• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Burn After Reading (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Καυτό Απόρρητο

Μαύρη Κωμωδία | 96' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 25 Σεπ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/02/2009
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 5.90/105.90/105.90/105.90/105.90/105.90/10   (5.90/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Πρώτα το διαβάζεις, μετά το καις!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

The plot: H Linda Litzke (Frances McDormand –σύζυγος του Joel Coen) μαζί με τον Chad Feldheimer (Brad Pitt) ανακαλύπτουν κατα λάθος ένα cd με τα “απομνημονεύματα” ενός πρώην υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους, του Osborne Cox ( John Malkovich). Νομίζοντας λοιπόν, ότι περιέχει άκρως απόρρητα κυβερνητικά στοιχεία καταλήγουν μ’ενα πραγματικά κωμικό τρόπο να τον εκβιάσουν για χρήματα.

Το κλασικό coen-ιστικο μπέρδεμα σε τόνους κατασκοπικού θρίλερ συνωμοσίας, που όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο μια ιδιόρρυθμη μαύρη κωμωδία, έχει ήδη εισπράξει ποικίλα σχόλια και κριτικές, όπως άλλωστε συνηθίζεται ΠΑΝΤΑ στις ταινίες των Coen, απ’το Raising Arizona στο Fargo και απ’το O Brother, where art Thou? στο The big Lebowski.

Το βιογραφικό των Coen μας δείχνει πως καταφέρνουν πάντα να δημιουργούν ιδιαίτερους, διαχρονικούς και πρωτότυπους χαρακτήρες στις ταινίες τους. Στο Burn after Reading ο George Clooney υποδύεται θεσπέσια έναν παρανοϊκό γυναικά, η Frances McDormand την ψυχωτική και ανασφαλή με το σώμα της υπάλληλο γυμναστηρίου, ο Brad Pitt σ’έναν μικρό, σε διάρκεια για τα δεδομένα μας, αλλά ξεκαρδιστικό ρόλο ενός ανώριμου και εύθυμου γυμναστή και ο John Malkovich που πραγματικά μας κερδίζει με την ερμηνεία του ως πρώην αναλυτής και οργισμένος καθ’όλη τη διάρκεια του έργου με “όλη τη στρατιά ηλιθίων” όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο ίδιος. Τέλος, η Tilda Swinton που δικαίως πέρυσι ανταμείφθηκε με Βραβείο Oscar Β΄ Γυναικείου Ρόλου για το Michael Clayton μ’άφησε παγερά αδιάφορη στο ρόλο της ψυχρής, άπιστης “σκύλας” σύζυγου του John Malkovich.

Σίγουρα δεν είναι μια ταινία για εκείνους που δεν μπορούν να γελάσουν ή να κατανοήσουν εύκολα το παράξενο χιούμορ των Coen, καθώς και γι’αυτούς που έχουν θέσει τον πήχη αρκετά ψηλά για τα εκκεντρικά αδέρφια. Και ναι το πιο πιθανό είναι, για άλλη μια φορά, τα περίφημα αδέρφια Coen να ήταν όντως “burn” όταν αποφάσισαν να γυρίσουν αυτο το “χαοτικό” έργο. Και ναι, μπορεί η ατμόσφαιρα να μην ήταν στο επίπεδο “coolness” του “ The Big Lebowski”, (στο κάτω κάτω ένας είναι ο “The Dude”) ή παράνοιας του “No Country for Old Men” αλλά, αν μη τι άλλο, μετέφεραν αυτούσιο για ακόμα μια φορά το αίσθημα <<απορίας>> που χαρακτηρίζει τη φιλμογραφία τους.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Κάτια Λοχαίτη




Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Γυρίζω απ’ το γαμήλειο ταξίδι και τρέχω άρον-άρον σαν την τρελή να πάω στην avant premiere του “ Καυτού Απόρρητου”. Το δημοσιογραφικό καθήκον με καλεί (και για να ‘μαστε και απόλυτα ειλικρινής, το προτιμούσα σαν ιδέα απ’ το να βάλω πλυντήρια ή να τακτοποιήσω τα δώρα του γάμου)! Βέβαια, δεν ανήκω σε εκείνους που λόγω “ No Country” περίμεναν... παπάδες! Μια καλή ταινία και 4 Oscar δεν είναι ικανά να θολώσουν τη μνήμη μου και να με κάνουν να ξεχάσω το σχεδόν ανεκδιήγητο παρελθόν των αδερφών Coen στο κωμικό είδος.

Πού το πάνε οι Coen;

Η φιλοσοφία τον Coen στηρίζεται πάνω σε μια θεμελιώδη αρχή. Οι ήρωες περιπλέκονται σε τρομερές ιστορίες, σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις και τα πάντα μοιάζουν να μην ελέγχονται από κανέναν συγκεκριμένα. Η αλήθεια είναι πως και οι Coen σε τέτοιου είδους ταινίες έμοιαζαν να μην έχουν ποτέ τον έλεγχο. Κάτι που μετά έκπληξης διαπίστωσα πως δεν υπήρχε εδώ. Σταθερότητα και πλοκή με την απαραίτητη εγρήγορση έτσι ώστε να μην παρακολουθείς αδιάφορος.

Το αστείο (και συνάμα τραγικό) της υπόθεσης

Το σύγχρονο πρότυπο ζωής και διαβίωσης σατιρίζεται με κωμικοτραγικό τρόπο. Τι εννοώ μ’ αυτό; Ότι βλέποντας μια τόσο τραγικά κωμική οπτική ματιά της καθημερινότητάς μας, δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις. Η μοναχικότητα μιας εποχής που βρίσκει έξοδο σε τυφλά ραντεβού μέσω διαδικτύου, η αναγκαιότητα της αντρικής σεξουαλικής επιβεβαίωσης και συνδυάζεται άρτια με την υγιεινή ζωή και την άθληση, ένα κοινωνικοπολιτικό πρότυπο που ακόμα και απέναντι στις μεγαλύτερες κρίσεις και βιαιότητες, συμπεριφέρεται ψυχρά και αδιάφορα. Είμαστε αλήθεια τόσο σκατά; Και αν ναι, έπρεπε μέσω μιας κωμωδίας να προβληθεί τόσο άκομψα;

Οι ερμηνείες

Να και κάτι για το οποίο έγινε ντόρος πριν την προβολή και ειδικά αναφερόμενοι όλοι στον Brad Pitt. Δεν είχαν και άδικο! Σ’ έναν ρόλο πολύ διαφορετικό από τον στυλάτο χαρακτήρα των Oceans, εκπλήσσει ευχάριστα με την καλά μέχρι σήμερα κρυμμένη κωμική ρίζα του. Είναι σίγουρα εκείνος ο χαρακτήρας που μένει αξέχαστος. Κατά τ’ άλλα, κινούμαστε στα ίδια επίπεδα που είμαστε συνηθισμένοι. Η Tilda Swinton με το γνωστό κρυόπλαστο αγγλιζέ ύφος της, ο John Malkovich σ’ έναν στενάχωρα εκνευριστικό ρόλο, ο Clooney σ’ έναν αφελές ρόλο που όμως δεν τον κάνει να ξεφεύγει από την ταμπέλα του mister γοητευτικού και η Frances McDormand ν’ αποτελεί μια παρουσία με μεγάλο εκφραστικό ενδιαφέρον. Συνολικά; Η απαιτούμενη βλακεία που ζητούσαν οι σκηνοθέτες βγαίνει στη φόρα, το θέμα είναι κατά πόσο μπορεί να την διαχειριστεί ο θεατής.

Το τελικό συμπέρασμα

Δύο κοινωνικές κλίμακες που διασταυρώνουν τα ξίφη τους στον αγώνα της επιβίωσης και της επικράτησης. Δεν έχει σημασία το κόστος, αλλά η επίτευξη του στόχου. Κωμικό ή γελοίο; Τραγικό ή αστείο; Ποιος ξέρει! Είναι μάλλον θέμα διάθεσης και συναισθηματικής κατάστασης.

Δηλαδή να το δούμε;

ΝΑΙ, γιατί πρώτη φορά σε κωμωδία έστω και αν δεν ξελιγώθηκα, οι Coen κατάφεραν να με κάνουν να γελάσω.

ΟΧΙ, γιατί δεν είναι και οι Μελλοθάνατοι, μπορείτε να περιμένετε το dvd.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου




Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Ζεστό...απόρρητο

Το στόρυ: Η παραίτηση ενός πράκτορα της CIA από την υπηρεσία θα θέσει σε εκκίνηση μια σειρά από παλαβά γεγονότα, που, έτσι και τα έγραφα, δε θα με πιστεύατε!!!

Τι ΔΕΝ πρέπει να σκέφτεσαι πηγαίνωντας στην αίθουσα: Ότι πας να δεις την επόμενη ταινία των Κοέν μετά το No Country For Old Men. Ειδάλλως τούτο το "απόρρητο" θα σου φανεί λιλιπούτειο...

Ο Κοροβέσης, αν ήθελε, θα μπορούσε να πουλήσει καλάσνικοφ στον Γκάντι: Αντίστοιχα οι Κοέν, ενώ για ακόμα μια φορά παραθέτουν επί της οθόνης μια σειρά από βλακέντιους και δίνουν τέλος στην ιστορία τους με τον γνώριμο πλέον τρόπο(που δε θα αποκαλύψω γιατί σέβομαι τους μη μυημένους στη φιλμογραφία τους), μπορούν και θέλουν να σε πείσουν ότι δεν επαναλαμβάνονται!!! Πως στα κομμάτια τα καταφέρνουν? Αν ήξερα, θα ήμουν Κοροβέσης ή Κοέν...

Ακόμα δε μου είπες περί τίνος πρόκειται: Οι υπομονετικοί άνθρωποι αμείβονται πάντα στην τέταρτη παράγραφο, όπως είχε πει και ο Νέστορας, ο σοφός βασιλιάς της Πίνδου. Το Burn after reading είναι μια μαύρη κωμωδία που κινείται με κεντρικό άξονα το μότο <<η βλακεία είναι ανίκητη>> και διακρίνεται από ισχυρές δόσεις τραγικής ειρωνίας , όπως κάθε προϊόν της διανοίας που φέρει την ετικέτα Joel and Ethan Coen. Κινητήριος μοχλός της ιστορίας το αίσθημα ανασφάλειας/παράνοιας που έχει φέρει στο ανθρώπινο στοιχείο της κοινωνίας ο καταιγισμός πληροφοριών και η παγιωμένη αντίληψη της διαρκούς παρακολούθησης. Απώτερος στόχος των αδερφών μια υποδόρια σάτιρα του Δύτικού (και δη του αμερικανικού) πολιτισμού, κάπου όμως μεταξύ συσσωρευμένου γκλάμουρ και υπέρμετρου χαχαχούχα, τον προσπερνούν ξώφαλτσα.

Το καστ πάντως τα σπάει: Ισχύει και όχι μόνο από άποψη ονομάτων. Σε αντίθεση με την Κάτια Λοχαϊτη που βγάζει τον χειρότερο εαυτό των ανθρώπων στον φακό(όπως βλέπετε σε αυτή τη φωτο ο...αριστερός ψάλτης μοιάζει να υποφέρει από χρόνια δυσκοιλιότητα και ο δεξιός σα να ξεπήδησε από τα Τελετάμπις), οι Κοέν στην καλή τους μέρα ξέρουν να βγάζουν από τους ερμηνευτές τους τον καλύτερό τους εαυτό. Ξεχωρίζω την Frances McDormand που στις ταινίες του συζύγου και του κουνιάδου της μεταμορφώνεται σε ερμηνευτικό γίγαντα, τον Brad Pitt που μας προσφέρει τον απολαυστικότερο βλάκα της ως τώρα φιλμογραφίας του, τον John Malkovich που μετά από αρκετό καιρό και προς μεγάλη μου χάρα θυμάται ότι είναι ηθοποιός και τον J.K. Simmons σε ένα μικρό αλλά αλησμόνητο πέρασμα.

Η ετυμηγορία: Καλή επιλογή για ένα ψυχαγωγικό δίωρο που στέκει – ευτυχώς – σε ψηλότερο βάθρο από τις τελυταίες κωμικές μπαλαφάρες των αδερφών (βλέπε The Ladykillers, Intolerable Cruelty). Ωστόσο απωλέσθη η ευκαιρία για κάτι πολύ πιο σημαντικό και είναι λίγο κρίμα μια ιδέα, που στα χαρτιά φάνταζε ακόμα πιο φιλόδοξη από το No Country, να καταλήγει επί της οθόνης σε κάτι απολαυστικό μεν, το οποίο όμως το καις αφού το διαβάσεις...

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιάννης Βασιλείου




Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Ένας πράκτορας παραιτείται από τη CIA και αποφασίζει να γράψει τα απομνημονεύματά του με τις πλούσιες κατασκοπικές εμπειρίες του! Η γυναίκα του αποφασίζει να τον χωρίσει και ακολουθώντας τη συμβουλή του δικηγόρου της εισβάλει στα αρχεία στο κομπιούτερ του και αντιγράφει σε cd ό,τι βρίσκει χρήσιμο για να το χρησιμοποιήσει αργότερα στο δικαστήριο. Tο cd όμως αυτό πέφτει σε λάθος χέρια!

Το Burn after Reading είναι μια ανελέητη σάτιρα στην Αμερική του σήμερα όπου η αμετροέπεια, ο εγωκεντρισμός και (δυστυχώς) η ηλιθιότητα ζουν και βασιλεύουν! Είναι μια μαύρη κωμωδία με πρωταγωνιστές τους δύο πιο σέξι αστέρες του Χόλυγουντ σε τελείως κόντρα ρόλους (ο Brad Pitt σε ρόλο χαζογκόμενου και ο George Clooney σε ρόλο ανασφαλή γόη, λίγο macho, καταβάθος χέστης), μια ξεκαρδιστική (σε στιγμές) εφαρμογή της θεωρίας του χάους σε κατασκοπική ιστορία (πχ. μια ηλίθια μεσοαστή ήθελε να φτιάξει το στήθος της και άρχισαν να σκοτώνονται άνθρωποι δεξιά κι αριστερά!).

Αν και το χιούμορ ή οι προβληματισμοί των Coen δε με αγγίζουν συνήθως ιδιαίτερα (βρίσκω πολύ κρύα για παράδειγμα τα αστεία του O Brother, where art Thou? ή του The big Lebowski, ενώ δε μου άρεσε καθόλου η περσινή οσκαρική τους επιτυχία), εντούτοις αυτή τους τη δημιουργία τη βρήκα απολαυστική! Με ισορροπία ανάμεσα στη σάτιρα με χρήση υπερβολής στους χαρακτήρες και στην ιστορία (η υπερβολή είναι αποδεκτή ως στοιχείο της κωμωδίας) και στην κριτική για τη σύγχρονη Αμερική των ανέξοδων αποφάσεων που επηρρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων γύρω μας χωρίς όμως να έχουν παρθεί με τη στοιχειώδη υπευθυνότητα, οι αδερφοί Coen χτυπάνε φλέβα χρυσού, προκαλούν και πάλι συζητήσεις γύρω από μια δημιουργία τους, ενώ κατά βάθος στοχεύουν στο να μας κάνουν να περάσουμε καλά!

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Πάνος Σταμούλης




Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Κάποιες φορές, η έννοια του απορρήτου αποκτά μια εντελώς υποκειμενική υφή και έχει σημασία μονάχα για συγκεκριμένους ανθρώπους, ενώ την ίδια ώρα αφήνει αδιάφορους τους άλλους. Μπορεί να αφορά, λόγου χάρη, σε ένα έγγραφο μας που δεν θέλουμε να πέσει σε ξένα χέρια, σε μια επιθυμία μας που δεν θέλουμε να γνωστοποιηθεί, ή σε έναν στόχο μας που τον φυλάσσουμε καλά από τα μάτια του κόσμου, εδώ και καιρό. Κάτι, εν ολίγοις, που μας έχει σημαδέψει και έχουμε υπερτιμήσει τη συνολική του αξία και επιρροή σε βαθμό τέτοιο που, να μην μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο παγερά αμέτοχους αφήνει τους υπόλοιπους. Όταν πέσει μάλιστα κάποια στιγμή φως, σ αυτά τα καταχωνιασμένα μυστικά, η σύγκρουση μεταξύ της αφόρητης σοβαρότητας με την οποία τα ενδύουμε και της ιλαρότητας με την οποία τα αποδέχονται οι υπόλοιποι είναι τόσο χοντροκομμένη και σφοδρή που προκαλεί συχνά κωμικοτραγικά αποτελέσματα.

Αυτό το σκεπτικό αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, την αρχή του νήματος της πικρής νατουραλιστικής κωμωδίας των αδελφών Κοέν, « Burn after Reading» που εξετάζει με ψύχραιμο και αποστασιοποιημένο βλέμμα τις συνέπειες των αποφάσεών μας και τις συχνά ατροφικές ρίζες τους.

Ένας ικανότατος και συνεπέστατος πρώην πράκτορας χάνει τη δουλειά του με ένα αστείο αιτιολογικό. Αποφασίζει να συγγράψει ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο γεμάτο αποκαλύψεις για τον ανεξερεύνητο κόσμο των μυστικών υπηρεσιών και τις αλλαγές που έχει επιφέρει στην αμερικανική διπλωματία η έλλειψη ουσιαστικού προσανατολισμού. Κατά περίεργο τρόπο το υλικό του πέφτει στα χέρια ενός εύθυμου γυμναστή και μιας συναδέλφου του που ψάχνει σαράντα χιλιάρικα για να υποβληθεί στις πλαστικές επεμβάσεις που θεωρεί ότι χρειάζεται. Κλειστά σκηνικά, ισορροπημένα κάδρα, μοντάζ χωρίς ραφές και υποδειγματικές ερμηνείες, συνθέτουν ένα άρτιο οπτικό αποτέλεσμα, ενώ το χιούμορ της ταινίας εναλλάσσεται μεταξύ υποδόριου, φλεγματικού και γκροτέσκο και οι χαρακτήρες της είναι σάρκινοι.

Μια καλοφτιαγμένη ταινία για τις συνέπειες της έλλειψης προορισμού και για την άγνοια των αλυσιδωτών εκρήξεων που μπορεί να επιφέρει η επιπολαιότητα των επιλογών μας.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Χάρης Καραγκουνίδης




Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008

Οι Coen επιστρέφουν στους αγαπημένους τους (μας) ανόητους και στα λημέρια του μεγάλου Lebowski για να μας βγάλουν άλλη μία φορά την γλώσσα κοροϊδευτικά! Πόσους δημιουργούς ξέρετε που με σκανδαλιστική συνέπεια χτίζουν τους χαρακτήρες τους με συστατικά μας, διαλύουν την λογική με την οποία στήνεται και πάνω στην οποία στηρίζεται μία κοινωνία που λατρεύει το ιλουστρασιόν και εξελίσσεται μέσα από τον καταναλωτισμό, ξεφτιλίζουν τα διαμορφωμένα στο πλαίσιο αυτής της κοινωνίας, οράματα και έχουν το θράσος πάραυτα να μας κοιτούν στα μάτια και να χαμογελούν; Πόσοι δημιουργοί κατάφεραν την δημοφιλία ενός Lebowski όταν αυτός δεν έκανε τίποτε άλλο από το να δίνει σάρκα και οστά στην αδράνεια, τη ραθυμία και τελικά στην ηλιθιότητα του μέσου δυτικού ανθρώπου?

Στο καθαρόμαιο κοενικό σύμπαν του Καυτού Απορρήτου απολαμβάνουμε, μία –σχεδόν γνώριμη - παρέλαση ηλιθίων που παίρνουν αποφάσεις υπό το κράτος του φόβου, του φόβου της μόνιμης καταδίωξης, του φόβου της κοινωνικής απόρριψης, του φόβου της ερωτικής μοναξιάς, το φόβο του φθαρμένου φαίνεσθαι… ring any bells? Εδώ είμαστε όλοι… Κοντεύουμε να ξεπηδήσουμε μέσα από τις σελίδες της εικονογραφημένης σάτιράς τους και οι Coen αν και μας κάνουν να γελάμε στην ουσία δεν αστειεύονται καθόλου.

Η ταινία δεν είναι σταθμός στην φιλμογραφία τους, δεν είναι Barton Fink, δεν είναι Lebowski, δεν είναι Fargo. Δεν υπονοώ ότι το σχόλιό τους ατόνησε απλώς όλοι μεγαλώνουμε, ακόμη και οι Coen, και ίσως δεν αντέχουν ούτε και οι ίδιοι να είναι διαρκώς αιχμηροί. H ταινία είναι μία αρκούντως πετυχημένη μαύρη κωμωδία που αν και στο πρώτο μισό άργησε να βρει τον ρυθμό της και να μας συστήσει στους ανθρώπους της, μας αποζημίωσε με ένα καταιγιστικό δεύτερο μισό στο οποίο εκθειάζεται η οξεία ματιά των αγαπημένων μας μηδενιστών που μας προκαλούν να «την κάψουμε αφού την διαβάσουμε». Πιθανότατα, γιατί αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι το ακριβώς αντίθετο.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Άλκηστις Χαρσούλη


 
<Χωρίς Τίτλο> - messi1019 - Κυρ 21 Δεκ 2014 - 12:17

Ευφυές, σατιρικό και πολύ καμμένο. Είναι γνωστή η ιδιαιτερότητα των δύο αδελφών και στο γράψιμο και
στην σκηνοθεσία, στοιχείο που ξεχειλίζει σε αυτήν την ταινία. Οι χαρακτήρες πραγματικά είναι όλοι
καρικατούρες και ο καθένας έχει τα στραβά του. Είναι όντως δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το χιούμορ
των Κοέν, πόσο μάλιστα να του αρέσει. Βασικά όλη η ταινία πιστεύω γράφτηκε για να σατιρίσει όσο
κανείς τις μυστικές υπηρεσίες, κυρίως βέβαια την
CIA. Ο πρακτορικός κόσμος γελοιοποιείται σε κάθε
περίπτωση και με κάθε ευκαιρία, με τους αστείους χαρακτήρες να το υπερτονίζουν ακόμα
περισσότερο.Αυτό ήταν νομίζω και το ζητούμενο από τους Κοέν, γι` αυτό και ζήτησαν κάτι τέτοιο από το
καστ. Όμως εκτός από την σατιρική χροιά και την κωμικοτραγική πλοκή της ταινίας, δεν υπάρχει κάποιο
ανώτερο μήνυμα ή κάποιος ανώτερος σκοπός, οπότε το φιλμ παραμένει μία πρωτότυπη και
<<καμμένη>> ιδέα των δημιουργών της.
manuel
6.5/10

 
Legacy - spirt - Unverified - Κυρ 26 Οκτ 2008 - 21:53
πρωτη φορα ειδα να φευγουν σωρηδον τοσα ατομα απ την αιθουσα (τουλαχιστον 12 μετρησα)και δεν νομιζω οτι δεν αντιληφθηκαν το περιεργο χιουμορ των κοεν αλλα οτι αρνηθηκαν να τουσ κοροιδευουν πασαροντας τους ενα διωρο παραζαλης και ασυναρτησιας εκμεταλλευομενοι μαλιστα σπουδαιουσ ηθοποιους ευτυχως μονο ο μπραντ το πηρε λιγο στην πλακα κατα τα αλλα οι υπολοιποι απλα βρισκονταν και εκαναν οτι τουσ κατεβαινε στο κεφαλι ..Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ 2/10 (μονο και μονο επειδη συμπαθω τον clooney..)
spirt
 
Legacy - Gloriana - Unverified - Κυρ 07 Δεκ 2008 - 18:20
Η πιο σαχλη ταινια των ΚΟΕΝ. Βαρετη, ανουσια δεν περνουσε η ωρα. Χαμενος χρονος. Κριμα για το καστ. Προσπεραστε.
Gloriana
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.