• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Knack ...and How to Get It (1965)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Νακ και Πώς να το Αποκτήσετε
- Γνωστό και ως:
The Knack and How to Get It

Κωμωδία | 85'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/7/2004
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




- Υπότιτλος:

Υπάρχει μια θεσούλα για το Νακ.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2006

Την περίοδο που ο νέος και οργισμένος Richard Lester βίωνε τα swinging sixties μέσα από την προσπάθειά του να αποτυπώσει το σελιλόιντ τους ξέφρενους ρυθμούς της ζωής των Beatles, θα έφερνε στο βρετανικό σινεμά μια ανανεωτική πνοή αντίστοιχη της γαλλικής νουβέλ βαγκ. Το 1965, κάπου ανάμεσα στα Hard day’s night και Help!, ο Lester θα εγκατέλειπε τα Σκαθάρια για να κινηματογραφήσει τη ζωή μη επώνυμων “mods and rockers” της εποχής. Αντικείμενο της αναζήτησής τους στους δρόμους του Λονδίνου είναι… το «νακ». Κάτι το ασήμαντο και χωρίς νόημα δηλαδή, ένα παιχνίδισμα που μόνο σκοπό έχει να ανάψει την κάμερα και να κάνει τους ήρωες να στροβιλίζονται τρελά. Γι αυτό ακριβώς προτιμώ την ελληνική απόδοση του τίτλου (αντί του αγγλικού The Knack... and how to get it), που αφήνει αμετάφραστη την επίμαχη λέξη και υπονοεί ότι θα μπορούσε να σημαίνει οτιδήποτε.




Για τον Κόλιν (Michael Crawford), έναν συνεσταλμένο και σεμνότυφο δάσκαλο, «νακ» είναι το ανεξήγητο χάρισμα που διαθέτει ο συγκάτοικός του Τόλεν (Ray Brooks) στην κατάκτηση του ενός θηλυκού μετά το άλλο. Εξάλλου η ταινία ξεκινάει με μια παραίσθηση του Κόλιν, όπου ντουζίνες υπερβολικά πρόθυμων γυναικών έχουν συνωστιστεί έξω από την πόρτα του συγκατοίκου του, περιμένουν καρτερικά τη σειρά τους και αφού «εξυπηρετηθούν» υπογράφουν στο βιβλίο επισκεπτριών! Με αυτή τη σκηνή ο Lester, γνήσιος πρόδρομος του βιντεοκλίπ, μας προετοιμάζει για τη μόνιμη τάση του να μεταπηδά σε μη ρεαλιστικές απεικονίσεις. Εκτός από εξωτερικεύσεις σκέψεων, αυτές μπορούν να είναι εκδοχές ενός… εφικτού σουρεαλισμού: ένα κρεβάτι που μετατρέπεται σε βάρκα, για παράδειγμα, ανήκει στη σφαίρα του πραγματικού ή του φανταστικού; Του ποιητικού, θα λέγαμε χωρίς καμιά μεσοβέζικη διάθεση, της γέφυρας δηλαδή ανάμεσα στα δύο, που εκφράζει ταυτόχρονα το αίτημα για μια ποιητική μετάπλαση της πραγματικότητας.

Αυτή η γλυκιά ψευδαίσθηση, ότι ο παλιός κόσμος θα μπορούσε να συντριβεί με πολιορκητικό κριό ένα κρεβάτι, μάλλον δεν άργησε να διαλυθεί σαν σύννεφο καπνού από το μυαλό του Richard Lester. Παρ’ όλα αυτά, πρόλαβε να αφήσει πίσω μια κινηματογραφική μαρτυρία τόσο τολμηρή, ώστε να παίζει μάλλον απροκάλυπτα με την ομοφυλοφιλία ενός εκ των πρωταγωνιστών (του Τομ, που τον υποδύεται ο Donal Donnelly). Τόσο φρέσκια, επίσης, που να τη γευόμαστε ακόμα και σήμερα σαν ένα ποπ σφηνάκι που επιστρατεύει κάποια από τα κωμικά τρικ του βωβού σινεμά. Με το «Νακ…», ο Lester υπέγραψε κάτι σαν τη λονδρέζικη εκδοχή του «Αρσενικό, θηλυκό», δίνοντας τελικά τη μία εκ των δύο κορυφαίων απόψεων πάνω στα swinging sixties – η άλλη όψη του νομίσματος είναι το αντονιονικό Blow-up. Αξίζει να τα δείτε, για να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι εάν «είμαστε σαν τη γενιά του ’60, μόνο περισσότερο απελπισμένοι», όπως ξεστομίζει η θλιμμένη drag queen του Shortbus.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cineυρωπαϊκόν)





Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

Πώς να το αποκτήσετε; Ποιο; Το Νακ! Η αγγλική παραγωγή του 1965 μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί μια ενδιαφέρουσα αποτύπωση του Λονδίνου της δεκαετίας του `60, των λεγόμενων swinging sixties και της ανεμελιάς εκείνης της εποχής. Ο Richard Lester (μετά τις ταινίες με τους Beatles) παίρνει το αγγλικό χιούμορ, το ανακατεύει με τα κινηματογραφικά γκανγκ και στο τέλος προσθέτει μια αρκετή δόση σουρεαλισμού! Η ταινία που μας προκύπτει είναι απολαυστικότατη, διασκεδαστική, με ευρηματική σκηνοθεσία· λεζάντες να πετάγονται από το πουθενά, σκηνές α λα βουβός κινηματογράφος, ηλικιωμένοι να σχολιάζουν τα δρώμενα σαν χορός από ελληνική τραγωδία κλπ. Λογικό ήταν να εντυπωσιάσει τότε τις Κάννες και να κερδίσει το Χρυσό Φοίνικα. Η ιστορία της με λίγα λόγια: τρεις συγκάτοικοι συναγωνίζονται για το ποιος θα κατακτήσει μια νεοφερμένη κοπέλα (με τα γουρλωτά μάτια) στο Λονδίνο. Ο ένας είναι γόης και γυναικοκατακτητής ντράμερ, ο άλλος ντροπαλός δασκαλάκος και ο τρίτος ένας ουδέτερος καλλιτέχνης. Η ταινία βασίστηκε στο θεατρικό της Ann Jellicoe και το τζαζάτο μουσικό θέμα γράφτηκε από τον John Barry.Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Cult by Zisis: Comic Hour)



 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.