• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τρί 11 Ιαν 2011

Ερωτικός Λήθαργος & Κι ύστερα έρχονται οι Τουρίστες




Έτσι όπως το πάω το πράγμα, θα καταλήξω να μετατρέψω την πιο αγαπημένη στήλη μου στο «Πιασε το φτυάρι», άλλη παλιά πολυαγαπημένη στήλη του cine. Τι να κάνω όμως, όταν ψάχνοντας στο αχανές σινεμά της γηραιάς Ηπείρου πέφτω πάνω σε ταινίες που δικαιολογούν και με το παραπάνω το γεγονός ότι δεν έκαναν λαμπρή καριέρα έξω από τα σύνορα της χώρας τους; Οπότε, θα καταλείψω να επιστρέψω στο παλιό καλό κινηματογραφικό παρελθόν της Ευρώπης, για να αναδείξω χαμένα ή κλασικά αριστουργήματα και θα αφήσω στην άκρη την κατάδυσή μου στην σύγχρονη κινηματογραφία της, που μόνο αισθητικά λαβωμένο με βγάζει.

Αυτή την εβδομάδα δύο ταινίες, δύο διαφορετικές δημιουργίες, η μία γαλλόφωνη κι η άλλη γερμανική, με την πρώτη να βρίσκεται κρυμμένη κάπου ανάμεσα στα πλούσια, απρόβλεπτα ράφια των ελληνικών βίντεο κλαμπ και τη δεύτερη να τυγχάνει την απαξιωτική υποδοχή που έτυχε από την εγχώρια διανομή και η περασμένη ταινία του σκηνοθέτη.

Ερωτικός Λήθαργος

Στο «Άγγελοι Εξολοθρευτές», ο Jean-Claude Brisseau είχε καταφέρει να αποτινάξει τον όρο σοφτ πορνό και να ενισχύσει τα μεταφυσικά, μυστικιστικά και απόκρυφα στοιχεία, συνδυάζοντας τα άψογα με το ερωτικό σινεμά. Αυτή τη φορά, σε μία επανάληψη της ίδιας θεωρίας, προδίδεται από τη φιλοσοφία του και η επιδίωξή του να μπερδέψει στην υπόγεια, σκοτεινή ατμόσφαιρα αισθησιασμού, τον εξτριμ ερωτισμό που εκδηλώνουν οι ήρωες ως κομμάτι του προφίλ τους, μετατρέπουν το φιλμ σε ένα πορνό με προσχηματικούς διαλόγους, που πετυχαίνουν μόνο να δικαιολογήσουν την τσόντα μέσα στα υπόγεια δωμάτια. Ακόμα και οι όμορφες στιγμές των «σωματικών συνευρέσεων», οι σωτήριες καλλιγραφίες στην απεικόνιση των ερωτικών πειραμάτων, η γνωστή υπόκλιση του Brisseau στην άσκηση κινηματογραφικού ύφους, χάνονται μπροστά στην αναγωγή των ακραίων ερωτικών παιχνιδιών σε προέκταση του ψυχισμού του σύγχρονου αστού που εγκλωβίζει επιθυμίες και θέλω. Βυθίζονται στη φλυαρία για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, στις συνεχείς συζητήσεις για το σύμπαν του φανταστικού και το ταξίδι στο χωροχρόνο και τελικά δέχονται το μεγαλύτερο πλήγμα από την κρίση του σκηνοθέτη επί παντός επιστητού. Στο φινάλε λίγα πράγματα μπορείς να διακρίνεις μέσα στις χαοτικές σκέψεις του Brisseau.

Βαθμολογία: 1/10 Stars (1/5)

Κι ύστερα έρχονται οι Τουρίστες

Τα μηνύματα του Robert Thalheim είναι πλούσια και ξεκάθαρα. Ο άνθρωπος ήξερε ακριβώς τι ήθελε να πει όταν έκανε αυτή την ταινία. Μόνο που για να αναδείξεις το ιστορικό κομμάτι και τις σύγχρονες προεκτάσεις του, οφείλεις να είσαι αντικειμενικός με το χρόνο και τα γεγονότα. Όχι, ο Thalheim δεν παρερμηνεύει ιστορικά στοιχεία. Άλλωστε η ταινία του δεν έχει σκοπό την καταγραφή των όσων βάναυσων συνέβησαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου. Απλώς, αυτός και οι ομοεθνείς συνσεναριογράφοι φίλοι του, λόγω της εθνικής τους καταγωγής, εστιάζουν στα ψυχοσωματικά τραύματα που άφησε η ιστορία στα έθνη και στις φυλές που ήταν υπό τον έλεγχο των Γερμανικών στρατευμάτων και υπέστησαν τις μεγαλύτερες θηριωδίες.

Ο άτιμος το κάνει άψογα. Έχει πλούσιο λόγο και με σκηνοθετική εγκράτεια, κυνική, αποστασιοποιημένη και υπόγεια ματιά, παρόμοια με αυτή των σκανδιναβών, καταφέρνει να εστιάσει ακριβώς στο πρόβλημα των ηρώων του. Άνθρωποι παρόντες στα γεγονότα του παρελθόντος, ή μέλη της σύγχρονης γενιάς, που αν και δε βίωσαν τον πόνο της εποχής εντούτοις η επίγνωση της ιστορίας τους εγκλώβισε μέσα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, γίνονται το αντικείμενο της μελέτης του.

Η ταινία όμως, όπως προαναφέρθηκε, είναι ημιτελής στην διάπλασή της. Ο κεντρικός ήρωας, Γερμανός στην καταγωγή, σε μία επίσκεψη, με σκοπό την εκπλήρωση ενός κοινωνικού καθήκοντος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και των λοιπών γειτονικών πόλεων, παρατηρεί και βιώνει τις συνέπειες που προκάλεσαν, σε ένα κομμάτι της ανθρωπότητας, τα πεπραγμένα των αρχών εξουσίας της χώρας του. Αποστασιοποιείται από τα γεγονότα του παρόντος και παίρνει προφυλάξεις μπροστά στις επώδυνες αλήθειες του παρελθόντος. Γίνεται κοινώς παρατηρητής των «ασθενειών» που αντιμετωπίζουν τα πρόσωπα με τα οποία συναναστρέφεται και αρκείται σε αυτό. Οι δημιουργοί, του αποστερούν την προσωπική κρίση, τον αποδυναμώνουν από το λόγο και παρά το ότι πρόκειται για τον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας, του αφαιρούν σημαντικό κομμάτι από το ανθρώπινο συναίσθημα. Σταδιακά, λοιπόν, οι δεύτεροι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με το σκοτεινό παρελθόν και με την βοήθεια του παγερού και εσωστρεφή Sven, φτάνουν να το αντιμετωπίσουν, ολικά ή μερικά κανείς δεν ξέρει, σε μία αναμέτρηση για γερά νεύρα που στο φινάλε της προφητεύει κυρίως μία σειρά από μελλοντικά γεγονότα. Γιατί, όπως λέει και Thalheim «ευτυχισμένος είναι εκείνος που έχει επίγνωση και τελικά συμφιλιώνεται με τις μαύρες σελίδας της ιστορίας, με το σκοτεινό και δύσκολο παρελθόν του». Ένα μικρό, μονοδιάστατο και καθόλου κραυγαλέο ρέκβιεμ για την ανθρώπινη ψυχή.

Βαθμολογία: 2.5/10 Stars2.5/10 Stars2,5/10 Stars (2.5/5)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.