• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Perfect Sense (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αίσθηση του Ερωτα

Επιστημονικής Φαντασίας | 92' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 26 Απρ 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/10/2012
Διανομή: Seven Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.20 %
Αξιολόγηση: 5.57/105.57/105.57/105.57/105.57/105.57/10   (5.57/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Χωρίς αυτή... δε νιώθεις τίποτα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ενσκήπτει μια επιδημία κατά την οποία όλοι οι άνθρωποι χάνουν σταδιακά τις αισθήσεις τους, αρχής γενομένης από την όσφρηση και μετά τη γεύση. Ο Μαικλ (Γιούαν ΜακΓκρέγκορ) και η Σούζαν (Εύα Γκριν) γνωρίζονται κατά τη διάρκεια της και πλησιάζουν ο ένας τον άλλο.

Ο στόχος του σκηνοθέτη φαίνεται ήδη από τον τίτλο: «Perfect Sense», εννοώντας ως τέλεια αίσθηση αυτή του έρωτα. Αλλά αν χάσεις όλες σου τις αισθήσεις μαζί με το ταίρι σου και όλη την ανθρωπότητα, έχουμε να κάνουμε με το τέλος του κόσμου. Τίποτε δεν μπορεί να λειτουργήσει και ο θάνατος είναι θέμα μερικών ημερών. Επομένως, η εμπειρία ότι κρατάς στην αγκαλιά σου το αγαπημένο σου πρόσωπο είναι μια τραγική εμπειρία. Κρατάς το καλύτερο ενώ πεθαίνεις. Ένα τέτοιο δράμα για να λειτουργήσει θέλει πολύ-πολύ λεπτό χειρισμό. Η αφήγηση όμως της ηρωίδας, όσο ευαίσθητα κι αν δίδεται, υποβιβάζει αυτό το δράμα, του δίνει μια χροιά ενός εφηβικού ημερολόγιου, δεν αντιστοιχεί στο μέγεθος αυτού που διαδραματίζεται. Θα έπρεπε να λείπει.

Η ιστορία ξεκινάει δείχνοντάς μας ότι ο Μάικλ, σεφ στο επάγγελμα, άρα καλλιτέχνης της γεύσης και της όρασης, είναι «εαυτούλης», με την έννοια ότι οι ερωτικές επαφές του με τις γυναίκες τελειώνουν λίγο μετά το σεξ. Δεν μπορεί καν να κοιμηθεί με άλλον. Από την άλλη, η Σούζαν, επιδημιολόγος, έχοντας μάλλον απογοητευθεί από σχέσεις, επίσης δεν παίρνει στα σοβαρά κανέναν άντρα. Είναι δυο άνθρωποι με κάποια γοητεία, αλλά συναισθηματικά παροπλισμένοι. Καθώς στενεύει ο κλοιός της ασθένειας, θα πλησιάζουν ο ένας τον άλλο πολύ στενά έστω και με πρόσκαιρες αντιστάσεις λόγω παροπλισμού. Αλλά εν όψει ενός τέτοιου ογκώδους κινδύνου, το να δεθείς με τον άλλο δεν είναι υπέρβαση, αλλά μονόδρομη ανάγκη. Άρα, οι ήρωές μας δεν είναι «ήρωες», αλλά θηλαστικά που συνασπίζονται λόγω κινδύνου κι όχι λόγω μεγάλης αγάπης. Λάθος σύλληψη, «concept» που λέμε στα ελληνικά… Το σενάριο θέλει την Σούζαν να είναι επιδημιολόγος, κάτι που μας κάνει να περιμένουμε ότι θα παίξει ρόλο κάποια αγωνιώδης έρευνα που θα κάνει στα εργαστήρια, μόνη ή με συναδέλφους. Τίποτε απολύτως δεν συμβαίνει, η ιδιότητά της περιττεύει και θα χρησίμευε εάν είχαμε να κάνουμε με επιστημονικό θρίλερ, κάτι που δεν ισχύει. Επομένως, ένα ακόμα σεναριακό λάθος. Επίσης, κάποια στιγμή αναφέρεται ότι γεννήθηκε κάπου ένα παιδί ασυμπτωτικό, χωρίς αυτό το στοιχείο να χρησιμεύσει σε τίποτε. Κι άλλο λάθος. Κάποια στιγμή, ο Μάικλ επιτίθεται λεκτικά στη Σούζαν και ενώ είναι γνωστό σε εκείνη και σε όλους ότι επρόκειτο για προβλεπόμενο νευρολογικό ξέσπασμα υπό την επήρεια της ασθένειας, εκείνη πληγώνεται και για ένα διάστημα αποξενώνεται. Μόνο σε b-movies συναντάμε τέτοιες σεναριακές «επιπλοκές».

Κατά τη σταδιακή απώλεια των αισθήσεων, βλέπουμε ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν κάθε νέα κατάσταση, οπότε χωρίς όσφρηση, χωρίς γεύση και χωρίς ακοή πηγαίνουν να φάνε σε ρεστοράν και βλέπουμε μια εύθυμη παρέα να τρώνε και να συνεννοούνται στην νοηματική. Λάθος. Καθώς ο κόσμος βλέπει ότι σταδιακά χάνονται μια-μια οι αισθήσεις, δεν θα είχαν όρεξη για τίποτε. Παράδειγμα, η σημερινή οικονομική κρίση που σε κάνει, ακόμη κι αν μπορείς ακόμα να δώσεις μια Κυριακή 20 ευρώ να πας με φίλους σε ταβέρνα, να κάθεσαι εντέλει ανόρεχτος στο σπίτι. Φαντάσου να υποψιάζεσαι ότι όπου να ‘ναι, δεν θα βλέπεις, ούτε εσύ ούτε οι άλλοι…

Με άλλα λόγια, είναι μια ιδέα που το σενάριο του Δανού Κιμ Φουπζ Αάκεσον δεν καταφέρνει να της δώσει μια πειστική, σοβαρή μορφή ούτε στην πλοκή ούτε στην ουσία της και ο Ντέιβιντ Μακένζι που μας έδωσε το πολύ ενδιαφέρον Νεαρός Αδάμ (και το συμπαθές Ημερολόγιο ενός Ρομαντικού Ηδονοβλεψία) αδυνατεί να το σώσει, παρά τον ατμοσφαιρικό, ελεγειακό τόνο που καταφέρνει παρέα με τον φωτογράφο του και τη μουσική επένδυση. Ο ΜακΓκρέγκορ, με σεγκόντο από τη Γκριν, κάνουν ότι μπορούν για να ενισχύσουν το αποτέλεσμα, αλλά η αίσθηση εφηβικού ημερολόγιου γεμάτο συγχύσεις είναι έντονη. Πάντως, αν κάτι δουλεύει είναι ένα αίσθημα κατάθλιψης κι απελπισίας, που σε πιάνει με μια τέτοια μελλοντολογία, κι όχι ανάταση για τον «θρίαμβο της αγάπης». Καλύτερη δουλειά πάνω σε αυτή τη θεματολογία παραμένει το εξαιρετικό καναδέζικο Η Τελευταία Νύχτα του Κόσμου (1998) του Ντον ΜακΚέλαρ.

Βαθμολογία: 1.5/5 Stars1,5/5 Stars (1.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
Perfect anesthesia! - darknight77 - Σάβ 05 Μαϊ 2012 - 22:19
 
Η... Αναισθησία του Ερώτα. - darknight77 - Παρ 27 Απρ 2012 - 14:54
 
<Χωρίς Τίτλο> - diomidis - Πεμ 16 Φεβ 2012 - 00:39
 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Σάβ 14 Ιαν 2012 - 18:14
An original but oddly unexpected story of love, that tickles all your senses and challenges you to re-assess the connection between each one of them and our lives` experiences.  The director does amazing job of conveying strong feelings though subtle metaphors and clever visual and audio tricks.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.