• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Cul-de-Sac (1966)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Νύχτα των Δολοφόνων
- Γνωστό και ως:
Νύχτα Δολοφόνων
Cul de Sac

Θρίλερ | 113' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 7.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/107.22/10   (7.22/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 4 Ιουλίου 2005

Cul-de-sac σημαίνει dead end που σημαίνει αδιέξοδο –όσο για τον ελληνικό τίτλο «Η νύχτα τον δολοφόνων», προτιμώ να φάω το καπέλο μου και να μην τον σχολιάσω- τίτλος που αναφέρεται όχι μόνο στην απομονωμένη τοποθεσία όπου διαδραματίζεται η ταινία, αλλά και στο αδιέξοδο των σχέσεων των ηρώων και όχι απαραιτήτως μόνο αυτών.

Στο κάστρο όπου ο Sir Walter Scott έγραψε το Rob Roy έχει εγκατασταθεί ο George (Donald Pleasence) με τη γυναίκα του Teresa (Francoise Dorleac-η μεγαλύτερη αδερφή της Catherine Deneuve, αλλά καμία σχέση). Προκειμένου να το κάνει αυτό χώρισε την πρώτη γυναίκα του Άγκνες και πούλησε το εργοστάσιό του. Το μόνο που του μένει για να περνάει το χρόνο του είναι η γοητευτική νεαρή συντροφιά του και η ζωγραφική της οποίας μοναδικό σχεδόν θέμα είναι φυσικά η ίδια. Είναι δέκα μήνες απομονωμένοι, κατά τους οποίους η Teresa προλαβαίνει να βρει και άλλη παρέα εκτός από το μονίμως σοβαρό σύζυγό της. Όταν είναι στο σπίτι της αρέσει να γεμίζει το ψυγείο με αυγά από το κοτέτσι, να βάφει τα νύχια της δίπλα σε στοίβες πιάτα και κατσαρολικά σκορπισμένα παντού και να ακούει δίσκους στο γραμμόφωνο. Δεν παραλείπει επίσης να βάζει eyeliner και να απολαμβάνει τη θάλασσα γυμνόστηθη.

Ένα απογευματάκι παρόμοιο με τ’ άλλα, κάτι συμβαίνει. Οι κότες στο κοτέτσι θορυβούνται από την εισβολή του Dicky, αποτυχημένου γκάνγκστερ που παράτησε τον συνεργό του στο αυτοκίνητο και ψάχνει βοήθεια. Υπό την απειλή του όπλου του βρίσκει φιλόξενη στέγη, ούτε που περνάει όμως από το μυαλό του ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Όταν οι δυνάμεις του μυαλού επαναστατήσουν, κάνουν τον πιο φιλήσυχο πολίτη θηρίο ανήμερο, κάτι που θα συμβεί με τον απόλυτα εξαρτημένο από τη γαλλιδούλα Teresa και ανοιχτό μέχρι εκείνη τη στιγμή σε κάθε είδους ταπείνωση, George.

Ο Polanski έγραψε σε συνεργασία ένα σενάριο για μια μαύρη κωμωδία, αλλά λίγοι από μας καταφέρνουν τελικά να γελάσουν. Μια ταινία που μελετάει τις σχέσεις δύναμης που αναπτύσσονται ανάμεσα σε τρεις χαρακτήρες που είναι κάπως ιδιαίτεροι από μόνοι τους, γι’ αυτό άλλωστε οδηγούνται και στο πιο αντι-συμβατικό φινάλε. Οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, ειδικά από τους δύο αντρικούς χαρακτήρες. Ο Pleasence ευρηματικός και απελευθερωμένος είναι τόσο καλός είτε σπάει κατά λάθος τα αυγά που προτίθεται να τηγανίσει, είτε σκάβει ξημερώματα λάκκους στον κήπο. Ο Lionel Stander φωνακλάς και κέντρο της προσοχής από φυσικού του, όπως λέει ο σκηνοθέτης στην αυτοβιογραφία του, τα καταφέρνει έξοχα να ερμηνεύσει κάποιον που τελικά του μοιάζει αρκετά.

Για να δώσουμε μια έξτρα σκοπιά στην ταινία αρκεί να πούμε ότι η ταινία βασίστηκε σε ένα σενάριο του ’63 που ονομαζόταν «Όταν θα έρθει ο Katelbach». Αυτός είναι ο αρχηγός της συμμορίας, που δεν έρχεται ποτέ, όπως και ο Γκοντό του Beckett δεν έρχεται ποτέ, όσο και να τον περιμένουν. Αντί αυτού, άλλοι απρόσκλητοι επισκέπτες εμφανίζονται για να πουν τη δική τους ατάκα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Τελειώνοντας, αναρωτιόμαστε ίσως: so what? Τι ήταν όλο αυτό; Μια φάρσα ή ένα παιχνίδι αυτοσχεδιασμού για τους τρεις ηθοποιούς; Τι ακριβώς μας είπε η ταινία αυτά τα 110 λεπτά; Μας έκλεισε πονηρά το μάτι ή μήπως μας έκανε να χασμουριόμαστε, γιατί ομολογουμένως έκανε κάποια κοιλιά ειδικά προς το τέλος;

Η ταινία πάντως είναι όμορφη καλλιτεχνικά, είναι και ακριβής προάγγελος κακών για τη ζωή του σκηνοθέτη, που αφού τόσο του άρεσαν οι μαύρες κωμωδίες η ίδια η ζωή του έγινε μια τέτοια. Ή μία ελαφρά τραγωδία. Όπως το βλέπει κανείς. Η Berlinale πάντως τίμησε την ταινία δεόντως.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10), ακόμη και αν τα ερωτήματα αν και γιατί έμειναν αναπάντητα. Η δημιουργική πνοή του team αποτυπώνεται στο τελικό αποτέλεσμα.

Στέλλα Παρασχά




Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

Ο όρος Cul-de-sac σημαίνει αδιέξοδο. Σε ένα τέτοιο βρίσκονται όλοι οι χαρακτήρες της ταινίας του Ρόμαν Πολάνσκι. Δύο ψιλο-αποτυχημένοι γκάγκστερ (ο ένας με μια σφαίρα στην κοιλιά) ξεμένουν από αμάξι και αναζητούν βοήθεια με την απειλή των όπλων σε έναν πύργο στη Βόρεια Αγγλία, όπου εκεί ζουν απομονωμένοι ένας φαλακρός βιομήχανος με τη γαλλίδα σύντροφό του. Ο γκάνγκστερ εγκλωβίζεται εκεί και δεν μπορεί να φύγει αν δεν έρθει η βοήθεια από τους δικούς του. Η Γαλλίδα ασφυκτιά στην... μινιμαλιστική ζωή του πύργου, όντας εκεί για πάνω από δέκα μήνες, μη έχοντας να κάνει και πολλά. Και ο αρκετά εσωστρεφής βιομήχανος είναι εγκλωβισμένος εκεί κατά βούληση. Όταν σκάσει μύτη μια ομάδα επισκεπτών, τα πράματα θα περιπλακούν και οι ρόλοι θύτη-θύματος θα αντιστραφούν. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα σύνολο από σουρεαλιστικές καταστάσεις. Το υποδόριο και σαρδόνιο μαύρο χιούμορ παίζει πρωτεύοντα ρόλο σ`αυτή την χαμηλού προφίλ, σινεφίλ ταινία του πολωνού σκηνοθέτη. Εδώ στη δεύτερη βρετανική του παραγωγή η οποία απέσπασε και τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου το 1966. Ο Donald Pleasence στην καλύτερη ίσως ερμηνεία της καριέρας του με παρτενέρ την Françoise Dorléac, αδερφή της Κατρίν Ντενέβ, που πέθανε σε αυτοκινητικό ατύχημα ένα χρόνο μετά.

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classic by Zisis: Great Directors)



 
cul-de-sac (1966) - kprncs - Τετ 18 Νοε 2015 - 18:19
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=706359]

cul-de-sac (1966)

Ο ληστής Dickie (Lionel Stander) μαζί με τον βαρεια τραυματισμένο συνεργό του αναγκάζονται να καταφύγουν σε ένα ερειπωμένο πύργο για να διανυκτερεύσουν. Εκεί κατοικεί ο γυναικωτός George (Donald Pleasence) μαζί με την σεξουαλική και πρόστυχη νεαρή γυναίκα του Teresa (Francoise Dorleac).
Στην αρχή ο Dickie επιβάλλει σκληρούς όρους στο ζευγάρι, αλλά οπως περνούν οι ώρες και αναγκάζονται να συμβιώσουν, οι καταστάσεις γίνονται κωμικοτραγικές ή και σκέτα κωμικές, παρ`όλη την υποκείμενη σοβαρότητα τους, οπως όπλα που πυροβολούν κατα λάθος, επισκέπτες που έρχονται απρόσκλητοι, άνοιγμα τάφου βραδυνιάτικα με συντροφιά γερη κατάποση βότκας, και τελικά, το αμίμητο, που ο Dickie αναγκάζεται να προσποιηθεί τον butler για να καλύψει την παρουσία του...
Η περιοχή γύρω από τον Πύργο κατακλύζεται το βράδυ από τα νερά της πλημμύρας, αποκλείοντας το κτιριο από την στεριά και δίνοντας τον τίτλο στην ταινια ("cul-de-sac" που σημαίνει "αδιέξοδο")...
Το τέλος του έργου εμπεριέχει, εν μέρει, και απόδοση δικαιοσύνης, καθώς όλοι οι "αμαρτωλοί" στο έργο τιμωρούνται κατάλληλα, ανάλογα με την "αμαρτία" τους...
Περίεργο έργο του μεγάλου σκηνοθέτη Roman Polanski, το δεύτερο του στην Αγγλική γλώσσα, με δυσνόητο κινηματογραφικό ύφος και μήνυμα. Απομόνωση, εισβολή, καταπίεση, εγκατάλειψη και άλλα συναισθήματα παρουσιάζονται σε γρήγορη αλληλουχία..σίγουρα κανείς δεν βαριέται την εξέλιξη του έργου..Πολύ καλή η φωτογραφία και εξαιρετικές οι ερμηνείες του Pleasence και του Stander και αδιάφορη η παρουσία της Dorleac.
Οχι από τα καλύτερα έργα του Polanski, παρόλο που αυτός έχει δηλώσει ότι, αν μπορούσε, θα γύριζε μόνο τέτοια έργα! [Κώστας ΚΓΠ 13112015](6/10) 
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 3 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - george4444 - Δευ 19 Μαρ 2012 - 15:16

Σχετικά με αυτή την ταινία έχω τη δικιά μου θεωρία που είναι καθαρά προσωπική και μπορεί να μη σχετίζεται και με την πραγματικότητα:  Για μένα κύριος πρωταγωνιστής του έργου είναι ο  George (Donald Pleasence), ο οποίος συμβολίζει τον μέσο άνθρωπο- καταναλωτη που εμφανίζεται εκείνη την εποχή. Πλήρως συμβιβασμένος αρκεί να έχει να αγοράζει υλικά αγαθά όπως κάστρα  στου διαόλου τη μάνα, με την γυναίκα του σε ρόλο εξουσιαστή να τον κάνει οτι θέλει ( ομολογουμένως... διεστραμμένος τρόπος για να φανεί η γυναικεία χειραφέτηση), μέχρι που εμφανίζεται ο γκάνγστερ που του χαλάει την ησυχία... Απο εκεί και πέρα αρχίζει το παιχνίδι της εξουσίας και η εναλλαγή ρόλων, αλλά η πραγματική επανάσταση όπως και ο αρχηγός της συμμορίας δεν θα έρθει ποτέ, για αυτό και ο θεατής θα νιώσει πολύ μόνος ξαφνικα... Αν και θεωρητικά είναι κωμωδία δύσκολα υπάρχει ταινία που σε κάνει να υποφέρεις τόσο είτε με το φινάλε είτε με τους μοναδικά  εκκεντρικούς  (και ετοιμόρροπους) γκάνγκστερ  είτε με το φινάλε ... Αυτό θεωρώ και το μόνο μειονέκτημα της ταινίας οτι έχει τη δύναμη να σου χαλάσει τη διάθεση !! 9.5/10

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.