• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Σάβ 17 Μαρ 2007

ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΚΟΡΙΤΣΑΣ


“Στις Παρέες δεν κολλάει εύκολα μια ταμπέλα”



Ακόμη στριφογυρνά στο μυαλό μου εκείνο το πλάνο του Μπραζιλέρο, όπου ο φακός μελετά τα πρόσωπα των (λαθρο)μεταναστών, στο δίχως τείχους, πόρτες, σκέπη κοινόβιο. Ζωές που βρίσκονται σε έναν άλλο κόσμο από αυτόν που γνώριζαν μέχρι σήμερα, με αβέβαιο αύριο, αλλά πάντοτε με ένα υποδόριο χαμόγελο που υποδηλώνει ευθαρσώς «θα τα καταφέρουμε». Με αυτήν την σκηνή ο εμπνευστής και δημιουργός της, Σωτήρης Γκορίτσας ολοκλήρωσε στο μυαλό μου, τον κύκλο ανθρωπιάς που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, ταξιδεύοντας με – προφητικά - πέρα από τα πρώην κλειστά σύνορα, στο παγωμένο Χιόνι. Οι Παρέες, είναι το πέμπτο βήμα στην σκηνοθετική καριέρα του σκηνοθέτη του αγαπημένου Βαλκανιζατέρ. Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας στις αίθουσες, ο Σωτήρης Γκορίτσας, ανοίγει την ψυχή του στο cine.gr…



Cine.gr - Πρώτη και τυπική ερώτηση που θα έχετε πιθανόν ακούσει πολλές φορές. Σε ποιο κινηματογραφικό είδος θα κατατάσσατε τις Παρέες?
Σωτήρης Γκορίτσας- Μου αρέσει που στην ταινία δεν κολλάει εύκολα μια ταμπέλα. Υπάρχει ένας παλιός στίχος του Σαββόπουλου, νομίζω από τους Αχαρνείς, που λέει κάτι σαν «Κωμωδία ή τραγωδία, η σκηνή αυτή έχει ψωμί». Αυτό θα ήθελα να πουν κάποιοι και για την ταινία.

Cine.gr - Σε μερική αντίθεση με το Μπραζιλέρο ή το Βαλκανιζατέρ, εδώ δεν υπάρχει στα χείλη, εκείνο το ανεπαίσθητο διαρκές χαμόγελο, στοιχείο που έθελξε τους θεατές, περισσότερο, στα προαναφερόμενα φιλμς. Ποιό πιστεύετε πως είναι το αντίστοιχο ξεχωριστό χαρακτηριστικό στοιχείο, στις Παρέες?
Σ.Γ. - Το ότι βλέπουν μια απρόβλεπτη ταινία που έχει ενδιαφέρον. Το ότι εκεί που χαμογελούν όλα τουμπάρουν και φοβούνται ή εκεί που αρχίζουν να παρακολουθούν θρίλερ κάτι έρχεται και τους συγκινεί. Αυτά δηλαδή που πάντα ήθελα να περιέχει μια ταινία μου. Ποτέ εξ άλλου στις προηγούμενες δεν μου άρεσε όταν μόνο γελούσαν ή συγκινούνταν.

Cine.gr - Προσωπικά σαν ένα τέτοιο στοιχείο ξεχώρισα το άριστα στημένο κάστινγκ, σε πρώτους και δεύτερους ρόλους και την πολύ καλή ερμηνευτική καθοδήγηση των ηθοποιών, στην απόδοση τους. Ποια είναι η δική σας άποψη πάνω σε αυτό το σχόλιο μου?
Σ.Γ. - Τα δυο πιο αγαπημένα μου στάδια σε μια ταινία είναι το σενάριο και οι πρόβες με τους ηθοποιούς. Στις πρόβες, που είναι περισσότερο συζητήσεις για το ρόλο και λιγότερο πρόβες, γίνεται η σημαντικότερη δουλειά. Και για την ερμηνεία του ρόλου αλλά πολλές φορές και για αλλαγές στο ίδιο το σενάριο. Από τη στιγμή που έχουμε συνεννοηθεί τότε το γύρισμα είναι πολύ απλό, μπορούμε και κυνηγάμε άλλα πράγματα.

Cine.gr - Σε ποιο ποσοστό οι τέσσερις βασικοί χαρακτήρες του φιλμ αντικατοπτρίζουν την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα?
Σ.Γ. - Δεν ξέρω. Με την έννοια ότι ούτε εγώ ξέρω σε ποιο ποσοστό αντικατοπτρίζω εγώ ο ίδιος την σύγχρονη πραγματικότητα. Αλλά δεν είναι κάτι που με απασχολεί. Δεν κατεβαίνουν για βουλευτές. Έχουν όμως προβλήματα που ξέρω πολλούς που έχουν στις σχέσεις τους κάποια αντίστοιχα.

Cine.gr - Πιστεύετε τελικά κύριε Γκορίτσα, πως η έννοια της δίχως ισχυρών βάσεων παρέας ή της συντροφιάς της προσκολλήσεως, έχει κυριαρχήσει στην σύγχρονη εποχή, σπάζοντας θεμελιώδεις Αρχές όπως αυτήν την φιλίας?
Σ.Γ. - Νομίζω ότι η βαθιά και αληθινή φιλία είναι πάντα το ζητούμενο όλων. Είναι το πιο δυνατό και παρηγορητικό πράγμα στη ζωή. Απλά δεν τα καταφέρνουμε πάντοτε. Είτε γιατί η ίδια η ζωή μας μπερδεύει, είτε γιατί φοβόμαστε. Πχ. μην προδοθούμε. Λες κι είναι ζύγι και θα μας ρίξουνε. Ο φόβος να ανοιχτούμε στον άλλο είναι νομίζω το κυριότερο εμπόδιο στην αληθινή φιλία.

Cine.gr - Για ακόμη μια φορά η ελληνική επαρχία αποτελεί το φόντο της ιστορίας σας. Εδώ όμως οι χαρακτήρες δεν είναι ντόπιοι αλλά τυπικοί αστοί, που περνούν λίγες ημέρες ξενοιασιάς στην εξοχή. Μήπως με τον τρόπο αυτό, τους απομονώνετε προς μελέτη, από την γενικότερη παράνοια της μεγαλούπολης?
Σ.Γ. - Δεν μου αρέσει να μελετώ σαν να είμαι ο ερευνητής και οι ήρωες τα πειραματόζωα που παρακολουθώ. Ούτε μου αρέσουν οι ταινίες που το κάνουν. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να συμπάσχω μαζί τους και να φωτίζω τα πάθη τους.

Cine.gr - Μεγάλη Εβδομάδα. Το αποκορύφωμα του Θείου Δράματος, που ακολουθείται όπως πάντα από την λύτρωση της Ανάστασης. Πιστεύετε πως για κάθε σύγχρονο άνθρωπο, που περνά τον προσωπικό του Γολγοθά, θα ακολουθήσει η λύτρωση? Είστε με δύο λόγια αισιόδοξος ως χαρακτήρας?
Σ.Γ. - Έχω ακριβώς τα ίδια ερωτήματα και ψάχνω τις απαντήσεις. Αν τις ήξερα ίσως και να μην έκανα πια ταινίες.

Cine.gr - Η τοποθέτηση της ιστορίας χρονικά στην διάρκεια της εβδομάδας των παθών, γίνεται από εσάς με σεβασμό στους θεσμούς και παραδόσεις. Μπορείτε να μου εκφράσετε το πως αντιλαμβάνεστε εσείς την έννοια της λέξης θρήσκος?
Σ.Γ. - Με ενδιαφέρουν τα πάθη των άλλων και τα πάθη τα δικά μου. Δεν έχω όμως βρει ακόμα καμιά θρησκεία ή ιδεολογία που να απαντάει συνολικά στα ερωτήματα. Βρίσκω όμως πολύ ενδιαφέρον το διάλογο μεταξύ τους. Όπου και όταν γίνεται. Είναι όμως σπάνιο. Υπάρχουν μονολιθικότητες και αφορισμοί από όλες τις πλευρές.

Cine.gr - Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δύο ελληνικές ταινίες – η άλλη η Μέλισσα τον Αύγουστο – χρησιμοποιούν την ύπαρξη ενός αγέννητου ακόμη παιδιού, καρπό παράνομου έρωτα, ως μέσο πίεσης στην εξέλιξη της ιστορίας. Ποια έννοια δίνετε εσείς σε αυτήν την σεναριακή παρέμβαση?


Σ.Γ. - Φαίνεται είναι από τα απρόοπτα που φέρνει όλο και συχνότερα η σύγχρονη ζωή. Και μαζί με το γεγονός έρχεσαι και αντιμέτωπος με θεμελιώδη και δύσκολα διλήμματα. Εξαρτάται από τον τρόπο που η κάθε ταινία θα το αντιμετωπίσει. Μπορεί να γίνει από ένα δυνατό δράμα μέχρι χαβαλές ή σαπουνόπερα και μελό της συμφοράς.

Cine.gr - Σε 15 χρόνια, έχετε παρουσιάσει πέντε μόλις ταινίες. Μία δηλαδή ανά τριετία περίπου. Είναι μια ηθελημένη σας απόφαση ή οφείλεται στην πενιχρή χρηματοδότηση της Πολιτείας?
Σ.Γ. - Είναι κατά το ήμισυ αποτέλεσμα της ανυπαρξίας σεναριογράφων και το υπόλοιπο της ανυπαρξίας οικονομικής πολιτικής απέναντι στον κινηματογράφο από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Cine.gr - Πως κρίνετε το γεγονός του να κυκλοφορεί μια νέα ελληνική ταινία κάθε Πέμπτη?
Σ.Γ. - Από μόνο του δεν είναι καλό ή κακό. Εξαρτάται από τις ταινίες. Μέχρι τώρα έχω δει και ενδιαφέροντα πράγματα και ανοησίες. Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει και με τις ξένες;

Cine.gr - Πως βλέπετε το φαινόμενο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, στην χρηματοδότηση εγχώριων παραγωγών? Ειδικά φέτος που έχουμε ήδη τρεις ελληνικές ταινίες, μέσα στις δέκα εμπορικότερες της περιόδου?
Σ.Γ. - Οπωσδήποτε θετικό. Μόνο που μέχρι τώρα αισθάνομαι ότι οι περισσότεροι ιδιώτες αποβλέπουν στη γρήγορη και εύκολη απόσβεση και κέρδος. Όπως συμβαίνει πάντα αυτό δεν μπορεί παρά να επηρεάσει την ποιότητα του αποτελέσματος. Και συγχρόνως εθίζει τον κόσμο στο να έχει όλο και μικρότερες απαιτήσεις. Που οπωσδήποτε δεν το βρίσκω θετικό.

Cine.gr - Ο Κύριος Νίκος Παναγιωτόπουλος μου έχει εξομολογηθεί, πως από την στιγμή που γυρίζει την ταινία του, δεν ενδιαφέρεται διόλου στο κατόπι για την εισπρακτική της διαδρομή στις αίθουσες. Για εσάς ισχύει κάτι παρόμοιο σε ότι αφορά στα εισιτήρια που κόβει μια ταινία σας?
Σ.Γ. - Το πρώτο που με ενδιαφέρει είναι αν εγώ είμαι ευχαριστημένος από τη δουλειά μου. Από εκεί και πέρα με ευχαριστεί να βλέπω ότι αυτό που έκαιγε εμένα και έκανα την ταινία το μοιράζονται και άλλοι. Δεν είναι όμως το κυρίαρχο. Δεν μπορεί κάτι ποσοτικό, όπως πχ. τα χιλιάδες εισιτήρια, να σε καλύψει ψυχικά. Οικονομικά ναι. Ψυχικά όχι.

Cine.gr - Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και πάντοτε στο εξωδιαγωνιστικό κομμάτι, οι ελληνικές ταινίες, εδώ και μια περίπου τετραετία, δηλώνουν απούσες, από τα τρία μεγάλα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά ραντεβού. Λειτουργεί πιστεύετε αυτό το γεγονός σαν καθρέφτης της ελληνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας γενικότερα?
Σ.Γ. - Φοβάμαι πως περισσότερο λειτουργεί σαν καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας και όχι του κινηματογράφου μας. Θέλω να πω ότι για τους Ευρωπαίους και Αμερικάνους που είναι οι καταναλωτές ταινιών, τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι ούτε αρκετά «μοντέρνα», ούτε αρκετά «υπανάπτυκτα» για να τους θέλξουν.

Η ταινία Παρέες του Σωτήρη Γκορίτσα προβάλλεται από την Πέμπτη 15 Μαρτίου, σε διανομή της Rosebud


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.