• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τρί 05 Οκτ 2010

Sennosc - Υπνηλία




Με το φάντασμα του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη Κριστόφ Κισλόφσκι, να πλανάται μονάχα πάνω από τους τυπικούς συμβολισμούς, η ταινία της Magdalena Piekorz δεν ευτύχισε να περάσει τα σύνορα της χώρας της. Το (Sleepiness) έκανε πρεμιέρα στις Πολωνικές αίθουσες την ίδια σχεδόν εποχή που ο σεναριογράφος της ταινίας έθεσε στην κυκλοφορία το προσαρμοσμένο, σε μυθιστόρημα, σενάριό του. Το ομότιτλο βιβλίο έτυχε θερμής υποδοχής και η ταινία απέσπασε θετικές κριτικές, συγκρατημένες όμως, σε σχέση με εκείνες που έλαβε το μυθιστόρημα, παρά το γεγονός ότι το Sennosc ασκεί μία προβοκάτσια ιδεών απέναντι στο εθνικό κατεστημένο. Ακόμα και αν η γκάμα των θεματικών επιλογών αγγίζει ανθρωποκεντρικές ιστορίες, πέραν του πολιτικού σινεμά και τις κοινωνικής κριτικής, το φιλμ έμεινε καταχωνιασμένο στα ράφια των ντόπιων καταστημάτων, αποτελώντας ράβδο χρυσού για τους σινεφίλ της Πολωνίας.

Η ταινία διαθέτει μία πρωτοποριακή για το κείμενο αφηγηματική δομή, μία άψογη σεναριακή συγκρότηση και αποτελεί περίτεχνο κολάζ προσωπικοτήτων, ακόμα κι αν στο φινάλε περιπλέκονται τα φάσματα των κοινωνικών αποχρώσεων προς τέρψιν ενός κινηματογραφικού συναισθηματικού ζενίθ. Η Magdalena Piekorz έχοντας την βοήθεια του φίλου της, γνώστη των κινηματογραφικών όρων και πετυχημένο κειμενογράφο Wojciech Kuczok, επιλέγει να τοποθετήσει τρεις ανθρώπους μέσα σε τρία διαφορετικά επίπεδα. Μ`αυτό τον τρόπο προσαρμόζουν την ανθρωποκεντρική προβληματική τους υπό το πρίσμα ενός ευρύτερου κατεστημένου, θέλετε πολιτικό, θέλετε οικονομικό και ευρύτερα ιδεολογικό, και εντάσσουν τις ανησυχίες τους πάνω σε ανθρώπους που εκπροσωπούν, αντίστοιχα, διαφορετικές εθνικές κάστες. Τα προβλήματα των σχέσεων, η σεξουαλική διερεύνηση και το απόλυτο της ατομικής ευτυχίας, εσκεμμένα μπολιάζονται στο κοινωνικό φόντο και αναπτύσσονται μέσα και παράλληλα με αυτό.

Ο Wojciech Kuczok που έγραψε και το κινηματογραφικό σενάριο, δεν ξεχνάει ότι πρόκειται για δράμα χαρακτήρων. Δρα, λοιπόν, με εφαλτήριο τις έννοιες των λέξεων μοναξιά και κατάθλιψη, και τις αποτυπώνει πάνω σε έναν νεαρό ομοφυλόφιλο γιατρό που προέρχεται από μία συντηρητική επαρχιώτικη οικογένεια, σε έναν συγγραφέα και ποιητή του προαστίου, που εγκλωβίζει τους φιλοσοφικούς του στοχασμούς στην πολιτική αυταρέσκεια του πεθερού του και στη γυάλινη μορφή της αστής, νευρωτικής συζύγου του, αλλά και στο πρόσωπο μίας μεγαλοαστής, διάσημης ηθοποιού που πάσχει από ναρκοληψία και ταλανίζεται από την παρουσία του άπιστου άντρα της και τις συνεχείς συναισθηματικές εμμονές της.

Με αυτές λοιπόν τις μορφές, χτίζεται, υπό την τεχνική της Piekorz μία Βαβέλ προσωπικοτήτων, καθρέφτης της Πολωνικής κοινωνίας, για να αποτυπωθεί η αδύναμη ιδεολογική της στράτευση, η προσπάθεια της να προοδεύσει με μεθόδους αναχρονιστικούς, η αναποτελεσματικότητα που διακρίνει την καταβληθείσα προσπάθεια της να εξέλθει από τον βαθύ της ύπνο ώστε να προοδεύσει, έστω συνειδησιακά, και τελικά να σωθεί από την επικρατούσα εθνική υπνηλία.

Μπορεί για τον Kuczok, τα καίρια χτυπήματα στο σύστημα να μην επιφέρουν καρπούς, αφού στο φινάλε το περίβλημα θα μείνει το ίδιο, οι ήρωες του, εντούτοις, θα απεγκλωβιστούν από τα κοινωνικά και προσωπικά τους δεσμά και θα ευτυχίσουν ακόμα και με μόνη την ιδέα ότι μπορούν να ζήσουν ελεύθεροι από κάθε σκέψη και αμφιβολία, μακριά από την απομόνωση τους. Η άποψη ότι αξία έχει ο άνθρωπος, βγαίνει ενισχυμένη, και αυτός είναι που θα σωθεί στην τελική έκβαση, με ένα ξέσπασμα πραγματικής επίγνωσης των ηρώων, που καλούν εαυτούς, σύνολο ατομικό και κοινωνικό, να αφυπνιστεί το συντομότερο δυνατό και να ενεργοποιηθεί για να μπορέσει να σωθεί από μία διαφαινόμενη συνειδησιακή και πολιτισμική ενοχή.

Ουτοπία ή όχι, η θεματική κτίζεται με μαεστρία από μία σκηνοθέτιδα με σύγχρονη ματιά, που δεν κρύβεται στη θεατρική υφή του σεναρίου, αλλά αναδεικνύει κάθε μία ιστορία ξεχωριστά λόγω της περίτεχνης αφηγηματικής τακτικής. Αφιερώνει τέταρτα σε κάθε ήρωα και ανανεώνει τις οπτικές της, τους προβληματισμούς της ιστορίας και εναλλάσσει την δραματουργική ένταση μέχρι πριν το φινάλε. Εκεί, λιγάκι θα σκοντάψει με την διείσδυση των προσώπων από τη δική τους ιστορία σε μία δεύτερη και τη δράση αυτών σε ξένα χωράφια, προκαλώντας έτσι προσωρινή συναισθηματική και δραματουργική κοιλιά, μία εξελικτική ακαμψία. Στο φινάλε θα στριμώξει τους ήρωες στον τοίχο του κοινωνικού μικροαστισμού, της εθνικής στενομυαλιάς και του ατομικής αποχαύνωσης και θα τους λιθοβολήσει με αλήθειες που θα τους αλλάξουν τη ζωή.

Εφευρετικότητα στη γλώσσα και την αφηγηματική τεχνική, σύγχρονος σκηνοθετικός λόγος που επιλέγει όμως και κάποιους αναποτελεσματικούς όρους. Ισορροπημένη αίσθηση του στυλ, που ορισμένες φορές εξαντλεί τα κινηματογραφικά στερεότυπα για να εξελιχθεί, δραματουργική διαβάθμιση που πηγαίνει πότε - πότε και προς τα πίσω, συνθέτουν ένα επίκαιρο φιλμ που μοιάζει να είχε και άλλες δυνατότητες, απλώς οι δημιουργοί του επέλεξαν να μην τις αξιοποιήσουν.

Βαθμολογία: 2.5/10 Stars2.5/10 Stars2,5/10 Stars (2.5/5)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.