Γ. - Unverified - Παρ 05 Μαϊ 2006 - 07:12
Εγω παλι δεν πιστευω οτι υπαρχει στις ημερες αμερικανικη ταινια στην οποια αξιζει να δωσεις 7-8 για να τη δεις στο σινεμα,τη στιγμη μαλιστα που το πολυ μεσα σε 6 μηνες βγαινει σε DVD και το βλεπεις στο σπιτακι αραχτος και Light με το σωβρακο και αμα ειναι μαπα(κατα 95% δηλαδη) τουλαχιστον κλαιεω μονο τα 2 ευρω της ενοικιασης!!!

Δημητρης Ι.Γ.
 
Legacy - Tolis - Unverified - Παρ 05 Μαϊ 2006 - 12:10
ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ, ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ, ΕΙΔΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΙΤΕ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΩΝ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ, ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΛΟΥΚΑ(ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ), ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ Η ΔΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ. ΕΓΩ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΩΝΗΣΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ "ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ; ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΠΡΟΤΡΕΨΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ;" ΜΑ ΚΑΛΑ ΤΟΣΟ ΜΥΑΛΟ ΔΕΝ ΑΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΟΤΙ ΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΘOΡYΒΟ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΧΑΛΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ. ΠΑΝΤΟΣ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟ ΣΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Υ.Γ. ΕΛΠΙΖΩ Η ΤΑΙΝΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΛΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.
Tolis
 
Legacy - dan - Unverified - Παρ 05 Μαϊ 2006 - 17:22
Η εκκλησία δεν μπορεί να είναι κριτικός κινηματογράφου και μάλιστα να κρίνει μια ταινία πριν καν την δει.
Πως θα φαινόταν σε αυτούς τους σκοταδιστές αν οι κριτικοί κινηματογράφου έκριναν τα της εκκλησίας;
θα την δω την ταινία, όπως θα την δουν πάρα πολλοί οι οποίοι δεν θα την έβλεπαν αν δεν έβλεπαν κάτι αξιολύπητους τηλε-ιερείς να ωρύονται
στα παράθυρα των τηλεοράσεων
dan
 
Legacy - mixalis - Unverified - Κυρ 07 Μαϊ 2006 - 03:58
Όταν βγηκαν τα σκιτσα που σατυριζαν τον Μωαμεθ οι παππαδες σφυριζαν αδιαφορα, τωρα κλαινε και οδυρονται για την ταινια του αντιχριστου!!
Ειναι πραγματικα για γελια! Απορω πως δεν απαγορευτηκε ακομη η ταινια αυτη στη χωρα μας, αλλωστε εχουμε ιστορικο παρομοιας "ευλογημενης" λογοκρισιας -- βλεπε το γερμανικο κομικ για τη ζωη του Χριστου που ειχε καταδικαστει απο ελληνικο δικαστηριο ως βλασφημο και ειχε απαγορευθει η κυκλοφορια του, ενω ποινες επιβληθησαν στις Εκδοσεις Οξυ.
Αναμενουμε με αγωνια τα καυτα δημοσιευματα της εγκριτης εφημεριδας ΕΣΠΡΕΣΣΟ που θα γινει για αλλη μια φορα ο προστατης των μεγαλων αξιων πατρις-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-οικογενεια, οπως μονο αυτη ξερει!!
Αλλα γιατι φωναζουν; Φοβουνται μηπως τους αμφισβητησει ο κοσμακης..που με τοσο ιδρωτα καταθετει τον οβολο του για να πλουτιζουν οι ιεροι και αδιαφθοροι εντολοδοχοι του θεου..
Οπως λεει σωστα και στο βιβλιο, "Η βιβλος δεν ηρθε με φαξ απο τον παραδεισο". Μπορει ολο το εργο να ειναι μια αψογη μυθοπλασια, αλλα καποια γεγονοτα παραμενουν γεγονοτα..Οπως το οτι η θεϊκοτητα του Χριστου ειναι αποτελεσμα ψηφοφοριας..
Αντε γεια και τα λεμε στις αιθουσες..
mixalis
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.