• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Η Θεία από το Σικάγο (1957)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Auntie from Chicago
- Γνωστό και ως:
Η Θεία απ` το Σικάγο
Aunt from Chicago

Κωμωδία | 72'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Δευ 16 Δεκ 1957
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/11/2005
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ελληνικά
  Δημοτικότητα: 0.14 %
Αξιολόγηση: 8.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/108.03/10   (8.03/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Ειναι προφανες οτι ο καθενας απο εμας – συμπεριλαμβανομενης κι εμου- εχει δει την ταινια πανω απο 10 φορες και εχει γελασει αβιαστα και τις 10. Προκειται αναμφισβητητα για μια απο τις καλυτερες ταινιες που γυρισε ο Αλεκος Σακελλαριος στον Φινο και ισως η πιο αντιπροσωπευτικη του χαρακτηριστικου αυτου ειδους που ονομαζεται ελληνικη κωμωδια και που διαθετει πολλα επιπεδα αναγνωσης και χρησιμες ηθογραφικες πινελιες.

Η ταινια γυριζεται το 1957. Ηδη στην δεκαετια του ‘50 η κινηματογραφικη παραγωγη του Φινου εχει αγγιξει ορια που εμοιαζαν ανυπερβλητα για μια μικρη χωρα χωρις σχετικη παραδοση οπως η Ελλαδα. Γυριζονται κατα μεσο ορο 30 ταινιες ετησιως και περιπου οι μισες απο αυτες ειναι κωμωδιες σε αντιθεση με την δεκαετια του 40 που ειναι κυριως αφιερωμενη στα μελοδραματα. Το ετος 1956 –57 ειναι μια ιδιαιτερως καλη χρονια για το ειδος, απο τις τριαντα περιπου ταινιες που γυριστηκαν οι 19 ειναι κωμωδιες Σ’ αυτα τα χρονια η ελληνικη κωμωδια βρισκεται στην ακμη της. Σε λιγο θα αρχισει η πτωση. Ο Αλεκος Σακελλαριος ανηκει στο σταθερο δυναμικο του Φινου. Μαζι με τον Δαλιανιδη και τον Δημοπουλο σκηνοθετουν περιπου τα 2/3 των παραγωγων του. Σε αντιθεση με τους αλλους δυο ο Σακελλαριος σκηνοθετει σχεδον αποκλειστικα κωμωδιες και βαζει την σφραγιδα του στο ειδος. Οι κωμωδιες του ειτε βασιζονται σε πρωτοτυπα σεναρια ειτε αποτελουν διασκευες θεατρικων εργων του ιδιου και του συνεργατου του Χρ. Γιαννακοπουλου στα πλαισια μιας θεατρογενους λογικης του Φινου που οδηγησε στην αρρηκτη συνδεση του κινηματογραφου με το θεατρο. Ενα μεγαλο μερος των παραγωγων βασιζονταν σε θεατρικα κειμενα που εχουν ηδη δοκιμαστει στο σανιδι αν και ο Φινος, ενω επιθυμει διακαως να συνεργαζεται με θεατρικους συγγραφεις, τους παροτρυνει να γραφουν κατευθειαν για τον κινηματογραφο. Οι συνεργασιες του με ιερα τερατα του εμπορικου θεατρου (Τσιφορος, Σακελλαριος, Γιαλαμας, Πρετεντερης, Γιαννακοπουλος, ακομη και Ψαθας) εχουν αφησει εποχη.

Η μεταπολεμικη ελληνικη κωμωδια που σχετιζεται αμεσα με το εμπορικο θεατρο, διαθετει ενα νεοεισαχθεν συστατικο ιδιαιτερως σημαντικο: επικαιροτητα. Η επικαιροτητα μεχρι εκεινη την εποχη ηταν προνομιο της θεατρικης επιθεωρησης. Η κινηματογραφικη κωμωδια αρχιζει να αντλει πλεον τα θεματα της απο την καθημερινη ζωη, κυριως απο την ζωη και τα ονειρα των μικρομεσαιων κατοικων της πρωτευουσας και τα εντασσει συμφωνα παντα με τις αρχες της δραματουργιας, στο σχημα του βουλεβαρτου. Ο θεατης ειναι σε θεση να αποκωδικοποιησει τα απλα δραματουργικα στοιχεια, να ταυτιστει με τους ηρωες και να εκλαβει τα μηνυματα. Αυτο εξασφαλιζει και την βιωματικη συμμετοχη του στο εργο. Ο Σακελλαριος, υπηρξε ο κατεξοχην συγγραφεας που εισηγαγε στοιχεια επικαιροτητας στο εργο του. Οπωσδηποτε τον βοηθησε η πολυχρονη πειρα του στην θεατρικη επιθεωρηση. Απο το 1945 και μετα, μαζι με τον Γιαννακοπουλο εισαγουν τετοιου ειδους στοιχεια στα εργα τους, κινηματογραφικα και θεατρικα, επιδιωκοντας την αμεση ανταποκριση του κοινου την οποια και πετυχαινουν. Η αναφορα σε πιθανες και απιθανες καταστασεις της καθημερινης ζωης δεν επιτυγχανεται απλως με την ανεκδοτολογικη εκφορα του λογου, αλλα εμπεριεχει συχνα και την περιγραφη, καταγραφη και κριτικη των καλως και κακως κειμενων της ελληνικης κοινωνιας. Το αποτελεσμα δεν στοχευει στο να προσφερει λυσεις στους θεατες ομως τους προτεινει μια πιο αισιοδοξη αντιμετωπιση της ζωης.

Για να ξαναγυρισουμε στην επιμαχη ταινια, το στοιχειο της επικαιροτητας ειναι ορατο και εδω. Βρισκομαστε στα τελη της δεκαετιας του 50 οπου πια η ελληνικη κοινωνια εχει αρχισει να ορθοποδιζει και πιστευει οτι ο εκσυγχρονισμος και η εξελιξη θα ερθουν απο την Αμερικη (μια ιδεα που δεν μας ειναι ξενη γενικοτερα). Το μεταναστευτικο κυμα των προηγουμενων δεκαετιων εχει δημιουργησει μια ελληνικη κοινοτητα στην Αμερικη που χαρακτηριζεται απο ευμαρεια. Οι συγγενεις των μεταναστων εχουν αποθεσει τις ελπιδες τους στους επιτυχημενους επαγγελματικα μεταναστες που συμφωνα με το ελληνικο εθιμικο δικαιο θα επρεπε να βοηθησουν τους φτωχους συγγενεις τους που ειχαν μεινει πισω. Η υπαρξη ενος θειου η μιας θειας απο την Αμερικη ειναι επαναλαμβανομενο μοτιβο σε πολλες ελληνικες κωμωδιες. Συχνα λειτουργουν ως απο μηχανης θεοι.

Ο Ορεστης Μακρης ειναι ενας αποστρατος αξιωματικος που διαφεντευει το σπιτι του με στρατιωτικη πειθαρχια και παρωχημενες ιδεες για τις οποιες ειναι περηφανος. H συζυγος του ανησυχει οτι τα 4 κοριτσια τους θα μεινουν στο ραφι με τα μυαλα και την αδιαλλακτη σταση που εχει ο πατερας, ολα ομως ευτυχως ανατρεπονται με τον ερχομο της θειας απο το Σικαγο ( Καλλιοπης Παπας – διοτι εκει μολις βρουν Παπα τον κανουν Παπα) που φερνει νεες ιδεες.

Ο Ορεστης Μακρης ερμηνευει καταπληκτικα τον πατερα της οικογενειας κανοντας χρηση της πειρας που διεθετε απο τα χρονια του στο σανιδι. Ειλικρινης, αγερωχος σοβαρος, ξεκαρδιστικος και αντιπαρατιθεται – πολλες φορες και με τον ογκο του- στην εξωφρενικη παρουσια της Γεωργιας Βασιλειαδου με χιουμορ. Στον Ορεστη Μακρη ανηκουν οι καλυτερες ατακες του εργου. Με στωϊκο υφος σχολιαζει τις αλλαγες που πραγματοποιουνται με ταχεις ρυθμους γυρω του και μεσα απο αυτον τον ρολο ο συγγραφεας εχει την ευχερεια να σχολιασει αυτην την μεταβαση απο την παλια ρομαντικη εποχη στην νεα απαιτητικη κοινωνια. Τα εκφραστικα μεσα του Μακρη ειναι εργαλειο στα χερια του σκηνοθετη και η πληθωρικη του παρουσια ειναι κεντρικο στοιχειο καθε σκηνης και η βασικη πηγη του γελιου.

Η Γεωργια Βασιλειαδου παραδοσιακα, δημιουργει τυπους. Εδω ειναι η αμερικανιδα θεια με τις φιλελευθερες και σχεδον φεμινιστικες ιδεες που ερχεται να αλλαξει τα μυαλα του συντηρητικου αδελφου αλλα και, με εναν λεπτο τροπο και χωρις να υποτιμα την εξουσια του, να δωσει λυση στα προβληματα του (ακομη και τα οικονομικα). Η Βασιλειαδου σ’ αυτον τον ρολο τολμω να πω οτι μου θυμιζει φιγουρες των αμερικανικων screwball κωμωδιων. Η ολη παρουσια της αγγιζει τα ορια του γκροτεσκο και αν αυτο συνδυαστει και με το κανατι…

Η Ελενη Ζαφειριου, η γνωστη χαροκαμενη μανα, εδω για αλλη μια φορα αγχωνεται για το μελλον των παιδιων της και συνωμοτει με την κουνιαδα της. Ετοιμη να δεχτει καθε ειδους αλλαγη που θα καλυτερευε το μελλον της, ειναι το αντιβαρο στον αντρα της, παρ’ ολο που τον σεβεται κι αυτο ειναι ευδιακριτο. Ενσαρκωνει, ισορροπωντας αναμεσα σε εναν δισταγμο και την διαθεση της για ρισκο, καθε γυναικα που ομολογουμενως ως φυση ειναι πιο ανοιχτη στις αλλαγες. Ισως διοτι η κοινωνια τον ρολο του θεματοφυλακα τον εχει αναθεσει στον ανδρα.

Το υπολοιπο καστ που αποτελειται απο νεους ηθοποιους ( Μαυροπουλου, Καρεζη, Στρατηγος, Παπαμιχαηλ κ.λ.π.) ειναι φρεσκο και διασκεδαστικο. Χαρακτηριστικη λεπτομερεια αποτελει το γεγονος οτι τα κοριτσια της οικογενειας παρ’ ολο που εμφανιζονται περιπου στα 2/3 του εργου, σπανιως ανοιγουν το στομα τους και λειτουργουν ολα μαζι σαν χορος. Παρ’ ολα αυτα η φυσικη τους παρουσια δινει ωθηση στην εξελιξη της υποθεσης καθως ολα προνοουνται και πραγματοποιουνται για λογαριασμο τους.

Ο Σακελλαριος, σκηνοθετησε την ταινια με θεατρικους ορους και χωρις ιδιαιτερες εκπληξεις. Ειναι σαφες οτι η ταινια δεν θα μνημονευεται για την σκηνοθετικη της αρτιοτητα οσο για το εξυπνο σεναριο και τις ευφανταστες ερμηνειες. Ανεξαρτητα απο αυτην την παρατηρηση, ειναι μια αξιοπρεπης δουλεια που αν συνδυαστει με την αρκετα καλη δουλεια του Ντινου Κατσουριδη στο μονταζ και την φωτογραφια μας προσφερει ενα ικανοποιητικο αποτελεσμα.

Επιστρεφοντας στο σεναριο, θα ηθελα να σχολιασω το γεγονος οτι καθε φορα που την βλεπω διαπιστωνω το ποσο πολυεπιπεδες υπηρξαν αυτες οι κωμωδιες. Μεσα σε 72 λεπτα μας παρουσιαζεται, χωρις φλυαριες, η ταση μια ολοκληρης κοινωνιας, οι αρχες της, τα πιστευω της, τα τρωτα της, οι αναγκες της, με εναν τροπο που τον χαρακτηριζει η λεπτοτητα και η συνοχη. Οι πληροφοριες ειναι συνεχεις δεν υπαρχει ουτε ενα λεπτο χαμενο. Εχω παντα την ταση να παρακολουθω σ’ αυτες τις ταινιες την λειτουργια των κομπαρσων η των εξαιρετικα μικρων ρολων καθως αυτοι ειναι που δινουν το στιγμα της εποχης που αναπαρισταται. Θεωρω εξαιρετικες τις σκηνες με τους διαπληκτισμους στο λεωφορειο η τους νεαρους που σφυριζουν στις κοπελες η προσπαθουν να τις παρακολουθησουν την στιγμη που αλλαζουν το μαγιω τους. Ειναι ενδεικτικες της επικρατουσας ηθικης που απαγορευε καθε ειδους σχεσεις θηλεων και αρρενων πριν απο το γαμο και δημιουργουσε μια, ας το πουμε, σεξουαλικη πεινα. Πραγματα αγνωστα σε εμας. Οι δε σκηνες στο καφενειο, την μοντερνα εκδοχη της αρχαιας αγορας, μας παραδιδουν το μετρο της ηθικης μιας εποχης που κατα βαση την διακρινει μια υποκρισια.

Τελος θα επρεπε νομιζω να αναφερθω στο ευρημα του κανατιου. Εκπληκτικο, ξεκαρδιστικο ειναι αυτο που συνδεει την εποχη που πιστευε οτι οι γαμοι πρεπει να γινονται απο συνοικεσιο γιατι κοστιζει τελικα λιγοτερο συναισθηματικα με την εποχη του 60 που πλησιαζε απειλητικα με μια επανασταση στα σκαρια και κυριαρχη την ιδεα οτι ο ερωτας εχει τον πρωτο λογο.

Η ταινια ειναι κομματι της ιστοριας μας. Δεν θα πω «δειτε την» διοτι ειναι σιγουρο οτι το εχετε κανει και οτι θα το ξανακανετε καθως οι επαναληψεις αυτων των ταινιων μοιαζουν ατελειωτες. Θα πω «εκτιμηστε την» γιατι της αξιζει. Και θα πω ακομη «προσεξτε» καθε λεπτομερεια που την αφορα, ακομη και την εξοχη μουσικη του Τακη Μωρακη

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Αλκηστις Χαρσούλη


 
Legacy - μαρια ξυνια - Unverified - Δευ 05 Φεβ 2007 - 21:47
Πιστευω οτι ειναι απο τις πιο καλες ταινιες που εχουν γυριστει αξιζει για 20
μαρια ξυνια
 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Πεμ 27 Δεκ 2007 - 19:00
Excuse me, μου δινετε τη φωτια σας; Καλε, που σας ξερω εσας; Ασφαλως θα ειστε δικηγορος, ε; Εγω και η ανηψια μου ειμαστε very, very... -πως το λετε εσεις εδω στην Ελλαδα;- ...χολωσκασμενες με αυτο που σας συνεβη. Ηρεμηστε σας παρακαλω, please, please. Καλε, εσεις ειστε μουσκεμα. Κατινα, παρε το σακακι του ανθρωπου να το σιδερωσεις. Κυριε Ζεριγκα, περαστε στο σαλονι μας. Καθιστε! Θα πιειτε ενα ουισκακι; Please, please καντε μου αυτη τη χαρη. Θα θελατε να χορεψετε ενα rock `n` roll με την απροσεκτη ανηψια μου; Ελπιζω να ξερετε να χορευετε...
Αυτη η προξενητρα Γεωργια Βασιλειαδου μονο ατακες ξερει να πεταει.
Βαθμολογια; 10/10
Χρήστος Καλκάνης
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Παρ 16 Οκτ 2009 - 19:02
Μια απο τις πιο ομορφες ελληνικες κωμωδιες που μιλαει για την εποχη και τα ηθη της μεσα απο αξιαγαπητους χαρακτηρες και πανεξυπνες αστραφτερες ατακες. Υπεροχες και αξεχαστες ερμηνειες απο τους Βασιλειαδου, Μακρη.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.