• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Blowup (1966)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μπλόου Απ
- Γνωστό και ως:
Blow-Up

Σινεφίλ | 111' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/3/2004
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 3.99 %
Αξιολόγηση: 8.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/108.05/10   (8.05/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η πρώτη βρετανική ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η περιοδος απο τα τελη της δεκαετιας του ‘60 και μεχρι τις αρχες της δεκαετιας του ’70, ηταν μια απο τις πιο ταραγμενες του αιωνα. Μπορει ο Δευτερος παγκοσμιος πολεμος να ειχε τελειωσει και ξεχαστει προ πολλου, ομως ολες οι κοινωνικες και πολιτικες ανακαταταξεις εκαναν τους ανθρωπους να ενεργοποιηθουν πολιτικα, να συμμετεχουν και να αντισταθουν σε οτι θεωρουσαν οτι τους καταπιεζε. Ετσι απο το ’64 μεχρι και το ’78 περιπου και το σινεμα, ως «ενεργη» και εξελισσομενη τεχνη, καταπιαστηκε κατα κορον με πολιτικα θεματα. Ο Antonioni ομως στο Blow up, κανει μια ταινια οχι στρατευμενη και υπερβολικη, οπως πολλες της εποχης της, αλλα ουσιαστικα ενα λυρικο δοκιμιο για τον ανθρωπο, την αναγκη του για καλλιτεχνικη εκφραση και το πως επηρεαζεται απο τις κοινωνικες συνθηκες.

Ο ηρωας της ταινιας, ο Thomas (David Hemmings) ειναι ενας διασημος φωτογραφος μοδας που εχει βαρεθει να φωτογραφιζει αψυχα μοντελα αλλα και να περιφερεται απο συναυλιες “in” συγκροτηματων, σε παρτυ χρησης μαριχουανας και να βλεπει τους φιλους του να μην ενδιαφερονται για τιποτα. Ολα αυτα θα αλλαξουν οταν κανοντας μια βολτα στο παρκο, φωτογραφιζει ενα ζευγαρι και η κοπελα (Vanessa Redgrave) τον κυνηγαει για να του παρει το φιλμ.

Με μια εναρκτηρια ακατανοητη σκηνη (που να βρισκεται ο ηρωας μας; γιατι να φοραει ρουχα εργατη;) η ταινια σταδιακα θα αρχισει να αποκταει ενα υφος μυστηριου. Η αδιαφορια του Thomas για τους παντες και τα παντα μεταφραζεται ευκολα σε ανια και αδιαφορια για την ζωη του γενικα, που πηγαζει ομως μεσα απο την ελλειψη ενδιαφεροντος για την δουλεια του. Γινεται αγενης, ιδιοτροπος ακομα και κακος με τα μοντελα αλλα δεν μας γινεται αντιπαθης, απο τη στιγμη που καταλαβαινουμε πως ψαχνει απλα να βρει κατι να τον γεμισει. Απο ενα καταστημα με αντικες που θελει να αγορασει, μεχρι τις φωτογραφιες του βιβλιου ενος φιλου του που επιμελειται, δειχνει την λαχταρα του να σπασει την μονοτονια της ζωης του. Θελει εξαλλου ο Antonioni να κανει κριτικη στην εποχη του, που ενω ο τροπος ζωης και η κουλτουρα γενικα εδειχνε να εχει ψηγματα επαναστασης και βαθιας αλλαγης, οι νεοι ηταν ουσιαστικα απαθεις και παρασυρονταν απλως απο την μοδα της εποχης, αντι να προσπαθουν να αλλαξουν κατι ουσιαστικα.

Ετσι λοιπον οταν συνανταει το ζευγαρι στο παρκο και τους φωτογραφιζει αρχιζει να αποκτα παλι η ζωη του ενδιαφερον, γιατι η δουλεια του, η τεχνη του, αποκταει σκοπο. Το ακρως γοητευτικο επιτευγμα του σκηνοθετη ειναι πως καταφερνει να κορυφωσει την ενταση με ελαχιστες κινησεις και αντιδρασεις. Ο Thomas μεγενθυνοντας τις φωτογραφιες του ζευγαριου ανακαλυπτει ενα κρυμμενο μυστηριο. Ετσι και ο σκηνοθετης ακολουθωντας τον πλανο-πλανο μας αποκαλυπτει την αληθεια.

Αυτο που εντυπωσιαζει ειναι η παντελης ελλειψη μουσικης (εκτος του τραγουδιου τωνYayabirds) και καθε ηχου γενικα, γεγονος που μπορει να ξενισει τους θεατες. Καθως ομως ο σκηνοθετης μας ξεδιπλωνει την ταινια, κανοντας ολο και πιο γρηγορη την πλοκη και δινοντας μας ολο και περισσοτερα στοιχεια, πως οι ηχοι αρχιζουν να εμφανιζονται με αποκορυφωμα το τελος της.

Και οι δυο πρωταγωνιστες ειναι εξαιρετοι στους ρολους τους. Ο David Hemmings, που εξαλλου εγινε διασημος απο την ταινια, φαινεται να ειναι ο πιο καταλληλος απαθης φωτογραφος που ομως παθιαζεται με μια ιστορια που τυχαινει να δει. Η Vanessa Redgrave εκφραστικοτατη και μυστηρια, στο ρολο μιας παραξενης γυναικας που φαινεται να κρυβει ενα μεγαλο μυστικο. Η ταινια ειχε παρει το 1967 υποψηφιοτητες για Oscar καλυτερης σκηνοθεσιας και σεναριου αλλα εμας μας εντυπωσιασε η θεσπεσια φωτογραφια του Carlo Di Palma, που καταφερνει να αποτυπωσει την κουλτουρα της εποχης μεσα απο τα προσωπα αλλα και τα χρωματα με τον καλυτερο δυνατο τροπο.

Αυτο που ειναι πραγματικα καινοτομικο και κανει την διαφορα στο Blowup ειναι ο τροπος με τον οποιο εξελισσεται η δραση. Ενω στην αρχη, μεσα απο την σχεδον απολυτη σιωπη κινουνται ολα νωχελικα, απλα και ακολουθουν το πνευμα της εποχης σιγα, σιγα οι ρυθμοι γινονται ξεφρενοι. Ο ηρωας μεσα απο το παιχνιδι των μιμων (στην τελευταια σκηνη), ανακαλυπτει την πραγματικη ομορφια που υπαρχει μεσα στην απλοτητα, σπαει την μονοτονια δινοντας με το μυαλο του ηχο στην σιωπη που τον περιβαλλει στην υπολοιπη ταινια και ειναι ετοιμος να κανει μια καινουργια αρχη.

Βαθμολογία: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Μαρία Βουγιουκαλάκη


 
Blow Up (1966) - kprncs - Σάβ 14 Μαρ 2020 - 18:36
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=650969]
Blow Up (1966)
ΠΛΟΚΗ:  Ο Thomas (David Hemmings), ένας ματαιόδοξος φωτογράφος μόδας, ζει στην φρενίτιδα της εποχής της γκλαμουριάς των 60s στο Λονδίνο. Μόνη του προσωπική στιγμή ηρεμίας και γαλήνης είναι οι βόλτες του σε πάρκα. 
Σε μια από αυτές τις βόλτες θα φωτογραφήσει στιγμιότυπα ενός ζευγαριού, κάτι που ενοχλεί ιδιαίτερα την Jane (Vanessa Redgrave), την κοπέλα του ζευγαριού, που ζητά από τον Thomas το φωτογραφικό φιλμ. Έπειτα από ένα ιδιόρρυθμο φλερτ μεταξύ τους, η κοπέλα δε θα πάρει τελικά το φιλμ και ο Thomas θα ανακαλύψει ότι οι φωτογραφίες που τράβηξε αποθανατίζουν το χρονικό ενός φόνου, όπου το πτώμα του θύματος φωτογραφίζεται αμυδρά.
Προσπαθώντας να βρει την άκρη σε αυτό που βρήκε, ο Thomas θα ζητήσει συμβουλές από τους φίλους του, αλλά δυστυχώς κανείς δε θα μπορεί να συμμεριστεί την αγωνία του. Την λύση θα την βρει ξαφνικά μέσα από ένα μικρό περιστατικό που θα του δείξει ότι όλα είναι σχετικά και ότι όλα είναι θέμα οπτικής...
ΚΡΙΤΙΚΗ: Η πρώτη διεθνής ταινία του σκηνοθέτη Michelangelo Antonioni είναι μια μείξη μυστηρίου και σπατάλης, θρίλερ και pop κουλτούρας. 
Αναπτύσσει μία ατμόσφαιρα που σε βάζει στην μέση μιας σκοτεινής κατάστασης, όπου παρακολουθείς το κεντρικό ήρωα να αυτοβασανίζεται, μέχρι να καταλάβει ότι ο κόσμος κινείται σε διαφορετικούς ρυθμούς και μακριά από το δικό του σκεπτικό...
Η ταινία μας θυμίζει την εύθυμη ζωή του Λονδίνου την δεκαετία του 1960 και είναι γεμάτη χρώμα και δραστηριότητα.
Η ερμηνεία του Hemmings σαν ο νάρκισσος Thomas είναι εξαιρετική.
Στον ρόλο της Jane, η σπουδαία Vanessa Redgrave προσπαθεί απεγνωσμένα να προστατευτεί από τις χυδαίες απαιτήσεις του Thomas και από την χυδαιότητα του πανταχού παρόντα κινηματογραφικού φακού.
Ο Antonioni επιλέγει για τίτλο της ταινίας τον φωτογραφικό όρο της μεγέθυνσης, και έτσι το «Blowup» γίνεται το πικρό του σχόλιο πάνω στην "απάτη" της εικόνας. 
Τελικά κανείς δεν ξέρει τι "λέει" η ταινία, και αν πράγματι ήταν αναγκαία.  Κατά τα άλλα... [ΚώσταςΚΓΠ20180718](7/10)
 
<Χωρίς Τίτλο> - panos_86 - Σάβ 15 Ιαν 2011 - 13:25
ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΔΡΑΚΟΣ JIMMY PAGE ME ΤΟΥΣ YARDBIRDS ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ZEPS..........
 
 
Legacy - PetrosM. - Παρ 06 Ιουλ 2007 - 13:55
Να χα μαι να λεγαμε,ταινια χωρις λογο υπαρξης
Το επεξεργάστηκε ο/η PetrosM. συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.