• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22295
  • Αριθμός συν/τών: 759806
  • Πρόγραμμα 249 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Deliverance (1972)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οταν Ξέσπασε η Βία

Θρίλερ | 109' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/1/2000
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 7.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/107.25/10   (7.25/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Αυτό είναι το σαββατοκύριακο που δεν έπαιξαν γκολφ.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2006

Από τις εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του ’70, το χρονικό μιας ανώδυνης εκδρομής που μετατρέπεται σε κόλαση και η κατάδυση του «πολιτισμένου» κόσμου στη σκοτεινή του πλευρά. Ένα σενάριο που φτάνει μέχρι το μεδούλι της σαδιστικής βίας και των αντρικών φοβιών. Μια σκηνοθεσία που αδυνατεί να το αντιληφθεί ως αλληγορία και απομυζεί την περιπετειώδη πτυχή του. Ακόμα κι έτσι, ο Boorman βάζει την υπογραφή του σε ένα φιλμ-σημείο αναφοράς, που μοιάζει με ξαδελφάκι των «Αδέσποτων σκυλιών» και επανεγγράφεται μέχρι και σήμερα -στους «29 Φοίνικες», για παράδειγμα.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Κωνσταντίνος Σαμαράς (Cine Tv)






Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Ο νεαρός Ernie Blick (Keith Gordon) είναι συντετριμμένος από την απώλεια των γονιών του σε ένα αυτοκινητιστικό. Δύο χρόνια μετά, όντας προσφάτως απολυμένος και έχοντας αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην εφεύρεση μιας νέας τεχνολογίας εικόνας, ανακοινώνει την περάτωσή της: Μια ιδιότυπη τηλεόραση που όπως λέει ο Ernie θα αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων, μεταδίδοντας εικόνες από τον Παράδεισο. Το πρόβλημα είναι ότι μόνο αυτός βλέπει τις συγκεκριμένες εικόνες.

Ο Mark Romanek, στο ντεμπούτο του, κάνει μια αμιγώς κινηματογραφική ταινία, που απέσπασε ειδική μνεία στο Sundance. Τα καρέ φέρουν το σπέρμα των ανησυχιών του δημιουργού πάνω στο διαχρονικό ζήτημα της εικόνας. Ενώ τεχνικά, η φωτογραφία χαρακτηρίζεται από μια ερασιτεχνική αισθητική κορεσμένων χρωμάτων, οι μποέμ ανορθογραφίες ηχοληψίας και οι λατρεμένες παύσεις στην αφήγηση, συνθέτουν μια συνειδητά αντι-καταναλωτική ταινία, αλλά και ένα συλλεκτικό must σινεφιλικής χρήσης.

Ο νεοσύστατος τότε σκηνοθέτης στοχάζεται φιλοσοφικά πάνω στη δύναμη της εικόνας. Με σκηνικό τον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο πρότυπο ανταλλαγής πληροφοριών, κινηματογραφεί στιβαρά τη σχέση θεατή-θεάματος και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά τον ενδιάμεσο ρόλο του μέσου (ανα)μετάδοσης, όπως αυτό διασκορπίζει ένα υπαρκτό κομμάτι χωροχρόνου, μέσω της αναγκαίας κωδικοποίησης, ανά τους εξατομικευμένους δέκτες ενός μαζικού ακρωατηρίου. Ο συγκεκριμένος και υπαρκτός χώρος του θεάματος στριμώχνεται σ`ένα παραλληλόγραμμο εικόνας, ενώ ο χρόνος χάνεται μέσα σε μια σχετική παραλληλία ασύμπτωτων στιγμών. Έτσι, κατά έναν τρόπο, το μέσο αναμετάδοσης αναταράσσει ανά τους εξατομικευμένους χώρους του θεατή, τον ενιαίο χωροχρόνο του Σύμπαντος.

Ο πρωταγωνιστής Ernie Blick δηλώνει κάποια στιγμή ότι έχει εφεύρει μια τηλεόραση που θα αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων. Άστοχα! Στην πραγματικότητα δεν έχει εφεύρει τίποτα! Μόνο βρίσκεται ο ίδιος μπροστά από μια προσωπική ανακάλυψη: τη (γενική) μηχανική της εικόνας. Ο ίδιος, σε μια αυτόκλητη μορφή αντιπερισπασμού, από τη στιγμή της απώλειας των γονέων του έχει εναποθέσει όλο το χρόνο στην εφεύρεση μιας διαφορετικής τηλεόρασης. Στην πραγματικότητα, αυτή η άνευ σήματος τηλεόραση παράγει νεκρές εικόνες. Όμως ο πρωταγωνιστής, που έχει συνδεθεί προσωπικά με το μέσο, προβάλλει με υποσυνείδητο και μη αντιληπτό τρόπο σε αυτές τις νεκρές εικόνες τις επιδιώξεις του: δηλαδή εικόνες από τον Παράδεισο, μέσω των οποίων ευελπιστεί να συναντήσει τους γονείς του. Ο σκηνοθέτης Mark Romanek όμως, με ένα εύστοχο αφηγηματικό τέχνασμα, θα προβεί σε μια πιο γενική δήλωση. Αυτή του συνολικού μηχανισμού της τηλεόρασης. Η τηλεόραση παράγει συγκεκριμένες εικόνες, οι οποίες αποστέλλονται μαζικά στους προσωπικούς δέκτες του κάθε θεατή. Έτσι, ο κάθε θεατής έρχεται σε μια εξατομικευμένη αλληλεπίδραση με την εικόνα, μέσω της οποίας αποκτά και έναν βαθμό συναισθηματικής εμπλοκής με το εκάστοτε θέαμα. Αυτός ο βαθμός αυτόκλητης συναισθηματικής εμπλοκής, κατά έναν τρόπο, υποχρεώνει τον θεατή να αντανακλά στις προεκτάσεις του θεάματος τις επιθυμίες του, τις φοβίες του, τις προκαταλήψεις του. Να αντανακλά δηλαδή ορισμένα κομμάτια του εαυτού του. Μόνο που αυτές οι αντανακλάσεις, λόγω της συγκεκριμένης φύσης και χροιάς των εικόνων, είναι σε μεγάλο βαθμό καθοδηγούμενες. Και οι αντανακλάσεις μας, δηλαδή ο εαυτός μας, προσαρμόζονται μ`έναν αλλοιωτικό τρόπο στις προκαθορισμένες σκοπιμότητες του εκάστοτε θεάματος. Έτσι, η τηλεόραση, ως πομπός μαζικής αποστολής εικόνων, αποκτά μια τεράστια εξουσία πάνω στο θεατή: να προπαγανδίζει, μέχρις έσχατου βαθμού, θέσεις, απόψεις και ιδέες στο εσωτερικό του θεατή, αλλάζοντας σε βάθος χρόνου την υπόστασή του. Όχι μόνο ως θεατή, αλλά και ως ανθρώπου...

Τηλεόραση: η εφεύρεση που άλλαξε τον κόσμο.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Γιώργος Ευθυμίου (It`s a Classic!It`s a Classic! )




Περιπέτεια – θρίλερ με οικολογική συνείδηση.

-GREENWAR: Τέσσερις επιχειρηματίες, υπό την καθοδήγηση του Lewis Medlock (Burt Reynolds), αποφασίζουν να αποδράσουν για λίγες μέρες από τη μίζερη, αστική τους ζωή και να απολαύσουν τη φύση κάνοντας κανό σε έναν ποταμό στα Απαλάχια Όρη. Πίσω όμως από την απατηλή ομορφιά ενός ειδυλλιακού τοπίου, κρύβεται η οργή της φύσης για την καταπάτηση της από την ανθρώπινη απερισκεψία, που θα εκδηλωθεί μέσω των ορμητικών νερών του ποταμού. Η συνέχεια καταγράφεται από τον σεναριογράφο James Dickey ως μια μάχη του ανθρώπου με τη φύση αλλά και την ίδια του την ύπαρξη, σε μια περιπέτεια με έντονη οικολογική συνείδηση και αφηγηματικές αλλά και συναισθηματικές τροπές που συχνά αγγίζουν τα όρια του ψυχολογικού θρίλερ. Ο John Boorman (Point Blank, Ο Ραφτης του Παναμα, Ο Στρατηγος) σκηνοθετεί με αλλεπάλληλες εκρήξεις αλλά και εσωτερική ένταση μια ταινία που βασίζεται κατά κύριο λόγο στο δαιμόνιο στόρι της, που παρά τις αφέλειές του μα και το εκβιαστικό και αναποτελεσματικό του τελείωμα κατορθώνει να στήσει έναν κλειστοφοβικό μικρόκοσμο, μέσα στον οποίο κινούνται οι ήρωες. Στα πρόσωπά τους αντανακλάται η αφελής και αλαφρόμυαλη νοοτροπία του αστικού πολιτισμού, που αντιμετωπίζει τη φύση ως ένα δουλικό υποκείμενο υπηρέτησης των ανθρώπινων επιθυμιών. Η αιφνιδιαστική τροπή που βιώνουν θα τους φανερώσει με το σκληρότερο τρόπο, ότι ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μικρογραφία σε ένα σύμπαν πολλών ετερόκλητων συστατικών, των οποίων την ύπαρξη συχνά αγνοεί. Η φωτογραφία του Vilmos Zsigmond κατορθώνει να αποτυπώσει έναν χώρο δράσης άλλοτε πράο και άλλοτε απειλητικά ορμητικό, με το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας να έχει γυριστεί κάτω από δύσκολες συνθήκες σε φυσικά τοπία του ποταμού Chatooga της Georgia. Υπό αυτές, οι Burt Reynolds, Jon Voight, Ned Beatty και Roni Cox, συνθέτουν ένα σύνολο απόλυτα εναρμονισμένο με το πνεύμα της ταινίας, δίνοντας παραστάσεις ανθρώπινες, σχεδόν φυσικές. Αν το περιβάλλον ή οι φυσικές δυσκολίες που συνάντησαν στα γυρίσματα οι ηθοποιοί αλλά και το υπόλοιπο επιτελείο συνέβαλαν στο αληθοφανές του αποτελέσματος, δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Αυτό που γνωρίζουμε ωστόσο είναι, ότι ο εντυπωσιασμός που προκαλεί, την ώθησε ως τη διεκδίκηση των Όσκαρ καλύτερης ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας, ενώ ούτε ο χρόνος δεν στάθηκε ικανός να αλλοιώσει την επιδραστικότητά της μέχρι και τις μέρες μας.

-ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ: Lewis Medlock (Burt Reynolds): «Μερικές φορές πρέπει να χάσεις τον εαυτό σου για να βρεις οτιδήποτε»

--2½ ΓΑΜΟΙ:

1) Μετά, είναι να μην πάρεις εισιτήρια για το κανόε - καγιάκ του 2004; Πολύ το θέαμα…

2) Πώς λέμε πίτσα για χορτοφάγους; Θρίλερ για οικολόγους.

+½) Only the strong survive. Ο νόμος της ζούγκλας. Και όχι μόνο της κυριολεκτικής.

-ΚΑΙ 1½ ΚΗΔΕΙΑ:

1) Τι έπαθε ο Burt και μιλάει έτσι; Μύγα τον τσίμπησε; (Απ: ε, σε τέτοιο περιβάλλον, πολύ πιθανό…)

+½) Αστυφιλία και πάλι αστυφιλία…

-ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βρεττος Λιαπης


 
Deliverance (1972) - kprncs - Δευ 17 Σεπ 2018 - 19:39
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=2513&page=4]
Deliverance (1972)
ΠΛΟΚΗ: Τεσσερις φιλοι απο την πολη πηγαινουν εκδρομή στα Απαλαχια Ορη στην πολιτεία της Τζόρτζια στις ΗΠΑ...
Ο Lewis (Burt Reynolds) εχει πεισει και τους αλλους τρεις, ανάμεσα τους τον φίλο του Ed (Jon Voight), να διαπλεύσουν με κανο εναν επικινδυνο ποταμο, που θα χαθεί σύντομα καθώς θα εκβάλλει σε μία καινούργια τεχνητή λίμνη...
Οι ντόποι προσπαθουν να τους αποτρεψουν, θεωρώντας το εγχείρημα τους πολύ επικίνδυνο...
Η πρωτη μερα περναει ευχαριστα μαθαινοντας να χειριζονται το κανο στο πρωτο κατέβασμα της διαδρομης.
Την επομενη ομως δυο μεθυσμένοι λούμπεν κυνηγοί ακινητοποιουν τους δυο που προηγουνται και βιάζουν σαδιστικά ένα από αυτούς...
Η εκδίκηση των φίλων είναι αποφασιστική και τότε αρχίζει η μάχη επιβίωσης...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Από τις εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του ’70, η καλύτερη ίσως του John Boorman, που περιγράφει το χρονικό μιας κωπηλατικής εκδρομής που μετατρέπεται σε κόλαση και την κατάδυση του «πολιτισμένου» κόσμου στη σκοτεινή του πλευρά,
με βίαιο σενάριο, βιασμούς, φόνους, αντιπαλότητες και διαμάχες, εκπληκτικές σκηνές παρθένας φύσης και την απρόσμενη αντίσταση των μαλθακών αστών ενάντια στον φόβο που τους γεννούν οι σαδιστές πρωτόγονοι...
Εξαιρετικές οι ερμηνείες των Voight, Beatty, Cox και πειστική η παρουσία του γενικά αδιάφορου Burt Reynolds (Θεός σχωρέστον...)...[ΚώσταςΚΓΠ15092018](9/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.