• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
It`s a Classic!


Σάβ 28 Ιουν 2014

5Χ5 on Classic by Zisis: Wide Open Sea




Μόμπι Ντικ (Moby Dick, 1956)
Το μεγάλο (και σε όγκο και... σε όλα τα άλλα) βιβλίο του Herman Melville που πρωτοεκδόθηκε το 1851, μεταφέρθηκε λίγες φορές στο σινεμά. Η αρχή έγινε την εποχή του βωβού φυσικά, το 1926 με την ταινία The Sea Beast και τον John Barrymore στο ρόλο του Ahab. Μία δεύτερη και πιο ακριβοπληρωμένη βερσιόν ακολούθησε το 1930 υπό τον τίτλο Moby Dick, πάλι με τον John Barrymore, επαναλαμβάνοντας τον ίδιο ρόλο σε ομιλούσα ταινία αυτή τη φορά.

Το 1956 ο μεγάλος John Huston παρουσίασε τη δικιά του βερσιόν για τη δολοφόνο φάλαινα, που θεωρείται μια από τις καλύτερες. Έχοντας τη βοήθεια του συγγραφέα Ray Bradbury στη συγγραφή του σεναρίου, την επιβλητική παρουσία του Gregory Peck ως Captain Ahab και την ολιγόλεπτη συμμετοχή του Orson Welles, η ταινία επικεντρώνεται στη μανία του Ahab για εκδίκηση, στο ανώφελο κυνηγητό με το θαλάσσιο τέρας και στην άνιση μάχη που πρόκειται να ακολουθήσει. Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ρομαντική προσθήκη ούτε happy-endings (!), σε σχέση πάντα με τις παλιότερες κινηματογραφικές εκδοχές· η ουσία του βιβλίου και τα αλληγορικά του στοιχεία βρίσκονται όλα εδώ. Δύσκολη παραγωγή που οδήγησε σε πολλές προστριβές ανάμεσα στον Peck και τον Huston με αποτέλεσμα στο τέλος να μην μιλάνε καθόλου μεταξύ τους. Όπως και να `χει, το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και στην προκειμένη περίπτωση το αποτέλεσμα αγγίζει την κορυφή.

Τα Βότσαλα της Αμμου (The Sand Pebbles, 1966)
Ο μεγάλος αντίπαλος του Paul Newman στη δεκαετία του `60 (και για λίγο στα `70`s) ήταν ο Steve McQueen φυσικά. Ο King of Cool αποφάσισε να παίξει και σε πιο απαιτητικές ταινίες και μια από αυτές ήταν το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Robert Wise, το The Sand Pebbles. Για χρόνια ήθελε ο σκηνοθέτης να γυρίσει την ταινία αλλά δεν έπαιρνε χρηματοδότηση από τα μεγάλα στούντιο. Μέχρι που συμφώνησε να σκηνοθετήσει τη Μελωδία της Ευτυχίας, με αντάλλαγμα τη χρηματοδότηση και της άλλης ταινίας. Η συγκεκριμένη (παραγωγής 1966) βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Richard McKenna που θέλει τον McQueen σε ρόλο... Ποπάι. Πιο συγκεκριμένα, ο McQueen είναι ο μηχανικός του πολεμικού αμερικάνικου πλοίου που βρίσκεται εν έτη 1926 στα νερά της Κίνας, σε μια περίεργη πολιτικά εποχή για τη χώρα. Είναι η εποχή που ο επαναστατημένος λαός της Κίνας θέλει να πάρει τις καταστάσεις στα χέρια του, να διώξει τους κατακτητές, να γίνει αυτόνομο Έθνος. Η διάρκεια της ταινίας αγγίζει τις 3 ώρες αλλά ο Wise χειρίζεται με μαεστρία όλα τα θέματα, μέσα και έξω απ` το πλοίο, επικεντρώνεται στην ουσία των πραγμάτων δηλαδή στις ανθρώπινες ιστορίες και δεν βαριέσαι ούτε λεπτό. Τώρα, όσον αφορά το πολιτικό σχόλιο για την εμπλοκή της Αμερικής σε κάθε μήκος και πλάτος αυτού του πλανήτη, το αφήνω για τους αναλυτές.
Εννιά υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ τσίμπησε η ταινία και μέσα σ` αυτές βρίσκεται και η μοναδική υποψηφιότητα του Steve McQueen.

Το Πλοίο των Τρελών (Ship of Fools, 1965)
Το «Πλοίο των Τρελών» αποπλέει από τη Βέρα Κρουζ με προορισμό τη Γερμανία. Βρισκόμαστε στο 1933. Στο κατάστρωμα βρίσκονται οι διωγμένοι από την Κούβα Μεξικανοί και Ισπανοί ενώ στην πρώτη θέση μια ομάδα ετερόκλητων επιβατών, διαφορετικών εθνικοτήτων και κοινωνικών τάξεων. Εκεί εστιάζεται το βλέμμα του σκηνοθέτη Stanley Kramer, εισβάλλοντας στον προσωπικό τους μικρόκοσμο και παρουσιάζοντας μας τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν, τις αποτυχίες τους αλλά και τις ελπίδες τους. Ταυτόχρονα βλέπουμε την μικροψυχία των στενόμυαλων ανθρώπων και τις ρατσιστικές τους αντιλήψεις, λίγο καιρό πριν την εδραίωση του Χίτλερ στη Γερμανία. Η ταινία βασίστηκε στο βιβλίο της Katherine Anne Porter, αν και θα μπορούσαμε να κάνουμε και μια συσχέτιση με τον ομότιτλο, διάσημο πίνακα του Hieronymous Bosch, στον οποίο βλέπουμε μια ομάδα άσωτων ανθρώπων να χαραμίζουν τη ζωή τους στις εφήμερες απολαύσεις αντί να προσπαθούν να ζήσουν πιο «δημιουργικά».

Μεγάλη σε διάρκεια η ταινία, που δεν κουράζει αφού δεν χορταίνεις να βλέπεις τον έναν σταρ μετά τον άλλο. Ενδεικτικά να πούμε ότι πρωταγωνιστούν οι Vivien Leigh (στην τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση), Simone Signoret, Lee Marvin, Oskar Werner, José Ferrer και George Segal μεταξύ άλλων. Κέρδισε δύο βραβεία όσκαρ για τα σκηνικά και τη φωτογραφία και απέσπασε άλλες έξι υποψηφιότητες.

Δαίμονες των Κυμάτων (Captains Courageous, 1937)
Μια μεγάλη παραγωγή από την κλασική εποχή του Χόλιγουντ, σκηνοθετημένη από τον... ειδικό Victor Fleming. Η ταινία Captains Courageous του 1937 βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (στα ελληνικά θα το βρείτε ως Γενναίοι καπετάνιοι ή Δαίμονες των κυμάτων). Το θέμα, για όσους δεν γνωρίζουν, αφορά τις περιπέτειες ενός ορφανού από μητέρα, κακομαθημένου τα μάλα, πλουσιόπαιδου που μια μέρα πέφτει στη θάλασσα από το πλοίο που ταξίδευε με τον πατέρα του, τον περιμαζεύουν κάποιοι ναυτικοί και αναγκάζεται να ζήσει και να εργαστεί μαζί τους στο ψαροκάικο για τρεις ολόκληρους μήνες. Το ταξίδι και η εργασία στις δύσκολες συνθήκες των ψαράδων θα αποβεί καταλυτικό ώστε να μεταμορφωθεί ο κακομαθημένος Χάρβεϊ σε έναν αξιοσέβαστο έφηβο. Το σημαντικότερο ρόλο στη ζωή του πάνω στο πλοίο θα παίξει ο πορτογαλέζικης καταγωγής Μάνουελ, ο οποίος θα αποτελέσει μια πατρική —υπομονετική, αποφασιστική— φιγούρα έτσι όπως ποτέ δεν είχε δει μέχρι τότε ο μικρός από τον ίδιο του τον πολυάσχολο, πολυεκατομμυριούχο πατέρα του.

Η ταινία ξεχωρίζει για το πλούσιο της καστ: ο μικρός, ταλαντούχος Freddie Bartholomew στο ρόλο του Χάρβεϊ, ο καπετάνιος Lionel Barrymore, ο νεαρός γιος του καπετάνιου Mickey Rooney, ο πολυεκατομμυριούχος με την ευγενική μορφή τού Melvyn Douglas, ο ψαράς με τη βαθειά φωνή John Carradine και ο Spencer Tracy στο ρόλο του Πορτογάλου ψαρά Μάνουελ που «ψάρεψε» τον μικρό από τη θάλασσα. Με αυτό το ρόλο ο τελευταίος έκανε τη διαφορά και κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ α` ανδρικού ρόλου.

Κάπταιν Μπλουντ (Captain Blood, 1935)
Η ζωή κύκλους κάνει... ακόμα και στον κινηματογράφο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πειρατικές ταινίες, οι οποίες ξαναζωντάνεψαν (χάρη στον Johnny Depp). Εμείς όμως τις γνωρίσαμε μέσω του ήρωα με τα κολάν Errol Flynn. Η ταινία του 1935 Captain Blood είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς αποτελεί το μεγάλο breakthrough του Flynn (που την εποχή εκείνη ήταν ένας άσημος ηθοποιός που πήγε στο Χόλιγουντ από την Τασμανία της Αυστραλίας!) και της (συνήθης παρτενέρ του από κει και έπειτα) Olivia de Havilland. Το Χόλιγουντ βρήκε στο πρόσωπο του Flynn τον αντικαταστάτη του Douglas Fairbanks και λογικό ήταν να τυποποιηθεί σε γραφικούς ρόλους σε περιπετειώδεις ταινίες. Η ταινία μας βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Rafael Sabatini και σκηνοθετήθηκε από τον Michael Curtiz, ο οποίος θα ήταν και ο (σχεδόν) μόνιμος σκηνοθέτης του ζευγαριού Flynn-De Havilland. Η ιστορία μας θέλει το γιατρό Peter Blood να καταδικάζεται για προδοσία εναντίον του στέμματος το 17ο αιώνα, να πουλιέται ως σκλάβος στο νησί Μπαρμπέιντος, να δραπετεύει, να κατακτά ένα ισπανικό πλοίο και να γίνεται πειρατής και να ακολουθούν διάφορες ακόμα περιπέτειες. Όλα αυτά και άλλα πολλά τα βλέπουμε μέσα σε δύο χορταστικές ώρες.



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.