• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 21701
  • Αριθμός συν/τών: 763713
  • Πρόγραμμα 250 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Η ερώτηση της εβδομάδας












Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Prova d`Orchestra (1978)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Πρόβα Ορχήστρας
- Γνωστό και ως:
Orchestra Rehearsal

Σάτιρα | 70' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά - Γερμανικά
  Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 5.66/105.66/105.66/105.66/105.66/105.66/10   (5.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η παρακμή της Δύσης σε σι μείζονα.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 9 Μαρτίου 2006

Επανέρχομαι πολύ σύντομα (δηλ. μετά την πρόσφατη μίνι πραγματεία στο φελινικό ψέμα με αφορμή το Intervista) στον Fellini, μόνο και μόνο επειδή ένα σκοτεινό σημείο στη φιλμογραφία του διαταράσσει την ομαλότητα της ροής και μοιάζει να απαιτεί επιτακτικά την αναφορά. Κάπου ανάμεσα στον « Καζανόβα» και την «Πόλη των γυναικών», μια αλληγορία απροσδιόριστης ταυτότητας σπάει τη συνέχεια ενός σεξουαλικού παραληρήματος: η « Πρόβα ορχήστρας» κινηματογραφήθηκε μέσα σε δεκαέξι ημέρες, σε ένα μόνο σκηνικό –αυτά θα αρκούσαν για να απομονωθεί ως «η λιγότερο φελινική ταινία»- και άδραξε την έμπνευση από την περιβόητη υπόθεση Άλντο Μόρο. Ένας πολιτικός Fellini, λοιπόν; Για την ώρα ας απαντήσουμε καταφατικά.

Ο maestro υποτιτλίζει το φιλμ του ως «Η παρακμή της δύσης σε ντο δίεση μείζονα», παραπέμποντας σαφώς στην «Παρακμή της δύσης» του Σπένγκλερ. Αρκεί όμως η επαναδιατύπωση ενός φραστικού συνόλου, εν είδει διακειμένου-λεξιπαιγνίου, ως όχημα για τη μεταφορά Λόγου; Ή αλλιώς: μπορούμε να διαφωνούμε λέγοντας το ίδιο; Σαφώς και ναι. Πώς εκλαμβάνει λοιπόν ο Fellini την έννοια της παρακμής, ποιες ισορροπίες εφευρίσκει, επί τίνος θέματος νιώθει την ανάγκη να αποφανθεί;

Για άλλη μια φορά, ακόμα και στο πιο «παραβατικό» του εγχείρημα, ο σκηνοθέτης καλύπτεται με ατολμία πίσω από το μανδύα του παραμυθά. Έτσι, η «Πρόβα ορχήστρας» παραμένει ένα κρυπτικό φιλμ-σύνολο σημείων, μια σπαζοκεφαλιά με όρους χριστιανικής παραβολής –όπου τα μέλη μιας ορχήστρας εξεγείρονται εναντίον του μαέστρου, μέσα στο προσευχητήριο μιας εκκλησίας που θα καταρρεύσει, οδηγώντας έτσι στην επαναφορά της τάξης. Η όποια αισθητική αξία εντοπίζεται στην ενορχήστρωση των 72 λεπτών δράσης είναι βίαια αποκομμένη από το δίπολο αίνιγμα-λύση και το γενικότερο αναλογικό σχήμα που δομείται –με αποτέλεσμα όχι το άθροισμα «ουδέτερη φόρμα συν περιεχόμενο», αλλά την ύπαρξη δύο φιλμικών πεδίων που μόνο φαινομενικά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αν μη τι άλλο, η γεφύρωσή τους δεν είναι μόνο ζήτημα ενός αφηρημένου «ταλέντου»: οι αδερφοί Ταβιάνι, για παράδειγμα, εκτός από μουσικολόγοι διαθέτουν μια στιβαρή μαρξιστική κατάρτιση.

Αντί αυτών, ο Fellini κομίζει στο στίβο της αφαίρεσης και της αλληγορίας μόνο την προσωπική του σύγχυση. Γι αυτό και η « Πρόβα ορχήστρας», ενώ ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα της υπόλοιπης καριέρας του, ουσιαστικά αποτελεί ιδανικό αντικλείδι για την πίσω πόρτα της: με εξαίρεση το 8 ½, παρακολουθούμε μια ασύνειδη μάχη του δημιουργού με την αφέλειά του, άλλες φορές θριαμβευτική και άλλες συντριπτική. Μόνο που η πολιτική μετουσίωση αυτής της αφέλειας οδηγεί σε ένα ασυγχώρητο θεωρητικό μπάχαλο. Ο Fellini ίσως και να εγγράφει στο maestro της ταινίας ένα παραλλαγμένο alter ego. Ίσως και να φαντασιώνεται, με αρκετές ενοχές, ένα βίαιο ξέσπασμα εναντίον κάθε μορφής εξουσίας. Ίσως και να υπερασπίζεται με υπέρμετρο ζήλο, περισσότερο απ’ όσο αντιλαμβάνεται, το κρυπτοφασιστικό σύνθημα «τάξις και ασφάλεια». Όμως οι πιθανολογίες και οι μετέωροι συμβολισμοί που καταλήγουν σε φληναφήματα δε συγκροτούν πολιτική στάση, αλλά μια παραπολιτική παράφραση της ευαγγελικής ρήσης: να μη γνωρίζεις ποια είναι η αριστερά και ποια η (ακρο)δεξιά σου. Εάν κάθε αντίστοιχη κουβέντα είναι μια μικρή μάχη, η « Πρόβα ορχήστρας» θα πρέπει να προσπεραστεί –μετά τη θέασή της, ωστόσο.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cineυρωπαϊκόν)


 
Legacy - NITRO - Unverified - Σάβ 11 Μαρ 2006 - 23:37
Χωρις να μαι φανατικος θαυμαστης του εργου του Fellini,πιστευω οτι αυτη η ταινια ειναι ισως η χειροτερη του....

Βαθμολογια:4/10
NITRO
 
Legacy - Pantelis A. - Unverified - Κυρ 25 Οκτ 2009 - 23:53
Μεσα στην οικουμενικοτητα μιας εκκλησιας, ο Φελλινι στηνει μια ορχηστρα-λαο εν ωρα δοκιμαστικης προβας, χρησιμοποιωντας τη σχεση μαεστρου και μουσικων για να κατασκευασει τους δυο πολους μιας κοινωνικο-πολιτικης αλληγοριας: την οχλοκρατια και το φασισμο. Πολυ ενδιαφερον φιλμ, στο οποιο ομως ο Ιταλος δημιουργος δεν υπολογιζει καθολου την εννοια της αφηγησης προκειμενου να θεσει τους προβληματισμους του. Εντουτοις, η μεγαλοφυης συλληψη της κεντρικης ιδεας, η δραματουργικη ενταση που επιτυγχανεται χωρις να γνωριζουμε καν τους χαρακτηρες και τις προθεσεις τους, και, τελος, η γοητευτικη σκηνη της κατεδαφισης της εκκλησιας στο φιναλε, συντελουν σε ενα εργο που δεν ειναι ουτε το "8 1/2" ουτε η "Γλυκια ζωη", ειναι ομως αρκετο για να χωρεσει την υπογραφη του μεγαλου αυτου σκηνοθετη. *** (3/5)
Pantelis A.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.