• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Red Shoes (1948)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τα Κόκκινα Παπούτσια

Δραματική | 133' | Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 31/3/2004
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.10 %
Αξιολόγηση: 7.93/107.93/107.93/107.93/107.93/107.93/107.93/107.93/10   (7.93/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Χόρεψε και να χορέψει έπρεπε, ανάμεσα στις δύο τις αγάπες.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2006

«Μη μου κόψεις το κεφάλι, είπε η Κάρεν, γιατί δε θα μπορέσω να μετανιώσω για τις αμαρτίες μου. Μα σε παρακαλώ, κόψε μου τα πόδια με τα κόκκινα παπούτσια. Μετά εξομολογήθηκε όλες τις αμαρτίες της, και ο Δήμιος έκοψε τα πόδια της με τα κόκκινα παπούτσια. Μα τα παπούτσια χόρευαν μόνα τους με τα κομμένα πόδια, μέσα στο δάσος.»

Αποτίοντας φόρο τιμής στον Hans Christian Andersen (το άνοιγμα και το κλείσιμο της ταινίας φέρουν φαρδιά-πλατιά το όνομά του), οι Michael Powell και Emeric Pressburger έντυσαν την παθιασμένη αλληγορία του σε φανταχτερό τεκνικολόρ και ζωγράφισαν ομόκεντρους κύκλους: αναπαράσταση - τέχνη - ζωή, αλλά όχι απαραιτήτως με αυτή τη σειρά. Το μόνο που μπορούμε εξαρχής να «διαβάσουμε» με λίγη προσοχή μέσα στην απλή (μάθημα αφηγηματική οικονομίας) αλλά πολυσημική φόρμα των «Κόκκινων παπουτσιών» είναι μια σειρά από προοικονομίες του φινάλε, που εκπέμπονται από το μεγαλειώδες εύρημα του «μπαλέτου μέσα στην ταινία» ή από μεμονωμένα σημάδια. Ωστόσο, η κατάληξη του μύθου, όπως εξάλλου και το φαινομενικά μελοδραματικό σχήμα «μια γυναίκα – δύο άντρες», δεν είναι αυτά που θα έκαναν τον Martin Scorsese να συμπεριλάβει τα «Κόκκινα παπούτσια» στις 5 πιο αγαπημένες του ταινίες από καταβολής κινηματογράφου. Είναι ότι κάθε κύτταρο αυτού του μεγαλεπήβολου θεάματος αποτελεί από μόνο του μια αισθητική σπουδή στο πάθος.

Προσέξτε λοιπόν τον ανθρώπινο ποταμό των φοιτητών που ανοίγει με βίαιη ευθυμία την αυλαία της ταινίας. Τη σύνθεση του κάδρου όταν ο νεαρός μαέστρος παρουσιάζει τη μουσική των «Κόκκινων παπουτσιών» στους υπεύθυνους των μπαλέτων Λερμοντόφ, ή όταν η μπαλαρίνα σχηματίζει ένα νοητό τρίγωνο ανάμεσα στον μουσικό και τον ίδιο τον Λερμοντόφ. Προσέξτε, επίσης, το ρόλο που παίζουν ένα μοβ φόρεμα, ένας σπασμένος καθρέφτης και φυσικά… τα κόκκινα παπούτσια. Οι PowellPressburger είναι σπουδαίοι κινηματογραφιστές ακριβώς διότι ενσωματώνουν το πάθος στη σκηνοθεσία τους, ταυτίζοντας τη φόρμα με το περιεχόμενο. Σε αυτό το πλαίσιο, το ιδιότυπο τρίγωνο πάθους (και όχι «ερωτικό» με τη στενή έννοια) μεταξύ του διευθυντή του μπαλέτου, του νεαρού μουσικού και της ταλαντούχας χορεύτριας μοιάζει εξεζητημένο αλλά καλοδεχούμενο – από τη στιγμή που τα «Κόκκινα παπούτσια» χορεύουν στο επίπεδο του bigger than life, καθώς οι μέσοι όροι και οι ρεαλιστικές κλίμακες είναι αντι-ερωτικά, άρα αντι-κινηματογραφικά.

Όσο για τους προαναφερθέντες «ομόκεντρους κύκλους» της αναπαράστασης, της τέχνης και της ζωής, αυτοί θα ενωθούν αξεδιάλυτα μέσα από το μαγευτικό παράλληλο μοντάζ του τέλους αλλά… και από την ίδια την πραγματικότητα: η Moira Shearer – η Βικτόρια Πέιτζ των « Κόκκινων παπουτσιών », αν προτιμάτε – έφυγε από τη ζωή στις 31 Ιανουαρίου 2006. Έστω και με ασυγχώρητη καθυστέρηση, το κείμενο δε μπορεί παρά να είναι αφιερωμένο στη μνήμη της.

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cineυρωπαϊκόν)




Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Ο Β` Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η αιτία για να συναντηθούν ο Βρετανός Michael Powell και ο Ουγγρικής καταγωγής Εβραίος Emeric Pressburger και η συνεργασία τους, ειδικά τη δεκαετία του `40, είχε για αποτέλεσμα να κυκλοφορήσουν μερικές από τις καλύτερες ταινίες του βρετανικού (και όχι μόνο) κινηματογράφου. Τα Κόκκινα Παπούτσια, που κυκλοφόρησαν το 1948, αποτελούν την άποψη των σκηνοθετών γύρω από την τέχνη και τη μουσική, το μπαλέτο και το χορό, τον έρωτα και τις ανθρώπινες σχέσεις· όλα σε μια ονειρική μουσικοχορευτική ταινία. Και φυσικά μη νομίζετε ότι είναι άλλο ένα κουραστικό μιούζικαλ. Το κλασικό έργο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν μεταφέρεται με μοντέρνο τρόπο στο πανί μέσα από μια πανδαισία χρωμάτων και εμπνευσμένων χορογραφιών. Μη τη χάσετε!

Ζήσης Μπαρτζώκας (This is...cult!: 5Χ5 on Cult by Zisis: Strictly English!)



 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Σάβ 31 Μαρ 2007 - 19:22
Η κοκκινομαλλα Moira Sheaer ειναι ολα τα λεφτα και σαν ηθοποιος και σαν χορευτρια. Τα κοκκινα παπουτσια που φοραει ταιριαζουν με το κοκκινο των μαλλιων της. Στο τελος η κοπελα ερχεται σε ενα διλλημα: να επιλεξει μεταξυ του ερωτα και του χορου. Τι θα επιλεξει;
Μια ταινια γεματη χρωμα (technicolour). Το ματι σου γεμιζει με εικονες και καλλιτεχνικες φιγουρες και αντιστοιχα το αυτι σου γεμιζει με μουσικη.
Χρήστος Καλκάνης
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Σάβ 09 Ιαν 2010 - 23:15
Μαγικη μουσικοχορευτικη ταινια απιστευτης δημιουργικοτητας που διαθετει μια απο τις καλυτερες σκηνοθεσιες ever απο Powell και Pressburger. Μια ταινια σταθμος στο παγκοσμιο σινεμα και ενα κινηματογραφικο παραμυθι (ετσι κι αλλιως βασισμενο σε παραμυθι του Άντερσεν) που με φοντο το σκληρο κοσμο του χορου μιλαει για την ματαιοδοξια της διασημοτητας και σκιαγραφει την ανθρωπινη φυση (την αναζητηση της ευτυχιας, την καταστροφικοτητα της ζηλιας και την περα απο το φυσικο αφοσιωση στην τεχνη). Αλλα η ταινια δεν ειναι διασημη για αυτο αλλα για την ανεπαναληπτη τεχνη της και τα εκπληκτικα χρωματα. Η καταπληκτικη χρηση του χρωματος αποκορυφωνεται σε μια σκηνη ανθολογιας στο παγκοσμιο σινεμα αυτη του μπαλετου που εμπλεκει κινηματογραφο, φαντασια και μπαλετο. Ενω μοναδικα δραματικες στιγμες αυτες προς το φιναλε με το θανατο της μπαλαρινας. Μοναδικη η Σιρερ στο ρολο της μπαλαρινας αλλα αυτος που κλεβει την παρασταση ειναι ο εντυπωσιακος Γουολμπρουκ στο ρολο του εκκεντρικου, μανιωδη και ζηλοφθονου Λερμοντοφ.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 10/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.