• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Jarhead (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σύρριζα

Πολεμικό Δράμα | 123' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 19 Ιαν 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 31/5/2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 19/12/2008
Διανομή: UIP
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ισπανικά - Αραβικά - Λατινικά
Δημοτικότητα: 0.14 %
Αξιολόγηση: 7.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/107.50/10   (7.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Για μερικούς αυτός ο πόλεμος δεν θα ξεκινήσει ποτέ.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2006

Στο κατώφλι του γενναίου νέο-μακαρθικού κόσμου μας, η λογοκρισία απέκτησε επιτέλους savoir vivre και έγινε «βελούδινη». Ποιος ο λόγος για φανφαρονισμούς και γραφικό κυνήγι «επικίνδυνων καλλιτεχνών»; Τα πάντα μπορούν πια να επιβληθούν στο όνομα του νόμου της αγοράς. Μόνο μυστήριο, λοιπόν, δεν αποτελεί η δυνατότητα του Sam Mendes να γυρίσει ένα flip side του Full Metal Jacket υπό την αιγίδα μεγάλου στούντιο. Απλούστατα, τα αμερικανάκια δε θα το δουν ποτέ! Εξόχως ενδιαφέρον είναι το ρεπορτάζ του EMPIRE γύρω από το «θάψιμο» της ταινίας.

Τα παραπάνω σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανά να «αγιοποιήσουν» το Jarhead, που αγγίζει απλούστατα τις παρυφές της αμφισβήτησης. Εάν η ταινία του Kubrick καταδείκνυε τον πόλεμο ως μηχανισμό κατασκευής τεράτων, ο σκηνοθέτης του American Beauty διεισδύει στην αποκτήνωση μέσα από τα ημερολόγια ενός στρατιώτη. Τολμηρή η συγκυρία του εγχειρήματος, που το καθιστά πιθανώς αυτοκτονικό, αλλά εκτός αυτής η αντι-πολεμική κριτική του φιλμ αναμασά το χιλιοειπωμένο: σε κάθε πόλεμο υποβαθμίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, άρα κάθε πόλεμος είναι κακός –ευχαριστώ πολύ. Διασώζονται από το προβλέψιμο η σκηνή της συνέντευξης, οι φευγαλέες σπόντες περί πετρελαίου και η περιρρέουσα αίσθηση ενός «αόρατου πολέμου».

Κωνσταντίνος Σαμαράς

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)




Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2006

“Αναζητώντας εχθρό”! “Πολεμώντας το κενό”! “Αντίπαλος μηδέν”. Για ώρες μετά την παρακολούθηση του Jarhead, προσπαθούσα μέσα στο μυαλό μου να συντάξω, τον κατάλληλο τίτλο που να μου ταιριάζει καλύτερα από αυτό το τόσο απλοϊκό, αλλά αμιγώς αμερικάνικο “Βάζο-Κεφάλι”. Στην ουσία πρόκειται για μια ιδιωματική φράση που χρησιμοποιεί ο στρατός της Υπερδύναμης, για να εκφράσει το σχήμα της κεφαλής των νεοσύλλεκτων φαντάρων, όταν καλούνται να καταταχτούν στην μονάδα τους, κοντοκουρεμένοι. Δεν μου πολυταιριάζει όμως και ακόμη αναζητώ κάτι πιο πιασάρικο για ταμπέλα!

Ο Άντονι Σουόφορντ, ένας νέος που κοντεύει να συμπληρώσει τα είκοσι του χρόνια και βλέπει το φάσμα της ανεργίας να ανοίγεται μπρος του σε όλο του το εύρος, αποφασίζει να το ξεπεράσει με την κατάταξη του στους πεζοναύτες του αμερικάνικου στρατού. Εργασία σίγουρη και προσοδοφόρα. Η μονάδα του θα γίνει από τις πρώτες που θα μετατεθούν στην καυτή έρημο της Σαουδικής Αραβίας, προκειμένου να προετοιμαστεί κατάλληλα για να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο την τρομοκρατική απειλή του παρανοϊκού Σαντάμ Χουσείν, που ήδη έχει καταλάβει με τα στρατεύματα του, το μικρό Κουβέιτ. Οι μέρες και οι μήνες όμως, περνούν εν μέσω υψηλών θερμοκρασιών και σκληρής εκπαίδευσης και ο αντίπαλος δεν κάνει την εμφάνιση του, παίζοντας ένα ανίερο παιχνίδι με τον ψυχικό κόσμο των φαντάρων, που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμοι να ριχτούν στην μάχη!

Τα πραγματικά περιστατικά που έζησε για μισό περίπου χρόνο περιδιαβαίνοντας εν πλήρη εξαρτήση, με το πολυβόλο ανά χείρας σημαδεύοντας έναν ανύπαρκτο εχθρό, ο οπλίτης Σουόφορντ και όπως τα κατέγραψε στο ομώνυμο βιβλίο του, αποτέλεσαν την βάση για το σενάριο της τελευταίας ταινίας του τόσο ελπιδοφόρου δημιουργού Sam Mendes. Εδώ ο σκηνοθέτης του American Beauty, μετά το σαφέστατα πιο φιλολογικό διάλειμμα του Road To Perdition, επαναφέρει το γνώριμο πρόσωπο του, που είναι διαρκώς βουτηγμένο στην μελαγχολική ειρωνεία, με τα αμέτρητα ερωτηματικά να χορεύουν μανιωδώς στο φόντο, εκφράζοντας διαρκώς την ίδια απορία: Που βαδίζει η πατρίδα μας?

Είναι πραγματικά πολύ εντυπωσιακό για εμάς που παρακολουθούμε εξ αποστάσεων την πραγματικότητα, να βλέπουμε και μερικούς υγιώς σκεπτόμενους αμερικάνους, που προβληματίζονται για την παρουσία της χώρας τους ανά τον πλανήτη, στον ρόλο του παγκόσμιου αστυνόμου. Από την μια πλευρά όμως, αυτή του μη αμερικάνου, όσο και αν οι εικόνες που χρησιμοποιεί ο συμπαθέστατος Mendes, είναι σκηνοθετημένες με έμπνευση και όραμα, δεν παύουν να αντικατοπτρίζουν το αυτονόητο. Για όλους μας η Αμερική δεν έχει καμία απολύτως δουλειά να παίξει αυτό τον ρόλο. Για το αμερικάνικο κοινό δε, οι απόψεις του Οσκαρούχου δημιουργού, φτάνουν πολύ κοντά στο όριο του να αναθεματιστούν, αφού για τους φουκαράδες υπηκόους της Αστερόεσσας, με την καθοδηγούμενη διανόηση από τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, η πατρίδα τους είναι υποχρεωμένη να φοράει το αλεξίσφαιρο τζάκετ με το σήμα της world police…

Χαμένος από χέρι λοιπόν ο Mendes δεν έχει τίποτα περισσότερο να κάνει από το να προσπαθήσει να προσεγγίσει το δύσκολο θέμα που διάλεξε – λόγω του ότι ακόμη καθημερινώς χάνονται δεκάδες ζωές αμερικανών, στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής – να ασχοληθεί, με τον δικό του ιδιόμορφο τρόπο, που καυτηριάζει τα γεγονότα με ακραία ειρωνεία. Και το καταφέρνει πολύ καλά. Με όπλο την ταλαντούχα πλην υπέρμετρα αβανταδόρικη ερμηνεία του Jake Gyllenhaal, που κρατά σφιχτά στα μελαγχολικά του μάτια το όνειρο του private Σουόφορντ, αλλά και με έξοχες περιφερειακές στιγμές από τους Jamie Foxx – ο τυπικός φωνακλάς λοχίας - και Peter Sarsgaard – ο παράξενος παλιοσείρης – ο Mendes αγγίζει τουλάχιστον ακαδημαϊκά, άλλοτε επίπεδα του MASH και άλλοτε του υποτιμημένου Full Metal Jacket.

Μπορεί για τον ίδιο πάντως, το στοίχημα του να προκαλέσει με ένα έργο που κρίνει με ακραίο τρόπο την ίδια την λειτουργία της Υπερδύναμης, να είναι κερδισμένο, στην ουσία όμως το Jarhead, θα περάσει έχοντας δίπλα του ένα τεράστιο σύμβολο του κενού, ως αξιολόγηση από τους συμπατριώτες του, στην αναφορά του παλμαρέ του. Γιατί όπως και να το κάνεις είναι πολύ δύσκολο μέσα σε ένα βάζο να βρει κανείς κάτι περισσότερο από νερό, για να περιμένει πως μιλώντας του θα γίνουν κατανοητά όλα όσα έχει να πει…

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




Τρίτη 13 Ιουνίου 2006

JARHEAD


25 λέξεις – Για τον οπλίτη Σουόφορντ, που κατετάγη στις δυνάμεις καταδρομών του αμερικάνικου στρατού, προκειμένου να έχει κάθε μήνα έναν σταθερό μισθό, το όραμα της συμμετοχής σε μια εμπόλεμη σύρραξη είναι πολύ κοντά από την στιγμή που οι ΉΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο στο ατίθασο Ιράκ. Ενώ η διμοιρία του όμως ήταν από τις πρώτες που μετέβη στην έρημο της Μέσης Ανατολής, εντούτοις μετά από την πάροδο μηνών, ο αντίπαλος παραμένει ακόμη άφαντος.

Στο Ράφι – Ένα ακόμη κομματάκι του τόσο όμορφα πολιτικοποιημένου παζλ που μας παρουσίασε η φετινή χολιγουντιανή χρονιά, αποτελεί το Jarhead, που σατιρίζει με πικρό τρόπο, τις δύσκολες ημέρες που πέρασαν οι φαντάροι της υπερδύναμης, που συμμετείχαν στην επιχείρηση καταιγίδα της Ερήμου, πριν από δώδεκα χρόνια, πολεμώντας ουσιαστικά έναν εχθρό – φάντασμα. Το φιλμ που στηρίζεται στις αναμνήσεις των όσων διαδραματίστηκαν κάτω από τον καυτό αραβικό ήλιο, του στρατιώτη Άντονι Σουόφορντ, που χάρη στην απίστευτη ικανότητα του στην σκοποβολή, τοποθετήθηκε στο ειδικό σώμα ακροβολιστών, που θα σημάδευαν από κάθε απόσταση τους ιρακινούς εχθρούς. Όλα αυτά βέβαια με καθαρά φιλολογικό τρόπο, αφού η ταινία του Sam Mendes, ενός εκ των μεγαλύτερων δημιουργικών ταλέντων που έχει αναδείξει την τελευταία δεκαετία η βιομηχανία του κινηματογραφικού θεάματος, παρακολουθεί έναν ολόκληρο χρόνο πολέμου με την συμμετοχή της Αμερικής, δίχως όμως στην ουσία να υπάρχει εχθρός.

Βαθύτατα ειρωνική η ματιά του σκηνοθέτη του American Beauty, αντικατοπτρίζει σε απόλυτο βαθμό το σήμερα και τον ρόλο παγκόσμιου αστυνόμου που ετσιθελικά έχει αυτοβαπτιστεί η πατρίδα του, αναζητώντας για δικούς της προσωπικούς λόγους, επίδειξης και αυτοσυντήρησης, αντιπάλους που απειλούν την παγκόσμια ασφάλεια και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Το Jarhead – η λέξη που χρησιμοποιούν στον στρατό για να παρομοιάσουν το κεφάλι του νεοσύλλεκτου πεζοναύτη, που είναι σαν βάζο λόγω κουρέματος, αλλά και άδειο από οποιαδήποτε λογική και σκέψη – είναι χωρισμένο σε τρία μέρη, αυτό της βασικής εκπαίδευσης, που θυμίζει έντονα το αδικημένο Full Metal Jacket, με την σκληρότητα του, στους πρώτους μήνες στην έρημο, που οι φαντάροι προκειμένου να μην μείνουν δίχως έργο, κάνουν ότι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους για να περνά με στρατιωτικό τρόπο η ώρα τους και στον επίλογο, όπου γίνεται αντιληπτό προς όλους, πως για άλλο πατριωτικό σκοπό ταξίδεψαν τόσες χιλιάδες μίλια και άλλα τελικώς συμφέροντα εξυπηρέτησαν.

Την κύρια δυναμική του, το Jarhead, αντλεί από τις καταπληκτικές του ερμηνείες, που αρχικά μου προκάλεσαν έκπληξη από τον αποκλεισμό τους από τις πεντάδες των Όσκαρς, μέχρι που ξανακοίταξα τα όλα όσα καταμαρτυρά ενάντια στην Αμερικάνικη στρατιωτική μηχανή το φιλμ. Ο Jake Gyllenhaal, δεν είναι απλώς ο οπλίτης Σουόφορντ, είναι κυριολεκτικά η ψυχή της ταινίας και δυσκολεύομαι να κατανοήσω πως θα ήταν το Jarhead δίχως αυτόν. Φυσικά η έξοχη εμφάνιση του, στηρίζεται και από τις παρουσίες κάποιων πολύ έμπειρων ρολιστών, όπως του Οσκαρούχου Jamie Foxx, ως εκνευριστικού λοχία Σάικς και του Peter Sarsgaard, ως μελαγχολικού «κολλητού» συμπολεμιστή, που είναι τουλάχιστον αξιομνημόνευτες.

Disc – Η Videosonic όπως πάντοτε συνεπής στον έλληνα καταναλωτή, προσφέρει ένα αξιοπρεπέστατο δισκάκι, εισαγωγής, με υψηλά στάνταρντς αναπαραγωγής και αρκετά σημαντικών πρόσθετων για περαιτέρω μελέτη. Μελανό σημείο όπως πάντοτε το εξώφυλλο του πακέτου, που μοιάζει σαν…φωτοτυπία και επιτέλους θα πρέπει να βελτιωθεί κάποια στιγμή από την συγκεκριμένη εταιρία. Το μενού του δίσκου λιτό κι εύκολο στην πλοήγηση, δεν δυσκολεύει τον χειριστή, στο να μεταβεί στο σημείο που εκείνος θέλει να επιλέξει. Σε ότι αφορά τα τεχνικά στοιχεία του δίσκου, το θυμόμουν και από την εμπειρία της αίθουσας, πως ήταν πάρα πολύ ποιοτικά, δημιουργώντας μια εκπληκτική αίσθηση στον θεατή την ώρα της παρακολούθησης. Ξεκινώντας από την εικόνα, να πω πως το αναμορφικό κάδρο σε πλήρη έκταση 2.35/1, χαρακτηρίζεται από κάποια τεχνητά καψίματα της εικόνας – είναι οι στιγμές που η ίριδα των στρατιωτών αντιμετωπίζει προβλήματα από τον καυτό ήλιο – που δίνουν στο πάνελ, πλήρους λεπτομέρειας και ανάλυσης μια εντυπωσιακή όψη. Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η περίπτωση της ηχητικής κάλυψης του Jarhead, αφού από την ώρα που οι φαντάροι αποβιβάζονται στην Σαουδική Αραβία, ξεκινά ταυτόχρονα και ένας μαραθώνιος λειτουργίας όλων των ηχείων που συμμετέχουν στο σύστημα μας, του κεντρικού, που αποδίδει τις άγριες φωνές του αρχιλοχία, των κύριων front, με βασικό χαρακτηριστικό την απόδοση κάποιων νοσταλγικών μουσικών αναμνήσεων της περιόδου, των surrounds που δεν ξεχνούν να μας θυμίζουν πως ζούμε σε εμπόλεμη ζώνη και του sub που σε κάθε οβίδα που πέφτει ταράζει ολόκληρο το δωμάτιο.

Με το παράπονο της απουσίας της διπλής συλλεκτικής έκδοσης που απολαμβάνουν όλοι οι θεατές του υπόλοιπου πλανήτη, είναι υποχρεωμένος να αποδεχτώ τα βεβαίως περιορισμένα extras, που απαριθμούνται στον σχολιασμό από τον Sam Mendes με τους συγγραφείς του, που τον περίμενα πιο ζωντανό και πληροφοριακό, ένα σύνολο από 11 κομμένες σκηνές, που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη αξία, στο δεκαπεντάλεπτο βίντεο των εξομολογήσεων των στρατιωτών στο τηλεοπτικό κανάλι, που δίνεται δίχως να έχει υποστεί (υποτίθεται) μοντάζ και τέλος κάποιες εναλλακτικές σκηνές από το φιλμ, που δείχνουν την πραγματικότητα μέσα από τα μάτια του Σουόφορντ, όταν φαντάζεται εκείνους που τον ενοχλούν – κυρίως τον διμοιρίτη του - να παθαίνουν διάφορα δεινά… Στα μείον του δίσκου η λιανική τιμή του, που κυριολεκτικά είναι εξωφρενική!!!

Μμμμ… - Βεβαίως και μιλάμε για μια ταινία που στα Box Offices tης Αστερόεσσας πέρασε παγερά αδιάφορη, πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά από την στιγμή που έκρινε τόσο έντονα τον τρόπο δράσης του φιλοπόλεμου Υπουργείου Εθνικής Αμύνης και των επιτετραμμένων του. Ένας λόγος δηλαδή παραπάνω για να μην την χάσετε τώρα που κυκλοφορεί στο βίντεο και μάλιστα σε πολύ ποιοτική έκδοση…

ΕΙΚΟΝΑ – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
ΗΧΟΣ – 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)
EXTRAS – 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)
JARHEAD7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Jarhead (2005) - kprncs - Τρί 25 Μαρ 2014 - 19:23
Από τις ταινίες μάχης κατα την πρώτη εισβολή των Αμερικανών στην "καταιγίδα της ερήμου". Αν κανείς προτρέξει πριν το μισο της ταινίας θα την θεωρήσει μία ακόμα ταινία-προπαγάνδα της Υπερδύναμης. Μετα την μέση της ομως αποκτά και το πραγματικό της πρόσωπο και αναδεικνύεται σε μία ταινία σχετικά αντικειμενικής παρουσίασης των γεγονότων, πάντα βέβαια από την Αμερικανική σκοπιά, και σκεπτικής αντιμετώπισης των "δηλωμένων" ανθρωπιστικών προθέσεων των ΗΠΑ.
Μακρόσυρτη σε κάποια σημεία και προβλέψιμη σε άλλα, βλέπεται μόνο για λόγους σύγκρισης με άλλες αντίστοιχες ταινίες αμφισβήτησης των πολέμων, γενικώς και των εμπλοκών των Αμερικανών, ειδικώς [ΚΓΠ 22/3/2014]
 
Legacy - ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι.Γ. - Unverified - Τρί 03 Ιαν 2006 - 17:08
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΣΙΚΟ ΚΟΛΠΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΗΡΩΕΣ!

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 8/10
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι.Γ.
 
Legacy - nasos - Unverified - Πεμ 19 Ιαν 2006 - 21:16
Μπορω να πως πως περιμενα πολλα περισσοτερα απο την συγκεκριμενη ταινια και στο τελος εμεινα με την εντυπωση οτι περασε και δεν ακουμπησε. Δυστυχως, εχοντας στο πισω μερος του μυαλου το Full Metal Jacket ειναι αρκετα δυσκολο να ικανοποιηθεις απο μια ταινια με παρομοια θεματολογια. Κατι που ξεχωρισα και πραγματικα μου αρεσε ηταν η ερμηνεια του Gyllenhaal που σε μερικα σημεια με εντυπωσιασε με την εκφραστικοτητα του. Αξιομνημονευτη η ατακα στον επιλογο που "γειωνει" την ταινια και ουσιαστικα συνδεει το παρελθον με το παρον και(ισως) το μελλον: "We are still in the desert"
nasos
 
Legacy - exexis - Unverified - Δευ 23 Ιαν 2006 - 20:53
Πρεπει να ειναι η χειροτερη ταινια των τελευταιων ετων. Το γνωστο μοτιβο με τον αμερικανικο στρατο και τους φανατισμενους στρατιωτες χωρις να οδηγει πουθενα. Το ξερουμε οτι ετσι ειναι τα πραγματα, το χουμε ξαναδει και ξαναδει. Κατι καινουριο? Δυο χαμενες ωρες για να μας πουν ποσο τραγικο κι δραματικο ειναι καποιος να τρωει τα χρονια του στην αηδια του στρατου και ποσο αχρηστος αισθανεται ενας στρατιωτης επειδη εν τελει δεν κανει τιποτα δημιουργικο ουτε καν εχει την ευκαιρια να εφαρμοσει αυτο που εμαθε, δηλαδη να σκοτωνει. So what? Ρωτηστε ολους του Έλληνες που πηγαινουν στρατο υποχρεωτικα και ουτε σκοτωνουν ουτε πανε στον πολεμο αλλα ω του θαυματος βρισκουν κουραγιο και ξαναφτιαχνουν τη ζωη τους. Δεν μου ειπε τιποτα παντος εμενα. Τουλαχιστον λιγο σεβασμος σε αυτους που σκοτωθηκαν και θα σκοτωνονται σε πολεμους. Νομιζω τους αξιζει μια καλυτερη ταινια με περισσοτερη ευαισθησια και φυσικα μια ταινια που θα μπορεσει να ταρακουνισει λιγο να κανει τη διαφορα. Εδω ο κοσμος σκοτωνεται και εμεις αναλυσουμε για αλλη μια φορα τα αμερικανικα στρατιωτακια. Ποσες φορες θα ασχοληθουμε ακομα?

exexis
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.