• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Περιεχόμενα

Τετ 25 Ιαν 2012

La Proie

Τετ 28 Δεκ 2011

En Familie - Μια Οικογένεια

Τετ 30 Νοε 2011

Carlos - η τηλεταινία

Τετ 12 Οκτ 2011

Troll Hunter - Κυνηγός Τρολ

Τετ 31 Αυγ 2011

Flores Negras - Μαύρα Λουλούδια

Cineυρωπαϊκόν


Τρί 20 Μαϊ 2008

4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 μέρες: Η ταινία της χρονιάς




Και ενώ το φετινό Φεστιβάλ των Καννών διανύει ήδη τις πρώτες μέρες του, με τις ταινίες που έχουν προβληθεί μέχρι σήμερα να προκαλούν ένα κάποιο μικρό μούδιασμα, ανατρέχω στη νικήτρια ταινία του περασμένου Φεστιβάλ και πλησιάζοντας προς το τέλος του κινηματογραφικού έτους 2007-2008 σαφώς την ανάγω και σε νικήτρια της χρονιάς. Το αριστούργημα του Cristian Mungiu ήρθε ήρεμα και αθόρυβα, τάραξε τα λιμνάζοντα κινηματογραφικά νερά και έτσι ήρεμα μοιάζει να έφυγε. Και σ’ αυτή του τη διαδρομή προκάλεσε από τη μια πληθώρα συναισθημάτων κερδίζοντας (ελάχιστους) φανατικούς υποστηρικτές και από την άλλη αδιαφορία ή απάθεια σε μια πολυπληθή μερίδα θεατών. Αδιαφορία που γεννάται από το απλοϊκό της θεματολογίας του σκηνοθέτη και την κινηματογραφική λιτότητα που μεταχειρίζεται.

Με τα πολιτικά φαντάσματα του παρελθόντος να περιπλανιόνται μαζί με την πρωταγωνίστρια ο Cristian Mungiu αρνείται να πάρει σαφή πολιτική και κοινωνική θέση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Aποστασιοποιημένος από το θέμα των εκτρώσεων, ακολουθεί με την κάμερα στο χέρι την Otilia, μία νεαρή φοιτήτρια, η οποία θυσιάζει τα πάντα προκειμένου να βοηθήσει τη συναισθηματικά και ψυχικά ασταθή φίλη της, ώστε να προβεί στη πολυπόθητη έκτρωση, σε μια διαταραγμένη πολιτικά για τη Ρουμανία περίοδο, όπου τέτοιες πράξεις απαγορεύονταν δια νόμου, με συνέπεια να γίνονται στο περιθώριο, παράνομα και με επικίνδυνες μεθόδους.

Ξεκινώντας από το πουθενά και με συνεχή μονοπλάνα ακολουθεί κατά πόδας τις ηρωίδες του. Δεν ενδιαφέρεται να αναλύσει την οικογενειακή κατάσταση της Gabita, τη στάση των οικείων απέναντι στο πρόσωπό της και ουδέποτε επιζητεί να μάθει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επετεύχθη η εν λόγω εγκυμοσύνη. Στο πρόσωπο των Otilia και Gabita καθρεφτίζονται τα πρόσωπα χιλιάδων γυναικών του χθες και του σήμερα, που έρχονται αντιμέτωπες με την οποιασδήποτε μορφής αδιαφορία, το σεξισμό, την κοινωνική καταπίεση και κατακραυγή. Και πάνω απ’ όλα καθρεφτίζονται όλοι εκείνοι (άνδρες και γυναίκες) που στερούνται ενός δικαιώματος, που στις μέρες μας θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο: του να μεταχειρίζονται το σώμα τους όπως ακριβώς επιθυμούν. Του δικαιώματος της προσωπικής επιλογής.

Για τον Mungiu πραγματικό θύμα της ιστορίας είναι η Otilia κι αυτή επιλέγει να ακολουθήσει. Με την ανάσα της συγκλονιστικής Anamaria Marinca να διαπερνά συνεχώς τα σκοτεινά και μελαγχολικά του πλάνα, περιγράφει τη προσπάθειά που καταβάλει η νεαρή προκειμένου να παρέχει κάθε δυνατή συνδρομή στη φίλη της, συνδρομή η οποία θα πρέπει να επιτευχθεί με οποιοδήποτε τίμημα. Στο όνομα της αληθινής φιλίας (που ώρες – ώρες μοιάζει μονόπλευρη) και με τον κίνδυνο στέρησης της προσωπικής της ελευθερίας να ελλοχεύει αν πάσα στιγμή, η Otilia θυσιάζει τα πάντα, ψυχή και σώμα, δικαιολογώντας συνεχώς την αφελή και λανθασμένη συμπεριφορά της Gabita. Μία Gabita που μοιάζει ανίκανη (εκ φύσεως ή απλά υπό το κράτος της ψυχολογικής πίεσης και του φόβου) να διαχειριστεί την κατάσταση στην οποία έχει φέρει τον εαυτό της. Και μέσα από τις καταστάσεις αυτές η Otilia επαναπροσδιορίζει τα πιστεύω και τις αξίες της.

Το 4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 μέρες πατώντας σε ένα αρκετά απλοϊκό μα «ενδόμυχα» σκληρό σενάριο αποτελεί το αποκορύφωμα της λιτότητας σε εικόνα και ήχο. Και σ’ αυτό ακριβώς οφείλεται ο ωμός ρεαλισμός που αποπνέει η ταινία. Με το κάθε λεπτό να αποτελεί γροθιά στο στομάχι, προκαλεί συνεχώς σφίξιμο, θλίψη και μαζί αγωνία, μέχρι τη στιγμή του συναισθηματικού ζενίθ που προκαλεί το βλέμμα της ηρωίδας όταν αυτή θα αντικρίσει για πρώτη και τελευταία φορά το έμβρυο. Σίγουρα η ταινία που μου προκάλεσε το μεγαλύτερο κινηματογραφικό σοκ που έχω υποστεί εδώ και αρκετά χρόνια, επάξια φέρει το χαρακτηρισμό του αριστουργήματος της χρονιάς.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.