• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Δημοτικότητα


Ossessione (1943)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Διαβολικοί Εραστές
- Γνωστό και ως:
Εμμονο Πάθος

Νουάρ | 140' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/2/2003
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.15 %
Αξιολόγηση: 9.25/109.25/109.25/109.25/109.25/109.25/109.25/109.25/109.25/109.25/10   (9.25/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 
'

- Δημοτικότητα



 
Ossessione - kprncs - Παρ 08 Μαϊ 2020 - 09:31
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=707169]
Ossessione (1943)
ΠΛΟΚΗ: O Gino (Massimo Girotti), ένας νεαρός και όμορφος περιπλανώμενος σταματά σε ένα μικρό οδικό πανδοχείο που ανήκει στον μπρουτάλ Bragana (Juan De Landa) και την καταπιεσμένη αισθηματικά και σεξουαλικά -μεσήλικα- γυναίκα του Giovanna (Clara Calamai).
Η Giovanna είχε παντρευτεί τον γερο Bragana μόνο για χρήματα του και για να ξεφύγει από την μιζέρια της.
Η σεξουαλική έλξη είναι άμεση και ο Gino και ο Giovanna ερωτεύονται, η δε Giovanna λειτουργεί σαν η femme fatale των αμερικάνικων νουάρ, που πιέζει τον Gino για μία λύση στη σχέση τους "εδώ και τώρα...".
Ο γερο Bragana εμποδίζει την σχέση τους, αλλά η Giovanna αρνείται να δραπετεύσει με τον Gino, ίσως για ένα χρηματικό λόγο που αποκαλύπτεται πολύ αργότερα στην εξέλιξη και, βέβαια, αμφισβητείται από την Giovanna...
Ο Gino, θεωρώντας τα αισθήματα του για την Giovanna προσωρινά φεύγει, αλλά η τύχη τους κάνει και ξανασυναντιώνται σε ένα φεστιβάλ τραγουδιού.
Η αναζωπύρωση της σχέσης τους είναι εκρηκτική, σε βαθμό που στον γυρισμό σκοτώνουν τον γερο Bragana, και καταφέρνουν ώστε η Αστυνομία να το θεωρήσει ατύχημα (αν και κάποιοι μπάτσοι δεν πείθονται ..).
Ο Gino κλονίζεται μετά τον φόνο και αμφιταλαντεύεται στην σχέση του με την Giovanna, μέχρι που τελικά πείθεται ότι αυτή είναι η γυναίκα που του αξίζει.
Η μοίρα όμως έχει άλλα σχέδια....
ΚΡΙΤΙΚΗ: Ο Visconti πήρε το εκπληκτικό μυθιστόρημα του άσημου Αμερικανού Κέιν το οποίο έδωσε συνολικά τρεις μεταφορές στον κινηματογράφο, το ``Le Dernier Tournant" (1939) και βέβαια την περίφημη "The Postman Always Rings Twice" (1946).
Η διαφορά είναι ότι ο Visconti απέδωσε το μυθιστόρημα σαν μία Ιταλική ιστορία νεορεαλισμού, στην οποία ο γερο Bragana, ένας άξεστος ταβερνιάρης παίρνει μέρος σε διαγωνισμό τραγουδιού όπερας (!), και οι πρωταγωνιστές βρίσκονται διαρκώς μπλεγμένοι σε φιλοσοφικές συζητήσεις...
Η ταινία, λόγω της Μουσσολινικής λογοκρισίας και άλλων συγκυριών, προβλήθηκε στις ΗΠΑ μόνο το 1976 και δεν έδρεψε τις δάφνες που της ανήκαν (τις οποίες μάζεψε το "The Postman Always Rings Twice"...)
Για τους φίλους του δράματος και της ευρωπαϊκής διάστασης του κινηματογράφου, η μεταφορά του Visconti είναι όλα τα λεφτά.
Για όσους, όμως, όπως εγώ, αγαπάνε το νουάρ, θα έλεγα ότι είναι ακόμα μία δραματική/ερωτική/αισθησιακή/πολιτική ιταλική ιστορία, με προβλέψιμες καταστάσεις, πολλή αμπελοφιλοσοφία και μηδενική δυναμική..[ΚώσταςΚΓΠ20200316](6/10)
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.