• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Life or Something Like It (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μια Ζωή την Εχουμε

Κομεντί | 103' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 1 Νοε 2002
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 7/4/2003
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.23 %
Αξιολόγηση: 5.54/105.54/105.54/105.54/105.54/105.54/10   (5.54/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Τη μοίρα μας την ορίζουμε εμείς.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η Λανι Κεριγκαν (Angelina Jolie) ειναι μια πετυχημενη τηλεοπτικη ρεπορτερ σε τοπικο τηλεοπτικο σταθμο του Σιατλ και καποια στιγμη της δινεται η μεγαλη ευκαιρια να εργαστει σε πανεθνικο επιπεδο σε ενα μεγαλο ειδησεογραφικο τηλεοπτικο δικτυο. Για να τα καταφερει ομως, πρεπει να βγει στους δρομους κανοντας συνεχως ρεπορταζ. Μαζι της αναγκαζεται να εχει τον Πιτ (Edward Burns), καμεραμαν του σταθμου, τον οποιο ισχυριζεται οτι απεχθανεται («το χαρακτηριστικο μου ειναι τα ξανθα μαλλια μου, το δικο σου η βρομια»), στην πραγματικοτητα ομως πολυ θα ηθελε να κοιμηθει μαζι του… Στη διαρκεια των ρεπορταζ (κι ενω οι δυο τους τσακωνονται συνεχεια), παιρνει συνεντευξη απο εναν «προφητη» του δρομου (Tony Shalhoub) ο οποιος εχει την ταση να προβλεπει απο σκορ παιχνιδιων αμερικανικου ποδοσφαιρου και τον καιρο, μεχρι το ποτε θα πεθανει ο καθενας. Προβλεπει λοιπον το σκορ του βραδινου αγωνα, οτι το επομενο πρωινο θα ριξει χαλαζι στο Σιατλ κι οτι η ρεπορτερ εχει μονο μια βδομαδα ζωης. Η μεχρι τοτε τελεια ζωη της Lanie (καριερα, φιλοι, μια σχεση με αστερα του αθλητισμου) κλονιζεται. Οταν οι 2 στις 3 προβλεψεις του βγαινουν αληθινες, η νεαρη ρεπορτερ ειναι σιγουρη: ”I’m going to die!”. Και τοτε εχει να επιλεξει αναμεσα στην χωρις νοημα καριερα και την πραγματικη ευτυχια στη ζωη.

Οι John Scott Shepherd και Dana Stevens με ενα σεναριο - κλισε, ο Stephen Herek γνωστος στην… Χολυγουντιανη πιατσα για τις εμπορικες επιτυχιες του (Τα 101 Σκυλια της Δαλματιας) και ενα «εκλεκτο» team ηθοποιων (Angelina Jolie, Edward Burns, Tony Shalhoubκ.α.), καταφερνουν να δημιουργησουν μια σχεδον σιγουρη επιτυχια, οσων αφορα τα εισιτηρια φυσικα, γιατι αν μιλησουμε για το καλλιτεχνικο αποτελεσμα… αστα να πανε…

Το γλυκοπικρο story της ταινιας, δεν προσφερεται για πολλα σχολια. Οσο κι αν θελει να πεισει για το… βαθος του (το προαιωνιο διλημμα, καριερα η οικογενεια, θεαθηναι η ουσια…), δεν πειθει ΟΥΤΕ τις ηλικιες 3-10. Ειναι τοσο ακραιοι οι χαρακτηρες (απ’ τη μια η λαμπερη ξανθια ρεπορτερ, απ’ την αλλη ο «λαϊκος» καμεραμαν που κατεχει ομως το νοημα της ζωης -για την ακριβεια το παιζει στα δαχτυλα- και καπου εκει και ο περιεργος αστεγος που βλεπει οραματα - αληθεια εχει ακουσει για το Κεντρο Μεταφυσικων Ερευνων;;;) που καταντα γελοιο. Η μεταλλαξη της Λανι ειναι τοσο ακραια (εχετε δει πολλες καριεριστες να τραγουδουν “I can get no satisfaction” κατα τη διαρκεια εργατικης διαδηλωσης και μαλιστα να σιγονταρουν κι οι απεργοι οδηγοι αστικων συγκοινωνιων -αλλο αν ηταν μιουζικαλ αλλα δεν ειναι…) που μαλλον δικαιολογει πολλες απο τις εκφρασεις των συν-θεατων μου (βλ. πιασιμο κεφαλιου με ενα η και με τα δυο χερια, στραβωμα του ανω χειλους, χαμηλωμα βλεμματος και λοιπες εκφρασεις απογνωσης)…

Κατα τα αλλα, ακολουθει το γνωστο Χολιγουντιανο προγραμματισμο εδω γελαμε - εδω δακρυζουμε - εδω χαιρομαστε για το αισιο τελος, που και δοκιμασμενος ειναι (ποιος ενδιαφερεται για πειραματισμους οταν μιλαει το χρημα;) και δεν εχει πολλες απαιτησεις απ’ τον εκαστοτε σκηνοθετη.

Οι ερμηνειες επισης αναξιες σχολιασμου με μια μικρη εξαιρεση για τον Tony Shalhoub( Οι Ανδρες με τα Μαυρα, Ο Ανθρωπος που δεν ηταν εκει) που ομως καλειται να παιξει ισως τον πιο ηλιθιο ρολο της καριερας του, οποτε και παλι καλα. Κατα τα αλλα, η Τζολι ειναι χαλια με τα ξανθα μαλλακια της κι ο Μπερνς (απλη συνωνυμια με τον πρεσβη…) επιμελως ατημελητος (αυτο ΔΕΝ ειναι διαφημιση γνωστου gel μαλλιων).

Δεν φταιει κανενας αλλος, εμεις φταιμε που τρεχουμε σαν τους τρελους να δουμε ταινιες - πατατες και τους δινουμε πατημα…

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10) (Μονο και μονο γιατι ισως και να βλεπεται ευχαριστα στην τηλεοραση…)

Γιαννης Δηρακης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.