• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Salt of the Earth (1954)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Αλάτι της Γης

Πολιτική | 94' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 21/4/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Ισπανικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 7.80/107.80/107.80/107.80/107.80/107.80/107.80/107.80/10   (7.80/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Απαγορεύτηκε! Η ταινία που δεν ήθελε να δείτε η αμερικανική κυβέρνηση!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

Αν ο Herbert J. Biberman είχε επιπλέον δυνατότητες πέρα της αγωνιστικότητας του και του πάθους του, θα είχαμε ένα ασύλληπτο αριστούργημα. Όπως και να ‘χει είναι φάρος του αριστερού σινεμά των ΗΠΑ και πρωτοπόρος μιας άλλης σκέψης, όχι απαραίτητα κομουνιστικής. Γιατί αυτό που στην ΕΣΣΔ ήταν κατεστημένο, στις ΗΠΑ αφορούσε την απαγόρευση της ελευθερίας τού λόγου και συγκεκριμένα την γενική «απόκρυψη» ενός εργαζόμενου που δεν έχει ακόμα ούτε τα βασικά δικαιώματα, εν μέσο της ευτυχισμένης εποχής τού Άικ. Αν αυτά τα δύο είναι κατοχυρωμένα ως αυστηρώς κομουνιστικά, θα ήμουν κομουνιστής. Όμως, δεν είμαι…

Εύκολα θα μπορούσαμε να έχουμε μια ηθικοπλαστική ή προπαγανδιστική ταινία. Του εναντίον. Ο Biberman, πέρα από την σοσιαλιστική του τεχνική στην κάμερα, είναι επηρεασμένος άμεσα από τον ιταλικό νεορεαλισμό και το μεξικανικό δράμα. Υπάρχει και βαρύ δράμα, αλλά η ουσία βγαίνει από την αλήθεια κι όχι την επιτήδευση. Οι πολιτικοποιημένες του προθέσεις δεν αποκλίνουν για χάρη της τραγικότητας. Οι εργάτες της ταινίας δεν εκλιπαρούν, διεκδικούν με αστείρευτο πάθος και το δίκιο με το μέρος τους. Μάλιστα, είναι πολύ εύστοχη και ιστορικά ακριβής η αμφισβήτηση του μέσου εργάτη της εποχης προς την γυναίκα του. Αν ο Biberman ήθελε να μας πείσει με προπαγανδιστικά μέσα, θα έπλαθε «λευκούς αγγέλους» κι όχι άτομα με προκαταλήψεις.

Κάτι που δεν θα συναντήσουμε άλλη φορά στον αμερικανικό κινηματογράφο είναι η τόσο σαφή παραπομπή στο σινεμά της ΕΣΣΔ των πρώιμων χρόνων. Πλάνα του Sergei Eisenstein και του Aleksandr Dovzhenko αναπαρίστανται ατόφια στην ταινία, ακόμα και που κάποια άλλα είναι σαφώς ερασιτεχνικά. Κι ενώ είναι φανερή η δυσκολία της παραγωγής, οι δημιουργοί και οι ερασιτέχνες ηθοποιοί έχουν «κέφια». Αλλά πώς να μην έχουν; Αυτό παραπέμπει στα διάσημα λόγια του Orson Welles στον Τρίτο Άνθρωπο. Μιλάμε για ανθρώπους κυνηγημένους που, ως φυσικόν, έχουν αναγάγει τον πόλεμο τους σε αυθεντικό πάθος. Πάθος στον αγώνα τους, πάθος στην ταινία τους.

Μην μείνετε στο στείρο «αυτή η ταινία είναι για τους άλλους», το έργο δεν απευθύνεται μονοδιάστατα σε μία ιδεολογία. Είναι ένας «πρωτόγονος» Ken Loach που συνάντησε τον Roberto Rossellini στα γυρίσματα της Γης.

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

Σταύρος Γανωτής




Παρασκευή 30 Ιουνίου 2006

Η ταινία-παντιέρα της εργατικής τάξης, που πέρασε στην σφαίρα του θρύλου εξαιτίας των περιπετειωδών γυρισμάτων της: έχοντας ήδη περάσει από τα χίλια μακαρθικά κύματα, ο Biberman βάλθηκε να γυρίσει ένα φιλμ πάνω σε μια πραγματική απεργία Μεξικανών μεταλλωρύχων στο Νέο Μεξικό. Το συνεργείο τελούσε υπό διωγμό από την Κου-Κλουξ Κλαν και λοιπά καλόπαιδα, τα εργαστήρια αρνούνταν να επεξεργαστούν το φιλμ, ενώ οι κόπιες «έτρωγαν πόρτα» στην απόπειρα διανομής. Ως προς το «ζουμί» της, η ταινία μοιάζει με πομπώδες συνδικαλιστικό μανιφέστο, που ρίχνει το βάρος κυρίως σε έναν παραδοσιακό ανθρωπισμό – και παρόλο που έλαμψε ανάμεσα στον βούρκο της εποχής, δύσκολα συναρπάζει σήμερα.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)





Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Ταινία με ολίγη σχετική θεματολογία με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Χιλή. Ποια είναι αυτή; Εργάτες ορυχείων κάπου στο Μεξικό, κοντά στα σύνορα με τις ΗΠΑ, έχουν να αντιμετωπίσουν ατυχήματα, προβλήματα με την ασφάλειά τους, προβλήματα υγιεινής στα σπίτια/παράγκες που τους παρέχει η εταιρεία. Ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι και ο μοναδικός τρόπος για να επιβιώσουν θα είναι η απεργία. Η εταιρεία μαζί με τα μέσα εξουσίας (αστυνομία, δικαστές) θα προσπαθήσει να διασπάσει την πολυήμερη απεργία τους. Όταν έρθει η δικαστική απόφαση που κρίνει παράνομη την απεργία τους, θα αναλάβουν την πικετοφορία οι γυναίκες τους, βάζοντας τους άντρες να κρατήσουν τα παιδιά και να κάνουν τις δουλειές στο σπίτι. Ο αγώνας κρίνεται από την τόλμη και τις καίριες επιλογές την κατάλληλη στιγμή. Επειδή δεν πρόκειται μόνο για τη δικιά τους επιβίωση, αλλά και το μέλλον των παιδιών τους, που αυτά είναι «Το αλάτι της Γης».

Η ταινία γυρίστηκε στο Νέο Μεξικό των Η.Π.Α., από αμερικανούς συντελεστές που είχαν μπει στη Μαύρη Λίστα του Χόλιγουντ από τον γερουσιαστή ΜακΚάρθι. Οι περισσότεροι ηθοποιοί που συμμετείχαν ήταν ερασιτέχνες και κάποιοι εργαζόμενοι από τα ορυχεία από όπου προέκυψε η (βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα) ιστορία. Οι περιπέτειές τους, μέχρι να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα και μετά που προσπαθούσαν να την προβάλουν, ατελείωτες. Πρόκειται πραγματικά για το μοναδικό φιλμ που λογοκρίθηκε στις Η.Π.Α. Η ιστορία του έργου θα είναι πάντα επίκαιρη, όπου υπάρχουν αδικίες και ανομίες.

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classics by Zisis: The time of the Great Depression)



 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.