• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Το Τελευταίο Σημείωμα (2017)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Last Note

Πολεμικό Δράμα | 106'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 26 Οκτ 2017
Διανομή: Tanweer
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 8.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/10   (8.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Άραγε θα μας ξεχάσουν;

- Gallery:




- Συντελεστές :

Ανδρέας ΚωνσταντίνουΗθοποιός ....Ναπολέων Σουκατζίδης 

Andre HennickeΗθοποιός ....Karl Fischer 

Melia KreilingΗθοποιός ....Χαρά Λιουδάκη 

Τάσος ΔήμαςΗθοποιός ....Κώστας 

Λουκάς ΚυριαζήςΗθοποιός ....Kovats 

Παντελής ΒούλγαρηςΣκηνοθετης   

Παντελής ΒούλγαρηςΣεναριογράφος   

Ιωάννα ΚαρυστιάνηΣεναριογράφος   



 
Ο Καλός Γιος: "Το τελευταίο σημείωμα" - stam-OS - Πεμ 22 Οκτ 2020 - 11:50
Για την ταινία αυτή του κυρ Παντελή μόνο καλά έχω να πω. Αν η "Μικρά Αγγλία" ήταν η πιο καλογυρισμένη ταινία του Βούλγαρη, ετούτη εδώ είναι σίγουρα η πιο μεστή και ολοκληρωμένη δημιουργία του. Είναι στην πραγματικότητα ένας άλλος, νέος Βούλγαρης, λες και δεν είχε πίσω του όλο το προηγούμενο έργο του, λες και ξεκίνησε μια νέα πορεία στον κινηματογράφο. Χωρίς να διαθέτει εδώ τα πλούσια, φυσικά και εσωτερικά, σκηνικά της προηγούμενης ταινίας, καταφέρνει να κρατήσει σταθερό ρυθμό και ομαλά κλιμακούμενη ένταση σε έναν, κυρίως, μόνο χώρο, αυτόν του στρατοπέδου Χαϊδαρίου όπου εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου, βασισμένου στην πραγματική ιστορία της εκτέλεσης 200 αντιστασιακών κομμουνιστών από τους Γερμανούς κατακτητές το 1944. Όσο η εξωτερική δράση είναι σχετικά περιορισμένη, χωρικά και χρονικά, τόσο πλούσια είναι η εσωτερική δράση, κυρίως των δύο αντιπάλων πρωταγωνιστών. Τα έντονα συναισθήματα, τόσο του Έλληνα διερμηνέα Ναπολέοντα Σουκατζίδη όσο και του Γερμανού διοικητή Καρλ Φίσερ, αποδίδονται εξαιρετικά από τους Ανδρέα Κωνσταντίνου και Αντρέ Χένικε αντίστοιχα. Ειδικά για τον πρώτο, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει και στη "Μικρά Αγγλία", έχω να πω πως ήταν για μένα έκπληξη, με μια πολύ ώριμη ερμηνεία, με λεπτομερειακή απόδοση του χαρακτήρα και χωρίς καθόλου υπερβολή στο παίξιμο.

Η τελευταία ταινία του Βούλγαρη καταφέρνει να καθηλώσει πραγματικά το θεατή στις γεμάτες δύο ώρες που διαρκεί, χωρίς κοιλιές (κάτι που δυστυχώς ο σκηνοθέτης δεν έχει αποφύγει σε παλαιότερες ταινίες του), χωρίς κενά στο στόρι (η Καρυστιάνη έχει κάνει επίσης εξαιρετική δουλειά εδώ, με μια ολοκληρωμένη ανάλυση της ψυχοσύνθεσης κυρίως των δύο κεντρικών χαρακτήρων) και χωρίς (σχεδόν καθόλου) μελό. Το τελευταίο όμως σχεδόν δεν αποφεύγεται μόνο σε μία σκηνή, εκεί που ο πιτσιρίκος φωνάζει "Κοριτσάκι!". Υπάρχει, από την άλλη, έντονη συγκίνηση στη σκηνή της αποχαιρετιστήριας βραδιάς (κατ` εμέ η κορύφωση της ταινίας!), που οι μελλοθάνατοι τραγουδούν και χορεύουν, σα να θέλουν να ξορκίσουν το θάνατο, ή σα να ξημερώνει γι` αυτούς μια ακόμα συνηθισμένη μέρα. Η μόνη μου αντίρρηση αφορά τη slow-motion σκηνή των εκτελέσεων, λίγο τραβηγμένη σε διάρκεια και λίγο υπερβολική στη χρήση της αργής ταχύτητας, που παραπέμπει ελαφρά σε αμερικάνικη ταινία περιπέτειας. Θα αναφερθώ τέλος και στο εξαιρετικό μοντάζ της ταινίας, γρήγορο όπου χρειάζεται, πιο αργό και αφηγηματικό πάλι εκεί που χρειάζεται, ενώ εξίσου εξαιρετικό είναι και το ενδυματολογικό. Το σύγχρονο, ανανεωμένο πρόσωπο του Παντελή Βούλγαρη σε αυτή την ταινία του έρχεται να τονίσει και να συμπληρώσει και η πολύ καλή μουσική επένδυση από τον The Boy -δηλαδή το γιο του Αλέξανδρο.

Τώρα, σχετικά με τα γνωστά "θεματάκια" που προέκυψαν (ως συνήθως) σχετικά με την (μη) πολιτικοποίηση/κομματικοποίηση του έργου ή/και του δημιουργού του, έχω να κάνω ένα σχόλιο. Οι αριστεροί αυτή τη φορά κατηγόρησαν το Βούλγαρη ότι η ταινία του είναι αντι-αριστερή (!), καθώς (και αυτό είναι αλήθεια) σχεδόν καθόλου δε γίνεται αναφορά, και μόνο υπονοείται, ότι οι 200 εκτελεσθέντες ήταν όλοι στρατευμένοι κομμουνιστές (αναφέρονται απλά σαν αντιστασιακοί ήρωες πατριώτες), και θεώρησαν ότι με αυτή την παράλειψη γίνεται παραποίηση ενός πραγματικού και τεκμηριωμένου ιστορικά γεγονότος. Οι δεξιοί πάλι κατηγόρησαν το δημιουργό ότι έκανε μια (ακόμη) αριστερή ταινία, καθώς θεώρησαν ότι αφορά ξεκάθαρα την ιστορία κομμουνιστών αντιστασιακών. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο Παντελής Βούλγαρης και η Ιωάννα Καρυστιάνη θέλησαν απλά, χρησιμοποιώντας αυτή την αληθινή ιστορία, να δημιουργήσουν ένα έργο εθνικής (πραγματικής) συμφιλίωσης και, με αφορμή αυτό, ένα έργο ελπίδας και αισιοδοξίας για το μέλλον της χώρας μας, ή ακόμη έργο αφύπνισης (για να μη πω ξεσηκωμού!) του λαού μας. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Έλληνας θεατής που δεν ένιωσε αυτό το σκούντημα στην πλάτη, που δεν "άκουσε" αυτό το "ξύπνα ρε", που δεν παραλλήλισε την τότε πολεμική κατοχή με τη σημερινή οικονομική. Θεωρώ ότι αυτός ήταν και ο απώτερος στόχος της ταινίας, και όχι η δημιουργία ενός ακόμη "ντοκυμαντερίστικου" ή πολιτικά στρατευμένου φιλμ, και ότι οι δυο δημιουργοί, αυθαιρετώντας ίσως και ξεφεύγοντας λίγο από την ακριβή απόδοση των γεγονότων (κάτι άλλωστε που συνηθίζεται στη σεναριακή συγγραφή, χάριν της κινηματογραφικότητας), πέτυχαν αυτόν ακριβώς το στόχο.

(Ολόκληρο το άρθρο εδώ: Ο Καλός Γιος: "Το τελευταίο σημείωμα" )
Το επεξεργάστηκε ο/η stam-OS συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - thimiosk - Πεμ 07 Φεβ 2019 - 13:54
Γενικά τον Βούλγαρη δεν τον έχω και σε μεγάλη εκτίμηση λόγω του αργού τέμπου των ταινιών του που δεν φέρνει όμως το αντίστοιχο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα (πιο πολύ φλυαρεί παρά επιμένει στη λεπτομέρεια). Σε αυτή την ταινία όμως αποφεύγοντας συναισθηματικά κλισέ και βοηθούμενος από τις ερμηνείες του Έλληνα και του Γερμανού πρωταγωνιστών, πετυχαίνει και να αποδώσει χωρίς φανφάρες ένα ιστορικό γεγονός και να συγκινήσει ειδικά με την σκηνή του βραδινού χορού των μελλοθάνατων (που παραπέμπει ίσως στην σκηνή με το Χάρο που παρασύρει με τον χορό του τους γιαλίγοακόμηζωντανούς). Στο τέλος της ταινίας μία εύλογη ερώτηση για εκείνη την περίοδο θα μπορούσε να ήταν: άραγε άξιζε τον κόπο να σκοτώνεις έναν Γερμανό και να την πληρώνουν 50 αθώοι;
 
<Χωρίς Τίτλο> - alexiageorge - Κυρ 26 Νοε 2017 - 15:28
Η ταινία είναι σχετικά αργή αλλά έχει πολύ καλές στιγμές. Είναι κλασσικός Βούλγαρης.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.