• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Counselor (2013)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Συνήγορος

Δραματικό Θρίλερ | 117' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 21 Νοε 2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 13/3/2014
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 13/3/2014
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.14 %
Αξιολόγηση: 4.87/104.87/104.87/104.87/104.87/10   (4.87/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η αμαρτία είναι επιλογή.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013

Ένας δικηγόρος, γνωστός στην πιάτσα ως Counselor (σύμβουλος, συνήγορος), συμμετέχει σε παράνομες δοσοληψίες μεταξύ Μεξικού και ΗΠΑ. Κάποια στιγμή, θέλοντας να κάνει κι αυτός μια γερή μπάζα ώστε με την καλή του να αποσυρθεί και να ζήσει ωραία κι άνετα τον έρωτά του, αποφασίζει να διακινήσει μια γερή παρτίδα ναρκωτικών με φορτηγό. Αλλά το φορτηγό κλέβεται και από ατυχείς συμπτώσεις οι υποψίες του καρτέλ στρέφονται εναντίον του με τραγικές συνέπειες.

Δεν θα περιμέναμε βέβαια ένα κοινό θρίλερ από τον Ρίντλεϊ Σκοτ. Είναι δημιουργός που αναζητάει πάντα μια ιδιαίτερη σύλληψη.

Πριν απ όλα σκέφτηκε ως παραγωγός: μετά την επιτυχία του «Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους», ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Κόρμακ ΜακΚάρθι, πάνω σε βιβλίο του οποίου οι Κοέν στηρίχτηκαν, υπογράφει αυτή τη φορά ως σεναριογράφος. Ύστερα, το καστ είναι πολύ αστεράτο. Μίκαελ Φασμπέντερ (ο βασικός ήρωας), Χαβιέ Μπαρδέμ, Μπραντ Πιτ, που συμπληρώνεται από την Κάμερον Ντίαζ σε ρόλο γυναίκας-μαχαίρι και την Πενέλοπε Κρουζ ως σύμβολο της όμορφης ζωής, την οποία θέλει να πραγματοποιήσει ο Συνήγορος. Ακόμη κι ο Μπούνο Γκανζ επιστρατεύτηκε για τον μικρό ρόλο εκτιμητή διαμαντιών.

Ως σκηνοθέτης, ο Σκοτ επικεντρώνεται στο δράμα γύρω από τον ήρωά του, βάζοντας την πλοκή σε δεύτερο πλάνο και προσέχοντας να περνάει τα σημεία δράσης όσο πιο ελλειπτικά, αφαιρετικά γίνεται. Αν π.χ. κάποιος ετοιμάζεται να σκοτώσει, αρκεί να δούμε τους στόχους στον δρόμο, ότι ο ίδιος στο φορτηγό οπλίζει το όπλο, ανοίγει την πόρτα και κατεβαίνει. Αρκεί. Από την άλλη, για να αποκτήσει εσωτερική ένταση η δύσκολη κατάσταση που κυκλώνει τον ήρωα, φροντίζει ώστε οι δύο-τρεις σκηνές βίας να είναι «περίτεχνα» σκληρές, να περιέχουν μηχανισμούς στη σφαίρα του βίτσιου.

Ωστόσο, και χάρη στη γραφή του ΜακΚάρθι, εστιάζει στους διαλόγους, κυρίως μεταξύ του ήρωα και των βασικών χαρακτήρων, με προεξέχοντες αυτούς που υποδύονται ο Μπαρδέμ (Ραίνερ) κι ο Πιτ (Γουέστρεϊ). Ο Ράινερ, ντίλερ και ιδιοκτήτης κλαμπ, και ο Γουέστρεϊ, μεσάζων σε δοσοληψίες, συμβουλεύουν τον Συνήγορο ότι τέτοιες μεγάλες δουλειές εύκολα στραβώνουν και το τίμημα είναι σκληρό. Η Ντίαζ, πάλι, ως γκόμενα του Ραίνερ αλλά που φαίνεται ότι έχει δική της κρυφή ατζέντα, επιδίδεται σε σεξουαλικές εξτραβαγκάνζες, παίζει ψυχολογικά και με τον δικό της και με τη Λόρα (Κρουζ), όπως, για την πλάκα της, και με έναν καθολικό εξομολογητή.

Απ` όλα αυτά καταλαβαίνει κανείς ότι ο Σκοτ επιχειρεί, σαν τους Κοέν, να στήσει ένα δράμα που φέρνει τον ήρωα σε υπαρξιακά και ηθικά όρια, ενώ γύρω του περιστρέφεται ένας κόσμος εκκεντρικός με τη βία να υποβόσκει απειλητικά.

Όλα αυτά μοιάζουν πολύ ενδιαφέροντα στο χαρτί, αλλά στο πανί δεν βγήκαν έτσι. Τα πάντα φαίνονται ως μια επιμελημένη κατασκευή, όχι ένα έργο που σε καθηλώνει. Θέμα χημείας μεταξύ των συστατικών; Ο μονόλογος του Τόμι Λι Τζόουνς στο τέλος του «Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους» λειτουργεί ως καταλύτης που ενώνει, συμπυκνώνει όλη την ουσία του έργου. Εδώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Όλοι οι ήρωες, ακόμη κι ο Συνήγορος, μένουν εγκλωβισμένοι ο καθένας στις δικές του ατάκες χωρίς να υφαίνεται, να δομείται ιδιαίτερο δραματουργικό ενδιαφέρον, οι παραξενιές και οι ακρότητες υπάρχουν με σινεφιλική φιλαρέσκεια, για το χατίρι τους και μόνο, η όλη πυκνή αφήγηση που αφήνει κενά στην εξήγηση της πλοκής δεν λειτουργεί και τόσο υποβλητικά (ίσως λίγο) και οι στιγμές απόγνωσης του ήρωα περνούν με μουσική παρά με διάλογο. Εντέλει, μπορούμε να πούμε ότι ήταν η ατυχής προσπάθεια δημιουργίας μιας κλιμακούμενης απειλής γύρω από έναν άνθρωπο που δεν μέτρησε καλά τις εσωτερικές του δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, αν το καλοσκεφτείς, ο Συνήγορος δεν «γράφεται» εις βάθος ως χαρακτήρας. Είναι μια φιγούρα, ένας τύπος που δεν μας φανερώνεται ως καθημερινός άνθρωπος, οπότε δεν μας αγγίζει και η συντριβή του. Ο ΜακΚάρθι έπρεπε να κάνει άλλη μία νουβέλα, όχι σενάριο.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
"Τhe Counselor" Review by Movie Heat - AngelCyke - Κυρ 24 Νοε 2013 - 19:21
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2.5/5

Όσοι ενδιαφέρεστε, διαβάστε την ολοκληρωμένη κριτική μας στο:
https://www.facebook.com/movieheat/posts/268301479984636
 
When the drugs don`t work... - darknight77 - Σάβ 16 Νοε 2013 - 17:21

...μολονότι εξαιρετικός συγγραφέας, γίνεται έρμαιο της ίδιας του της ματαιοφροσύνης καθώς, μασκαρεμένος σαν άλλος Gordon Gekko, επιχειρεί να μας αγορεύσει τα περί απληστίας και ήθους εν μέσω ενός άλλοτε βίαιου κι άλλοτε σεξουαλικού φετιχισμού...

Διαβάστε την κριτική στο MOVIEBOX.GR

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.