• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Τρί 03 Απρ 2007

JE VAIS BIEN, ΜΗΝ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ


Κρίσεις για το Γαλλόφωνο φεστιβάλ που μόλις μας αποχαιρέτησε



Έκλεισε και αυτό! Το φεστιβάλ του Γαλλόφωνου σινεμά, που μας κράτησε ψηλά το σινεφιλικό φρόνημα για τις περασμένες δέκα ημέρες, ολοκλήρωσε τον κύκλο του, με πανυγηρικό τρόπο, το περασμένο Σαββατοκύριακο με την απονομή των βραβείων του. Ένας θεσμός που ήδη έχει αποκτήσει ξεχωριστή οντότητα, με συνέπεια οι διψασμένοι για καλό σινεμά φεστιβαλιστές, να κυκλοφορούν με το μαγικό φυλλαδιάκι – πρόγραμμα ανά χείρας, προκειμένου να εντοπίσουν το φιλμ της προτίμησης τους. Ήδη η σκυτάλη έχει περάσει από τους Γάλλους στους Γερμανούς, που σε δεκαπέντε περίπου βράδια μας κλείνουν ραντεβού για την αναβίωση της Berlinale στην Αθήνα. Οργασμός!

Η ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Σε γενικές γραμμές, η διοργάνωση του φεστιβάλ κρίνεται άρτια. Μην ξεχνούμε πως το φεστιβάλ μπορεί να διανύει το όγδοο έτος λειτουργίας του, ήταν όμως η χρονιά που οργανώθηκε το μεγάλο άλμα. Θεαματική αύξηση ταινιών, άνοιγμα προς τρίτους (βλέπε Νύχτες Πρεμιέρας), αλλαγή στην θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή αφού η μέχρι πέρυσι ιθύνων νους Mme Malaury παρέδωσε την σκυτάλη στον «φρέσκο» Mr Stervinou, επέκταση και σε πιο περιθωριακά είδη του γαλλικού σινεμά, αυτά που προβλήθηκαν δηλαδή τις πρώτες πρωινές ώρες. Σημασία έχει πως οι Γάλλοι δεν αρέσκονται στο να δρέπουν τις δάφνες των καλών σχολίων του παρελθόντος και κοιτούν διαρκώς μπροστά. Δεν είναι τυχαίο πως μια διοργάνωση που ξεκίνησε δειλά δειλά την άνοιξη του 2000, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο πολυαναμενόμενους κινηματογραφικούς θεσμούς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Έχοντας πάρει ήδη θέση υπασπιστή δίπλα στα μεγάλα φθινοπωρινά ραντεβού των δύο πόλεων, στοχεύοντας ακόμη υψηλότερα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Φέτος επιχειρήθηκε μια θεαματική αύξηση των ταινιών του προγράμματος, γεγονός που κατά την προσωπική μου άποψη οφείλεται στην αθρόα προσέλευση των θεατών τόσο στα προηγούμενα έτη, αλλά κυρίως στο «σχιζοφρενικό» ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει οι σινεφίλ στο άκουσμα απλώς και μόνο της λέξεως φεστιβάλ. Το ότι οι ταινίες αυξήθηκαν όμως, αυτό δεν σημαίνει πως κατ ανάγκη ανέβηκε και το επίπεδο. Είναι κάτι σαν την διεύρυνση που υπέστη κάποτε το Champions League, που οι ομάδες από 24 έγιναν 36. Μπήκαν στον χορό και οι μικρότεροι σύλλογοι για να δείξουν την πραμάτεια τους, με συνέπεια να υπάρξουν πιο πολλοί αγώνες, που είναι πιθανόν να αποδείχτηκαν και αδιάφοροι, αφού δεν είναι ο πάσα ένας Real, Liverpool και Milan. Σημασία έχει όμως πως βρέθηκε χώρος και για τις λιγότερο γνωστές ταινίες, αυτές που μπορεί να έχουν διακριθεί σε διεθνή φεστιβάλς, αλλά δεν έχουν πάρει ακόμη διανομή στην Ελλάδα μας, να δείξουν το τι πραγματικά αξίζουν. Πολλές το κατάφεραν. Επίσης πολλές πέρασαν μάλλον απαρατήρητες…

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ

Το βασικό συστατικό του θεσμού. Τα δύο κύρια τμήματα του φεστιβάλ το διαγωνιστικό που συμμετείχαν παραγωγές από το ευρύτερο φάσμα της γαλλοφωνίας αλλά και το πανόραμα που συνέθεσαν περίπου 30, γαλλικές ταινίες α’ προβολής, ήταν εκείνα που σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος της διοργάνωσης. Κύριο προσόν του 8ου επεισοδίου του φεστιβάλ, ήταν πως φέτος παρέλασαν από τις οθόνες του, όλα τα φιλμς που απέσπασαν τα βραβεία Cesar για το 2007, κάτι που έδωσε άλλη αίγλη στην όλη υπόθεση. Δίνοντας ταυτόχρονα την δυνατότητα στους θεατές, να παρακολουθήσουν πολύ καιρό πριν την επίσημη έξοδο τους στις αίθουσες, ταινίες πολυαναμενόμενες, που ήδη στην Γαλλία έχουν κάνει ουκ ολίγα εκατομμύρια εισιτήρια.

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Ανάμεσα σε αυτό τον φιλμικό χαμό του τελευταίου δεκαημέρου, που παρακολουθήσαμε περισσότερες από 35 ταινίες, για να έχουμε ιδίαν άποψη, ξεχώρισαν κάποιες που ήταν οι καλύτερες και προβλέπω πως θα εκτιμηθούν από τον κόσμο όταν με το καλό θα προβληθούν επίσημα. Αν καλά και σώνει πρέπει να βγάλω μια δεκάδα από αυτές, τότε προτιμώ:
  • To Coeurs (Προσωπικοί φόβοι σε δημόσιους χώρους) του Alain Resnais, που καταφτάνει στις αίθουσες οσονούπω, έχοντας αποσπάσει τιμητικότατες διακρίσεις στην τελευταία Μόστρα, που προσεγγίζει με ζεστό τρόπο τις παγωμένες σχέσεις των σύγχρονων αστών.
  • Το Ecoute Les Temps (Άκου τον χρόνο) ένα μεταφυσικό θρίλερ της Λιθουανικής καταγωγής Alante Kavaite, με πρωταγωνίστρια την Emilie Dequenne με τα αγγελικά μάτια, να παίζει μια ηχολήπτρια που έχασε την μητέρα της πρόσφατα αλλά την νιώθει – ηχητικά – πολύ κοντά της. Ήδη αγορασμένο σαν σενάριο από το Χόλιγουντ.
  • To πολιτικού ύφους La Faute A Fidel, της δικής μας Julie Gavras, που μελετά την ζωή μιας βολεμένη οικογένειας, που βλέποντας τις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες, αλλάζει στάση και άποψη. Πιθανότατα το νέο Das Leben der Anderen.
  • Το L’Heritage (Η κληρονομιά) του Γεωργιανού Gela Babluani, σε εντελώς διαφορετικό ύφος από το Tzameti, αλλά γεμάτο με νοσταλγία για την πατρίδα και πιστό στην παράδοση, προκάλεσε πολλές συγκινήσεις σε όσους το παρακολούθησαν.
  • Το Moliere, δηλαδή Μολιέρος, του Laurent Tirard, η Γαλλική απάντηση στον Casanova, που αποσπά ένα περιστατικό της ζωής του κωμωδιογράφου, πριν εκείνος γίνει διάσημος, για να μας καταστήσει σαφές το πηγαίο ταλέντο του. Με τον Romain Duris.
  • To Hors de Prix του Pierre Salvadori, που είναι σε πολλά του σημεία ξεκαρδιστικό, φέρνωντας κοντά στην οθόνη τον Gad Elmaleh ως φτωχό υπάλληλο ξενοδοχείου και την σούπερ σέξι (!!!) Audrey Tautou, ως το κορίτσι που έχει μάθει να ξοδεύει περιουσίες...άλλων.
  • Το Je Vais Bien, Ne T’En Fais Pas, μια δραματική σύγχρονη ιστορία με έντονο ενδιαφέρον από τον Philippe Lioret, μέσα από την οποία – είναι βέβαιο – αναδεικνύεται το νέο αστέρι του γαλλικού σινεμά η κουκλίτσα Melanie Laurent.
  • Φυσικά η πολυαναμενόμενη Lady Chatterley, των πέντε Cesar από τον Pascale Ferran, που είναι μια ακόμη μεταφορά στην οθόνη της ιστορίας του Lawrence, που πιθανότατα στην εκδοχή που θα την δούμε δεν θα έχει την συγκεκριμένη δυομισάωρη διάρκεια. Με την Marina Hands.
  • To Ne Le Dis A Personne, του Guillaume Canet, Που πήρε το βραβείο Cesar σκηνοθεσίας, δίκαια θα έλεγα, αφού διαθέτει έναν πολύ όμορφο αφηγηματικό ρυθμό, αναπαραγάγοντας το θέμα του Φυγά με το Γαλλικό όμως στιλ. Σούπερ καστ, στο οποίο συμμετέχει η μισή εθνική των τρικολόρ!
  • Δεν θα μπορούσε να λείψει η μορφή φυσικά της Isabelle Huppert, που στον ρόλο της βασανισμένης από τα ίδια τα παιδιά της μάνας στο Nue Propriete, του Lafosse, κάνει ακόμη μια πολύ σπουδαία εμφάνιση.
  • Βεβαίως το Prete Moi Ta Main, μια γλυκόπικρη κομεντί, που μελετά τον ψυχισμό ενός άντρα πέραν των σαράντα, που βάλλεται από όλες τις πλευρές της οικογένειας του προκειμένου σύντομα να παντρευτεί και να νοικοκυρευτεί.
Στην λίστα δεν βρίσκονται βεβαίως το La Mome, που ήδη κάνει την δική του ξεχωριστή πορεία στις αίθουσες, το Azur Et Asmar για τον ίδιο λόγο, το πολεμικό Indigenes, με την τετράδα των Γαλλόφωνων αλγερινο-μαροκινών που πολέμησαν στο πλευρό της χώρας στον β παγκόσμιο πόλεμο που ήδη προορίζεται κατευθείαν για το DVD (άδικα) και τα γκαγκστερικού ύφους Truands και Le Serpent, που πιθανότατα θα κάνουν και αυτά την πρεμιέρα τοιυς στο βίντεο.

ΟΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ

Τριάντα ένας στον αριθμό, δυστυχώς φέτος δεν έφτασαν την χλιδή περασμένων ετών, όταν είδαμε από κοντά τον μικρό και τον μεγάλο Cassel, την Beart, την Sclenaricova. Υπήρξαν όμως όχι και λίγα σημαντικότατα ονόματα που επισκέφτηκαν την Αθήνα, αρχής γενομένης από τους Pierre Richard και Jacques Perrin, στους οποίους υπήρξαν αφιερωμένες οι φετινές ρετροσπεκτίβες. Ανάμεσα στους διασημότερους που πάτησαν το χώμα της πατρίδας μας, συγκαταλέγονται η Julie Depardieu, ο Roschdy Zem, η Julien Fournier, η Emilie Dequenne, ο Laurent Tirard, ο Frederic Schoendoerffer, o Sagamore Stevenin, o Eric Lartigau, ο Claude Brasseur και φυσικά ο μετρ του animation, Michel Ocelot. Το cine.gr συναντήθηκε με όλους και με τον καιρό θα μάθετε τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους για το μέλλον του ευρωπαικού σινεμά. Δυστυχώς την τελευταία στιγμή μας «την έκανε» που λέμε το βαρύγδουπο όνομα που περίμεναν οι διοργανωτές η αφοπλιστικού ύφους Nathalie Baye, που θα ανέβαζε ένα σκαλοπάτι παραπάνω την αίγλη του φεστιβάλ. Πιστεύω να αποζημιωθούμε του χρόνου, περιμένοντας την μαζί με Binoche, Huppert και Tautou για παρέα!!!

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ

Ουσιαστικά δεν νοείται φεστιβάλ δίχως την απονομή κάποιων βραβείων. Έτσι και το Γαλλόφωνο έχει θεσπίσει δύο συγκεκριμένα, το Μεγάλο Βραβείο της Πόλης των Αθηνών και το αντίστοιχο του κοινού υπό την αιγίδα, όπως συνήθως της Jameson. Για το δεύτερο δεν τίθεται θέμα, οι επισκέπτες των αιθουσών είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το πιο φίλμ τους έκενε κλικ και τον τίτλο για φέτος πήρε το Prete Moi Ta Main, με το ζευγάρι Alain Chabat και Charlotte Gainsbourg, που δεν θα αργήσουμε να δούμε σε ευρεία διανομή (από την Audiovisual). Το μεγάλο βραβείο που απέδωσε μια επιτροπή από νέους σινεφίλ από όλη την Ευρώπη, απέσπασε από τα χέρια του Γιώργου Χωραφά το φιλμ Je Vais Bien, Ne T’En Fais Pas που δύσκολα προβλέπω να μένει αδιανέμητο.

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Δεν νομίζω σε κανένα σημείο να έμεινε δυσαρεστημένος και ανικανοποίητος. Άλλωστε το γαλλικό σινεμά έχει φανατικούς οπαδούς που ξέρουν λίγο πολύ τι πρόκειται να παρακολουθήσουν, δίχως να τους περιμένουν μεγάλες εκπλήξεις και ανατροπές. Κάποιες μικρογκρίνιες στην πρεμιέρα, που τα υπεράριθμα προσκλητήρια προκάλεσαν στην Σταδίοιυ έναν μικρό πανικό, επιλύθηκαν σύντομα με την επιστράτευση του Απόλλωνα, ως άμεση λύση. Κάποια παραπονάκια για τις καθυστερήσεις, στις ταινίες που έπονταν εκείνων που είχαν και κατοπινό διάλογο με τους συντελεστές, δεν προκάλεσαν δυσμενή σχόλια. Συν τοις άλλοις έλιεψαν εντελώς οποιεσδήποτε καθυστερήσεις που οφείλονταν σε τεχνικά ζητήματα, ο νοων νοήτω. Ο κόσμος δείχνει να διψά για σινεμά και το αποδεικνύει με την αθρόα του προσέλευση, όχι μόνο στις γνωστές παραγωγές, με τα μεγάλα ονόματα. Άλλωστε από τις διοργανώσεις, αυτού του τύπου, αν το επίπεδο είναι υψηλό, είναι εκείνος που θα βγει περισσότερο κερδισμένος.

A Bientot!

PS - Τις θερμότερες ευχαριστίες μου, στην ομάδα του γραφείου Τύπου, που σε αντίθεση με «άλλους», έκανε στον τομέα της, δουλειά διεθνούς επιπέδου. Stamatine, Christine, Pauline, mille merci!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.