• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Αφιερωμα


Δευ 03 Απρ 2006

King Kong




Λάθος σκεπτική, πριν πέσουν οι τίτλοι έναρξης: Με τις εικόνες του χαλαρότατου προ τριακονταετίας King Kong του De Laurentiis ακόμη αποτυπωμένες στην παιδική μνήμη μου, περίμενα μια σαφώς πιο βελτιωμένη εκδοχή στον τομέα των εφέ, με εμπλουτισμένα στοιχεία από την βερσιόν του 33, αλλά παρόλα αυτά να παραμένει μια ταινία που να έχει σαν στόχο της να κερδίσει - τρομάζοντας έστω για λίγο – το νεαρότερο ηλικιακά κοινό. Τι σφάλμα…

Τρεισήμισι ώρες αργότερα, τώρα που όλα έχουν τελειώσει, είμαι ακόμη λαχανιασμένος, αλλά και εκστασιασμένος από τον καταιγισμό εικόνων δράσης, ακατάπαυστης περιπέτειας και σε πολλά σημεία τρόμου (ναι, τρόμου!) που αφειδώς πρόσφερε η καινούργια εκδοχή με πρωταγωνιστή τον Βασιλιά Κονγκ. Έκπληξη? Μάλλον θα έπρεπε να ήμουν πιο καλά προετοιμασμένος, υπολογίζοντας πως ο σκηνοθέτης του Braindead αργά ή γρήγορα θα ξεσπούσε μετά τον – ως φαίνεται και χωρίς ίχνος υπερβολής από μέρους μου – περιορισμό έκφρασης της φαντασίας του στο Lord Of The Rings… Η Αμερική διανύει την πιο δύσκολη περίοδο της οικονομίας της, με το κραχ του 29 να έχει επιφέρει πάμπολλες ζημιές σε κάθε τομέα της κοινωνίας. Από τον κανόνα αυτό δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η καλλιτεχνική πορεία της πάμπτωχης πλέον Νέας Υόρκης, με τα θέατρα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο και τους ηθοποιούς να τριγυρνούν στους θεόρατους δρόμους της με το δελτίο ανεργίας ανά χείρας. Ανάμεσα τους και η όμορφη Αν Ντάροου που ζητά μάταια έναν μικρό έστω ρόλο αρτίστας από τους κάθε λογής ιμπρεσάριους του Μπροντγουέι.

Λίγο πριν την κατάρρευση της από τις κακουχίες, θα εμφανιστεί μπροστά της ο φιλόδοξος παραγωγός Καρλ Ντένχαμ που παραπλανώντας την θα την πείσει να συμμετάσχει στην καινούργια του ταινία, που θα γυριστεί σε έναν επίγειο, αχαρτογράφητο ακόμα, παράδεισο, μακριά από τον πολιτισμό, πλάι στον μεγάλο αστέρα του Χόλιγουντ Μπρους Μπάξτερ. Το καράβι όμως που θα τους μεταφέρει μαζί με το πολυμελές συνεργείο, αλλά και τον φημισμένο σεναριογράφο Τζακ Ντρίσκολ, θα πέσει σε σφοδρή κακοκαιρία με συνέπεια να τσακιστούν στα απόκρημνα βράχια ενός απομονωμένου νησιού, γεμάτο με αφιλόξενους και αγριεμένους ιθαγενείς, αλλά και ένα θανάσιμο μυστικό καλά κρυμμένο στην πυκνή ζούγκλα, πίσω από τα πανύψηλα τείχη.

Εβδομήντα ακριβώς λεπτά. Αυτός είναι ο χρόνος που χρησιμοποίησε ο Jackson για να κάνει την εισαγωγή του, μέχρι δηλαδή την στιγμή που κάνει την πολυαναμενόμενη εμφάνιση του το…θηρίο. Από την μια μεριά θα πει κανείς πως ξεπερνά κάθε όριο, δοκιμάζοντας τις αντοχές του θεατή, που είναι προδιατεθειμένος να παρακολουθήσει δράση από το πρώτο δευτερόλεπτο. Αυτό όμως που στην πραγματικότητα κάνει μελετημένα ο Νεοζηλανδός είναι να οδηγήσει την πλατεία στα άκρα της, σχεδόν αποκοιμίζοντας την, μέχρι το μεγάλο ξέσπασμα, δείχνοντας της θέαμα που όμοιο του δεν έχει παρακολουθήσει μέχρι σήμερα.

Για μία τουλάχιστον ώρα, καρφωμένος στο κάθισμα, παρακολουθούσα πλάνα να ξετυλίγονται με καταιγιστικό ρυθμό μπροστά στα μάτια μου, με την βασική ηρωίδα αρχικά, αλλά κατόπιν και όλους τους υπόλοιπους ρολίστες να δέχονται την επίθεση προϊστορικών όντων, που ίσως στο Ιουράσειο κινηματογραφικό παρελθόν να έχουμε ξαναδεί - όχι όμως σε τέτοια τελειοποίημένη φόρμα - ίσως όμως και όχι. Η δεύτερη όμως επιλογή, με τα θεόρατα αρπακτικά έντομα και τις αναδυόμενες από τον βάλτο υπερμεγέθεις ρουφήχτρες, αποτελεί και την πιο ακραία προς τον τρόμο σεκάνς του φιλμ, που δίνεται τόσο ρεαλιστικά και σε πιο κοντινό πλάνο από το σύνηθες, που η ανάσα έχει κοπεί για αρκετά δευτερόλεπτα.

Το δυστυχές της υπόθεσης είναι πως μετά τις σώμα με σώμα μάχες του πεντάμετρου γορίλα με οποιοδήποτε ζώο της αρχαιότητας μπορεί να βγάλει η δημιουργική φαντασία, τα πάντα επανέρχονται σε χαμηλότερους ρυθμούς με το γνωστό προδιαγεγραμμένο φινάλε στην κορυφή του Empire State Building, που είναι για ακόμη μια φορά λυπηρό και πολύ θα ήθελα κάποια στιγμή να το δω να ανατρέπεται. Κατά απόλυτη τιμή στην ταινία της Universal, πρωταγωνιστής είναι ένας και δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης. Ο Κινγκ Κονγκ με την βοήθεια της τεχνολογίας έχει αποκτήσει ακόμη πιο φυσικές εκφράσεις, διαθέτει μεγαλύτερη λεπτομέρεια και ισορροπία στην κίνηση και όσο περνά η ώρα γίνεται ολοένα και πιο αγαπητός, αφού όλη το σενάριο είναι κτισμένο πάνω του. Συνέπεια τούτου είναι πως όσοι τον περιτριγυρίζουν, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τον αντίζηλο του Τζακ Ντρίσκολ, να περνούν απαρατήρητοι, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η περίπτωση μάλιστα του Adrien Brody είναι ιδιάζουσα, αφού είναι εξαίρετος ηθοποιός, αναγνωρισμένος καλλιτεχνικά και τιμημένος με ένα Όσκαρ, παίζει με αξιοπρέπεια, αλλά για δευτεροπλανίστας μνηστήρας της καρδιάς της όμορφης σταρ, πιστεύω είναι πολυτέλεια. Το παιχνίδι των ρόλων το έχει χάσει όμως ο Jackson και στην επιλογή της πρωταγωνίστριας, αφού η Naomi Watts, είναι εκθαμβωτική, είναι πανέμορφη, τα μάτια της λαμπιρίζουν σαν σταγόνες ωκεανού, αλλά σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει το σεξ απίλ, την κορμοστασιά και το όλο υποσχέσεις βλέμμα της Jessica Lange. Ακόμη πιο άστοχη θα χαρακτήριζα την τοποθέτηση του Jack Black, στην θέση του ματαιόδοξου κινηματογραφιστή, ο οποίος ξεκινά το φιλμ με το γνώριμο τυποποιημένο παχουλούτσικο υφάκι του, καταλήγοντας ως ένας κυριευμένος από την απληστία τυχοδιώκτης, ρόλος που δεν του ταιριάζει ούτε γι αστείο. Όσο για τον μικρούλη Jamie Bell, μπορεί να προσθέσει ακόμη ένα σοβαρό κρικάκι, στην τόσο αυστηρά μελετημένη φιλμογραφία του.

Με την χολή ακόμη σε ανισορροπία από τα ακραία φαινόμενα που διαδραματίστηκαν στην βραχονησίδα του ωκεανού, ομολογώ πως ο King Kong του Jackson, μου πρόσφερε το πιο όμορφο θέαμα στο πάνι, για τη χρονιά που εκπνέει σε λίγες ημέρες. Θέαμα εντελώς διαφορετικού ύφους από αυτό που χάρισε το Όσκαρ για την Τριλογία του Δακτυλιδιού στον ευτραφή Ωκεάνιο, αλλά που τον καθιστά πλέον ως το αδιαφιλονίκητο νούμερο ένα δημιουργό του φιλμικού είδους που τόσο απλοϊκά αποκαλούμε μπλοκμπάστερ. Γιατί τέτοιου είδους υπερθεάματα αποδεικνύουν πως οποιοδήποτε κόμιστρο για την είσοδο στην σκοτεινή είναι μικρό, πάρα πολύ μικρό ως αντάλλαγμα…

King Kong (Όσκαρ Ήχου, Ηχητικών Εφέ & Οπτικών Εφέ)
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1930. Μία ομάδα δημιουργών ντοκιμαντέρ ταξιδεύει σε ένα παράξενο νησί κοντά στη Σουμάτρα για να ερευνήσει τον μύθο ενός γιγαντιαίου γορίλα, του Kong. Μετά από λίγο καιρό, όχι μόνο ανακαλύπτουν ότι ο King Kong είναι πραγματικός, αλλά και ότι στο νησί βρίσκονται προϊστορικοί δεινόσαυροι, ξεχασμένοι από τον χρόνο. Ο γορίλας έλκεται από τη γοητεία μιας όμορφης γυναίκας και έτσι κατορθώνουν να τον αιχμαλωτίσουν. Η Νέα Υόρκη είναι ο προορισμός του, όμως κάποιος ξέχασε να ρωτήσει τον ίδιο τον γορίλα αν θέλει κάτι τέτοιο.

In-Kong-nito
1996, χρονιά κατά την οποία ο Peter Jackson ξεκινούσε την προετοιμασία της ταινίας. Ο «King Kong» θα ήταν συμπαραγωγή της Universal Pictures και της Miramax Films. Μετά την αναβολή της παραγωγής της ταινίας τότε, η Miramax αποσύρθηκε και άφησε μόνη της την Universal. Για πρωταγωνίστρια αρχικά ο Jackson ήθελε την Kate Winslet, όμως η Naomi Watts έγινε η μούσα του. Τα χρήματα που αξίωνε τότε ο νεοζηλανδός σκηνοθέτης ήταν 6,5 εκατομμύρια δολάρια συν κάποια μπόνους. Η αμοιβή του Peter Jackson έφτασε το 2005 να είναι 20 εκατομμύρια δολάρια, η υψηλότερη που δόθηκε ποτέ σε σκηνοθέτη πριν την παραγωγή ταινίας. Λογικό και επόμενο είναι, το budget να ξεπεράσει τα 200 εκατομμύρια δολάρια.
Τα περισσότερα γυρίσματα έγιναν στην πατρίδα του Jackson, τη Νέα Ζηλανδία, με εταιρείες παραγωγής τη WingNut Films (εταιρεία του Peter Jackson), τη Weta Digital Ltd. και τη Weta Workshop Ltd. Ξεκίνησαν στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 και ολοκληρώθηκαν στις 22 Μαρτίου 2005. Γύρω στο τέλος Ιουλίου μέχρι μέσα Αυγούστου 2005, πραγματοποιήθηκαν μερικές συμπληρωματικές λήψεις.

Trivia
  • Ο Jackson ήθελε να γυρίσει την ταινία αμέσως μετά το «Frighteners», όμως δεν είχε ούτε τα απαραίτητα χρήματα, ούτε και δικαιώματα.
  • Η Fay Wray ήταν σε συζητήσεις για να παίξει στην ταινία και να πει την τελευταία διάσημη ατάκα: «Όχι, δεν ήταν τα αεροπλάνα, αλλά η ομορφιά που σκότωσε το τέρας». Δυστυχώς όμως η Wray πέθανε, λίγο πριν καταλήξει σε συμφωνία. Για να την τιμήσει, ο Peter Jackson έβαλε τη Naomi Watts να φοράει το καπέλο που φορούσε η Wray στην πρωτότυπη ταινία.
  • Ο King Kong καθώς και οι δεινόσαυροι που εμφανίζονται στην ταινία, είναι προϊόντα ψηφιακής τεχνολογίας. Για την κατασκευή των δεινοσαύρων, χρησιμοποιήθηκαν τα δύο πρωτότυπα μοντέλα της ταινίας του 1933.
  • Το στούντιο στο Wellington της Νέας Ζηλανδίας ήταν πολύ κοντά στο αεροδρόμιο της περιοχής, με αποτέλεσμα όποτε είχαν εξωτερικά γυρίσματα να προσέχουν πολύ για διέλευση αεροπλάνων στο πλάνο.
  • Η ταινία αναφέρεται στο έτος 1933, την ίδια χρονιά που βγήκε η πρωτότυπη ταινία στους κινηματογράφους.
  • Ο Andy Serkis, ο οποίος έχει και ένα μικρό ρόλο στην ταινία, παρείχε τις κινήσεις του γορίλα καθώς και τις εκφράσεις του προσώπου του, όπως είχε κάνει και για το Gollum. Ο Serkis μελέτησε γορίλες στην Αφρική για την προετοιμασία του στη συμπεριφορά του King Kong.
  • Ο Adrien Brody έκανε μόνος του τις επικίνδυνες σκηνές.
  • Κανονικά και σύμφωνα με την επιστήμη, ο τυραννόσαυρος είχε δύο δάκτυλα σε κάθε χέρι. Όμως, με το σκεπτικό ότι υπήρξε εξέλιξη στο είδος μετά από 65 εκατομμύρια χρόνια πάνω στο νησί, προστέθηκε και ένα τρίτο, κάτι που έγινε και στην πρώτη ταινία.
  • Πολλές σκηνές είναι αυτούσιες αντιγραμμένες από την πρώτη ταινία.
  • Υπάρχουν περίπου 800 λήψεις με μινιατούρες.
  • Ο κινηματογραφιστής Andrew Lesnie πρότεινε να γυριστεί η ταινία ασπρόμαυρη.
  • Τη μουσική ανέλαβε ο συνεργάτης του Peter Jackson από την τριλογία του «Άρχοντα των Δακτυλιδιών», Howard Shore. Ο Shore είχε γράψει και ηχογραφήσει ένα μεγάλο μέρος από τη μουσική της ταινίας, ώσπου αποφάσισε να αποχωρήσει. Ο Jackson το δικαιολόγησε ως «διαφορετικές δημιουργικές φιλοδοξίες» και αποφάσισαν από κοινού να αναλάβει τον ρόλο του Shore ο James Newton Howard, ο οποίος είχε λιγότερο από 2 μήνες να γράψει και να ηχογραφήσει καινούρια μουσική για την ταινία!
Επίσημο site: http://www.kingkongmovie.com


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.