• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Η Ψυχή στο Στόμα (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Soul Kicking

Σινεφίλ | 111'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 22 Φεβ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 28/07/2007
Διανομή: FilmTrade
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.18 %
Αξιολόγηση: 7.04/107.04/107.04/107.04/107.04/107.04/107.04/107.04/10   (7.04/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ένας άνθρωπος... Πολλοί άνθρωποι... Η Κόλαση!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 14 Ιουνίου 2006 - 16:34

«Είναι τα νερά που φωνάζουν / γιατί έχει καιρό να πνιγεί κάποιος». Το δεύτερο σκηνοθετικό βήμα του Γιάννη Οικονομίδη τον οδηγεί αρκετά βαθύτερα: σε εκείνα τα μονοπάτια της μικροαστικής κόλασης, όπου κάθε αχτίδα φωτός μοιάζει οριστικά αποκλεισμένη. Το υποψιαζόμαστε από την αναφορά στον «Βόιτσεκ» (εξάλλου ολόκληρη η ταινία είναι μιαν εκσυγχρονισμένη μεταφορά του), αλλά και από τις αποχρώσεις που επιβάλλει η φωτογραφία από το πρώτο λεπτό: καφέ, μαύρο, πού και πού ένα αρρωστημένο λευκό. Όσο για τους πρώτους ήχους που συνοδεύουν τις εμφανίσεις των δυο πρωταγωνιστών (ο Ερρίκος Λίτσης επαναλαμβάνει «Όλα καλά» μπροστά στο οργισμένο είδωλο του καθρέφτη του, ενώ ο Βαγγέλης Μουρίκης ακούει το «Ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αφτιά» από ένα αρκουδάκι με μπαταρίες), πρόκειται για ειρωνεία που τους φτύνει και αναπόδραστη μοίρα που τους σφυροκοπά.

Ακριβώς στην ίδια γραμμή είναι εναρμονισμένο και το περίφημο υβρεολόγιο της ταινίας: της ηχητικής μπάντας που φέρνει στα όρια την ασφυκτική ατμόσφαιρα. Ο (ευρηματικότατος, εδώ που τα λέμε) οχετός ανοίγει χωρίς επιστροφή και οποιαδήποτε επικοινωνιακή διέξοδος εντός του φιλμ είναι αποκλεισμένη. Η όποια διαφωνία μου με την επιλογή του Οικονομίδη προφανώς και δεν έγκειται σε μια σεμνότυφη αντίληψη περί «μέτρου», αλλά στην ίδια την αποτελεσματικότητα μιας τονικότητας που δεν εναλλάσσεται καθόλου. Όπως και να χει, απαιτούνται κότσια για να πειραματιστείς με τον εαυτό σου και τον θεατή, μεταφέροντας την βία στο μη αναμενόμενο σκέλος του φιλμ.

Πράγματι, σχεδόν κάθε μάτι μπορεί να καταναλώσει με εντονότερη ηδονοβλεπτική ευχαρίστηση μια σειρά ανελέητων ξυλοδαρμών. Όμως ο Τάκης, ήρωας – θύμα του «η ψυχή στο στόμα» υφίσταται την βία μόνο ψυχολογικά – ακόμα και οι σωματικές επαφές εκεί αποβλέπουν, στην γελοιοποίηση και την εκμηδένιση: «Ένας εναντίον όλων», λοιπόν, μόνο που ο τίτλος του Gaspar Noe θα έπρεπε να συμπληρωθεί με το «πλην ενός». Εάν ο χαρακτήρας του Ερρίκου Λίτση έρχεται σε κόντρα με ένα ομοιογενές, απαθές και «φυτοποιημένο» σύμπαν, αυτός του Βαγγέλη Μουρίκη βρίσκεται στην αντίπερα όχθη αλλά του κρατάει νοητά – και τελικά στην κυριολεξία – παρέα. Τούτες οι δύο αντρικές φιγούρες διασχίζουν το φιλμ σε νεκροζώντανη κατάσταση, μα ο ζυγός τους αριθμός είναι μια πρώτη παρηγοριά για τον συμπάχοντα θεατή. Μια δεύτερη και εντελώς… διεστραμμένη κρύβεται εντός του κατάμαυρου φινάλε (κι ας απεχθάνεται ο Οικονομίδης να μιλάει γι αυτό): να λυτρώνεις τον άλλον αντί του εαυτού σου, μια μικρή θυσία μέσα σε ένα ξέσπασμα βίας.

Σε κάθε περίπτωση, τα όρια στο φιλμικό σύμπαν του Οικονομίδη έχουν στενέψει επικίνδυνα – τόσο για τους μικροαστούς ήρωές του, όσο και για το προβλέψιμο ή μη του επόμενου βήματός του. Εάν εξαιρέσουμε προς το παρόν την εμμονή του να προσθέτει εκεί όπου η αφαίρεση μπορεί να αποδειχθεί πιο ύπουλη, αυτός εδώ ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί μια μαρτυρική κάθοδο προς το αναπότρεπτο με μια DV στο χέρι – με ανατριχιαστικά, κλειστοφοβικά πλάνα εκτός θέσης και έναν άκρως αποτελεσματικό «βασανισμό» των ηθοποιών του. Κραυγάζοντας κάποιες στιγμές το αυτονόητο, αλλά χωρίς λαϊκίστικες συνδέσεις και καταγγελτική διάθεση. Θα με εξέπλησσε ευχάριστα αν έκλεινε την άτυπη τριλογία του με μια φυγή σε άλλο είδος – μια κωμωδία που… θα γυρνούσε τα μέσα έξω, ας πούμε. Προς το παρόν, ζητείται επειγόντως διανομή.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς




29 Νοεμβρίου 2005

Ο Ερρίκος Λίτσης (πρωταγωνιστής και συν-σεναριογράφος σε αυτή την ταινία), αντιμετωπίζει με επικίνδυνη παθητικότητα όσα του ξεσκίζουν (κυριολεκτικά) τη ζωή. Το αφεντικό που τον εξευτελίζει χρησιμοποιώντας τον ακόμα και ως μασέρ, τους συναδέλφους του στη δουλειά που δεν τον αφήνουν σε ησυχία, τη γυναίκα του που τον κερατώνει, την αδελφή του που είναι πνευματικά άρρωστη, τους τοκογλύφους που τον κατατρέχουν… Όλη η κοινωνία τον έχει βάλει στο στόχαστρο και η ζωή του γίνεται αβάσταχτο βάρος για τον ίδιο. Το διαφορετικό σε σχέση με το Σπιρτόκουτο, είναι ότι εδώ αυτοί που φωνάζουν και βρίζουν συνεχώς, είναι όλοι οι άλλοι. Ο ίδιος, δέχεται παθητικά τα πάντα αρθρώνοντας πού και πού δυο-τρεις λέξεις για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Μαζεύει όμως μέσα του όλη την ένταση και σταδιακά οδηγείται στην τρέλα και στο έγκλημα, μια πρόσκαιρη ωστόσο λύτρωση.

Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας οι πρωταγωνιστές βλαστημάνε, δέρνουν και φωνάζουν σε όλο τον κόσμο και δημιουργούν ένα κλίμα που για τον θεατή φτάνει κάποιες στιγμές να γίνει ανυπόφορο. Λες και διαγωνίζονται στο ποιος θα εκστομίσει τη μεγαλύτερη προσβολή, δημιουργούν έναν εφιάλτη και μας εισάγουν με επιτυχία στην ψυχολογία του πρωταγωνιστή, με αποτέλεσμα η λύτρωση του τέλους να είναι λύτρωση για όλους.

Αν και δεν της λείπουν οι κωμικές στιγμές (που όμως δεν προέρχονται από αστείες ατάκες αλλά από την παράνοια της ακραίας λεκτικής, ψυχολογικής και σωματικής βίας), η θέαση της Ψυχής στο Στόμα γίνεται ανυπόφορη και ψυχοφθόρα για όσους δεν θα πάνε προετοιμασμένοι. Το ιδιωτικό συμφωνητικό που υπέγραψαν οι συντελεστές της ταινίας και που καθιστά υπεύθυνους τους ίδιους τους ηθοποιούς για τις σκηνές βίας που παρακολουθούμε, ίσως θα έπρεπε να υπογραφεί και με τους θεατές.

Αν στο Σπιρτόκουτο αναγνώρισαν κάποιοι την ελληνική οικογένεια στην πιο ακραία μορφή της, εδώ θα δουν συνολικά την ελληνική κοινωνία και πάλι όμως με τους ίδιους όρους, χωρίς να υπάρχει πουθενά κάποια χαραμάδα φωτός για να ξεπεραστεί η βιαιότητα.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιάννης Δηράκης

Υ.Γ. Η παραπάνω κριτική αναφέρεται στην "work-in-progress" προβολή του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και όχι στην τελική εκδοχή της ταινίας.




Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008

(Ή αλλιώς όταν το Ελληνικό cinema τολμάει!!)

Η τελευταία μέχρι στιγμής ταινία του κ. Οικονομίδη την οποία από καιρό ήθελα να δω αλλά ποτέ δεν είχα χρόνο, όλο κάτι άλλο έπεφτε στον δρόμο μου. Να όμως που έφτασε η μέρα, ένα όμορφο απόγευμα εδώ στην κατά τ’άλλα ήσυχη πόλη της Καβάλας όπου τίποτα δεν συμβαίνει(διότι τίποτα δεν μπορεί να συμβεί), αφιερώνοντας 2 ώρες μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασής μου παρακολουθώντας με μεγάλη προσοχή αυτό που πολύς κόσμος αποκάλεσε «κακή ταινία».

Δεν είμαι από αυτούς που είχαν κράξει άσχημα την προηγουμένη ταινία του σκηνοθέτη «Σπιρτόκουτο», αντιθέτως την είχα βρει αρκετά ενδιαφέρουσα και διαφοροποιημένη από τα κλισέ του Ελληνικού cinema και αυτό μόνο ως θετικό μπορεί να το λάβει κανείς. Όπως και εκεί, έτσι και εδώ το θέμα είναι εν ολίγοις η κοινωνική παρακμή μέσα από την προσωπική αποσύνθεση των ηρώων. Έλλειψη επικοινωνίας, προσωπικές ανασφάλειες, επιθέσεις, εκβιασμοί, η παρακμή που μπορεί να φτάσει κάποιος που πολύ απλά έκανε λάθος κινήσεις στη ζωή του. Ο Τάκης στη προκειμένη περίπτωση, που δέχεται πιέσεις από παντού (δουλειά, φίλους, οικογένεια) γιατί έκανε τους λάθους χειρισμούς. Αυτό και μόνο. Ούτε κακοτυχίες, ούτε αναποδιές, ούτε λοιπές δικαιολογίες. Δεν βρίσκω κανένα απολύτως λόγο να νιώσω ή να πω κάτι παραπάνω για αυτό το είδος ανθρώπων. Είναι τόσο μα τόσο απλό, ‘όπως έστρωσες θα κοιμηθείς’ λέει η παροιμία και το ξέρουμε όλοι καλά σε αυτή την ζωή. Όσον αφορά σε γενικότερα πλαίσια τώρα, η λεκτική βία βρίσκεται σε τόσο μεγάλο βαθμό διάχυτη σε όλη την διάρκεια του film που νόμιζα ότι οι διάλογοι σχεδόν βασίζονταν σε αυτή. Άλλωστε οι βωμολοχίες και η σκοτεινή φωτογραφία είναι σήμα κατατεθέν του κ. Οικονομίδη. Το θέμα είναι ότι η ταινία, για μένα τουλάχιστον, ελάχιστη καλλιτεχνική αξία έχει μιας και έρχεται δεύτερη μετά το « Σπιρτόκουτο». Και όσο μεγάλο ήταν τότε το σοκ, τόσο υποψιασμένοι ήμασταν τώρα. Μια αμυδρή ιδέα ότι ο σκηνοθέτης αναπαράγει και αντιγράφει τον εαυτό του, δεν θα την παραθέσω σε αυτό το κείμενο διότι μάλλον δεν ισχύει(?). Εξάλλου «once or twice is nice, tree or four is blind» που τραγούδησε και ο μέγιστος Chuck.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Υ.Γ.: Φυσικά και είναι πολύ καλύτερη από τις περισσότερες Ελληνικές ταινίες, εκεί η βαθμολογία πέφτει στο πηγάδι.

Χρήστος Ζαφειριάδης


 
Legacy - Κώστας Μπαλιώτης - Unverified - Τετ 14 Ιουν 2006 - 19:21
Η ταινια βγηκε μονο σε λιγους κιν/φους και δεν προλαβα να την δω. Ξερει κανεις ποτε θα κυκλοφορησει σε DVD; Όπως και το "Σπιρτοκουτο", μαλλον ετσι μονο θα καταφερω να την δω....
Κώστας Μπαλιώτης
 
Legacy - malkas - Unverified - Πεμ 26 Οκτ 2006 - 17:12
pote tha vgei re pedes?
eimai fanatikos tou litsh kai tou spirtokoutou pou einai apo tis kalyteres tainies olwn twn epoxwn!!pote the vgei?to pezoun oi cinemades peite!!!!!
malkas
 
Legacy - StratosL - stratosl - Κυρ 19 Νοε 2006 - 20:39
Δεν ειναι τεχνη αυτο το πραγμα. Δεν ξερω κατα ποσο ο καλλιτεχνης εχει δικαιωμα να παιρνει εναν κουβα με σκατα και να τον πεταει στην οθονη. Σιγουρα υπαρχουν ολα αυτα, σιγουρα υπαρχουν και χειροτερα. Αλλα το θεμα ειναι το πως πλασαρονται ολα αυτα. Καμια εναλλαγη, συνεχες,εμπνευσμενο μπινελικι που σιγουρα δεν εχει ξανακουστει στα χρονικα σε ελληνικη ταινια, σωματικη βια και πισω απο ολα αυτα τι;; Δεν υπαρχει το υποβαθρο που να δικαιολογει τη χρηση ολων αυτων των ακραιων μεσων απο τον δημιουργο. Θα μπορουσε να ειναι ακομα πιο ακραιος αλλα να εχει εκ των προτερων εφοδιασει την ταινια του με πυρηνα που να πειθει οτι ΔΕΝ το κανει για εντυπωσιασμο, ΔΕΝ το κανει γιατι το εχει ηδη κανει (στο Σπιρτοκουτο) και επιασε, ΔΕΝ το κανει γιατι γουσταρει απλα να σοκαρει. Ελπιζω να αλλαξει ροτα την επομενη φορα γιατι αρχιζει να κουραζει το στυλακι 5/10 για το ρεαλισμο της ταινιας και για καποιες ερμηνειες (οπως του Μουρικη, αλλα και του Λιτση) StratosL
 
Legacy - 1 - Unverified - Σάβ 25 Νοε 2006 - 21:01
pote tha vgei stous kinimatografous?
1
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.