• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών


Σάβ 12 Νοε 2011

Λίγο πριν το φινάλε




Φτάνουμε στο τέλος και ήδη οι ταινίες του φεστιβάλ μας έχουν συνεπάρει. Συνεχίζουμε την παρουσίαση μερικών εξ αυτών, έως ότου ανακοινωθούν τα βραβεία που θα δοθούν απόψε το βράδυ στην αίθουσα του Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη. Την τελετή λήξης θα ανοίξει το σύνολος εγχόρδων «Ροτόντα», το οποίο αποτελείται από σπουδαστές του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Ιrina Drangeva. Θα ακολουθήσει η προβολή της πολυαναμενόμενης ταινίας του Sean Durkin, Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν.

J.A.C.E. του Μενέλαου Καραμαγγιώλη: Πρόκειται για ένα σύγχρονο παραμύθι, με τίτλο το όνομα του ήρωά της, ενός σημερινού Ολιβερ Τουιστ. Τον φωνάζουν Jace, είναι ορφανός και η ζωή του είναι μια ανεστραμμένη, «νουάρ» Οδύσσεια. Κυνηγημένος από τα επτά του χρόνια και χωρίς ταυτότητα, θα βρει στο πρόσωπο της Μαρίας τον αληθινό έρωτα και το όνειρο μιας οικογένειας, καθώς βρίσκεται αναγκασμένος να την προστατέψει, κι αυτήν και το παιδί της, από τις ίδιες συμμορίες που τον καταδιώκουν από μικρό. Αδικαιολόγητα φορτωμένη μοιάζει με σαπουνόπερα στριμωγμένη σε δύο ώρες. Μια σαπουνόπερα που έχει σχεδόν τα πάντα. Κρίμα που ένας τόσο ταλαντούχος δημιουργός δε μπόρεσε να αξιοποιήσει ένα αρκετά ικανοποιητικό μπάτζετ.






Πορτρέτο στο Λυκόφωςτης Angelina Nikonova: Η μέρα που μόλις ξεκινά για την ανυποψίαστη Μαρίνα θα εξελιχθεί κλιμακωτά σε εφιάλτη. Όταν την αφήνει ο εραστής της σε μια επικίνδυνη, απομακρυσμένη συνοικία της Μόσχας, εκείνη ξεκινά να γυρίσει σπίτι με τα πόδια. Αρχικά, σπάει το ένα της τακούνι. Ύστερα, καθώς κάθεται σ’ ένα καφέ να ξεκουραστεί, αντιμετωπίζει μια ακατανόητα εχθρική συμπεριφορά από την ξινή σερβιτόρα του μαγαζιού. Στην προσπάθειά της να κάνει οτοστόπ, της κλέβουν την τσάντα. Και λίγο μετά, τη βιάζουν τρεις αστυνομικοί. Η κομψή, εύπορη Μαρίνα δεν αφήνει την εικόνα της να τσαλακωθεί κι επιστρέφει σαν να μην έχει συμβεί τίποτα στον άντρα και στη ζωή της. Αστικό παραμύθι από μία άπειρη δημιουργό που αποτελεί κριτική στη Νέα Ρωσία. Όποιος κατάφερε να διαβάσει τις εικόνες της Nikonova, βγήκε σίγουρα κερδισμένος.

Το Παιχνίδι του Ruben Ostlund: Στο κέντρο του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, μια ομάδα αγοριών από δώδεκα έως δεκατεσσάρων χρονών λήστεψαν άλλα παιδιά σαράντα περίπου φορές από το 2006 έως το 2008. Οι κλέφτες έβαζαν σε εφαρμογή ένα περίτεχνο σχέδιο με το όνομα «το νούμερο του μικρού αδελφού» ή «το κόλπο του αδελφού», το οποίο συνεπαγόταν περισσότερο ένα εξελιγμένο παιχνίδι ρόλων και τη ρητορική της συμμορίας, παρά σωματική βία. Είδαμε την προηγούμενη ταινία του σκηνοθέτη με τίτλο De Ofrivilliga, όμως δεν περιμέναμε κάτι εξίσου καλό. Χείμαρρος ο Ostlund, κάνει μία ταινία αποκάλυψη που όπως και να το κάνουμε συγκαταλέγεται στις καλύτερες του φετινού Φεστιβάλ.







Χωρίς του Mark Jackson: Η 19χρονη Τζόσλιν μετακομίζει σ`ένα απομακρυσμένο νησί της πολιτείας της Ουάσινγκτον για να αναλάβει τη φροντίδα ενός ηλικιωμένου άντρα σε αναπηρική καρέκλα, ο οποίος δεν μιλά, ούτε μπορεί να επικοινωνήσει με άλλο τρόπο. Αναγκασμένη να ζήσει χωρίς σύγχρονες παροχές, όπως πρόσβαση στο Διαδίκτυο και σήμα στο κινητό της, η Τζόσλιν απορροφάται από τη μονότονη ρουτίνα της περίθαλψης του άντρα και σταδιακά καταρρέει υπό την πίεση του επώδυνου παρελθόντος της και της μοναξιάς της καθημερινότητας. Με μία απίστευτη φωτογραφία που εγκλωβίζει την κάθε λεπτομέρεια του πλάνου, μία εξαιρετική πρωταγωνίστρια και μία σκηνοθεσία που δεν περνάει απαρατήρητη, ο Mark Jackson πασχίζει να ενσωματώσει το σούρεαλ, με το κοινωνικό στοιχείο και μαζί τα δύο με το προσωπικό δράμα. Τελικά το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, αλλά θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.