• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
It`s a Classic!


Σάβ 07 Ιουν 2014

5Χ5 on Classic by Zisis: Psycho Stories




Δύο Γίγαντες Συγκρούονται (Cape Fear, 1962)

Και φυσικά δεν αναφέρομαι στην ταινία του Σκορσέζε αλλά στην παλιότερη ταινία από το 1962 του J. Lee Thompson. Ο ελληνικός τίτλος ήταν Δύο Γίγαντες Συγκρούονται κι αυτό διότι οι πρωταγωνιστές ήταν δύο... σταρ-γίγαντες: Gregory Peck εναντίον Robert Mitchum (τους οποίους τίμησε και ο Σκορσέζε βάζοντας τους να κάνουν ένα μικρό πέρασμα στη δικιά του ταινία, όπως και τον δευτεραγωνιστή Martin Balsam)! Η ιστορία είναι η ίδια πάνω-κάτω, όπως την ξέρετε, αφού βασίζεται στο μυθιστόρημα The Executioners του James R. Webb. O Thompson, όντας μεγάλος θαυμαστής του Hitchcock, επέλεξε την ασπρόμαυρη φωτογραφία για να παίξει με τις σκιές, με περίεργες γωνίες λήψης και έντονα closeups. Αν σε όλα αυτά προσθέσετε τη χαρακτηριστικά ανατριχιαστική μουσική του μεγάλου Bernard Herrmann και τις ερμηνείες των δύο... γιγάντων (ειδικότερα του «κακού» Mitchum), έχετε ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα!

Τι Απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; (What Ever Happened to Baby Jane?, 1962)
Η ερώτηση είναι Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέιν; Η απάντηση βρίσκεται στην εκπληκτική ταινία παραγωγής 1962 του Robert Aldrich. Οι μεγάλες ντίβες της κλασικής εποχής του Χόλιγουντ Bette Davis και Joan Crawford υποδύονται τις πάλαι ποτέ διάσημες αδερφές Hudson. Η Jane που υποδύεται η Davis ήταν ένα παιδί-θαύμα το οποίο όμως δεν έκανε τίποτα από τη στιγμή που μεγάλωσε. Η Crawford υποδύεται την Blanche, μια διάσημη ηθοποιό των `30`s, που η καριέρα της σταμάτησε όταν τη χτύπησε (κατά λάθος;) το αυτοκίνητο της αδερφής της και έμεινε ανάπηρη. Για όσους δεν έχουν δει την ταινία, γίνεται ευνόητο το γεγονός ότι η Jane ζηλεύει παθολογικά την αδερφή της, ακόμα και τώρα που είναι ανάπηρη. Η παράνοια θα αρχίσει σιγά-σιγά να την επηρεάζει και θα την οδηγεί όλο και πιο βαθιά στην τρέλα με τραγικά αποτελέσματα.

Θαυμάσιες ερμηνείες από τις δύο ηλικιωμένες ντίβες του σινεμά, οι οποίες είχαν τις αντιζηλίες τους και εκτός πλατό. Ο Aldrich, ως σκηνοθέτης, μεγαλούργησε δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό ψυχολογικό θρίλερ —μια σπουδή στην τρέλα, θα λέγαμε— με τη βοήθεια των ψυχολογικών καταστάσεων της ηλεκτρισμένης σχέσης των δύο αυτών γυναικών. Μία must-see ταινία...


Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι (The Texas Chain Saw Massacre, 1974)
Παρόλο που ήμουν φανατικός θεατής των horror-movies, δεν είχα δει ποτέ μου τον Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι· την πρώτη ταινία· του 1974· πραγματικά! Έκατσα, που λέτε, να τη δω με το σκεπτικό ότι θα είναι μια παλιομοδίτικη ταινία, θα τη δούμε στα γρήγορα και θα τελειώσουμε επίσης στα γρήγορα απ`αυτή την υποχρέωση. Έλα όμως που μετά τις αρχικές (και λίγο σαχλές) συστάσεις, η ταινία μπαίνει σε πιο ατμοσφαιρικά μονοπάτια και, ενώ γνωρίζω την υπόθεση, το όλο θέμα περί αληθινής ιστορίας αρχίζει να μη μου κάθεται καλά. Στη συνέχεια, το αλυσοπρίονο παίρνει μπρος και τα αίματα αρχίζουν να πιτσιλάνε την οθόνη, αλλά εμείς παραμένουμε πεισματικά στις θέσεις μας. Όταν όμως έρχεται η ώρα του «οικογενειακού» συμποσίου, η ανωμαλία και η παράνοια σε χτυπάει στο κεφάλι. Τότε πραγματικά σας λέω ότι ανατρίχιασε ο σβέρκος μου. Καιρό είχα να την πατήσω έτσι. Και πολύ καιρό θα κάνω να ξαναδώ αυτή την ταινία.


Αποστροφή (Repulsion, 1965)
Η πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του Πολωνού σκηνοθέτη Roman Polanski με πρωταγωνίστρια τη νεαρή και πανέμορφη γαλλίδα Catherine Deneuve. Η Αποστροφή του 1965 μας παρουσιάζει τη βαθμιαία τάση προς την παράνοια μιας νεαρής κοπέλας που φοβάται τις σχέσεις με τους άντρες, αποστρέφεται —για την ακρίβεια— την επαφή μαζί τους και έχει μια παράξενη εμμονή με τις... ρωγμές στους τοίχους. Σταδιακά, θα παρατήσει τη δουλειά της, θα κλειστεί στο σπίτι και θα αρχίσει να φαντάζεται ότι τη βιάζουν. Η επαφή της όμως με... ρεαλιστικούς άντρες θα αποφέρει αιματηρά αποτελέσματα.

Μετά την υποψηφιότητα για το ξενόγλωσσο όσκαρ της ταινίας του Μαχαίρι στο Νερό, ο Polanski δημιουργεί ένα ψυχολογικό θρίλερ μέσα σε... εκκωφαντική σιωπή. Μας βάζει στην ψυχοσύνθεση της ηρωίδας αργά αλλά σταθερά, με ανάλογο τρόπο που θα δούμε ξανά στα περισσότερο πετυχημένα Μωρό της Ρόζμαρι και στον Ένοικο. Έντονα close-ups, περίεργες γωνίες λήψης, η απουσία της μουσικής που εντείνει την αγωνία και το έξυπνο «παιχνίδι» της κάμερας με τις σκιές, δείχνουν έναν σκηνοθέτη με όρεξη και ταλέντο. Αν τότε η ταινία έκανε περισσότερο αίσθηση ως ταινία τρόμου, σήμερα βλέπεται ως το δράμα και το ψυχολογικό αδιέξοδο μιας σεξουαλικά ψυχρής κοπέλας.


Οι Διαβολογυναίκες (Les Diaboliques, 1955)
Θέλετε μυστήριο, αγωνία, γερές δόσεις θρίλερ, film-noir ή ολίγην από τρόμο; Τότε δοκιμάστε την ταινία του Henri-Georges Clouzot Les Diaboliques! Τι ταινιάρα!

Από ένα μυθιστόρημα του συγγραφικού διδύμου Μπουαλό και Ναρσεζάκ, ο Γάλλος μάστορας της αγωνίας Κλουζό έφτιαξε μια ταινία το 1955 που μνημονεύεται δικαίως μέχρι και σήμερα. Λέγεται ότι μόλις την είδε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ ζήτησε από τους συγγραφείς να του γράψουν μια καινούρια ιστορία, αποκλειστικά γι` αυτόν. Η ιστορία ήταν το D`Entre des Morts, απ` την οποία προέκυψε ο Δεσμώτης του Ιλίγγου. Ιδιαίτερη μνεία και στο πρωταγωνιστικό δίδυμο των Simone Signoret (η ψυχρή εκτελέστρια) και Vera Clouzot (η σύζυγος του σκηνοθέτη στο ρόλο της καταπιεσμένης, ασθενικής και ευαίσθητης γυναίκας). Η ταινία απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη δημοσιότητα από τον τύπο πέντε χρόνια μετά την προβολή της, εξαιτίας του αιφνίδιου θανάτου της Vera Clouzot από καρδιά στα 47 της χρόνια, με παρόμοιο δηλαδή τρόπο που πέθανε ο χαρακτήρας της στην ταινία!

Και, φυσικά, ξεχάσετε το αμερικάνικο ριμέικ με τις Sharon Stone και Isabelle Adjani!




 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.