• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cineντευξη


Πεμ 05 Ιουλ 2007

BIJOU PHILLIPS - LAUREN GERMAN


Δύο άγγελοι στην κόλαση του Hostel



Σιγά σιγά κατανοώ τον λόγο που η μεγαλύτερη πόλη της Καλιφόρνια, φέρει το όνομα η Πόλη των Αγγέλων. Και πως μπορεί να γίνει διαφορετικά, όταν αυτό ακριβώς τον τόπο και πιο συγκεκριμένα, την καλλιτεχνική συνοικία του, το περιβόητο Χόλιγουντ, δηλώνουν ως έδρα, δύο πραγματικοί άγγελοι. Οι κούκλες Bijou Phillips και Lauren German, δύο νέα ανερχόμενα αστέρια, που εκτός του ότι δηλώνουν καλές φίλες, έχουν να δείξουν και μια σειρά ταινιών, όπου έχουν συνεργαστεί με επιτυχία. Το τελευταίο όμως πλατό, που τις φιλοξένησε, δεν είναι κάποιο από εκείνα τα γνωστά των ανάλαφρων φιλμς νεανικού χαρακτήρα, αλλά το κρεματόριο του καινούργιου Hostel, που υπόσχεται να σκορπίσει και πάλι ανατριχίλες στους θεατές του. Η LaurenBijou μίλησαν στο cine.gr γι αυτή την κοινή τους πρωτόγνωρη εμπειρία…

– Ποιο ήταν αυτό το στοιχείο που σας προξένησε το ενδιαφέρον ώστε να συμμετάσχετε στο Hostel 2?

Bijou Phillips - Εγώ διάβασα αρχικά το σενάριο και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Δεν είχα παρακολουθήσει το πρώτο Hostel, όταν μου έγινε η πρόταση, με αποτέλεσμα αυτό που μελέτησα με ενθουσίασε. Οι διάλογοι ήταν πολύ καλά γραμμένοι και η ίντριγκα διέθετε μια ιδιαίτερη ωριμότητα, ένας συνδυασμός που κυριολεκτικά με ενθουσίασε. Αλλά και σαν ιδέα συνέχειας, ξεφεύγει αρκετά από το πρωτότυπο. Νομίζω πως αυτό που με τράβηξε ήταν το σενάριο.

Lauren German - Κι εγώ μελέτησα το σκριπτ κι ενθουσιάστηκα από τον ρόλο που μου προτάθηκε. Ο Eli έκανε υπέροχη δουλειά στην συγγραφή του, δημιουργώντας τρεις διαφορετικούς γυναικείους χαρακτήρες, που είναι τόσο συγκεκριμένοι στις αναζητήσεις τους. Μου άρεσε πολύ η περίπτωση να υποδυθώ την Μπεθ κι έτσι αποφάσισα να ρισκάρω συμμετέχοντας στην οντισιόν.

Lauren, ποιο ήταν το στοιχείο που σου άρεσε περισσότερο στο πρώτο Hostel?

Lauren – Το ότι ήταν μια πολύ διασκεδαστική ιστορία. Παρακολουθούσες αυτούς του νέους που για κάτι άλλο ξεκίνησαν και σε κάτι διαφορετικό κατέληξαν και αυτό ήταν αρκετά ενδιαφέρον. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να μπει στην θέση των συγκεκριμένων ρόλων, θέλοντας για λίγο να αποτραβηχτεί από τις έγνοιες και να νιώσει λίγο ελεύθερος σε ένα άγνωστο μέρος, όπου θα περάσει λίγες ημέρες διακοπών. Να περάσει δηλαδή καλά, άσχετα από τα όσα σύμφωνα με το σενάριο απακολούθησαν…

– Ποια ήταν η συνεργασία σας με τον Eli Roth? Τι εκτιμήσατε περισσότερο στον τρόπο καθοδήγησης του?

Bijou - Αυτό που μου αρέσει περισσότερο σε έναν δημιουργό, είναι να έχει όραμα, να επιμένει πάνω σε αυτό το όραμα, να ξέρει τι θέλει, να γνωρίζει ποια είναι η διαφορά του σωστού και του λάθους, να ακούει τους συνεργάτες, να υπολογίζει την άποψη τους και να είναι δεκτικός και ευέλικτος. Ο Eli διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία. Ήταν υπέροχη η συνεργασία μαζί του, αφού είναι ανάλαφρος και διασκεδαστικός, αλλά συνάμα πολύ εργατικός και καθοδηγητικός. Έχει σε πολύ μεγάλο βαθμό την δυνατότητα να επικοινωνεί και να μεταδίδει αυτό που θέλει και νομίζω πως έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στο Hostel II.

– Εδώ όμως αποδίδει την ιστορία από την ματιά των δολοφόνων. Πιστεύεις πως αυτή είναι μια αναφορά στην σκοτεινή πλευρά των ανθρώπινων φαντασιώσεων και επιθυμιών?

Bijou - Μα και βέβαια είναι! Ξέρεις υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά μέσα στον καθένα μας και όλοι μας παλεύουμε διαρκώς με εκείνη, προκειμένου να υπερισχύσει η ενάρετη κι η λογική. Όταν όμως κάποιος άνθρωπος βρίσκεται σε έντονη συναισθηματική φόρτιση εξαιτίας κάποιων δυσκολιών που αντιμετωπίζει, του είναι πολύ δύσκολο να διαχωρίσει το σωστό από το λάθος, πολλές φορές κάνει την λάθος επιλογή. Αυτό ακριβώς το στοιχείο μελετά το Hostel, δείχνοντας πως όλοι και οι βασανιστές και οι βασανιζόμενοι στην τελική ανάλυση είναι άνθρωποι, άρα η ματιά είναι πολύ γενικότερη και αληθινή. Νομίζω πως το νόημα της ταινίας είναι αρκετά βαθύτερο…

– Εσύ Bijou, συνάντησες κάποιες δυσκολίες στην προσπάθεια σου να ερμηνεύσεις την Γουίτνει?

Bijou – Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, όχι όμως ιδιαίτερα δύσκολη. Ήθελα να δώσω στην ερμηνεία μου έναν τόνο πιο χαλαρό, πιο κεφάτο, γνωρίζοντας πολύ καλά πως η Γουίτνει, από μόνη της επιδιώκει την τελειότητα. Μια κοπέλα που ξέρει πιο είναι το λάθος και το σωστό παρόλα αυτά δεν την ενδιαφέρει και τόσο πιο από τα δύο θα επιλέξει.

– Και ο δικός σου χαρακτήρας Lauren, αυτός της Μπεθ, στο φινάλε του φιλμ μοιάζει να αναδεικνύεται ως ο ηρωικότερος του φιλμ!

Lauren - Και όχι μόνο. Είναι εκείνη που αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα της κατάστασης πολύ περισσότερο από τις άλλες δύο. Νομίζω πως από την πρώτη στιγμή η Μπεθ έχει άσχημο προαίσθημα για οτιδήποτε επικίνδυνο μπορεί να τους συμβεί γι αυτό μέσα της μοιάζει σαν να λειτουργεί διαρκώς ένας συναγερμός. Επίσης μου άρεσε πολύ που εκείνη είναι η συνεσταλμένη της παρέας, αλλά φυσικά και όπως είπες η ηρωικότερη αφού μάχεται με όλες της τις δυνάμεις για να σώσει την ζωή της.

– Πως πετύχατε να βγάλετε επί της οθόνης, το συναίσθημα πως οι τρεις σας είστε και στην πραγματικότητα φίλες?

Bijou – Με την Heather Matarazzo πριν το Hostel είχαμε μια μικρή μόνο επαφή. Με την Lauren όμως έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη φιλία, αφού οι δυο μας έχουμε συνεργαστεί παλιότερα σε δύο ακόμη ταινίες.

Lauren – Εγώ πιστεύω πως λειτουργήσαμε απόλυτα σαν μια ομάδα και αυτό γιατί η καθεμιά ένιωθε άνετα με την παρουσία της άλλης. Πάντως όπως βλέπεις, η Bijou είναι μια από τις στενότερες μου φίλες, η καλύτερη συνάδελφος μου και κυριολεκτικά την λατρεύω.

– Γιατί πιστεύεις Bijou, οι ταινίες τρόμου είναι τόσο δημοφιλείς στον κόσμο?

Bijou – Αν το δούμε κοινωνικά, ανατρέχοντας στο παρελθόν, την περίοδο του πολέμου στο Βιετνάμ, υπήρχαν πολλές και πολύ καλές ταινίες τρόμου, όπως το Texas Chainsaw Massacre, το Rosemary`s Baby, το Omen, ο Εξορκιστής. Όταν το κοινό τις παρακολουθούσε αισθανόταν πως βρισκόταν μέσα στο μέσον αυτού του πολέμου, ένιωθε τον φόβο, τον τρόμο, την σκληρή πραγματικότητα, μπορούσε να ουρλιάξει να δημοσιοποιήσει το συναίσθημα του, κάτι που δεν μπορεί να κάνει στο σπίτι, στην δουλειά, στον δρόμο, δημόσια. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα, που η χώρα βρίσκεται χωμένη σε πολλά εμπόλεμα μέτωπα όπως στο Ιράκ, η παραγωγή των ταινιών τρόμου έχει πολλαπλασιαστεί, ακριβώς για τον ίδιο λόγο.

Οι καλά προετοιμασμένοι και εκπαιδευμένοι στρατιώτες φερειπείν, δεν έχουν κανένα δικαίωμα την ώρα που βαδίζουν ενάντια στον εχθρό, να δείξουν δειλία, να φωνάξουν τον φόβο τους, να βγάλουν μια κραυγή απελπισίας. Αλλά όταν πηγαίνουν, ακόμη κι εκείνοι στην σκοτεινή αίθουσα, τα φώτα χαμηλώσουν και η προβολή ξεκινήσει, όντας μέρος μιας μικρής απρόσωπης κοινωνίας 100-200 θεατών, τότε τους δίνεται η ευκαιρία να εξωτερικεύσουν αυτή την αίσθηση. Και όσο τα συγκεκριμένα φαινόμενα εχθροπραξιών συνεχίζονται, οι ταινίες τρόμου θα παραμένουν σε πρώτη ζήτηση από τον κόσμο.

Lauren, εσύ τι αποκόμισες από την εμπειρία του Hostel II?

Lauren - Το μεγαλύτερο κέρδος μου είναι που έμαθα πόσο υπέροχοι άνθρωποι είναι οι Τσέχοι. Είναι πραγματικά αξιαγάπητοι αλλά και δουλευταράδες. Το crew της ταινίας, είναι το πιο εργατικό με το οποίο έχω ποτέ δουλέψει. Θα μου λείψουν. Και στην Ισλανδία όμως συνέβη ακριβώς το ίδιο. Οι κάτοικοι της είναι ζεστοί και ζωντανοί, έτοιμοι να σε αγκαλιάσουν να σε καλοδεχτούν. Η χώρα μάλιστα είναι φανταστική και θα ήθελα να επισκεφτώ το νησί, πολύ σύντομα. Κάθε φορά που συμμετέχω σε μια ταινία, παίρνω κάτι από αυτή και το χρησιμοποιώ στην επόμενη.

– Έχοντας γνωρίσει και οι δύο την δημοσιότητα, πιστεύετε πως μπορεί κάποια στιγμή να εξελιχθεί σε καταστροφική?

Lauren – Εγώ δεν νομίζω πως είμαι και τόσο διάσημη στο κοινό, άρα δεν είμαι το σωστό πρόσωπο για να μιλήσω για τις συνέπειες της. Η δημοσιότητα κάθε καλλιτέχνη περνά από πολλά στάδια μέσα στον χρόνο. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ο καθένας να γνωρίζει τον εαυτό του, να καθορίζει τις προτεραιότητες στην ζωή και ιδιαίτερα στην προσωπική, να είναι σωστός στις σχέσεις του απέναντι σε φίλους και συγγενείς. Αν είσαι ένα κατασταλαγμένο άτομο, η δημοσιότητα δεν μπορεί να σου δημιουργήσει προβλήματα, σε αντίθεση με την περίπτωση που τα μυαλά σου έχουν πάρει αέρα.

Bijou - Εγώ έχω γνωρίσει άτομα που η φήμη κατέστρεψε τις ζωές τους, που δεν κατόρθωσαν να την διαχειριστούν και το έριξαν στις καταχρήσεις και στις ουσίες. Που η δουλειά κυριάρχησε των δυνατοτήτων τους και τελικά φάνηκαν διόλου αντάξιοι των προσδοκιών και φυσιολογικά κατέρρευσαν. Ίσως γιατί δεν ήξερα να πουν όχι σε κάποια δελεαστική μα ριψοκίνδυνη πρόταση. Εγώ έχω μάθει να αρνούμαι και να μην αποδέχομαι με την πρώτη ακόμη και τις πιο θελκτικές προτάσεις.

– Η μουσική πάντως βρίσκεται διαρκώς μέσα στην ζωή σου.

Bijou – Και ούτε πρόκειται ποτέ να βγει. Έχω ήδη κάνει έναν δίσκο και συνεχίζω να γράφω τραγούδια για την επόμενη δισκογραφική δουλειά μου. Μόλις τελείωσα κι ένα μιούζικαλ με τον τίτλο Dark Street, το οποίο κυριολεκτικά λάτρεψα, αφού είναι υπέροχο να γεμίζεις τις εικόνες με δική σου μουσική. Νιώθω πολύ πιο δραστήρια όταν καταφέρνω και μελετώ τις νότες, ενδιάμεσα των γυρισμάτων. Έχω περάσει και κάποια καινούργια τραγούδια μου στο ίντερνετ στην διεύθυνση Myspace.com/Bijou Philips που νομίζω πως είναι καλά.

– Και τα επόμενα σχέδια σας ποια είναι?

Lauren – Εγώ ετοιμάζω μια ταινία μαζί με την Bijou, που λέγεται You Are Here και που είναι πολύ κεφάτη και διασκεδαστική. Είναι γυρισμένη εξολοκλήρου στο Λος Άντζελες και τα πάντα όσα συμβαίνουν στην πορεία της, λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα απόγευμα.

Bijou – Έκτός από αυτή, που παίζω μαζί με την Lauren, υπάρχει ακόμη μία που θα προβληθεί εντός των προσεχών εβδομάδων, με τον τίτλο What We Do In Secret και μιλά για μια πανκ μπάντα τους Germs, στην οποία είμαι κι εγώ μέλος, ως μπασίστα. Τώρα βρίσκομαι στα γυρίσματα της νέας μου ταινίας, της περιπέτειας The Bridge To Nowhere με τον Danny Masterson και τον Ving Rhames.

– Σας ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι καλή πορεία στο Hostel ΙΙ!

Lauren – Κι εμείς σε ευχαριστούμε.

Bijou – Bye!

Η ταινία Hostel II του Eli Roth προβάλλεται από την Πέμπτη 5 Ιουλίου, σε διανομή της Audiovisual, την οποία ευχαριστούμε για την παραχώρηση της συνέντευξης



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.