• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Shawshank Redemption (1994)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τελευταία Εξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ

Δραματική | 142' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 7 Απρ 1995
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 8/11/2004
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.60 %
Αξιολόγηση: 8.20/108.20/108.20/108.20/108.20/108.20/108.20/108.20/108.20/10   (8.20/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ο φόβος σε κρατάει φυλακισμένο. Η ελπίδα σε απελευθερώνει.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

Ήταν το 1982 όταν κυκλοφόρησε μια σειρά από μικρά διηγήματα. Ο γενικός τους τίτλος ήταν "Different Seasons” και ανάμεσά τους βρισκόταν και το μικρό μεν, ιδιαίτερα γοητευτικό δε, "Rita Hayworth and the Shawshank Redemption". Πάνω Σ`αυτό το διήγημα βασίστηκε εξ`ολοκλήρου και η ομώνυμη ταινία. Κι αν είναι δύσκολο για έναν δημιουργό να μεταφέρει ολόκληρο μυθιστόρημα στο κινηματογραφικό πανί δίνοντάς του ζωή, αναλογιστείτε πόσο δύσκολο είναι το να μεταφέρεις μια νουβέλα μερικών μόνο σελίδων. Αυτές οι δουλειές είναι ρουλέτα, ποντάρεις στο κόκκινο ή στο μαύρο και απλά περιμένεις. Θα κερδίσεις ή θα χάσεις;

Η νουβέλλα αυτή είναι δημιούργημα ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της σύγχρονης γενιάς. Ιδιαίτερο το στυλ γραφής του, πολλά τα έργα του που έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, ακόμα περισσότεροι οι φανατικοί θαυμαστές του. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τον Stephen King, τον οποίο προσωπικά δεν εκτιμώ τόσο ως συγγραφέα καλών μυθιστορημάτων αλλά, ως συγγραφέα καλών σεναρίων. Και μπορεί οι περισσότεροι να τον γνωρίζουν μέσα από τα θρίλερ που έχει γράψει, πρέπει να ξέρετε ότι έχει γράψει και αρκετές ιστορίες που δεν στερούνται ατμόσφαιρας, και που πατάνε περισσότερο στην πραγματικότητα και στον κοινωνικό μας προβληματισμό.

Ως ιστορία σε αρκετά σημεία θυμίζει το κλασικό μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, "Ο Κόμης Μόντε Κρίστο". Τόσο στο ένα, όσο και στο άλλο βιβλίο, ο κεντρικός ήρωας έχει καταδικαστεί άδικα κι έχει φυλακιστεί πίσω από τα πιο αποτρόπαια και ψηλά κάγκελα. Και οι δύο ήρωες μέσα από την απόγνωση, ψάχνουν μια έξοδο που θα τους οδηγήσει στο φως, στην προσωπική τους λύτρωση. Και εδώ έγκειται η μοναδική διαφορά. Η επεξήγηση της λύτρωσης μέσα από την σκοπιά του καθενός ξεχωριστά. Ο ένας θέλει εκδίκηση, ενώ ο δικός μας ήρωας θέλει απλά να ελευθερωθεί και να αναπνεύσει ξανά, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Ο σχετικά άγνωστος τότε, χωρίς ιδιαίτερες επιτυχίες στο βιογραφικό του, -καθότι νέος- Frank Darabont, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο άλμα και να επιχειρήσει στα πρώτα του βήματα κάτι που άλλοι θα έκαναν έπειτα από αρκετά χρόνια εμπειρίας. Να καταπιαστεί με την μεταφορά μιας καλογραμμένης κι εξαιρετικά ενδιαφέρουσας νουβέλλας. Και το ευτύχημα είναι ότι τα κατάφερε και μάλιστα, όχι απλά και μόνο διεκπεραιωτικά. Πήρε μερικές σελίδες και έπλασε μια ταινία 2 και ωρών, μεταφέροντας όλες εκείνες της μαγικές εικόνες που πλάθει κανείς με την ανάγνωσή τους και δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα πιο καθηλωτική απ`όσο θα μπορούσε ποτέ κανείς να φανταστεί. Σκοτεινή, μυστηριώδης, γεμάτη αγωνία και δίψα για λύτρωση.

Παρακολουθούμε την ιστορία των δύο κεντρικών προσώπων μέσα από την αφήγηση ουσιαστικά του ενός, του Red. Μια αφήγηση που εξιτάρει την φαντασία μας και κορυφώνει την αγωνία μας. Η κάμερα μοιάζει σαν απλός παρακολουθητής των εξελίξεων που άλλες φορές είναι δραματικές και γρήγορες και άλλες κόβουν ταχύτητα, σαν να προσπαθούν να σε αφήσουν να έχεις τον χρόνο που χρειάζεσαι για να ψυχογραφήσεις τους ήρωές, κατανοώντας την ύπαρξη και τα κίνητρά τους.

Ο Tim Robbins διατηρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο, παραδίδοντας μια ερμηνεία με βάθος και έντονη συναισθηματική φόρτιση που όμως, καταφέρνει να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στην απελπισία και την επιθυμία. Μπορεί να μην κατάφερε να κερδίσει κάποια μεγάλη διάκριση όμως, είναι χωρίς αμφισβήτηση μια απ`τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του. Εξίσου όμως σημαντική είναι και η ερμηνεία του Morgan Freeman, που αν και δευτερεύον, τελικά ο ρόλος του είναι μεγάλης και ζωτικής σημασίας.

Τόσο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, όσο και μέσα από την κινηματογραφική εξέλιξη της ιστορίας, οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, αλλά και εμείς οι θεατές ερχόμαστε αντιμέτωποι με πολλά, εσωτερικά ερωτήματα. Ερωτήματα περί ηθικής, δικαίου, αλήθειας, εμπιστοσύνης, αλληλοκατανόησης και στήριξης. Με αξίες που όμοιές τους δεν υπάρχουν όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελπίδα, η φιλία και ο αγώνας, που όσο δύσκολος κι αν είναι μπορεί να σε οδηγήσει στην λύτρωση. Μια αγαπημένη, εξαιρετική ταινία που έχει να δώσει πολλά πράγματα.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου




Ο Andy Dufresne σκότωσε την γυναίκα του. Την βρήκε στο κρεβάτι μαζι με τον εραστή της και τους σκότωσε και τους δύο ρίχνοντας στον καθένα από τέσσερις σφαίρες. Ή μήπως δεν το έκανε αυτος; Στο δικαστήριο, οι ένορκοι είναι σίγουροι για την ενοχή του Andy και έτσι τον καταδικάζουν σε ισόβια. Αμέσως στέλνεται στις φυλακές του Σάοσανκ. Μετά από λίγο καιρό στην φυλακή, ο Andy αντιλαμβάνεται ότι ο `Red` είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σε προμηθεύσει με υλικά από τον ‘έξω κόσμο’. Έτσι αποφασίζει να τον γνωρίσει και να του ζητήσει μια χάρη, ένα μικρό σφυρί. Σύντομα ο `Red` του το παραδίδει κι έτσι γίνονται φίλοι.

Η μεταφορά λογοτεχνικών έργων στο μεγάλο άσπρο πανί δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Το 1982, ένας νεαρός τότε συγγραφέας ιστοριών τρόμου, ο Stephen King, έκδοσε μια συλλογή με μικρά διηγήματα με γενικό τίτλο ‘Different Seasons’. Μέσα σε αυτή τη συλλογή κρυβόταν ένα λογοτεχνικό «διαμαντάκι», το οποίο είχε αρκετές ομοιότητες με τον ‘Κόμη Μόντε Χρήστο’ του Αλέξανδρου Δουμά, το ‘Rita Hayworth and the Shawshank Redemption’. Αμέσως όμως ξεχώρισε και λίγo καιρό μετά εκδόθηκε χωριστά από τα υπόλοιπα. Σημαντικό στοιχέιο είναι το γεγονός ότι η νουβέλλα αυτή ανήκει σε μια σειρά βιβλίων του King που μπορούν να χαρακτηριστούν ως κοινωνικά, και διαφέρουν από τα βιβλία τρόμου που τον έχουν κάνει παγκοσμίως γνωστό. Άλλα τέτοια βιβλία είναι τα ‘Misery’, ‘The Green Mile’ και ‘Hearts in Atlantis’. Δώδεκα χρόνια μετά την έκδοση της ένας άγνωστος ως τότε σκηνοθέτης θέλησε να την μεταφέρει στο σινεμά, ένα εγχείρημα που έκρυβε πολλές παγίδες αφού το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικά γραμμένο κείμενο, αρκετά δημοφιλές και πλημμυρισμένο με έντονες εικόνες δημιουργημένες από το ιδιαίτερο ύφος του King. Παγίδες που ο «πρωτάρης» σκηνοθέτης Frank Darabont (άλλες του ταινίες είναι τα The green Mile και The majestic) απέφυγε με σπουδαία μαεστρία. Η ταινία όχι μόνο χρίστηκε ως ένα καλό adaptation άλλα ως μια από της κορυφαίες στιγμές της έβδομης τέχνης τη δεκαετία του ’90. Κέρδισε εφτά υποψηφιότητες για όσκαρ και άλλα 24 βραβεία ανά τον κόσμο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Darabont έφτιαξε μια ταινία διάρκειας 142 λεπτών από ένα μικρό διήγημα, του οποίου τα δικαιώματα αγόρασε αρκετά φτηνά λόγω της φιλίας του με τον King. Η παραγωγή διέθετε αρκετά χρήματα τα οποία ξοδεύτηκαν στην δημιουργία ενός εξαιρετικού καστ, με μεγαλύτερα ονόματα τους Tim Robbins και Morgan Freeman. Βέβαια όλοι οι ηθοποιοί, απο τον πρωταγωνιστή μέχρι τον τελευταίο ρόλο, δίνουν αξιοπρόσεχτες ερμηνείες. Έτσι η ταύτιση, ειδικά, των κύριων ηθοποιών με τους αντίστοιχους μυθιστορηματικούς ήρωες είναι απόλυτη. Γενικά η ταινία έχει πάρα πολλές ομοιότητες με το βιβλίο, αφού ο χωροχρόνος του βιβλίου είναι ακριβώς ίδιος με αυτόν της ταινίας, η δομής της ιστορίας δεν έχει αλλάξει ένω δεν έχει παραλειφθεί ούτε ένα σημείο του βιβλίου. Υπάρχουν βέβαια διαφορές, αλλά είναι ελάχιστες. Μια διαφορά, παραδείγματος χάρην, είναι το γεγονός ότι στο βιβλίο για ένα διάστημα ο πρωταγωνιστής, Andy Dufresne, έχει ένα ινδιάνο συγκάτοικο, ο οποίος απουσιάζει από την ταινία. Μια άλλη διαφορά είναι ότι στο μυθιστόρημα οι αρχιφύλακες και οι διευθυντές της φυλακής αλλάζουν ανά τα χρόνια, κάτι που στην ταινία δεν συμβαίνει, για δραματουργικούς λόγους. Για τους ίδιους λόγους έχουν προστεθεί στην ταινία σκηνές που στο βιβλίο δεν υπάρχουν, όπως η αυτοκτονία του Brooks, η επιθεώρηση του κελιού του Andy ενώ και το τέλος είναι λίγο διαφορετικό.

Σ΄ όλη την διάρκεια της ταινίας η σκηνοθεσία ακροβατεί ανάμεσα στην απλή περιγραφή και στην πλήρη ψυχολόγηση των χαρακτήρων. Η κάμερα σπάνια είναι ακίνητη και με την χρήση τράβελινγκ που ακολουθούν τις κινήσεις των ηθοποιών και των κομπάρσων δίνεται η δυνατότητα στον θεατή να κατανοήσει πλήρως τα γεγονότα. Στην κορύφωση όμως της δράσης ο περιγραφικός φακός γίνεται πιο προσωπικός και με την χρήση αρκετών champ-contre-champ και κοντινών πλάνων η ταινία αποκτά μια διαφορετική δυναμική. Σ’ αυτό βέβαια βοηθάει και η χρήση voice over. Σε αρκετά σημεία του φιλμ ακούμε τον ‘Red’ να μας περιγράφει την δικιά του ιστορία και του αλλά και του Andy, όπως συμβαίνει και στο βιβλίο. Έτσι, χωρίς υπερβολές, μεταφέρεται απόλυτα, στο μεγάλο πανί η ψυχολογία του μυθιστορήματος και δημιουργείται, μ’ αυτόν τον τρόπο, μια σπουδαία ταινία…

Βαθμολογία: 9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars9.5/10 Stars (9.5/10)

Αλέξης Καπιδάκης




Ο Αντι Ντουφρειν ειναι ενας ταπεζιτης που καταδικαζεται σε διπλη ισοβεια φτυλακιση για το φονο της γυναικας του και του εραστη της. Στη φυλακη γνωριζεται με εναν αλλο κρατουμενο, το Ρεντ, κι ετσι ξεκιναει μια ιστορια φιλιας και αλληλοσεβασμου μεταξυ των δυο αυτων ανθρωπων και μαλιστα κατω απο αντιξοες συνθηκες: το κλειστοφοβικο και υποπτο περιβαλλον της φυλακης.

Ο Φρανκ Νταραμποντ σκηνοθετει μια ταινια που επικαλειται και ζωντανευει υψηλες ηθικες αξιες, οπως η ελπιδα, η φιλια, η αξιοπρεπεια και η λυτρωση. Με ενα εκπληκτικο σεναριο, βασισμενο στην ομωνυμη μινι νουβελα του Στιβεν Κινγκ που στην κυριολεξια «μπαινει» στον κοσμο των χαρακτηρων, παρουσιαζει την φυλακη σαν μια παρομοιωση της ζωης. Κι αυτο γιατι στη φυλακη ο ανθρωπος φυλακιζει τον εαυτο του, σταματαει τον εαυτο του απο το να βρει τις δυνατοτητες του. Βλεποντας τους ηθοποιους να υποδυονται τους ρολους, ειναι πολυ δυσκολο να φανταστεις αλλο ηθοποιο στη θεση τους. Τα συναισθηματα των χαρακτηρων που ερμηνευουν ειναι σκληρα, ψυχρα, υποκριτικα, τρομακτικα, βιαια κι αυτο φαινεται κυριως στις καθημερινες συναναστροφες τους. Τα σκηνικα ειναι σπουδαια: σε φωτογενες κι ερημικο μερος ορθωνεται μια ψυχρη, γοτθικου τυπου φυλακη, που λειτουργει αρνητικοτερα στην ψυχολογια των ηρωων και τους πιεζει ν’ αποκτησουν δυναμη, θαρρος και κουραγιο. Επιπλεον, κανει εκδηλη την αναγκη τους για επιβιωση και ζωντανευει το χαμογελο, την αξιοπρεπεια και την ελπιδα τους σε μια φαινομενικα αδιεξοδη κατασταση.

Τελικα, αυτη η ταινια μιλαει για τη λυτρωση...

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Πεννυ Γεωργιου


 
The Shawshank Redemption (1994) - kprncs - Πεμ 06 Δεκ 2018 - 10:06
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=577&page=4#loginform]
The Shawshank Redemption (1994)
ΠΛΟΚΗ: Ο Andy Dufresne (Tim Robbins), με την είσοδο του στη φυλακή γίνεται αντικείμενο συζήτησης των συγκρατούμενών του και δείχνει σκληρός και κλειστός άνθρωπος, καθώς δεν μιλά σχεδόν σε κανέναν τον πρώτο καιρό.
Η γνωριμία του με τον γηραιό κρατούμενο Red (Morgan Freeman) θα του χαρίσει τον σεβασμό και την εκτίμηση αρκετών συγκρατούμενων. Η μετέπειτα, δε, απασχόληση του στο γραφείο του διευθυντή της φυλακής Norton (Bob Gunton) θα του χαρίσει την ελαστικότητα των σωφρονιστικών υπαλλήλων, καθώς και ζηλευτές θέσεις ως υπεύθυνου βιβλιοθήκης και προσωπικού λογιστή του διευθυντή (με αυτό τον τρόπο κρύβοντας τα ΄΄βρώμικα΄΄ έσοδα του ). Ετσι, σχεδον του προσφέρονται ιδανικές συνθήκες διαβίωσης.
Ο Dufresne όμως δεν εφησυχάζει και κάθε τόσο αναφέρει στον Red τη θέληση του για ελευθερία. Τα συναισθήματα αυτά γίνονται περισσότερο έντονα μετά διαδοχικές κόντρες που έχει με τον διευθυντή, δίνοντας του δύναμη να προχωρήσει.
ΚΡΙΤΙΚΗ: To The Shawshank Redemption είναι το είδος του έργου που αγαπάς, ή, αγαπάς να μισείς... Μέσα από την άδικη καταδίκη του Andy και τον εγκλεισμό του στην στυγνή φυλακή, καθώς και τη συνεχή, βωβή του προσπάθεια για την ελευθερία, ο θεατής συντάσσεται με τον πόνο και την καταπίεση που δέχεται, ιδιαίτερα από τον διεφθαρμένο και ανάλγητο διευθυντή Gunton. 
Οι συνθήκες στην φυλακή, βέβαια, κάπου παρουσιάζονται ανεκτές και -ίσως- ψεύτικες, αλλά δεν απωθουν τον θεατή από την συμμετοχή του στην καθημερινότητα του Dufresne και τον σχεδιασμό της φυγής του. Ελευθερία. Φυγή. Φυγή από τη φυλακή ή από την ίδια τη ζωή; 
Αυτό είναι κάτι που και οι ίδιοι οι φίλοι του δεν μπορούν να ξέρουν, έστω και λίγες ώρες πριν το πραγματοποιήσει...
Οι ερμηνείες των Robbins και Freeman είναι εξαιρετικές και σημαδιακές στις καριέρες τους. 
Η κινηματογράφηση είναι έντονη και τραβηκτική και η εξέλιξη ενδιαφέρουσα.
Μία πολύ καλή ταινία, σχεδον ένα "μοντέρνο" κλασικό έργο, που βλέπεται με ευχαρίστηση. [ΚώσταςΚΓΠ2132018](8/10)
 
<Χωρίς Τίτλο> - eisvomc - Τετ 01 Νοε 2017 - 00:23
τα λογια περρισευουν ταινιαρα 10/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - nantia1 - Κυρ 10 Αυγ 2014 - 22:40
Εξαιρετική!!!
 
Στέφανος Γαρνέλης - quakeroats - Τετ 14 Δεκ 2011 - 19:54
Αριστούργημα! Μπορεί να συγκριθεί μόνο με ταινίες όπως το <<ESCAPE FROM ALCATRAZ>> ή το <<MIDNIGHT EXPRESS>>. Η ταινία αποτελεί σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου και καταφέρνει να πείσει και τον πιο δύσπιστο θεατή. Βαθμολογία: 10/10.

 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.