• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Light Between Oceans (2016)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Φως Ανάμεσα στους Ωκεανούς

Εποχής | 132' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 10 Νοε 2016
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/2/2017
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.87 %
Αξιολόγηση: 7.68/107.68/107.68/107.68/107.68/107.68/107.68/107.68/10   (7.68/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η αγάπη απαιτεί τα πάντα.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

Βρισκόμαστε στην Αυστραλία. Ο Tom Sherbourne, θέλοντας να ξεχάσει τη φρίκη του Α` Παγκοσμίου Πολέμου στον οποίο έλαβε μέρος, αποφασίζει να αναλάβει προσωρινά μια θέση φαροφύλακα σε ένα μικρό κι απομονωμένο νησί. Γνωρίζει την Isabel που τον ελκύει αμέσως. Τα αισθήματα είναι αμοιβαία. Όταν ο προκάτοχός του στη θέση του φαροφύλακα αυτοκτονεί αφήνοντας έτσι τη θέση ελεύθερη για εκείνον, ο Tom παίρνει την απόφαση να εγκατασταθεί μόνιμα στο νησί με τη συγκεκριμένη επαγγελματική ιδιότητα και παντρεύεται την Isabel έτσι ώστε να μπορεί σύμφωνα με τους νόμους της κοινοπολιτείας να μείνει μαζί του. Ύστερα από δύο αποτυχημένες εγκυμοσύνες της Isabel με τραγική κατάληξη, το ζευγάρι θα εντοπίσει στην ακτή του νησιού μια βάρκα με έναν νεκρό άντρα κι ένα μωρό, το οποίο αποφασίζει να αναθρέψει σαν να ήταν δικό του.

Η νέα ταινία του Derek Cianfrance (του οποίου οι φιλμικές απόπειρες διαγράφουν μια προοδευτικά ελαφρώς πτωτική πορεία σε επίπεδο ποιότητας όσο προχωράει από τη μία στην επόμενη) είναι και η πιο «εύπεπτή» του ταινία για ένα μεγαλύτερο κοινό, ένα μελόδραμα εποχής κατασκευασμένο για να εκμαιεύσει από τον θεατή πολύ συγκεκριμένα συναισθήματα, επιστρατεύοντας γνωστά κόλπα του ιδιώματος (αλλά και την εξαιρετική μουσική του Alexandre Desplat). Η καλλιέπεια των κάδρων και της φωτογραφίας ναι μεν είναι όμορφη στο μάτι, αλλά δεν επεκτείνεται σημειολογικά, με αποτέλεσμα αυτό που παρακολουθούμε να είναι απλά ωραίες καρτποσταλικές εικόνες και όχι κάτι παραπάνω. Επιστρατεύονται τσιτάτα με δήθεν βάθος σκέψης, τα οποία δεν έχουν δραματουργική αξία, αλλά έχουν κι αυτά την παρουσία τους στην ταινία προκειμένου να ξεγελάσουν τον πιο καλόπιστο θεατή πως βλέπει κάτι με περισσότερες προεκτάσεις από ένα απλό λαϊκό μελόδραμα (για παράδειγμα ένας μονόλογος της Isabel, σχετικά με το πως «δεν υπάρχει λέξη για να περιγράψει έναν γονιό που χάνει το παιδί του, όπως υπάρχει το «ορφανός» για ένα παιδί που χάνει τον γονιό του» και με ερωτήματα τύπου «εγώ που έχασα τα αδέρφια μου άραγε θεωρούμαι ακόμη αδερφή, έχω αυτήν την ιδιότητα;»).

Για να μην εξαντληθεί άδικα μια αυστηρότητα επάνω στη συγκεκριμένη ταινία, πρέπει να υπάρξει παραδοχή πως είναι όντως μια φροντισμένη κι αξιοπρεπής παραγωγή και πως αφηγηματικά η ιστορία κυλάει με υποδειγματική άνεση, σαν να ξεφυλλίζει κάποιος ένα βιβλίο (άλλωστε τέτοια είναι και η πρωτογενής πηγή της ταινίας). Το στοίχημα σε ερμηνευτικό επίπεδο εδώ κερδίζεται από την Alicia Vikander που αφοσιώνεται και δίνει σάρκα και οστά στην ηρωίδα της με τη φορτισμένη συναισθηματικά ερμηνεία της, και όχι από τον έτερο συμπρωταγωνιστή Michael Fassbender, ο οποίος και λόγω του χαρακτήρα που ενσαρκώνει είναι περισσότερο εσωστρεφής και χαμηλών τόνων. Πρέπει να επισημανθεί πάντως πως ο επίλογος της ταινίας που λαμβάνει χώρα κάποιες δεκαετίες ύστερα από τα γεγονότα στα οποία επικεντρώνεται στο μεγαλύτερο μέρος της που αναφέρονται παραπάνω, φαντάζει ελαφρώς ανομοιογενής και ξένο σώμα με όσα προηγήθηκαν, όπως και μια προσπάθεια να εκβιαστεί λίγο ακόμη συναίσθημα για τον θεατή. Παρά τη θεματολογία της ταινίας που έχει πρόσφορο έδαφος για να ευδοκιμήσει κάτι πραγματικά ενδιαφέρον και συγκινητικό, τα οποία είναι η μητρότητα (και η πατρότητα σε έναν μικρότερο βαθμό), η ματαίωση των προσδοκιών για αυτή και η ευκαιρία να επαναπροσεγγιστεί, δεν επιτυγχάνεται δυστυχώς μια εις βάθος ψυχολογική καταγραφή της ηρωίδας που περνάει από αυτή τη δοκιμασία, της Isabel, με αποτέλεσμα το κοινό αποστασιοποιημένα να παρακολουθεί τις κινήσεις και την εξέλιξη του χαρακτήρα αυτού, πότε με συμπάθεια λόγω του παρελθόντος των αποτυχημένων κυήσεών της και πότε με αντιπάθεια λόγω των απαράδεκτων πράξεων στις οποίες προχωρά για να πραγματοποιήσει το όνειρό της να γίνει μητέρα. Δεδομένης όμως της ιδιαίτερης ψυχολογικής κατάστασης στην οποία την έχει φέρει το τραυματικό παρελθόν, θα έπρεπε η προσέγγιση του χαρακτήρα της να γίνει με περισσότερη κατανόηση. Ίσως για αυτό ευθύνεται και η απόφαση της ταινίας να ακολουθήσει ουσιαστικά την οπτική γωνία του Tom, κάτι παράδοξο, μια και είναι ο χαρακτήρας που «ανοίγεται» δυσκολότερα, αλλά μπορεί να γίνει η υπόθεση πως το ίδιο μάλλον πράττει και το βιβλίο.

Τελικά έχουμε να κάνουμε με μια αξιοπρεπή προσπάθεια που όμως θα μπορούσε και περισσότερα.

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Πάρης Μνηματίδης


 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Πεμ 05 Ιαν 2017 - 22:16
Μια από τις ταινίες του 2016 που αξίζει να ανακαλύψετε. Συγκινητικό δράμα με κοινωνικές, ψυχολογικές προεκτάσεις. Η αγάπη, η απώλεια και που μπορεί να μας οδηγήσουν αυτά τα δύο συναισθήματα. Πανέμορφο!

Δες και Πες!
 
<Χωρίς Τίτλο> - gskyrkos - Τρί 22 Νοε 2016 - 11:27

αδυναμο σεναριο..μελο, ανεπαρκεις διαλογοι, θα προτιμουσα μια αληθινη ιστορια

 
<Χωρίς Τίτλο> - vasos - Κυρ 13 Νοε 2016 - 23:40
Συμφωνώ με τον legrandbleu.. Πολύ δυνατή ταινεία που βγάζει συναισθήματα. Το σενάριο σχετικά απλό αλλά κορυφαίες ερμηνείες και φοβερή σκηνοθεσία όπου κάθε σκηνή είναι προσεγμένη και χωρίς υπερβολές σκιαγραφεί χαρακτήρες.
10/10 από μένα
 
Υποδειγμα της τεχνης του κινηματογραφου - legrandbleu - Κυρ 13 Νοε 2016 - 22:25
Παρα πολυ δυνατη ταινια σε συναισθηματικο επιπεδο, δυναμη η οποια απορρει κυριως απο τις εκπληκτικες ερμηνειες, και κατοπιν απο τη σκηνοθεσια και επιβλητικη φωτογραφια χωρις φλυαριες. Φοβερο βαθος στις συμπεριφορες των πρωταγωνιστων, σα να γινεται ψυχαναλυση των βασικοτερων ανδρικων και γυναικιων ανθρωπινων ενστικτων. Εαν δειτε κριτικες που την εμφανιζουν μετρια απλως αγνοηστε τις γιατι μαλλον οφειλονται στη συναισθηματικη ρηχητητα και ελλειψη ψυχοσυνθετικων γνωσεων. Αυτη την ταινια δεν μπορει να την αξιολογησει ο καθενας. Μην τη χασετε, ειδικα εαν εχετε παιδια. Θα μιλησει στην ψυχη σας.
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.