• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
It`s a Classic!


Σάβ 21 Ιουν 2014

5Χ5 on Classic by Zisis: Brit Comedy




Ο Άνθρωπος με το Άσπρο Κοστούμι (The Man in the White Suit, 1951)

Ο σκηνοθέτης Alexander Mackendrick που μας έδωσε τη γνωστή κωμωδία της Συμμορίας των 5, υπογράφει το 1951 την πρώτη του συνεργασία με τον Alec Guinness στην ταινία The Man in the White Suit. Ο οποίος Guinness υποδύεται έναν χημικό που δουλεύει στη βιομηχανία ρούχων και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να ανακαλύψει το απίθανο: ένα ύφασμα τόσο ανθεκτικό που δεν θα χρειάζεται αντικατάσταση και που επίσης δεν θα λερώνεται οπότε δε θα χρειάζεται και πλύσιμο. Επειδή όμως δεν τον καταλαβαίνει κανείς, απολύεται από πολλές δουλειές. Αυτός όμως επιμένει και προσπαθεί να υλοποιήσει το όραμά του, εισβάλλοντας στα εργαστήρια και κάνοντας μυστικά τα πειράματά του. Όταν έρθει η στιγμή της επιτυχίας όμως, τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν τόσο ρόδινα όσο τα φαντάστηκε. Γιατί, για πρώτη ίσως φορά, το κεφάλαιο και το προλεταριάτο θα ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να μην διαρρεύσει προς τα έξω αυτή η εφεύρεση, η οποία θα είχε αρνητικές επιπτώσεις σε πάρα πολλούς τομείς της οικονομίας (κλείσιμο εργοστασίων, χάσιμο δουλειών κ.λ.π.).

Τελικά, οι παλιές ταινίες των βρετανικών Ealing Studios δεν χρειάζονται συστάσεις για την ποιότητά τους. Εδώ, η πολιτική σάτιρα αναμειγνύεται με το δράμα ενός ανθρώπου που είχε πάθος για δημιουργία. Προσθέστε και το απαραίτητο βρετανικό χιούμορ και έχετε μια πολύ καλή ταινία.


Επιχείρηση Κρεβατοκάμαρα (Tom Jones, 1963)
Έχοντας διαβάσει ότι η ταινία Tom Jones, παραγωγής 1963, έχει πάρει τα όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, μουσικής και σεναρίου και πέντε υποψηφιότητες ερμηνειών είχα απορία να δω τι παίζει. Και η έκπληξή μου ήταν μεγάλη μετά τη θέασή της, διότι επρόκειτο για μια... διασκεδαστική ταινία. Βέβαια, κι άλλες ταινίες βραβεύτηκαν που, κατά γενική ομολογία, δεν το άξιζαν. Ας μην αρχίσω όμως να απαριθμώ. Καλά που δεν το κέρδισε η Κλεοπάτρα να λέμε! Στο έργο μας όμως: οι ηθοποιοί είναι όντως σε... κέφια, η παραγωγή προσεγμένη (σκηνικά, κουστούμια, φωτογραφία, ξέρετε εσείς) και όλα όμορφα «ενορχηστρωμένα» φτιάχνοντας μια πολύ καλή δημιουργία. Στο τέλος όμως δεν ενθουσιάζεσαι. Λες ότι σου άρεσε η ταινία και ως εκεί. Έχουν όντως ενδιαφέρων οι σεκάνς απομίμησης στο στυλ των βουβών ταινίων και διάφορες κωμικές σκηνές. Αλλά χωρίς να έχω διαβάσει το βιβλίο, νιώθω ότι δεν με κέντρισε η ιστορία σε μεγάλο βαθμό· τα ερωτικά τερτίπια εξάλλου δεν έχουν αλλάξει και πολύ από την εποχή του Αδάμ και της Εύας και επίσης έχουμε δει διάφορες ταινίες με τρελές καταστάσεις. Η επιτυχία της ίσως έγκειται στο ότι έδειχνε τα πράγματα λίγο πιο ωμά, κάτι που γινόταν σπανίως στον κινηματογράφο εκείνη την εποχή. Αλλά πού να ξέρω γω, δεν είχα γεννηθεί τότε! Εν συντομία πάντως, η παρακολούθησή της είναι ενδιαφέρουσα, αν δεν έχεις μεγάλες προσδοκίες από δαύτην.


Το Στόμα του Αλόγου (The Horse`s Mouth, 1958)
Γλυκόπικρη κωμωδία γύρω από τη ζωή ενός ζωγράφου που έχει αφοσιωθεί αποκλειστικά στο έργο του και δεν νοιάζεται για τίποτα άλλο. Ζει σε βάρκα, κοροϊδεύει τους ανθρώπους και τους χρησιμοποιεί για να τους πάρει λίγα λεφτά. Μπορεί να είναι δύστροπος, μπορεί κάποιοι να τον χαρακτηρίσουν αντικοινωνικό, είναι όμως πλακατζής και γενικά έχει αποφασίσει ότι θέλει να ζήσει για την τέχνη και μόνο. Α! Να πούμε ότι έχει μανία με... τα πόδια!

Η ταινία The Horse`s Mouth είναι ένα σχέδιο ζωής για τον Alec Guinness, ο οποίος έγραψε το σενάριο που ήταν βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ιρλανδού Joyce Cary, έπεισε τον σκηνοθέτη Ronald Neame να ασχοληθεί και πρωταγωνίστησε φυσικά, δημιουργώντας μια απίστευτη περσόνα, για άλλη μια φορά. Ο διάσημος ηθοποιός κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ της Βενετίας και απέσπασε μια υποψηφιότητα για όσκαρ καλύτερου σεναρίου. Διάφορα: ο νεαρός συμπρωταγωνιστής Mike Morgan πέθανε λίγες μέρες πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα από μηνιγγίτιδα, όντας 30 μόλις χρονών. Οι πίνακες που εμφανίζονται στην ταινία είναι έργα του τότε άσημου εξπρεσιονιστή ζωγράφου John Bratby, ο οποίος θα «ανέβαινε» μετά από χρόνια έχοντας και τη βοήθεια του Paul McCartney.


Η Εκλογή του Χόμπσον (Hobson`s Choice, 1954)
Ο Χόμπσον είναι χήρος, έχει μαγαζί με παπούτσια, έχει δύο υπαλλήλους και... τρεις ανύπαντρες κόρες. Τρεις κόρες που τις έχει ως υπηρέτριες στο σπίτι και ταυτόχρονα υπαλλήλους στο μαγαζί. Για τη μεγάλη κόρη δεν σκέφτεται παντρειά, αλλά για τις άλλες δύο υπάρχει μόνο το συνοικέσιο. Μόνο που αυτές έχουν αντίθετη άποψη. Η μεγάλη κόρη θα «επαναστατήσει», θα πάρει τον καλό του τον τεχνίτη, θα τον αρραβωνιαστεί με το ζόρι, θα ανοίξουν δικό τους μαγαζί και θα παντρευτούν. Η δικιά της τσαχπινιά στα οικονομικά με την πολύ καλή δουλειά του τεχνίτου στην κατασκευή, θα τους κάνουν μεγάλους και τρανούς. Περνάει ένας χρόνος και το μαγαζί του πατέρα φυτοζωεί με τον τρανό να επιδίδεται όλο και περισσότερο στο αλκοόλ. Η μεγάλη κόρη θα καταστρώσει ένα πανούργο σχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει συμφιλίωση με όλους, την αποκατάσταση των μικρών αδερφών της, απειλώντας τον με οικονομική κατάρρευση. Δεν θα αφήσει άλλη επιλογή στον πατέρα. Αυτή θα είναι «Η εκλογή του Χόμπσον», μια πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί!

Το θεατρικό του Harold Brighouse μεταφέρεται το 1954 στη μεγάλη οθόνη από τον David Lean και το αποτέλεσμα είναι μια πολύ καλή κωμική ταινία, με χαρακτηριστικό βρετανικό χιούμορ και φαρμακερές ατάκες. Το μεγάλο της ατού είναι φυσικά η πληθωρική ερμηνεία του Charles Laughton στο ρόλο του Χόμπσον, που δεν αφήνει τίποτα και κανέναν όρθριο. Απολαυστικός και ο John Mills ως ο καημένος ανθρωπάκος στο ρόλο του τεχνίτη, που τον κάνει ό,τι θέλει η γυναίκα του που υποδύεται η Brenda De Banzie, γνωστή σας από τον ρόλο της κακιάς στον έγχρωμο Άνθρωπο που ήξερε πολλά του Hitchcock. Η ταινία κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου και το βραβείο Bafta για την καλύτερη βρετανική ταινία της χρονιάς.


Η Συμμορία των Εντιμότατων (The Lavender Hill Mob, 1951)
Μια παραγωγή του 1951 από τα βρετανικά Ealing Studios σε σκηνοθεσία του Charles Crichton (που μας έδωσε μετά από 37 χρόνια το Ένα ψάρι που το λέγανε Γουάντα) με πρωταγωνιστή τον απαράμιλλο Alec Guinness. Η ιστορία μας εδώ θέλει ένα υπαλληλάκο μιας τράπεζας (ο Guinness) να σχεδιάζει την τέλεια ληστεία. Συστήνει μια μικρή συμμορία από ετερόκλητα μέλη και οργανώνει λεπτομερώς την κάθε λεπτομέρεια. Δεν έχει υπολογίσει όμως τα παιχνίδια της τύχης, τα οποία θα ανατρέψουν κάθε του σχέδιο και θα δώσουν την ευκαιρία στους πρωταγωνιστές μας να μπλέξουν σε απίστευτες και ευτράπελες καταστάσεις! Όπως μαντεύετε, η ταινία χαρακτηρίζεται από το φλεγματικό βρετανικό χιούμορ. Χαριτωμένα ευχάριστη, τα χρόνια που πέρασαν δεν φαίνονται στην ταινία, η οποία σήμερα εννοείται ότι παρακολουθείται —και μάλιστα ευχάριστα.




 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.