• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


La Grande Bouffe (1973)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Μεγάλο Φαγοπότι
- Γνωστό και ως:
The Big Feast
Blow-Out

Σάτιρα | 130' | Ακατάλληλο για ανηλίκους
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 7/2/2006
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Γαλλικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 8.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/10   (8.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2005

Η ταινία-βόμβα, το απόλυτο κινηματογραφικό σκάνδαλο του 1973-74, που τώρα πια χαρακτηρίζεται ξεπερασμένο προκειμένου να προσπεραστεί με άνεση. Τέσσερις φίλοι απομονώνονται σε μια πολυτελή βίλα, όπου σταδιακά αυτοκτονούν τρώγοντας και κάνοντας έρωτα ασταμάτητα. Πρόκειται καταφανώς για σύμβολα, που δεν αναφέρονται φυσικά στην παρακμή ενός μπουρζουάδικου modus vivendi (αυτό θα ήταν πολύ βολικό), αλλά στην ίδια την ταυτότητα του αστικού πολιτισμού. Μια ταινία που θα έπρεπε να γίνει… αύριο, με μόνη εξαίρεση τον χαρακτήρα της Δασκάλας: η επιβίωση αυτής καθίσταται ολοένα και δυσκολότερη.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)




Έντονες αντιδράσεις και αντίθετα σχόλια προκάλεσε και προκαλεί ακόμη η ταινία «Το μεγάλο φαγοπότι» του Μarco Ferreri. Από έναν σκηνοθέτη, άλλωστε, που θεωρείται επαναστατικός στην δεκαετία του `60 και `70 για τις ιδέες που πρόβαλε στις εικονοπλαστικές του ταινίες, θα μπορούσε να θεωρηθεί αναμενόμενος ο εξτρεμισμός και οι αλληγορίες που χαρακτηρίζουν και αυτό το έργο.

Τέσσερις φίλοι, ένας μάγειρας (Ugo Tognazzi), ένας παραγωγός (Michel Piccoli), ένας πιλότος (Marcello Mastroianni) και ένας δικαστής (Philippe Noiret) αποφασίζουν να πεθάνουν τρώγοντας μέχρι σκασμού. Η αδηφαγία τους δεν περιορίζεται όμως μόνο στο φαγητό αλλά περιλαμβάνει και το σεξ. Ετσι κλείνονται στη βίλα του Noiret για να επιδοθούν σ` ένα ατελείωτο φαγοπότι.

Ο Μarco Ferreri θέλοντας να ταράξει τα ήσυχα νερά του δυτικού πολιτισμού βρίσκει έναν ιδανικό τρόπο για να σοκάρει και να προκαλέσει αυτούς που εκθείαζαν και εκθειάζουν τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις. Βάζοντας τους ήρωές του, που αντιπροσωπεύουν και θεσμoύς της σύγχρονης κοινωνίας (όπως αυτός του δικαστή και των media) να ξεπέφτουν στα μάτια μας κάνοντας ζωώδη πράγματα, μόνο αποστροφή μπορεί να μας προκαλέσει γι` αυτούς τους ανθρώπους.

Αν και η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία το `73 όταν προβλήθηκε στην Γαλλία, αλλά και παγκοσμίως, τα παιδιαρίσματα και το αναρχικό ξέσπασμα των ενηλίκων σήμερα δεν θα σοκάρει τους σινεφίλ. Αντιθέτως μάλιστα, τα πολλά close ups και τα μεγάλα σε διάρκεια πλάνα μάλλον κουράζουν παρά ενθουσιάζουν. Απογοητευτικό είναι επίσης και το γεγονός ότι βλέπουμε τόσο γνωστούς ηθοποιούς που αγαπήσαμε σε άλλες ταινίες όπως τον Philippe Noiret, που υποδύθηκε τον Pablo Neruda στον «Ταχυδρόμο» (1994), τον Marcello Mastroianni στο «Γάμος αλα Ιταλικά» (1964) και την Andrea Ferreol που την είδαμε πέρυσι στις «Νύφες» να παίζουν σε μια παραγωγή τόσο παράλογη με τις τραβηγμένες στα άκρα καταστάσεις που να καταντάει ανιαρή.

Όσοι, λοιπόν, βλέποντας τα μεγάλα ονόματα του σινεμά παρακινηθούν να πάνε να την δουν, θα απογοητευθούν οικτρά. Όσοι όμως είναι fan του Ferreri, σίγουρα δεν πρέπει να χάσουν μια ταινία - σταθμό στην ιστορία του σινεμά. Γιατί ανεξάρτητα από τις καλές ή κακές κριτικές που δέχτηκε, σίγουρα δεν άφησε κανέναν παγερά αδιάφορο, πετυχαίνοντας το σκοπό της, να αφυπνίσει τους σινεφίλ απέναντι σε θεσμούς και κοινωνικές αξίες παρηκμασμένες. Ίσως και σ` αυτό να οφείλεται το γεγονός ότι κέρδισε το βραβείο FIPRESCI στις Κάννες.

Βαθμολογία: 5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars (5,5/10)

Ευφροσύνη Ραΐση


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.