• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
CineDVD


Παρ 20 Ιαν 2006

ΑΜΕΡΙΚΑ, ΑΜΕΡΙΚΑ EPISODE 2…




Απρόσμενη άπνοια για την εποχή – πιθανότατα λόγω των Αλκυονίδων ημερών – επικράτησε την εβδομάδα που διανύουμε στις βιντεολέσχες με συνέπεια οι νέες κυκλοφορίες να αγγίξουν μηδενικά επίπεδα. Οι καλομαθημένοι όμως της περιπέτειας και των θρίλερς, έχουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ασχοληθούν με ένα πιο σοβαρό είδος ταινιών, αυτό που πρεσβεύει από την αρχή της μακράς καριέρας του ο Lars von Trier, με το Manderlay. Ως γαρνιτούρα και μόνον στο λιτό μενού της εβδομάδας μπορείτε να επιλέξετε το μέτριο κατά τα άλλα L`Empire des Loups, που διασώζεται ελαφρώς από τον σωρό. Όσο για το πακετάκι της Videosonic με το τριπλό κτύπημα (Madagascar, Skeleton Key και Red Eye) ακόμη αναμένεται.



Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

MANDERLAY


25 λέξεις – Αναζητώντας το καταφύγιο που θα την στεγάσει προσωρινά, η Γκρέις εκδιωγμένη από το αφιλόξενο πλέον Ντόγκβιλ, θα βρεθεί στο απομονωμένο Μάντερλει του Αμερικάνικου Νότου, που κοινωνικά βρίσκεται στο μεταίχμιο της αποκατάστασης της ελευθερίας των σκλαβωμένων μαύρων εργατών της τοπικής φυτείας.

Στο Ράφι – Δεύτερη ματιά – έστω και εκ μεγάλης αποστάσεως - για τον Σκανδιναβό Lars von Trier, πάνω στο κοινωνικό γίγνεσθαι της Αμερικής, της χώρας της ελευθερίας, έχοντας πάντοτε σαν γνώμονα το γνωστό του ύφος, που ομολογουμένως με το Dogville, ξένισε όλους αυτούς που δεν είναι συνηθισμένοι στις ιδιοτροπίες του. Ακολουθώντας και πάλι την γνωστή μινιμαλιστική του τακτική, ο Trier παρακολουθεί την διαδρομή της εμφανώς μπερδεμένης ψυχικά Γκρέις προς τον Νότο και την Αλαμπάμα, που κατευθύνεται μαζί με τον ακραίων αντιλήψεων πατέρα της. Αντικρύζοντας από μακριά την πέτρα με το σκαλισμένο όνομα της μικρής σκονισμένης κωμόπολης και την βαριά καγκελόπορτα που καθορίζει τα όρια της, τίποτα στο μυαλό της νεαρής κοπέλας δεν θα ήταν ικανό να της πει τι κρύβεται καλά κρυμμένο από πίσω της.

Μια ορφανή από ιδιοκτήτη φυτεία, περιφερόμενοι έγχρωμοι εργάτες που έχουν χάσει τον καθημερινό σκοπό της μίζερης ζωής τους, ψυχές τυλιγμένες στην ανακατωσούρα που έχει επιφέρει το άσχημο μαντάτο για την σκληρή μεν αλλά απαραίτητη δουλειά τους και στο φόντο η Γκρέις που επιζητά και πάλι να δράσει ευεργετικά υπέρ τους, δείχνοντας τους τον σωστό δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουν. Να ενώσουν όλοι μαζί τις όποιες δυνάμεις τους προκειμένου να αορθοποδήσουν σε ένα σύστημα που πλέον τους βλέπει σαν ελεύθερους και όχι σαν δούλους. Το ζήτημα είναι το αν και κατά πόσο εκείνοι επιθυμούν κάτι τέτοιο, αφού οι μέθοδοι που η άμαθη στην διοίκηση και οργάνωση την ενδεικτικής αυτής κοινωνίας κοπέλα με το μελαγχολικό βλέμα, δεν είναι και οι πιο ενδεδειγμένοι, οι πιο φιλελεύθεροι. Δεν τους δίνει δυνατότητες να αποφασίσουν, τους πιέζει να δουν μπροστά. Για το δικό τους καλό αλλά με πίεση.

Η ιστορία που περιβάλλει το σενάριο είναι πραγματική και συνέβη κάπου στα νησιά Μπαρμπάντος στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν μια ομάδα απελευθερωμένων από τα δεσμά της σκλαβιάς δούλων, ζήτησε και πάλι να εργαστεί κάτω από την σκεπή του τέως εργοδότη της, εκείνος αρνήθηκε και η όλη αντιπαράθεση οδήγησε σε μακελειό. Τελικό αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στην αινιγματική γωνιά της Καραϊβικής – όπως φωτογραφίζεται άλλωστε και στο φιλμ του Trier - ήταν οι πρώην σκλάβοι να επανέλθουν στην πραγματικότητα που βρίσκονταν και πριν από την απελευθέρωση τους. Φαύλος κύκλος, απαξίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άρνηση στην προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο.

Αυτή την φορά ο Trier ως βασικότερο εργαλείο του, για τον ρόλο της άπειρης Γκρέις, δεν έχει την θεόρατη λάμψη της Nicole Kidman, που την υποδύθηκε στο Dogville, θα έλεγα πάντως προς δικού του καλού αφού με την παρουσία της σαφώς χαμηλότερων τόνων Bryce Dallas Howard, το αποτέλεσμα συμβαδίζει με την μειοδοτική μέθοδο που ακολουθεί ο Δανός. Θα έλεγε κανείς πως είναι συνειδητή η επιλογή του στο πρόσωπο της κοκκινομάλλας που γνωρίσαμε στο Village του Shyamalan, προκειμένου να δείξει ένα διαφορετικό ύφος στο Manderlay. Από τους κατηγοριοποιημένους σε βαθμίδες μαύρους που συγκροτούν την βασανισμένη κοινωνία της περιοχής, ξεχωρίζουν οι παρουσίες του Danny Glover, σε έναν που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς το πότε θα σπάσει τις λεπτές ισορροπίες που τον κρατούν στην θέση του αναγνωρισμένου από όλους γέροντα αλλά και Isaach De Bankole, που υποδύεται τον πιο προβληματικό – και λόγω των ακραία αντίξοων συνθηκών που αντιμετωπίζει η οικογένεια του – εργάτη. Η Lauren Bacall και ο πάντα πειστικός στον ρόλο του πατέρα Willem Dafoe αποτελούν τις διασημότερες από τις υπόλοιπες παρουσίες ενός πολύ αξιόλογου καστ.

Disc – Μια μικρή έκπληξη με περίμενε όταν αντίκρισα το εξώφυλλο του DVD που προσφέρει η Audiovisual στο οποίο σε μαύρο – εντελώς διαφορετικά από ότι στο Dogville όπου το αντίστοιχο μοτίβο ήταν ολόλευκο, ενώ το όνομα της Kidman κυριαρχούσε – φιγουράρει η μορφή της χαμογελαστής Γκρέις, φορώντας χαριτωμένα το μαντήλι του εργάτη στις φυτείες. Δεν περίμενα πως σε μια τέτοια παραγωγή, που άπαντες αρκούνται στο λιγότερο – τα ελάχιστα σκηνικά είναι μόνο η αρχή – θα συναντούσε καταχωρημένη την ηχητική μπάντα DTS 5.1, που ομολογώ με εξέπληξε. Όχι βεβαίως πως πρόκειτια για καμία φασαριόζικη ταινία που θα απογειώσει τις οικιακές σας εγκαταστάσεις, αλλά αν κανείς θα ήθιελε να χρησιμοποιήσει μια ταινία για δοκιμασία του κεντρικού καναλιού των διαλόγων, ετούτη θα ήταν η ενδεικνυόμενη. Στο οπτικό κομμάτι τα προβλήματα είναι πολλά και γι αυτό σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται το transfer. Ο Trier μπορεί να χρησιμοποιεί ψηφιακές κάμερες για την λήψη του, αλλά ουδέποτε δεν ξέχασε πως ένα από τα βασικά στοιχεία του Δόγματος του οποίου υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος, ήταν ο έντονος κόκκος στο καρέ του. Ένα ζήτημα που είχα εντοπίσει από την κινηματογραφική αναπαραγωγή του φιλμ και που ήμουν απόλυτα βέβαιαος πως δεν αποκαθιστόνταν στο βίντεο.

Στον τομέα των πρόσθετων υλικών, υπάρχουν ουκ ολίγα κλιπς που αφορούν στην παραγωγική διαδικασία, όπου βεβαίως δεσπόζει σαν πατρική φιγούρα η μορφή του εκκεντρικού δημιουργού. Εκτός από την συνέντευξη που παραχωρεί ο Trier, υπάρχουν ακόμη ολιγόλεπτες κουβέντες με τους βασικούς πρωταγωνιστές, βραβεία και υποψηφιότητες που απέσπασε το φιλμ στα διεθνή φεστιβάλ, φιλμογραφίες και βιογραφικές αναφορές στους Trier, Dafoe, Dallas Howard, Glover και Bacall και φυσικά το τρέιλερ, συνοδευόμενο από ακόμη έξι προωθητικά κλιπάκια της ίδιας διανομής. Αξιόλογη προσπάθεια!

Μμμμ… - Εναλλακτική η πρόταση αυτής της εβδομάδας, που σαφώς παίζει εκτός έδρας σε ότι αφορά την ευρύτερη έννοια του οικιακού σινεμά – κάποια στιγμή θα επιχειρήσουμε στο cine.gr μια προσέγγιση στο τι θεωρεί το κοινό ιδανικό για να δει στο σαλόνι του – που όμως προσφέρει άφοβα προβληματισμό σε απεριόριστες δόσεις. Ίσως να απευθύνεται περισσότερο όμως σε αυτούς που χρειάζονται αυτό το ζόρισμα του εγκεφάλου τους – εννοώ τους ίδιους τους Αμερικάνους – αφού τα περισσότερα στοιχεία στα οποία αναφέρεται η ταινία για το ελληνικό κοινό θεωρούνται δεδομένα!

ΕΙΚΟΝΑ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
EXTRAS – 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
MANDERLAY6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)




ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

L’EMPIRE DES LOUPS – Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ


25 λέξεις – Μια καινούργια δύσκολη υπόθεση ανθρωποκτονιών καλείται να αναλάβει ο φημισμένος επιθεωρητής Πολ Νερτό, που έχει φτάσει πλέον στο υψηλότερο σκαλοπάτι της βαθμίδας της Παρισινής αστυνομίας, αυτό του αρχηγού. Τρεις απίστευτης μανίας φόνοι γυναικών Τουρκικής καταγωγής, συνθέτουν το πρόβλημα που καλείται να επιλύσει.

Στο Ράφι – Τα πάντα πριν την παρακολούθηση του φιλμ έμοιαζαν ιδιαίτερα θελκτικά γνωρίζοντας πως το φιλμ του σχετικά γνωστού από το Kiss Of The Dragon, Chris Nahon, στηρίζεται σε μια νουβέλα του Christophe Grange, του ίδιου δηλαδή που εμπνεύστηκε συγγραφικά και την μεγάλη επιτυχία των Πορφυρών Ποταμιών. Ιδιαίτερα από την στιγμή που πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ στον ρόλο του Νερτό, θα είχε ξανά ο αγαπημένος Jean Reno – όπως και στα Rivieres δηλαδή – περίμενα πολύ περισσότερα από όσα πήρα τελικά. Και αυτό διότι όντας επηρεασμένος από το τόσο αξιόλογο αστυνομικό θρίλερ 36 Quais Des Orfevres, που αναβίωσε παλιές καλές στιγμές του καλού Γαλλικού σινεμά, είχα την εντύπωση πως θα παρακολουθήσω κάτι εξίσου αξιόλογο.

Στην ουσία το φιλμ ισορροπεί μεταξύ δύο ειδών – αστυνομικό και ψυχολογικό θρίλερ – δίχως να μπαίνει στον κόπο να επιλέξει πλευρά με συνέπεια να βγαίνει χαμένο κυρίως το ίδιο. Η ίντριγκα της υπόθεσης, αν και έχει πολλές και σημαντικές δυνατότητες, δεν μοιάζει τόσο καλοδουλεμένη με συνέπεια το δεύτερο σκέλος της ταινίας που περιμένει κανείς να κορυφωθεί η αγωνία, να μοιάζει περισσότερο με ένα διαφημιστικό κλιπάκι για την γείτονα χώρα μας, την Τουρκία.

Στο background της κυρίαρχης ιστορίας, συναντάμε την υπόθεση της Άννας – ο ρόλος κλειδί που θα μπορούσε να απογειώσει το σύνολο του φιλμ, αντί να το κρατά σε χαμηλά επίπεδα – η οποία είναι σύζυγος υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους, που αντιμετωπίζει πάμπολλα ψυχολογικά προβλήματα, που την εξωθούν σε διαλείψεις του μυαλού. Κάποια στιγμή οι δύο ράγες συναντώνται αλλά δίχως να προσφέρουν την ορμή που αναμέναμε. Ο Reno είναι αναμφισβήτητα πολύ καλός σε αυτό που καλείται και πάλι να ερμηνεύσει, οι περιφερειακές παρουσίες με προεξάρχουσα την Arly Jover είναι ικανοποιητικές, λείπει όμως αυτό το κάτι άλλο, που θα καθιστούσε το L’Empire ξεχωριστό σαν οντότητα.

Disc – Και πάλι προσφερόμενη σε δύο μέρη από την Odeon μας έρχεται η κυκλοφορία ενός ακόμη τίτλου, αφού υπάρχει μέχρι τώρα σε διανομή μόνο η βερσιόν προς ενοικίαση. Αυτό σημαίνει πως στις προθήκες των Videorama θα βρείτε μια μονόδισκη έκδοση, με ανύπαρκτα extras αλλά πιστεύω όχι διαφορετική τεχνικά από αυτήν που θα δούμε σε λίγες εβδομάδες «προς πώληση». Ειλικρινά ακόμη δεν μπορώ να κατανοήσω αυτήν την σκεπτική των εγχώριων διανομών από την στιγμή που τα κόστη για το extra δισκάκι έχουν πέσει σε τόσο χαμηλά επίπεδα.

Σε ότι αφορά τα χαρακτηριστικά του φιλμ, αυτό προσφέρεται με ήχο πολύ αξιόλογο Dolby Digital 5.1 με μεστή απόδοση του subwoofer στα πλάνα έντασης που εκείνο λειτουργεί και εξαιρετική απόδοση του κεντρικού καναλιού, ιδίως στις στιγμές που πέφτει βαριά η χαρακτηριστικότατη μπάσα φωνή του Reno. Πιστεύω πως η χροιά τους στους διάλογους είναι τόσο γνώριμη στους φίλους του Home cinema – όσο κι εκείνη του James Earl Jones – που μπορούν να την χρησιμοποιήσουν ως ρυθμιστικό του τόσο σημαντικού για την παρακολούθηση της ταινίας ηχείου. Η εικόνα παρουσιάζει μερικά προβληματάκια που οφείλονται στην συμπίεση και δεν έχει κανένα απολύτως μέτρο με την αντίστοιχη της Γαλλικής έκδοσης, που είχα την τύχη να παρακολουθήσω πρόσφατα. Μακάρι κάποια στιγμή τα DVDs made in Greece, να ακολουθήσουν σαν μπούσουλα κατασκευής το γαλλικό μοντέλο. Όσο για τα πρόσθετα γι αυτό δεν μπορώ να εκφράσω άποψη, παρά μόνο να περιμένω την συλλεκτική επερχόμενη έκδοση.

Μμμμ… - Σίγουρα η Αυτοκρατορία των Λύκων αποτελεί μια αξιόλογη πρόταση για παρακολούθηση μέσα στα όρια του σαλονιού σας. Μάλιστα πιστεύω πως λόγω του ονόματος του Reno, που συνήθως αποτελεί εγγύηση σε τέτοιου είδους ταινίες, θα πάει κατά πολύ καλύτερα στην διαδρομή της στο βίντεο από ότι στην σκοτεινή αίθουσα. Άλλωστε όπως προείπα στα μέσα του Γενάρη οι εταιρίες διανομής δεν μας πρόσφεραν καμιά πληθώρα άλλων επιλογών για να διαλέξουμε.

ΕΙΚΟΝΑ – 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)
ΗΧΟΣ – 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)
EXTRAS – ?/10
L’EMPIRE DES LOUPS4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)






Το CineDVD είναι μια προσφορά του



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.