• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Ιλουστρασιόν (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Illustration

Κωμωδία | 92'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 23 Νοε 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/02/2007
Διανομή: FilmTrade
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά
Δημοτικότητα: 0.15 %
Αξιολόγηση: 5.78/105.78/105.78/105.78/105.78/105.78/10   (5.78/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2006

Με το «Ιλουστρασιόν» ο Διονύσης Χαριτόπουλος αποτυπώνει την φωτογενή παρακμή όχι απλώς του τηλεοπτικού κόσμου, αλλά – πολύ ευρύτερα – του «τηλεοπτικοποιημένου». Αυτού που είναι καταδικασμένος να ζει στις δύο διαστάσεις κι έχει κάνει το Εγώ του τόσο υπερτροφικό, ώστε να μην συνειδητοποιεί πως το έχει παραμελήσει. Ψυχρός και κοφτερός σαν τον πάγο, ο Χαριτόπουλος αξιοποιεί την εκ των έσω εμπειρία του στα άδυτα των επιχειρήσεων και της σόου μπιζ σε ένα μωσαϊκό που σέβεται τους κανόνες της α λα Ρόμπερτ Άλτμαν δραματουργίας και σκηνοθεσίας: ματιά που διασπά αλλά και ενώνει, σα θεώρηση των πλευρών ενός πολυγώνου. Χαρακτήρες με κοινή καταγωγή τραυμάτων, που τα ξεκλειδώνουν και τα ανταλλάσσουν. Κοινή κορύφωση, σε χώρο και χρόνο που αποδεσμεύουν το επιμύθιο του δημιουργού.

Πώς ακολουθεί τους παραπάνω άγραφους κανόνες ο Χαριτόπουλος; Πρώτα – πρώτα με τις απαστράπτουσες (στα όρια του… virtual reality) και αλληλοσυνδεόμενες φιγούρες του υπουργού, του μάνατζερ, της τηλεστάρ και πάει λέγοντας. Στη συνέχεια, με το παραγέμισμα από διαλόγους που ξεδιπλώνουν την, τόσο αναγκαία, «χαριτοπουλική» σκληρότητα. Είναι ευτύχημα που οι αδιέξοδες συζητήσεις πάνω στη ζωή και στη δουλειά μεταξύ ψυχαναλυτή και μάνατζερ, που κατέχουν κομβικό σημείο στο «Ιλουστρασιόν», περικλείουν μια καταπληκτική στιχομυθία πάνω στη λέξη «απομάγευση» και πυροδοτούνται από το εύρημα... του οράματος με τον δικέφαλο αετό. Επίσης, ο Χαριτόπουλος παίζει άψογα με τους κενούς χώρους και τις άκαμπτες πόζες των χαρακτήρων του, και δεν κάνει το λάθος να αφήσει στο έλεος της προχειρότητας τους τόνους της φωτογραφίας: ακόμα περισσότερο από το τις, με ακρίβεια επιλεγμένες, αποχρώσεις του μπλε, προσωπικά εντυπωσιάστηκα από το σκούρο καφέ – μαύρο του δωματίου του ψυχαναλυτή. Ως προς το μοντάζ, δημιουργεί πετυχημένες γέφυρες με voice over που επικαλύπτουν την επόμενη σκηνή και τη σχολιάζουν ύπουλα. Η κορύφωση έρχεται σε μια μεγαλόπρεπα δηλητηριώδη σκηνή, που ασυμπυκνώνει το αστικό κιτς στην πιο πικρή και ξεκαρδιστική κατακλείδα.

Ουδέν το μεμπτό λοιπόν στο μωσαϊκό του Χαριτόπουλου; Κι όμως: στη προσπάθειά του να γυρίσει το παραπάνω τηλεοπτικοποιημένο σύμπαν από την ανάποδη, δηλαδή να φωτογραφήσει τα σωθικά του, ο σκηνοθέτης ενίοτε ακολουθεί τον κανόνα του παιχνιδιού που αποδομεί. Με άλλα λόγια, το κυνήγι της ατάκας δε μπορεί να αποφευχθεί πάντοτε, ούτε και το ρίσκο να εκληφθεί η υπερβολική ροπή προς την υστερία ως χαριέντισμα με αναγνωρίσιμα κλισέ. Απομένει ωστόσο η επίγευση μιας ταινίας «ψυχρής και χωρίς αισθήματα, όπως η εποχή μας», που θα έλεγε και ο ίδιος ο Χαριτόπουλος.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς



 
Legacy - Βρούσια Βίκυ - Unverified - Σάβ 16 Αυγ 2008 - 14:21
“Σπουδαιοι ανθρωποι αλλα... η μοναξια τους παγωνει"
Άνθρωποι κοινωνικα ευυποληπτοι,μεγαλοεπιχειρηματιες και μη,τοσο γεματοι κι ομως τοσο αδειοι, ψαχνονται και ψαχνουν την ζωη τους μεσα στην μεγαλη, φωτισμενη Αθηνα. Ένας ψυχολογος που κλαιει για το χαμενο του ονειρο, ενας marketing manager που βλεπει οραματα, μια παρουσιαστρια σε εκρηξεις θυμου κι ενας πολιτικος με περιεργες σεξουαλικες εμμονες. Όλοι αυτοι, τοποθετημενοι σαν πιονια σε μια μεγαλη σκακιερα προσπαθουν να επιβιωσουν και να ζησουν την δικη τους σαν ιλουστρασιον ζωη. Ιστοριες καθημερινης τρελας θα ελεγε κανεις…
Ιλουστρασιον σημαινει εικονογραφηση, εικονα. Σημαινει επισης και κατι το φανταχτερο, κατι που γυαλιζει. Το “Ιλουστρασιον” ειναι η πρωτη σκηνοθετικη δουλεια του Διονυση Χαριτοπουλου, η οποια απο την αρχη εως το απιστευτο φιναλε της σκιαγραφει το προφιλ των συγχρονων ανθρωπων μεσα στις μεγαλουπολεις και καταφερνει και φλερταρει με την σατιρα και την αληθεια ταυτοχρονα. Χωρις υπερβολες και με αρκετα καυστικα σχολια μας παρουσιαζει τον σπασμενο εσωτερικο κοσμο των ανθρωπων και παραλληλα τον ζηλο τους για να εχουν αυτον τον διαρκη glamour τροπο ζωης. Δυστυχως , ομως, δεν ειναι ολα φτιαγμενα απο χρυσοσκονη.

Βρούσια Βίκυ
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.