• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Cry-Baby (1990)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Παίδαρος
- Γνωστό και ως:
Cry Baby

Μιούζικαλ | 85' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 24/8/2011
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Surround (Prologic)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.13 %
Αξιολόγηση: 7.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/10   (7.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Είναι κούκλος. Είναι ονειροπόλος. Είναι ταραξίας.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Υπαρχουν δυο ειδη ανθρωπων που απεχθανονται το Cry Baby, αυτοι που θεωρουν οτι John Waters πουληθηκε στο θεαμα οταν αποφασισε να κανει ταινιες με πραγματικο budget, που δεν συμπεριλαμβανουν κοπροφαγια και αυτοι που επιμενουν οτι ολες οι ταινιες πρεπει να ειναι εργα Τεχνης, σοβαροφανη εργα εικαστικης τελειοτητας.

Ο John Waters ειχε το πρωτο του ραντεβου με τα φωτα της επιτυχιας και της διασημοτητας καπου στα 1972, οταν βγηκε η ταινια του “Pink Flamingos”, μια ταινια-ασκηση κακογουστιας που κερδισε τη φημη της λογω του πρωταγωνιστη της “Divine” και της διαβοητης σκηνης οπου ο προαναφερθεις καταβροχθιζει τα περιττωματα ενος σκυλου. Συνεχισε να κανει ταινιες χαμηλου κοστους, εδραιωνοντας το ονομα του στους κυκλους των cult σκηνοθετων, μεχρι το 1988, οποτε και επηλθε το περασμα του στο Hollywood, λογω της επιτυχιας του “Hairspray”. Τοτε οι σκληροπυρηνικοι οπαδοι του, στραφηκαν εναντιον του, θεωρωντας τον πουλημενο. Ωστοσο ο Waters παντοτε κινουνταν στα ιδια μονοπατια και τα εργα του, παρ’ οτι φαινονται πιο καθαρα και επαγγελματικα, διατηρουν τη φρεσκαδα τους και το παιχνιδιαρικο και ειρωνικο υφος τους.

Ο Wade ‘Cry Baby’ Walker (Johnny Depp) ειναι ο επικεφαλης μιας ομαδας ‘νεαρων ταραξιων’, με την ξεχωριστη ιδιοτητα να χυνει ενα μοναδικο δακρυ οταν κλαιει. Η Allison (Amy Locane) ειναι μια ‘καθως πρεπει’ κοπελα, που ερωτευεται τον Wade και θελει οσο τιποτε να μπει στην παρεα του και να γινει το κοριτσι του. Ομως η Allison ειναι ηδη το κοριτσι του Baldwin (Stephen Mailer), μελος και αυτος της ‘καθως πρεπει’ κοινωνιας της Βαλτιμορης. Οταν η σχεση της με τον Wade γινεται γνωστη, ο Baldwin αποφασιζει να κανει ο,τι χρειαστει, για να την παρει πισω. Και αυτο που χρειαζεται να κανει δεν ειναι καθολου ‘καθως πρεπει’.

Το Cry Baby, η προταση μας γι’ αυτην την εβδομαδα, ειναι μια κωμωδια (για αλλαγη), η καλυτερα μια παρωδια-γροθια στα νεανικα μιουζικαλ της δεκαετιας του ’50 και παραλληλα αποτελει ενα καυστικο σχολιο στο status quo της κοινωνιας στην οποια μεγαλωσε ο John Waters και στους ανθρωπους που πιθανοτατα του εκαναν τη ζωη κολαση. Και ακριβως αυτο ειναι το συστατικο που κανει την ταινια τοσο δυνατη και της δινει τη διαχρονικοτητα της, η ειλικρινεια των συναισθηματων που κουβαλαει.

Η ταινια αυτη εχει ισως το πιο περιεργο cast που θα μπορουσε να συναντησει κανεις στο σινεμα. Η ομαδα των ηθοποιων ειναι τοσο μεγαλη και ευρεια ωστε να χωρα το τοτε πιο δημοφιλες νεανικο ειδωλο Johnny Depp, σε εναν ρολο απ’ αυτους που ποτε δεν σταματησε να παιζει, αυτον του αντιηρωα, την «Θεε μου ποσο ασχημη!» Susan Tyrell την παλαι ποτε πρωταγωνιστρια ταινιων πορνο Traci Lords, τον Iggy Pop λιγο πριν γινει το ινδαλμα των απανταχου φαν της πανκ και τον Joe Dallesandro, cult-icon και πρωταγωνιστης στις περισσοτερες ταινιες του Andy Warhol. Και ο Waters κατορθωνει οχι απλως να χωρεσει ολους αυτους τους ετεροκλητους τυπους στην ταινια του, αλλα και να δουλεψουν μαζι τοσο καλα ωστε το αποτελεσμα να ειναι παραπανω απο πετυχημενο. Ολοι οι ηθοποιοι, απο τον Johnny Depp, που ως συνηθως «γινεται» ο ρολος που παιζει, μεχρι τον Joe Dallesandro, που μετα βιας μπορει να εκφερει τις ατακες του, πιστευουν στους χαρακτηρες τους και τους δινουν βαθος, κανοντας τους αληθινους και αναγνωρισιμους, πραγμα πολυ σημαντικο για μια ταινια.

Μια απο τις παγκοσμιες κοινωνικες σταθερες ειναι η νοσταλγια των ενηλικων να επιστρεψουν στις εποχες που ηταν “κακοι” εφηβοι, ακομη και αν φοβουνται για την “κακοτητα” (λεξη του γραφοντος, μην την ψαξετε σε λεξικα) των σημερινων εφηβων. Σε ολες τις γενιες οι εφηβοι βρισκουν εναν τροπο για να εκφραστουν, ο οποιος παντα ενοχλει τους ‘μεγαλους’ και τους βαζει σε ανησυχια. Και οι ‘μεγαλοι’ παντα βλεπουν στον εκαστοτε τροπο εκφρασης των νεων, σημαδια για την καταστροφη τους πολιτισμου. Το Cry Baby ειναι μια σημαντικη ταινια κυριως απο την αποψη οτι υπαρχει για να μας θυμιζει ακριβως αυτην την διαδικασια, αυτο που τοσο χαριτωμενα λεμε «χασμα των γενεων». Βεβαια αργοτερα οι εφηβοι μεγαλωνουν και αρχιζουν να εκνευριζονται με τους τροπους εκφρασης των νεοτερων και να ανησυχουν για το τελος του πολιτισμου. Και ο κυκλος συνεχιζεται αεναως, με τους πρεσβυτερους να ξεχνουν τα παλαιοτερα εφηβικα τους καμωματα. Το Cry Baby θα μπορουσε να λειτουργησει ως ενα memory boost για τους γονεις μας, η για εμας οταν φτασουμε κι εμεις να γινουμε οι ‘μεγαλυτεροι’.

Cry Baby, η ‘This is... Cult’ απαντηση στο ‘Singin` In The Rain’ της εβδομαδιαιας στηλης μας, ‘It’s a Classic’. Άλκηστη, eat your heart out!.. Οσο για εσας που θα θυμηθειτε την ταινια μαζι μας, laugh your hearts out!

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Ιωσηφ Πρωιμακης




Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Μπορεί να έχει κάνει περισσότερη επιτυχία τα τελευταία χρόνια χάρη στους Πειρατές και στις ταινίες του Tim Burton, αλλά εμείς πάντα πιστεύαμε ότι αυτό το παιδί έχει κάτι! Βλέπετε, ήξερε και διάλεγε ρόλους. Δεν έχει σημασία τι σόι ταινία θα προέκυπτε στο τέλος, το βιογραφικό του να δείτε και μόνο φτάνει: John Waters, Jim Jarmusch, Tim Burton, Lasse Hallström, Emir Kusturica, Terry Gilliam, Roman Polanski και λοιπά και λοιπά. Η επιτυχία ήταν απλώς θέμα χρόνου.

Μέσα από το παρελθόν του όμως εμείς θυμηθήκαμε την ταινία του 1990 Cry-Baby. Και αυτό εξαιτίας της πρόσφατης επιτυχίας του μιούζικαλ Hairspray, το οποίο βασίστηκε στο παλιότερο (του 1988) Hairspray, του Waters. Η ταινία του Depp είναι κι αυτή ένα ιδιαίτερο μιούζικαλ, όπως ο Waters ξέρει να φτιάχνει με όλους τους γνωστούς, παρανοϊκούς χαρακτήρες που γουστάρει να βάζει στα εργάκια του, πλην της Divine, που πέθανε αμέσως μετά το Hairspray. Καλός χαβαλές πάντως, η ταινία δεν σου προσβάλει τη νοημοσύνη, βλέπεται ευχάριστα...

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Cult by Zisis: Moderns)



 
<Χωρίς Τίτλο> - movie.sfan - Τετ 28 Σεπ 2011 - 13:26
<3 ΤΖΟΝΙ ΝΤΕΠ <3
Είναι κούκλος. Είναι ονειροπόλος. Είναι ταραξίας.
τι να λέμε τώρα...ο τίτλος μιλάει από μόνος του...ΠΑΙΔΑΡΟΣ...λιώνεις μ` αυτήν την ταινία!!!
Το επεξεργάστηκε ο/η movie.sfan συνολικά 6 φορές
 
Legacy - Δημητρα Αλεξιου - Unverified - Τρί 27 Ιουν 2006 - 09:18
Η Ταινια ηταν τελεια,το cast επισης τελειο αλλα ο Johnny Depp ηταν το κατι αλλο!!!!
Δημητρα Αλεξιου
 
Legacy - Δημητρα Αλεξιου - Unverified - Τρί 27 Ιουν 2006 - 09:19
Η Ταινια ηταν τελεια,το cast επισης τελειο αλλα ο Johnny Depp ηταν το κατι αλλο!!!!
Δημητρα Αλεξιου
 
Legacy - Δημητρα Αλεξιου - Unverified - Τρί 27 Ιουν 2006 - 11:22
Γι`αυτο η ταινια λεγεται Ο Παιδαρος,γιατι παιζει το κουκλι ο Johnny Depp, αν και η ξενη ονομασια της ταινιας λεγεται Cry Baby αλλα καλα κανανε και το μεταφρασανε ετσι.
Δημητρα Αλεξιου
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.