• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Rashomon (1950)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ρασομόν
- Γνωστό και ως:
Η Γκέισα κι ο Σαμουράι

Εποχής | 88' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/1/2007
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιαπωνικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 8.57/108.57/108.57/108.57/108.57/108.57/108.57/108.57/108.57/10   (8.57/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ο σύζυγος, η γυναίκα ή ο παράνομος;

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 13 Ιουλίου 2006 - 10:21

Προκειμένου να προστατευτούν από την καταρρακτώδη βροχή, ένας χωρικός κι ένας ιερέας, βρίσκουν καταφύγιο κάτω από την σκέπη της θεόρατης πύλης του Ρασομόν, όταν ένας ακόμη διαβάτης τους προσεγγίζει αναζητώντας κι αυτός απάγκιο. Περιμένοντας να κοπάσει η καταιγίδα, θα καταπιαστούν με το σκανδαλώδες έγκλημα που πρόσφατα έλαβε χώρα στο κοντινό δάσος, όταν ένας ευγενής σαμουράι βασανίστηκε μέχρι θανάτου, η σύζυγος του βιάστηκε και βασικός ύποπτος για το φονικό από τις αστυνομικές αρχές έχει κριθεί ένας περιβόητος στην περιοχή ληστής. Με νωπές τις μνήμες από τις καταθέσεις στην δίκη, του ξυλοκόπου που εντόπισε το πτώμα, του άξεστου συλληφθέντα Ταζομάρου, της βιασμένης χήρας πλέον και του πνεύματος, μέσω της προσέγγισης ενός μέντιουμ του νεκρού συζύγου της, οι τρεις άντρες θα προσπαθήσουν να προσεγγίσουν την αλήθεια…

Αλήθεια! Η πιο προβληματική, η πιο πολύ-υπόστατη, ίσως λέξη που υπάρχει σε όλες τις γλώσσες της γης. Ποιος είναι όμως ο τρόπος που προσεγγίζει κανείς την αλήθεια? Τι σημαίνει για τον καθένα το να την διατυπώσει, να την προβάλλει σαν υπόσταση στον συνομιλητή του, σε αυτόν που την απαιτεί? Μια και μόνο ματιά στο πρόσφατο παρελθόν του καθενός μας, πείθει με ευκολία πως δεν είναι λίγες οι φορές, που ενώ βαθιά μέσα του ο καθένας γνωρίζει πως εκφράζεται χρησιμοποιώντας ανακρίβειες, ψέματα και λάθη, άλλοτε για να καλύψει δυσάρεστες καταστάσεις ή για να τονίσει την υπερβολή, εντούτοις έχει βαθιά την πίστη πως εκφράζεται λέγοντας την αλήθεια…

Αυτή η προσέγγιση στον τρόπο που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται γύρω του την πραγματικότητα ή αποκωδικοποιεί το γεγονός την πράξη, αποτελεί και την κεντρική ιδέα της μεγαλειώδους δημιουργίας του Akira Kurosawa, που τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο – μετά από εννέα άλλες ταινίες και έντεκα χρόνια δημιουργικής διαδρομής – χαρίζοντας του σαν τιμητικές διακρίσεις το Όσκαρ μη αγγλόφωνης παραγωγής και τον Χρυσό Λέοντα της Βενετίας. Στην ασπρόμαυρη παραγωγή του 1950, ο κορυφαίος Ιάπωνας σκηνοθέτης, αποκαλύπτει κινηματογραφικές τεχνικές που αποτέλεσαν εκείνη την χρονική στιγμή, πραγματικές επαναστάσεις στον τρόπο της αφήγησης και της εξέλιξης της ιστορίας.

Σαν φόντο στην παρουσίαση της υπόθεσης, ο Kurosawa χρησιμοποιεί τρία διαφορετικά σκηνικά. Το ένα πανάκριβο, που πήρε στην παραγωγό εταιρία Νταιέι, σχεδόν δύο χρόνια για να το δημιουργήσει και αφορά στην θεόρατη πύλη της μεγαλούπολης, της πρωτεύουσας της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου, περίπου στον 12ο αιώνα. Στην ακριβώς αντίθετη περίπτωση, το έτερο background είναι απίστευτα μινιμαλιστικό, σχεδόν άδειο θα μπορούσα να πω, την στιγμή της διεξαγωγής της δίκης, που οι μάρτυρες εξιστορούν το τι συνέβη, παίρνοντας οι ίδιοι ταυτόχρονα τον ρόλο και του δικαστή που κάνει τις ερωτήσεις. Το τρίτο και χρονικά μεγαλύτερο είναι εκείνο του δάσους, όπου λαμβάνουν χώρα τα φλασμπακς, αναβιώνοντας την ιστορία όπως βγαίνει από τα χείλη εκείνου που την έζησε.

Η σημαντικότερη προσφορά όμως του Rashomon στην εξέλιξη του κινηματογραφικού είδους, πηγάζει από τις τεχνικές που χρησιμοποίησε ο Kurosawa, στην ταινία του, που βλέποντας τις σήμερα ο θεατής πιθανόν να τις θεωρήσει πεπερασμένες, αν στο μυαλό του δεν δουλέψει πως καθορίστηκαν 55 χρόνια πριν, πολύ καιρό πριν γίνουν ρουτίνα στα χέρια άλλων δυτικών δημιουργών. Η τελειοποίηση της αφήγησης μέσω του χρονικού πήγαινε έλα, που σε ένα πανίσχυρο σενάριο αγωνίας, κορυφώνει τα επίπεδα του σασπένς, είναι το στοιχείο που χαρακτηρίζει κατά κύριο λόγο το φιλμ. Στοιχείο που ουκ ολίγοι στο μέλλον θα αντιγράψουν σε απόλυτο βαθμό, αποτείνοντας φόρο τιμής στην φιλμική πρωτοπορία του Kurosawa (βλέπε Singer και Usual Suspects). Γεγονός που αν συνδυαστεί μάλιστα με τις καινοτόμες τεχνικές λήψης – όπως για παράδειγμα το ταξίδι της κάμερας (που κρατά στα χέρια του ο περίφημος Kazuo Miyagawa) μπροστά και πίσω από τον ήρωα την ώρα που διασχίσει την πυκνή βλάστηση της ζούγκλας – μας οδηγεί στο σημείο να συμπεράνουμε πως το Rashomon, αποτελεί τον γνώμονα - λαϊκότερα τον μπούσουλα – που πρόσφερε ο Kurosawa στους νεότερους του κινηματογραφιστές.

Διαθέτοντας την τεράστια θεατρική εμπειρία της παράδοσης του Νο και του Κομπούκι, οι ερμηνευτές των ρόλων της ταινίας, είναι σε πολλά σημεία υπερβολικοί στις εκφράσεις τους, όπως πρέπει, δίχως όμως σε κανένα σημείο να ξεφεύγουν έντεχνα από τις προσταγές που επιτάσσει το σενάριο. Μέσα από το Rashomon ερχόμαστε σε γνωριμία με τον ηθοποιό – θρύλο της χώρας του ανατέλλοντος ήλιου, Toshiro Mifune, ο οποίος δίνει την δική του ρεαλιστικότατη παράσταση ερμηνεύοντας τον σκληροτράχηλο ληστή. Δίπλα του η Machiko Kyo, με την φυσική ομορφιά που τονίζεται ελάχιστα από το λακωνικό μακιγιάζ, συνθέτει το απόλυτο κοντράστ στον Ταζομάρου, σαν η αδύναμη και μελαγχολική σύζυγος, κρυμμένη πίσω από το μυστηριώδες πέπλο. Όπως εξαίρετη είναι και η παρουσία του Masayuki Mori, που λιγομίλητος και με την χρήση μόνο των εκφράσεων του προσώπου, έρχεται αντιμέτωπος με την σκληρή πραγματικότητα του θανάτου.

Το Rashomon προβάλλεται στις αίθουσες της χώρας μας, μετά από πάρα πολλά χρόνια, σε κόπιες αποκατεστημένες από την φθορά του χρόνου, προκαλώντας τον σύγχρονο θεατή να διαβάσει μέσα του, εκτός από τα βασικά νοήματα και τους σεναριακούς προβληματισμούς, τις αριστουργηματικές πρωτοπορίες που ξεπήδησαν από το νου ενός σκηνοθέτη, που κατάφερε να σπάσει με αυτό τον τρόπο τα δεσμά της γκετοποίησης της χώρας του, λίγα μόλις χρόνια μετά την οδυνηρή ήττα στον μεγάλο πόλεμο...

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2006

Τέσσερις μαρτυρίες για ένα έγκλημα που συνέβη στην Ιαπωνία του 12ου αιώνα: τόσο απλή είναι η κεντρική ιδέα του αριστουργήματος που έκανε γνωστό τον Akira Kurosawa στον δυτικό κόσμο μέσω του Φεστιβάλ Βενετίας 1951 και έκανε τους κριτικούς να παραμιλούν περί ενός νέου Πιραντέλο – αν και εδώ δε μελετάται τόσο η σχετικότητα της αλήθειας, όσο η δυσκολία προσέγγισής της. Ο Kurosawa ουσιαστικά παραδίδει ένα συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ, το οποίο όμως εκπέμπει σαφείς μεταφυσικές δονήσεις και αποδεσμεύει έναν πολύπλοκο φιλοσοφικό γρίφο. Όσο για τον τίτλο, σημαίνει «Πύλη της κολάσεως» - και είναι η τοποθεσία κοντά στο Κιότο όπου εκτυλίσσεται η ταινία.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)




Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009

Ο Akira Kurosawa, στην πλέον κλασσική ταινία, έχει βαλθεί να αποδείξει τις επιβεβαιωμένες πλέον σχέσεις κινηματογράφου και μυθιστοριογραφίας. Η κινηματογραφική αφήγηση ρέει αβίαστα, σε ρυθμούς διηγήματος, καθώς ο φακός μετουσιώνει αριστοτεχνικά τον λόγο σε εικόνα.

Μεταφερόμαστε κάπου στο μεσαίωνα για να διαλευκάνουμε μια δυσνόητη αλλά όχι και τόσο ασυνήθιστη ιστορία. Ένας περήφανος και ξακουστός ληστής μαγεύεται απ`τα κάλλη μιας όμορφης νεαράς, η οποία όντας αναβάτης σε λευκό άλογο συνοδεύεται απ`τον άντρα της. Ο ληστής επιθυμεί να την αποπλανήσει και σκαρφίζεται μια τρομακτική κομπίνα για να επιτύχει το σκοπό του. Τα de facto γεγονότα αντιστοιχούν σε μια ερωτική πράξη και στον θάνατο του συζύγου. Κάπου εκεί, ο σπουδαίος Ιάπωνας σκηνοθέτης στήνει με παμπόνηρο τρόπο ένα άτυπο δικαστήριο. Όπου φυλάει για τον θεατή μια προνομιούχα θέση στα "εισαγγελικά" έδρανα. Καθώς είναι ο θεατής εκείνος (προσέξτε την θέση της κάμερας) που παρακολουθεί με flash back τις μαρτυρίες των τριών εμπλεκόμενων προσώπων, όπως και αυτή ενός αυτόπτη μάρτυρα.

Οι τέσσερις διαφορετικές μαρτυρίες, παρά το γεγονός ότι περιστρέφονται γύρω απ`τα ίδια αντικειμενικά γεγονότα, παρουσιάζουν τέσσερις εντελώς διαφορετικές εκδοχές στην ιστορία. Με αυτή του αυτόπτη μάρτυρα να μοιάζει περισσότερο αποστασιοποιημένη. Το πλάσιμο της ιστορίας είναι, όπως διαφαίνεται, ένα προνόμιο που χρησιμοποιεί ο καθένας για την εξυπηρέτηση των σκοπών του. Καθώς και στις τέσσερις μαρτυρίες το ψέμα επεισέρχεται είτε για να αποκρύψει τις εφιαλτικές μνήμες, είτε για να τονώσει-προασπιστεί την τιμή και την ανδρεία του ομιλούντος.

Η πραγματική αλήθεια της ιστορίας δεν αποκρυσταλλώνεται ποτέ. Άλλωστε πως θα ήταν δυνατό; Ο σκοπός του Akira Kurosawa είναι άλλος. Είναι να αποκαλύψει το αδιάβατο στην κατάκτηση της αντικειμενικής αλήθειας. Μπορεί τα αντικειμενικά γεγονότα να είναι υπαρκτά (στην προκειμένη θάνατος, ερωτική πράξη), όμως η συγκρότηση της ολικής αλήθειας έγκειται στην αυτολεξή συναρμολόγηση των υπαρκτών γεγονότων. Αυτή η συναρμολόγηση ωστόσο, διαπράττεται αποκλειστικά εντός της ανθρώπινης νόησης, η οποία, εκτός από ρευστή σε ατομικά συμφέροντα και κίνητρα, είναι και σχετική και υποκειμενική. Οπότε και ο υποκειμενικός σχετικισμός ορθώνεται ως ανυπέρβλητο εμπόδιο στην κατάκτηση της αντικειμενικής αλήθειας.

Ο Kurosawa δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη ούτε την ετυμηγορική προσέγγιση του τίτλου. Rashomon = πύλες της κολάσεως. Και όλο το σκηνικό της ταινίας είναι τοποθετημένο σε ένα σύμπαν ανθρώπινης ανηθικότητας και φρικαλεότητας. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα, τον ρόλο ενός ιερέα που καλείται να προσωποποιήσει την ηθική. Μια ηθική εκτοπισμένη απ`τον πυρήνα του ατόμου, η οποία αυτοπεριορίζεται σε μια επικίνδυνη εσωστρέφεια, όντας τρομοκρατημένη από τα φαντάσματα της πραγματικότητας. Η εκπληκτική λιτή μουσική σε συνδυασμό με την απέριττη, μα και καθηλωτική σκηνοθεσία, συντονίζουν για τα καλά τον θεατή στην ατμόσφαιρα. Ενώ τέλος, για μία ακόμη φορά, είναι εμφανή τα ερμηνευτικά δάνεια από την θεατρική Τέχνη, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή ενός διαρκή εκκωφαντικού γέλιου που αντηχεί ακριβολογώντας στις συχνότητες της ανθρώπινης κενότητας.

Βαθμολογία: 9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9,5/10 Stars (9.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Rashomon (1950) - kprncs - Τρί 08 Αυγ 2017 - 09:17
 
<Χωρίς Τίτλο> - kapoios - Τρί 17 Μαϊ 2011 - 20:26
Το επεξεργάστηκε ο/η kapoios συνολικά 4 φορές
 
steno - abel - Σάβ 12 Δεκ 2009 - 13:15
Υπερεκτιμημένη ταινία του Κουροσάβα.  Παρά το πολύ ανθρώπινο φινάλε όχι από τις καλύτερες του.
Το επεξεργάστηκε ο/η abel συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.