• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
CineReader


Δευ 27 Μαϊ 2013

"Θερμά Σώματα", του Άιζακ Μάριον


Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό και κερδίστε ένα αντίτυπο του βιβλίου



Αν και η αλήθεια είναι πως δεν είχα παρακολουθήσει την ταινία, "Αγάπησα ενα Ζόμπι", μέχρι πριν μερικές μόλις μέρες, βλέποντας τα trailers και μόνο, με έκανε να έχω μια κάποια προκατάληψη απέναντι στο "Θερμά Σώματα", ένα βιβλίο που όπως έμαθα αργότερα, ενέπνευσε την προαναφερόμενη ταινία. Βέβαια, επειδή δεν μου αρέσει να κρίνω κάτι χωρίς να έχω προσωπική άποψη πάνω σε αυτό, αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο για να διαπιστώσω περί τίνος πρόκειται πριν το καταδικάσω. Και πραγματικά, βρέθηκα αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη αφού ο νεαρός συγγραφέας του, Άιζακ Μάριον, αποδεικνύει με την πένα του πως δεν χρειάζονται πανεπιστήμια και πτυχία για να γράψεις ένα καλό βιβλίο αλλά όρεξη, διάθεση, φαντασία και καλή χρήση του γραπτού λόγου και ο ίδιος, διαθέτει όλα τα παραπάνω.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Ο πλανήτης Γη, βρίσκεται σε κρίση. Ως συνήθως, οι καταστροφικές αποφάσεις του ανθρωπίνου γένους, έχουν οδηγήσει τον πλανήτη σε τέλμα που σε συνδυασμό με μια παράξενη αρρώστια που μετατρέπει τους νεκρούς σε ζόμπι, τον έχουν μετατρέψει σε μια επίγεια κόλαση για όσους έχουν καταφέρει να γλιτώσουν. Ο Ρ είναι ένα από αυτά τα τρομακτικά ζόμπι, που ζει τρώγοντας ζωντανούς ανθρώπους, δεν έχει αναμνήσεις από το παρελθόν του, δεν μπορεί καν να θυμηθεί το όνομά του ή να αρθρώσει περισσότερες από τρεις λέξεις στην σειρά και όμως, μέσα στο μυαλό του, υπάρχουν εξαιρετικά περίπλοκες σκέψεις και απόλυτη συνειδητοποίηση του τι και γιατί συμβαίνει. Η ζωή του θα αλλάξει δραστικά όταν κατά την έφοδο των Νεκρών με τους οποίους συμβιώνει, στην πλησιέστερη πόλη σε αναζήτηση τροφής, θα φέρει στον δρόμο του την Τζούλι, ένα ζωντανό κορίτσι, το οποίο αντί να το φάει, θέλει να το προστατέψει. Ένα κορίτσι που θα τον κάνει να αισθανθεί και να θελήσει να νιώσει και πάλι ζωντανός, συντελώντας μια τεράστια αλλαγή μέσα του.

Ακούγοντας πως πρόκειται για μια ιστορία με ζόμπι, πολλοί από εσάς θα βιαστείτε πιθανότατα να καταλήξετε στο συμπέρασμα πως δεν αξίζει να αφιερώσετε τον χρόνο σας. Και όμως, τα πράγματα στην πραγματικότητα, είναι πολύ διαφορετικά. Αφηγητής της ιστορίας δεν είναι κάποιος ζωντανός αλλά κάποιος από τους νεκρούς, ο ίδιος ο Ρ, πράγμα που κάνει την ιστορία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ο Ρ μπορεί να είναι ζόμπι όμως, έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα σας κάνουν να τον λατρέψετε. Είναι έξυπνος, έχει χιούμορ και μάλιστα, δεν διστάζει να αυτοσαρκαστεί, διακατέχεται από πνευματικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις ενώ παράλληλα, διακρίνεις πάνω του μια ευαισθησία που θεωρητικά δεν ταιριάζει με το προφίλ της ζωής του. Όλα τα παραπάνω ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνται από τον συγγραφέα με σκοπό να ωραιοποιήσει, ούτε την ίδια την ιστορία, ούτε τον ήρωά του και τους ομοίους του. Ο Ρ, όπως και τα υπόλοιπα ζόμπι, έχει ορισμένα σκληρά και άγρια ένστικτα και ορισμένες από τις περιγραφές των πράξεών τους, είναι δοσμένες με αρκετά ανατριχιαστικό και βίαιο τρόπο, έστω κι αν φαντάζει πως δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι για να επιβιώσουν.

Ο δυστοπικός κόσμος που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας, είναι αρκετά πειστικός και άγριος, οι περιγραφές του όσον αφορά τον τρόπο διαβίωσης, τόσο των ζόμπι όσο και των ζωντανών, ιδιαίτερα ρεαλιστικές και έχει μεγάλο ενδιαφέρον το γεγονός πως παρά που θεωρητικά τα ζόμπι είναι κτήνη, ζουν σε κοινότητες που ακολουθούν κάποιους πολύ συγκεκριμένους κανόνες. Το love story ανάμεσα στον Ρ και την Τζούλι εξελίσσεται με τρόπο ομαλό που δεν μας προκαλεί νευρικότητα ή διάθεση να αστειευτούμε μαζί του, ενώ η χρήση της γλώσσας από μέρος του δημιουργού είναι πλούσια, μεστή και άκρως εντυπωσιακή. Φυσικά, εντοπίζουμε κάποια μικρά προβλήματα στην πλοκή τα οποία οφείλονται κυρίως στο γεγονός πως ορισμένα πράγματα, είτε παραγίνονται βιαστικά, είτε δεν επεξηγούνται τόσο όσο θα θέλαμε. Βέβαια, δεδομένου ότι εδώ και 3 χρόνια υπάρχει πρόθεση να ακολουθήσουν κι άλλα βιβλία, μπορούμε να το δικαιολογήσουμε σε έναν βαθμό και ευελπιστώ πως ο συγγραφέας, δεν θα καθυστερήσει περισσότερο να προχωρήσει το project του.

Γλυκό και τρυφερό, τραγικό και ελπιδοφόρο, διασκεδαστικό και άγριο, το "Θερμά Σώματα", είναι ένα βιβλίο που συνδυάζει περίτεχνα εξαιρετικά παράταιρες μεταξύ τους έννοιες με αρκετά πειστικό τρόπο που σίγουρα, μας αφήνει με ένα αίσθημα ευχαρίστησης μετά το πέρας της ανάγνωσης. Το σίγουρο είναι πως περιμένω να δω κι άλλα πράγματα από τον Άιζακ Μάριον και θα ήθελα πάρα πολύ να μάθω ποια θα είναι τελικά η πορεία αυτού του σκληρού και άγριου κόσμου όπου έπλασε, που μέσα από την αποσύνθεση και τον θάνατο, μπορεί πάντα να αναγεννηθεί η ελπίδα. Αν σκοπός του ήταν να μας θέσει ερωτήματα σε σχέση με την φύση του ανθρώπου και τον δρόμο που μπορεί αυτή να ακολουθήσει, για τα ιδανικά και τις αξίες της ίδιας της ζωής που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ανθρωπιά, τότε το πετυχαίνει και μπορούμε να πούμε πως συνολικά, έχουμε ένα εξαιρετικά ευχάριστο και αρκετά πρωτότυπο στην σύλληψή του βιβλίο που οι fans του είδους, σίγουρα θα απολαύσουν.

Η ΤΑΙΝΙΑ

Για να πούμε του στραβού το δίκιο, μια ταινία που τολμά να κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες με τον απόλυτα γελοίο τίτλο, "Αγάπησα Ένα Ζόμπι", είναι λογικό να δημιουργήσει κάπως λανθασμένες εντυπώσεις και να αποτρέψει ανθρώπους με λιγότερο ευγενή και ανθεκτικά αισθήματα, όπως εγώ, από το να πάνε και να δώσουν τα ωραία τους ευρουλάκια προκειμένου να το παρακολουθήσουν στον κινηματογράφο. Και πράγματι, όλο αυτό το διάστημα που μεσολάβησε από την πρεμιέρα της ταινίας στις αίθουσες μέχρι σήμερα, δεν θέλησα να την δω, παρά τα αρκετά θετικά σχόλια που είχα ακούσει από φίλους που είχαν τολμήσει. Η επιθυμία γεννήθηκε όταν διάβασα το βιβλίο, θέλοντας να διαπιστώσω μόνη μου, κατά πόσο είχαν προσεγγίσει το νόημά του.

Μιας και μόλις παρουσιάσαμε το βιβλίο, δε νομίζω πως χρειάζεται να πούμε πολλά για το story της ταινίας το οποίο, σε σημαντικό βαθμό, ακολουθεί εκείνο το βιβλίου που το ενέπνευσε. Βέβαια, ανάμεσα στο χαρτί και την οθόνη, υπάρχουν ορισμένες διαφορές οι οποίες όμως, είναι εκείνες που κάνουν τελικά την διαφορά και προσθέτουν την ταυτότητα που έχει το καθένα από αυτά. Ποιες είναι αυτές; Ότι στο βιβλίο δίνεται στους πρωταγωνιστές ο χώρος και χρόνος που χρειάζονται για να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους σε πολλαπλά επίπεδα, όχι μόνο στην ερωτική έλξη αναμεταξύ τους, ενώ παράλληλα υπάρχει λιγότερη βιασύνη και σαφέστατα, λιγότερη ωραιοποίηση μπροστά στην τελική κρίση. Σε αντίθεση με το βιβλίο, στην ταινία όλα τελειώνουν ωραία και καλά χωρίς απώλειες, ακόμα και ο πατέρας της Julie δέχεται τον πρώην ζόμπι γαμπρό, ολόκληρες σκηνές ζωτικής σημασίας έχουν αφαιρεθεί αλλάζοντας το όλο νόημα εν τέλει και διατυμπανίζοντας για μια ακόμη φορά το αμερικανικό ιδεώδες.

Τόσο το σενάριο, όσο και η σκηνοθεσία της ταινίας, φέρουν την υπογραφή του Jonathan Levine που οι περισσότεροι μάλλον θυμόσαστε από το "50/50". Πρέπει λοιπόν να τον κρίνουμε και στα δύο επίπεδα. Όσον αφορά το σενάριο, θεωρώ πως υπέπεσε σε κάποια ατοπήματα και τελικά, αυτά είναι που του στοιχίζουν στο σύνολο. Ορισμένες αλλαγές του είναι αρκετά δραστικές για την γενικότερη εξέλιξη των γεγονότων και των χαρακτήρων, έριξε περισσότερο βάρος στην ερωτική ιστορία, θέλοντας προφανώς να ικανοποιήσει τα κοριτσάκια προσφέροντάς τους ένα μεταμοντέρνο σεξπιρικό δράμα αλά "Ρωμαίος Και Ιουλιέτα" ενώ την ίδια στιγμή, είναι φανερό πως διστάζει να τολμήσει και να ρισκάρει στο παιχνίδι του καυστικού χιούμορ και αυτοσαρκασμού, στοιχεία που ο ίδιος ο συγγραφέας έχει έντονα στο βιβλίο του, πράγμα που αφαιρεί πόντους από την κινηματογραφική εκδοχή. Και περνώντας στην σκηνοθεσία, πρέπει να ομολογήσω πως τα πράγματα είναι καλύτερα για τον Levine, που χειρίζεται αξιοπρεπέστατα τα χαρακτηριστικά των b-movies, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα ατμοσφαιρικό και κλειστοφοβικό κάποιες στιγμές, όπως ακριβώς δηλαδή θα έπρεπε να είναι.

Συνδυαστικά με την σκηνοθεσία, πρέπει να αναφέρουμε πως η δουλειά που έχει γίνει στην φωτογραφία και ιδιαίτερα στο μοντάζ, είναι αξιοπρόσεκτη και σώζει ως έναν βαθμό την ύπαρξη μιας CGI τεχνικής που θα χαρακτηρίζαμε αρκετά φτωχή και πρόχειρη, πράγμα που δεν δικαιολογείται σε μια παραγωγή των ημερών μας. Σίγουρα έχουμε δει και χειρότερα αλλά και πάλι, όταν βλέπω τέτοια προχειροδουλειά σε αυτόν τον τομέα, μου ανεβαίνει η πίεση. Ευτυχώς, το όχι τόσο γνωστό cast, καταφέρνει να σηκώσει το βάρος των χαρακτήρων, τουλάχιστον μέχρι το σημείο εκείνο όπου χάνονται στην μελό δραματικότητα του έρωτά τους. Ο Nicholas Hoult υποστήριξε αξιοπρεπέστατα τον ρόλο του ιδιόρρυθμου, συναισθηματικού και πνευματώδους ζόμπι ενώ η Teresa Palmer, είναι λίγο πιο άχαρη αλλά παρ` όλα αυτά, μια εξαιρετικά συμπαθής παρουσία. Ο John Malkovich μοιάζει λίγο έξω από τα νερά του. Ίσως να βαριόταν, ίσως να έπαιξε για το χαρτζιλίκι, ίσως πάλι να μην κατάλαβε πως βρέθηκε εκεί, αλλά στέκεται ολίγον τι σαν... αγγούρι. Αν ψάχνετε κομπάρσο να απολαύσετε, αυτός σίγουρα είναι ο Rob Corddry.

Με απλά λόγια, το "Αγάπησα ενα Ζόμπι" είναι μια ταινία που μπορεί να μην είμαστε σε θέση να την χαρακτηρίσουμε εξαιρετική, για το είδος της, ή και διαφορετική όμως δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε πως σε έναν βαθμό, έχει μια κάποια πρωτοτυπία σε σύγκριση με άλλα, παρεμφερή stories και πως αν μη τι άλλο, καταφέρνει να μας διασκεδάσει και να ψυχαγωγήσει, πράγμα που νομίζω πως τελικά ήταν ο στόχος της. Σίγουρα θα μπορούσε η κεντρική ιδέα του βιβλίου να αξιοποιηθεί καλύτερα, να δοθεί λιγότερη έμφαση στο love story, να μην διστάσουν να δώσουν περισσότερες δόσεις καυστικού χιούμορ, να προβούν σε ένα λιγότερο ωραιοποιημένο και βιαστικό φινάλε, που τουλάχιστον είναι αρκετά πιο ξεκάθαρο από το φινάλε του βιβλίου, όμως πέραν όλων αυτών, σκηνοθετικά, ως προς το μοντάζ και την γενικότερη αισθητική της, είναι μια ταινία που θα απολαύσεις είτε μόνος σου, είτε με παρέα και που αποδεικνύει πως τα ζόμπι υπάρχουν ακόμα και ζουν ανάμεσά μας.



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.