• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Wind that Shakes the Barley (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Ανεμος Χορεύει το Κριθάρι

Ιστορική | 127'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 9 Νοε 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/03/2007
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιρλανδικά
Δημοτικότητα: 0.18 %
Αξιολόγηση: 8.14/108.14/108.14/108.14/108.14/108.14/108.14/108.14/108.14/10   (8.14/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ένας ύμνος στην ελευθερία.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 30 Ιουνίου 2006 - 10:27

Twas hard for mournful words to frame,
to break the ties that bound us,
ah but harder still to bear the shame,
of foreign chains around us,
And so I said: the mountain glen,
I’ll seek at morning early,
and join the brave united men,
while soft winds shake the barley,


Robert Dwyer Joyce (1830-1883)

Το ποίημα που βάφτισε την ταινία του 70χρονου Ken Loach θα ακουστεί σαν μοιρολόι πριν συμπληρωθεί ένα φιλμικό εικοσάλεπτο: μια γυναίκα θρηνεί για ακόμη ένα θύμα του βρετανικού ζυγού. Καθώς η ιστορία της γενναίας αντίστασης και της τελική περιθωριοποίησης του IRA θα ξετυλίγεται, το τραγούδι θα αποτελεί πάντοτε κομβικό σημείο που θα «σπάει» την αργή και νηφάλια ματιά του Loach στην Ιστορία. Η μουσικότητα και η συγκίνηση αποδεσμεύονται από τα ίδια τα σπλάχνα της ταινίας (όχι με δακρύβρεχτες κατασκευές αλά Braveheart), ενδείξεις για την πίστη του σκηνοθέτη σε έναν ηρωισμό που δεν ζητά καλλιγραφικό καλλωπισμό.

Ωστόσο, καμία «υψηλή» αξία και ιδιότητα δεν χαρίζεται εκ των προτέρων στο The wind that shakes the barley. Ας μην ξεχνάμε ότι στο επίκεντρο του φιλμ τοποθετείται ένας… κατά λάθος αγωνιστής, που μόλις την τελευταία στιγμή αποφάσισε να ενταχθεί στον ιρλανδικό απελευθερωτικό αγώνα. Πρώτη ομοιότητα με το «Γη και ελευθερία» (διάβαζε αναλυτική κριτική): ο Loach επιλέγει άτομα όχι εξ ορισμού αφοσιωμένα στην συγκεκριμένη επαναστατική υπόθεση, καθώς δεν τον ενδιαφέρει να αποδώσει τα παράσημα μιας άνευ όρων επαναστατικότητας.

Στην συνέχεια, θα παρακολουθήσουμε τον αγώνα του IRA να περνάει από χίλια κύματα, ενώ η βάση των αντιθέσεων μετατοπίζεται συνεχώς. Δεύτερη ομοιότητα με το «Γη και ελευθερία»: η Ιστορία δεν περιγράφεται ως αντιπαράθεση δύο στρατοπέδων, καθώς η έννοια του «εχθρού» είναι αδύνατο να παγιωθεί. Η ιρλανδική ανεξαρησία είναι αυτοσκοπός, ή χωρίς το ξήλωμα των καπιταλιστικών δομών ο αγώνας είναι μάταιος; Μήπως ο δεύτερος στόχος πρέπει να επιτευχθεί μακροπρόθεσμα, ή οποιοσδήποτε συμβιβασμός στοιχειοθετεί προδοσία;

Ο Loach είναι άριστος γνώστης της μαρξιστικής διαλεκτικής και χειρίζεται το καταπληκτικό σενάριο του Paul Laverty ώστε όχι μόνο να θέσει τα παραπάνω ερωτήματα, αλλά και να τα εντάξει στα εξής γενικότερα: α) ποιες είναι οι συνθήκες που οδηγούν σε μια εμφύλια σύγκρουση και στρέφουν τον έναν αδελφό εναντίον του άλλου; Τρίτη ομοιότητα με το «Γη και ελευθερία»: όπως όλοι οι πόλεμοι δεν είναι ίδιοι, έτσι και στους «αδελφοκτόνους» πολέμους δε μπορεί κάθε αντιμαχόμενη πλευρά να αποκομίζει το ίδιο ποσοστό ιστορικής δικαίωσης. β) τι είδους ιστορικές ανακατατάξεις προσπερνούν σε ταχύτητα τον αγωνιστή του χθες, τον δελεάζουν έπειτα με διακεκριμένη εξαργύρωση του αγώνα του και, σε περίπτωση πεισματικής άρνησης, τον απομονώνουν στην γωνία ως μίασμα; Με άλλα λόγια, ο Loach στο The wind that shakes the barley περιγράφει με κρυστάλλινη σαφήνεια τα παραγωγικά στάδια που καταλήγουν στην γέννηση του «τρομοκράτη» - και είναι αρκετά έντιμος ώστε να συμπαραταχθεί μαζί του. Λιγότερο ρετρό και γραφική εξιστόρηση ενός ιστορικού ζητήματος δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς




Παρασκευή 9 Μαρτίου 2007

THE WIND THAT SHAKES THE BARLEY


25 λέξεις – Η βαναυσότητα και η αδιαλλαξία των βρετανικών στρατευμάτων στην κατεχόμενη Ιρλανδία, έχει ωθήσει αμέτρητους νέους να προσχωρήσουν στον αντάρτικο δημοκρατικό στρατό, που σαν στόχο του έχει βάλει να οδηγήσει την χώρα στην ανεξαρτησία. Ανάμεσα τους και ο νεαρός, γεμάτος όνειρα και ιδανικά Ντάμιεν, που θα δείξει ιδιαίτερο σθένος στην υπεράσπιση του ιερού σκοπού της ελευθερίας.

Στο Ράφι – Ο Χρυσός Φοίνικας του τελευταίου φεστιβάλ των Κανών, από τα χέρια του Ken Loach, είναι μια ωδή στα ανθρώπινα δικαιώματα και συνάμα μια αντιπαραβολή σε αντίστοιχες συνθήκες του σήμερα, όπως επικρατούν σε πολλά σημεία του πλανήτη, όπου οι άνθρωποι ζουν κάτω από την καταπίεση της μπότας του κατακτητή. Υπερβολικά δυνατό σε ερμηνείες – ξεχωρίζει η φιγούρα του χαρισματικού Cillian Murphy – αλλά κυρίως σε καθηλωτικά πλάνα, ο Άνεμος που Χορεύει το κριθάρι, χρησιμοποιεί συνταρακτικές εικόνες της πρώτης εποχής της δράσης, του Επαναστατικού Στρατού της πολύπαθης Ιρλανδίας, για να αναπτύξει την θεματική του. Σε αντίστοιχη πιθανή εγχώρια παραγωγή, θα μιλούσαμε ακόμη για ηχηρή προπαγάνδα, απορρίπτοντας το, αν και σενάρια όπως αυτό του Barley, υπάρχουν απείρως περισσότερα, όπως καταγράφησαν στην χώρα μας, τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την απελευθέρωση. Τι να πει κανείς. Ας χρηματοδοτούμε τα κάθε λογής Straight Story

Disc – Ο δίσκος που προσφέρει η Audiovisual, είναι όσο δεν πάει άλλο λιτός, άλλωστε και το θέμα δεν απαιτεί τίποτα ιδιαίτερες φανφάρες, στην οπτικοακουστική απόδοση του. Στο κομμάτι της εικόνας, τα χρώματα είναι ζεστά και οικεία, δημιουργώντας μια ευχάριστη αίσθηση της βρετανικής υπαίθρου, που ξεφεύγει ελαφρώς από την γνώριμη μουντάδα που χαρακτηρίζει τα νησιά. Ο ήχος, που δίνεται σε δύο μορφές την στερεοφωνική και την Dolby Digital 5.1, περιορίζεται κυρίως στο κεντρικό κανάλι των διαλόγων, έχοντας όμως και κάποιους φυσικούς ήχους να χαιδεύουν τα αυτιά μας από την περιφέρεια. Πρόσθετα υλικά δεν υπάρχουν, υπάρχει όμως ένα πολύ όμορφο μενού, που από την πρώτη στιγμή με το φύσημα του ανέμου πάνω από τα στάχυα, εισάγει τον θεατή, στο ύφος του έργου που πρόκειται να παρακολουθήσει. Επίσης να τονίσω πως κυκλοφορεί κι ένα διπλό σετάκι όπου μαζί με τον Άνεμο, συνυπάρχει και το Land and Freedom, για όποιον επιθυμεί να έχει στη συλλογή τους και τα δύο φιλμς του Loach.

Μμμμ… - Όντας η κινηματογράφηση ενός πραγματικού ιστορικού γεγονότος, το φιλμ δεν θα μπορούσε να μην διακατέχεται από την υποκειμενικότητα του δημιουργού του, που οι θέσεις του στην περίπτωση του Loach είναι λίγο έως πολύ γνωστές στο κοινό που έχει μελετήσει το έργο του. Ξεφεύγοντας όμως το μυαλό από τα στενά όρια των ταυτοτήτων, μπορεί ο θεατής να παρακολουθήσει την ταινία, αποδίδοντας τις ταμπέλες εκατέρωθεν των δραματικών χαρακτήρων της και είναι σίγουρο πως σε κάποιο σημείο θα ανακαλύψει την κυνική αλήθεια…

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ – 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
EXTRAS – 1/10 Stars (1/10)
THE WIND THAT SHAKES THE BARLEY7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)


 
Legacy - ΦΥΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - Unverified - Δευ 13 Νοε 2006 - 18:26
-ΤΙ ΖΗΤΑΣ?
-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
-ΑΠΟΛΥΤΗ Η` ΜΕ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ?ΤΗ ΘΕΩΡΕΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ?ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ,ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ,ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΣΟΥ?ΩΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΞΙΑ?ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙΣ ΓΙ`ΑΥΤΗΝ?
-............

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ.ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟ
ΦΥΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
 
Legacy - ΦΥΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - Unverified - Δευ 13 Νοε 2006 - 18:31
-ΤΙ ΖΗΤΑΣ?
-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
-ΑΠΟΛΥΤΗ Η` ΜΕ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ?ΤΗ ΘΕΩΡΕΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΟΥ?ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ,ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ,ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΣΟΥ?ΩΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΞΙΑ?ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙΣ ΓΙ`ΑΥΤΗΝ?
-..................

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΝ ΛΟΟΥΤΣ.ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΥΣΙΟ
ΦΥΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
 
Legacy - Tolidis Elijah - Unverified - Δευ 20 Νοε 2006 - 12:35
Mε λιγα λογια Τ Α Ι Ν Ι Α ΡΑ
Tolidis Elijah
 
Legacy - Mr. Crowley - Unverified - Τρί 21 Νοε 2006 - 16:48
Λοιπον αυτη την ταινια δεν προκειται να την "κρινω". ("Τοτε γιατι γραφεις κριτικη, ρε μ*λακααααα;!;!;!") Συγνωμη, αλλα δεν το θελω, ολα οσα μου εδωσε νιωθω την αναγκη να τα κρατησω μεσα μου, για τον εαυτο μου- τουλαχιστον για οσο μπορεσω...

Ένα πραγμα μονο: Ο "Άνεμος που χορευει το Κριθαρι", οι κραυγες πονου και αγωνιας των Ιρλανδων πατριωτων, ο σπαραγμος μιας χωρας που τη διχασαν για να την υποταξουν- ολα αυτα, αφιερωνονται εξαιρετικα σε οσους εξακολουθουν να πιστευουν οτι ηταν "καλο" που οι Άγγλοι επενεβησαν στρατιωτικα στην Αθηνα το Δεκεμβρη του `44 για να καταστειλουν το λαϊκο κινημα και τους ανταρτες του ΕΑΜ. Ότι καλα εκαναν που ηρθαν εδω περα και επεβαλαν το νομο τους με τη βια.

Όσοι το διαβαζουν αυτο και μορφαζουν με "απορια" για το "ασχετο" η γελανε ειρωνικα με την παρτη μου, ειναι αξιοι της μοιρας τους (και της επιλογης τους).

Και τωρα θαψτε με που "πολιτικοποιησα" τη στηλη. Άντε, ρε.
Mr. Crowley
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.