• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Amici Miei Atto II (1982)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οι Εντιμότατοι Φίλοι μου 2
- Γνωστό και ως:
All My Friends Part 2
My Friends Act II

Κωμωδία | 130'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/10/2005
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά
  Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 7.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/107.40/10   (7.40/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 18 Ιουλίου 2005

Εφτά χρόνια έχουν περάσει από την ασύλληπτη επιτυχία του Amici Miei και όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αν το φιλμ σηκώνει sequel τότε sequel θα γυριστεί. Προσοχή όμως, γιατί η περίπτωση του Amici Miei Atto II είναι ιδιόρρυθμη: Δεν πρόκειται για το «Εντιμότατοι φίλοι μου 2», όπως θα εμφανιστεί στις Ελληνικές αίθουσες αλλά για το «Atto secondo» την δεύτερη πράξη. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα doppelganger του πρώτου φιλμ, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ένα δίωρο από υλικό που έμεινε στο cutting room στην διαδικασία του μονταρίσματος και πακεταρίστηκε έντεχνα σε μορφή νέας ταινίας. Ειλικρινά, δεν μας πειράζει καθόλου.

Το φιλμ ξεκινάει με μια από τις θρυλικές σκηνές του «χθες» -η παλιοπαρέα χαστουκίζει τυχαία επιβάτες ενός τρένου που αποχωρεί από το σταθμό της Φλωρεντίας- και αμέσως μετά επανερχόμαστε στην πραγματικότητα (το σήμερα). Έχουν περάσει χρόνια από τον θάνατο του Giorgio Perozzi (Philippe Noiret) και οι τέσσερις εναπομείναντες φίλοι συναντιούνται στον τάφο του, βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να θυμηθούν τα παλιά αλλά και να ξαναρχίσουν ένα νέο κύκλο από τρελές (και κακόγουστες) πλάκες.

Αν και ο Perozzi έχει αφήσει τα εγκόσμια είναι παρών στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, μέσω των flashback των φίλων του. Μάλιστα σε αυτό το φιλμ μαθαίνουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον χαρακτήρα του (γιατί ζει μόνο με τον γιο του; Γιατί η σύζυγός του δεν σπατάλησε ούτε ένα δάκρυ όταν πέθανε;), καθιστώντας τον ουσιαστικά πρωταγωνιστή. Παραμένουμε λοιπόν στο ίδιο κλίμα: Φάρσες, φάρσες, φάρσες, παράνομες ερωτικές περιπέτειες, πανούργα τεχνάσματα για να ξεφύγουν από τους μπελάδες και μια ενέργεια που παραμένει αμείωτη. Αυτή τη φορά το σενάριο είναι πιο πλήρες, ενσωματώνοντας ολοκληρωτικά τον Sassaroli (Adolfo Celi) στην παρέα, προσφέροντας μια πιο πλήρη ιστορία (και εξέλιξη) στον Mascetti (Tognazzi) και προσθέτοντας μερικές αξιοσημείωτες εμπνεύσεις στην φαρσικό μητρώο των πρωταγωνιστών: Πείθουν τουρίστες να στηρίξουν τον Πύργο της Πίζας, κάνουν έναν άμοιρο χήρο (Alessandro Haber) να πιστέψει ότι η σύζυγός του τον απατούσε και πείθουν έναν τοκογλύφο ότι έχει ανάγκη από μεταμόσχευση νεφρού προκειμένου να σβήσει τα χρέη του Mascetti.

Ο Monicelli δεν έχει λόγο να αλλάξει την συνταγή του πρώτου φιλμ. Η κάμερά του είναι και πάλι ελάχιστα διεισδυτική (το φιλμ δεν έχει καμία διάθεση να περάσει στο χώρο της κοινωνικής ή ψυχολογικής μελέτης), και ακόμα και στα 67 του χρόνια ο Ιταλός σκηνοθέτης καταφέρνει να διατηρήσει το νεανικό αέρα της παρέας που ξεπερνάει ακόμα και αυτόν του brat pack. Nιχιλισμός; Και πάλι παρών – οι ήρωές μας όχι μόνο αντιμετωπίζουν με αποστροφή οποιαδήποτε ευθύνη (συμπεριλαμβανομένης και της οικογένειας) αλλά πλέον καταπατούν ακόμα και τις πιο βασικές έννοιες bon ton (βλέπε τη σκηνή με τον χήρο). Μισογυνία: Παρούσα - αυτή τη φορά όχι μόνο η σύζυγος του Perozzi εμπαίζεται από τον ίδιο προκειμένου να καλυφθούν οι ερωτικές ατασθαλίες του αλλά η παρέα στέλνει στο σπίτι της μια επίμονη ερωτική σύντροφο του Mascetti κλεισμένη σε μια βαλίτσα (το ότι αποτελεί το νούμερο της στο τσίρκο δεν είναι ελαφρυντικό). To σενάριο, γραμμένο από τους Benvenuti, De Bernardi, Pinelli και με τη συμβολή του Monicelli είναι εμπνευσμένο, μιμούμενο την ατμόσφαιρα ξενοιασιάς και μελαγχολίας του πρώτου φιλμ και μοιράζοντας αφειδώς χυδαιότητες («Βλέπεις αυτά τα δύο μπουρδέλα εδώ; Αυτά είναι τα νεφρά σου») οι οποίες, τέλεια ενσωματωμένες στην καθημερινή γλώσσα των πρωταγωνιστών μας (και στα πλαίσια της ατίθασης commedia all italiana) απέχουν κατά πολύ από το απογοητευτικά ψευτοπροκλητικό, κενό στυλ πχ της νεοελληνικής «επιθεώρησης». To φιλμ λήγει ακόμα μια φορά μελαγχολικά: Η παρέα μπορεί να χαστουκίζει ατιμώρητα περαστικούς αλλά η προσπάθεια της να ξεφύγει από τον χρόνο είναι μάταια. Ο Mascetti, αναγκασμένος να κάνει τον παππού πλέον (και όχι στην καλύτερη κατάσταση) είναι η σκιά του παλιού του εαυτού αλλά ακόμα και εκεί επεμβαίνει η μόνη δύναμη που έχουμε μάθει να σεβόμαστε – και να φοβόμαστε- ως τώρα στα δύο «επεισόδια»: Η παλιοπαρέα.

Πιο κωμωδία από την πρώτη ταινία, το Amici Miei Atto II συστήνεται άφοβα ακόμα και αν είναι η πρώτη φορά που γνωρίζετε τους Mascetti και ΣΙΑ. Αν έχετε τον χρόνο δοκιμάστε πάντως να δείτε και τα δύο φιλμ, τώρα που τα σινεμά τα ανακάλυψαν και τα προτείνουν. Σαν double bill λίγα μπορούν να τα ξεπεράσουν.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Θοδωρής Σαρλάς




Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου 2006

Επτά χρόνια αρκούν για να προκαλέσουν… όχι μόνο φαγούρα, αλλά και γήρας δημιουργικό, που ως γνωστόν ουκ έρχεται μόνον. Έτσι, η θρυλική παλιοπαρέα του 1975 μετατρέπεται σε κάτι κουρασμένα παλικάρια του 1982, που λαχανιάζουν καθώς προσπαθούν να τρέξουν πίσω από τα χνάρια της αυθεντικής ταινίας. Κι αν εδώ ο Monicelli καταφέρνει να προκαλέσει τη θλίψη μέσα από τις φάρσες των πρωταγωνιστών του, αυτή οφείλεται απλούστατα στις αναπόφευκτες συγκρίσεις.


Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.