• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ!


Πεμ 07 Αυγ 2008

THE BIG ALIBI OF A FAMOUS REBEL




Dream as if you`ll live forever. Live as if you`ll die today.
James Dean



[6.] Kilometro 31 (2006) του Rigoberto Castaneda
Κοίτα τι βλέπω: Γυναίκα χτυπά αγοράκι στο δρόμο και σταματά να τσεκάρει αν αναπνέει. Το παιδάκι όμως είναι φάντασμα και έχει σκάσει στο γέλιο. Γιατί? Γιατί στο αμέσως επόμενο λεπτό ένα τουτού χτυπά τη γυναίκα και την ρίχνει σε κώμα! Μετά η δίδυμη αδερφή της αρχίζει να δέχεται επισκέψεις από το παιδάκι... Από εκεί και πέρα? Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα! Τηλεοράσεις με χιόνια, μέντιουμ με ανατριχιαστική όψη και φωνή, νεκροί που σέρνονται, διαβόλια, τριβόλια και λοιπά καλλικαντζούρια. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά ολίγη από αμαρτωλό παρελθόν και μια ιδέα από μετενσαρκώσεις έχουμε ένα φρούτ παντς από «φοβιτσιάρικες» θεματικές, χτυπημένο βάρβαρα στο μίξερ και χωρίς τις σωστές αναλογίες...παραλίγο να ξεχάσω και το σκατόπαιδο που λέγαμε! Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)
Loading Player...













[5.] Angel (2007)
του <Francois Ozon
Κοίτα τι βλέπω: Ονειροπαρμένο κοράσιο, που γράφει ασυστόλως λογοτεχνικά κείμενα, ονειρεύεται μια μέρα να ζει σε παλάτι, να γίνει πετυχημένη συγγραφέας και να αναγνωρίζουν το αστείρευτο ταλέντο της όλοι. Τα όνειρά της θα αρχίσουν ένα ένα να γίνονται πραγματικότητα, όταν ένας εκδότης αποφασίσει να εκδώσει ένα βιβλίο της. Βασισμένο σε μυθιστόρημα της Elizabeth Taylor (όχι της γνωστής, προσοχή). H ταινία κινείται γύρω από το μοτίβο ότι χωρίς τα παραμύθια η ζωή μας θα ήταν κενή και άχαρη. Προσωπικά το ασπάζομαι σαν ρητό και οι πρώτες ταινίες που έρχονται στο μυαλό και το δικαιώνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, είναι το Big Fish του Tim Burton και ο ‘Βαρώνος Μυνχάουζεν’ του Terry Gilliam. Η διαφορά με τούτον εδώ τον Άγγελο είναι ότι σε εκείνες τις παραγωγές τα παραμύθια δεν είχαν υλιστικό χαρακτήρα, ούτε ήταν απόρροια της φαντασίας ενός μεγαλομανούς, εγωκεντρικού και ενδεχομένως αυτοαναφορικού μυαλού, όπως αυτού της κυρίας Taylor. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Loading Player...













[4.] The Life before her Eyes (2008)
του Vadim Perelman
Κοίτα τι βλέπω: Ο πολύ Αμερικανός Vadim Perelman αφήνει πίσω του το προπαγανδιστικό Σπίτι από άμμο και ομίχλη, το οποίο ενισχύθηκε ιδιαιτέρως από τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών του και καταπιάνεται με μια άλλη νουβέλα, σχόλιο αιχμηρό πάνω στον αμερικάνικο τρόπο ζωής, προκειμένου να περιγράψει την παρακμή του αποκαλούμενου και ως «american dream». Αυτή τη φορά αναθέτει τους κύριους ρόλους σε δύο πολυτάλαντες και ταυτόχρονα πολυεπίπεδες ηθοποιούς, οι οποίες αν και δεν έχουν την ερμηνευτική αίγλη μίας Jennifer Connelly και ενός Ben Kingsley, πάρα ταύτα δείχνουν ικανές (και το επιβεβαιώνουν) να σηκώσουν στις πλάτες τους δύο μείζονος σημασίας ρόλους. Ρόλοι άκρως διαφορετικοί, που αφορούν όμως το ίδιο και το αυτό πρόσωπο. Ερμηνευτική σύγκρουση δεν υπάρχει, ενώ αν θέλετε να ποντάρετε πάνω τους, το Χ δίνει τα καλύτερα ποσοστά. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Loading Player...













[3.] Το Ακλόνητο Αλλοθι (2008)
του Pascal Bonitzer
Κοίτα τι βλέπω: Ο γερουσιαστής Henri Pages και η σύζυγός του Eliane προσκαλούν οικογενειακούς φίλους το Σαββατοκύριακο στο εξοχικό τους το οποίο σημειωτέον είναι γεμάτο όπλα καθώς ο γερουσιαστής είναι μανιώδης συλλέκτης. Μεταξύ των καλεσμένων είναι και ο γιατρός Pierre Collier και η σύζυγός του Claire την οποία ο γιατρός απατά εδώ και χρόνια με την Esther μία καλλιτέχνιδα επίσης φίλη των οικοδεσποτών, επίσης καλεσμένη στην εξοχική κατοικία. Η προσκεκλημένη έκπληξη είναι η Léa Mantovani, πρώην μεγάλος έρωτας του γιατρού Collier ο οποίος είχε πολύ μεγάλη καρδιά απ’ ότι φαίνεται. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα το ότι η κατάληξη του Σαββατοκύριακου είναι ένα έγκλημα είναι το λιγότερο… Η ταινία βασίζεται σε καθαρόαιμο whodunit της Agatha Christie η οποία φαίνεται να έχει γίνει εξαιρετικά της μόδας τα τελευταία χρόνια στην Γαλλία. Όπως όμως και στις ταινίες του Pascal Thomas, έτσι και σ’ αυτή του Bonitzer το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό όσον αφορά στις προσδοκίες μας. Και εξηγούμαι: ο Bonitzer πήρε ένα γνήσιο βρετανικό καλοστημένο whodunit με ήρωα τον πασίγνωστο Ηρακλή Πουαρό και αφού το διασκεύασε, αντικαθιστώντας τον γνωστό ντετέκτιβ με έναν τυχαίο αστυνομικό, το μετέτρεψε σε γαλλικό μελόδραμα. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Loading Player...













[2.] Film Noir (2007)
του Risto Topaloski
Κοίτα τι βλέπω:Τύπος ξυπνά στο λόφο με την πινακίδα του Hollywood και δε θυμάται ούτε ποιος είναι, ούτε πως βρέθηκε εκεί. Μερικά μέτρα παραπέρα κείται ένα πτώμα...ένα από τα πολλά που θα σωρευτούν στην προσπάθεια του να βρει ποιος είναι και γιατί τον κυνηγάνε να τον καθαρίσουν σε τούτο το ιδιόρρυθμο animation που αποτελεί συμπαραγωγή ΗΠΑ και...Σερβίας!!! Καί ασπρόμαυρο είναι, καί το βαρύτονο voice over και οι σαγηνευτικές femme fatales κάνουν την εμφάνισή τους, καί το σαξόφωνο έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο σάουντρακ που παίζει στο μπαγκράουντ. Δεν είναι όμως αμιγώς νουάρ. Kάνουν, βλέπετε, την εμφάνιση τους αρκετές σκηνές action και κάποιες bullet time sequences, σχετικά εντυπωσιακές μεν για τους φαν της ‘φασαρίας’, που τρενάρουν όμως την εξέλιξη της πλοκής. Το animation είναι ομολογουμένως ατελές, πάσχει σοβαρά όσον αφορά τη φυσικότητα των κινήσεων των χαρακτήρων, δεν μπορείς όμως να το χαρακτηρίσεις ως μη λειτουργικό. Εκεί που πάσχει η ταινία είναι στο διαλογικό κομμάτι. Μια ταινία του είδους στηρίζεται κατά μεγάλο ποσοστό στην ευρηματικότητα των larger than life ατακών, η οποία εδώ σχεδόν απουσιάζει. Γενικά το φιλμ είναι ας πούμε μια πιο trash εκδοχή του Memento (και προφανώς δεν αναφέρομαι στην ανάποδη αφήγηση του τελευταίου). Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars 4.5/10 Stars (4.5/10)

Loading Player...













[1.] Επαναστάτης χωρίς αιτία (1955)
του Nicholas Ray
Κοίτα Τι Βλέπω:Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1955 ένας μύθος γεννήθηκε στα συντρίμμια της ασημένιας Πόρσε, στην οποία βρήκε τραγικό θάνατο ο James Dean. Ο μύθος του αδιαπραγμάτευτου, του αγνού, του καθαρόαιμου (κινηματογραφικού) επαναστάτη. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα του φιλμ που τον δικαίωσε υποκριτικά, και που, γιατί όχι, οριστικοποίησε το προφίλ της υστεροφημίας του. Ο James Dean, γνήσιος επαναστάτης, γιατί δεν πρόλαβε να γίνει και κάτι άλλο, ήρθε με το Επαναστάτης χωρίς Αιτία να συνδράμει τους στόχους του Ατίθασου (1953) προκαλώντας ένα γερό κλυδωνισμό στα θεμέλια της βολεμένης αμερικανικής μεσοαστικής οικογένειας που εθελοτυφλούσε μπροστά στις εφηβικές αγωνίες. Περισσότερα>>>
Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Loading Player...















 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.