• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Suspiria (1977)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σουσπίρια
- Γνωστό και ως:
Dario Argento`s Suspiria

Τρόμου | 97' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/09/2002
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Ιταλικά - Αγγλικά - Ρωσικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 1.97 %
Αξιολόγηση: 8.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/108.12/10   (8.12/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Το μόνο πιο τρομακτικό πράγμα από τα τελευταία 12 λεπτά του έργου, είναι τα πρώτα 92.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


“Μια φορα κι εναν καιρο, μια πανεμορφη νεαρη χορευτρια, αποφασισε να παει στη σχολη χορου του Μαυρου Δασους για να γινει η καλυτερη μπαλαρινα. Ομως η Κακια Μαγισσα, ειχε αλλη αποψη...”

Καπως ετσι περιπου ξεκινα το Suspiria του Dario Argento, η πρωτη αποπειρα του Ιταλου σκηνοθετη να στραφει και να αναβιωσει το genre του υπερφυσικου θριλερ, μετα απο μια πετυχημενη πορεια στα giallo θριλερ (θριλερ που βασιζονται στην πολυπλοκη υποθεση και τους εντυπωσιακα φρικιαστικους φονους), κατηγορια που ο ιδιος εγκαθιδρυσε.

Το Suspiria, εμπνευσμενο απο μια συλλογη διηγηματων του Thomas De Quincey ονοματι “Suspiria de Profundis” (Sighs from the Depths – Στεναγμοι απο τα Βαθη) και ειδικοτερα στην ενοτητα “Levana and our Ladies of Sorrow” («Η Λεβανα και οι Κυριες της Θλιψης»), θα ηταν το πρωτο μερος μιας τριλογιας-μελετης στη μαγεια και ειδικοτερα σε τρεις μαγισσες του Μεσαιωνα: τη Mater Suspiriorum (Μητερα των Στεναγμων), τη Mater Lachrymarum (Μητερα των Λυγμων) και τη Mater Tenebrarum (Μητερα του Σκοτους), τρεις μαγισσες που κυριαρχουν στον κοσμο και αφηνουν στο περασμα τους πονο, θλιψη και θανατο. Το Suspiria ασχολειται με τη Μητερα των Στεναγμων -με εμμεσο ομως τροπο καθως το ονομα της αναφερεται ελαχιστα-, το δευτερο μερος της τριλογιας, το Inferno ασχολειται αμεσα με τη Μητερα του Σκοτους, ενω το τριτο μερος δεν εχει γυριστει ακομη, παροτι φημες θελουν το σεναριο να ειναι ηδη ετοιμο εδω και χρονια.

Επι του προκειμενου ομως, το Suspiria ειναι η ιστορια της νεαρης Suzy Banion (Jessica Harper), Αμερικανης χορευτριας, που εν μεσω μιας τρομερης καταιγιδας φτανει σε μια διεθνους φημης ιδιωτικη σχολη χορου στη Γερμανια. Οι ανησυχιες της για το αν θα μπορεσει να ανταποκριθει στις αυστηρες απαιτησεις της σχολης οξυνονται οταν φτανει, καθως τη διωχνουν και αναγκαζεται να περασει τη βραδια σε τοπικο μοτελ. Η Suzy ειναι πολυ συγχυσμενη για να ακουσει τις απελπισμενες κραυγες της Pat (Eva Axen), που εκδιωχνεται την ιδια βραδια απο τη σχολη, κραυγες σκοπιμως αποσιωπημενες απο τον Argento για να αφησουν την ηρωιδα του αλλα και το θεατη σε σκοταδι για το τι μελει να ακολουθησει. Το ταξιδι της στο κεντρο του Μαυρου Δασους -οπου βρισκεται η σχολη- κατω απο την αγρια νεροποντη, σε συνδυασμο με τις ανατριχιαστικες σκιες που δημιουργουν οι αστραπες αναμεσα στα δεντρα, σημειωνουν την εναρξη μιας σειρας υποβλητικων σκηνων που θα στοιχειωσουν ολοκληρη την ταινια. Ανοιγοκλειστε τα ματια σας και μολις χασατε μια στιγμη μεγαλειου! Στο διαχωριστικο τζαμι του ταξι, αντανακλα το παραμορφωμενο προσωπο ενος αντρα, του σκηνοθετη-αφηγητη Argento.

Ακολουθει η πρωτη απο τις πολλες εκπληκτικες σκηνες φονου. Η Pat (Eva Axen) περνα τη νυχτα στο εντυπωσιακο μπαροκ αρχοντικο μιας φιλης και εδω κανει την εμφανιση της η χαρακτηριστικη εμμονη του Argento με το ορατο και το μη ορατο. Προσεξτε την ταπετσαρια στο δωματιο της Pat – ψαρια και πουλια συνδυαζονται για να σχηματισουν ενα περιτεχνο οπτικο τοπιο. Χωριστα ωστοσο, το καθε ζωο συμβολιζει ενα σημειο αποχωρησης. Τα στοιχεια συνδυαζονται σε διαφορα σημεια, για να απομακρυνθουν το ενα απο το αλλο καθως η Pat τα ακολουθει προς το παραθυρο. Εκει δεχεται επιθεση απο ενα μυστηριωδες πλασμα!

Η ατυχη Pat στραγγαλιζεται με ενα καλωδιο, στη συνεχεια ριχνεται απο τη γυαλινη οροφη του αρχοντικου και τα σπασμενα γυαλια παρασερνουν στο θανατο τη φιλη που την φιλοξενει. Το σπασμενο γυαλι, το κρεμασμενο, αιματοβαμμενο κορμι της Pat και της κοπελας που πηρε μαζι της, γινονται μεγαλοπρεπη στοιχεια του, ηδη φαινομενικης αρχιτεκτονικης συλληψης, σκηνικου του Argento.

Το σεναριο της ταινιας εχει γραψει η Daria Nicolodi, προφανως ελληνικης καταγωγης και συντροφος για αρκετα χρονια του Dario Argento. Διαπλεκοντας μεσαιωνικους μυθους με συγχρονα παραμυθια, το Suspiria ειναι μια Χιονατη της εποχης, με κατι απο Αλικη στη χωρα των θαυματων και αρωμα απο Σταχτοπουτα.

Μετα το ταξιδι της στο Μαυρο Δασος, η Suzy-Χιονατη κατορθωνει να φτασει στην επαυλη της σχολη χορου, στην οποια ο Argento με χρηση της -εγκαταλελειμμενης πλεον εκεινη εποχη- μεθοδου Technicolor, εχει δωσει την οψη του μεγαρου του Τερατος απο την «Πενταμορφη και το Τερας», παραμυθι που στοιχειωνε τον σκηνοθετη απο τα νιατα του. Εκει η ηρωιδα γνωριζει τις συμμαθητριες και τις καθηγητριες της. Με την εξαιρεση της Sara (Stefania Cassini), ολες οι αλλες κοπελες ειναι εχθρικες -οπως η αδερφες της Σταχτοπουτας αντιπαρατιθενται με την καλη της νεραιδα. Οι δυο καθηγητριες, η κυρια Blanc (Joan Bennett) και η δεσποινις Tanner (Alida Valli) –ψυχρες και υποπτα μυστικοπαθεις- εχουν το ρολο των κακων μητριων της. Η δεσποινις Tanner τονιζει αμεσως το καλλος της Suzy, αναλαμβανοντας και το ρολο της ζηλιαρας μαγισσας, μητρια της Χιονατης. Μολις η Suzy εκδηλωσει την επιθυμια της να κατοικει εξω απο τη σχολη, αναγκαζεται λογω μιας μυστηριωδους αδυναμιας της –ουτε δηλητηριωδες μηλο να δαγκωνε!- να μεινει οικοτροφος.

Η ασφαλεια της γυαλας της μπαλαρινας, εχει πλεον αντικατασταθει απο τον τρομο που βασιλευει στο κουκλοσπιτο-ακαδημια. Προσεξτε τα χερουλια στις πορτες της επαυλης. Ασυνηθιστα ψηλα, τονιζουν τη νεοτητα και το μικρο αναστημα εναντι στην τεραστια δυναμη που τους περιβαλλει, η ηλικια της οποιας χανεται στους αιωνες. Η Suzy βρισκεται πλεον στη δικια της “Χωρα των Θαυματων”. Το ταξιδι της στη ‘λαγοτρυπα’ αποτελειται απο διαδρομους βαμμενους με κοκκινο, κιτρινο η μπλε και τα διαφορα δωματια αρχιζουν να αποκτουν το δικο τους νοημα, αναλογα με το χρωμα που τους δινει ο σκηνοθετης.

Η Suzy κυκλοφορει στους διαδρομους της σχολης, νιωθοντας χαμενη στο χρονο. Τα κρυφα περασματα κρυβουν παγιδες για οσους τυχει να τα διαβουν. Η περιεργη Sara συναντα το θανατο σε ενα δωματιο με συρματοπλεγματα, στην καλυτερη και πιο ευφανταστη σκηνη φονου που εχω δει που εχω δει ποτε!

Το Suspiria ειναι ενα χαρακτηριστικο παραδειγμα της δυναμης του σκηνοθετη να δημιουργησει μια αριστουργηματικη ταινια, βασιζομενος σε βασεις σχεδον ανυπαρκτες. Η αναπτυξη χαρακτηρων πολυ απλα δεν υπαρχει, η πλοκη ειναι μηδαμινη και οι ερμηνειες ειναι ξυλινες. Για ονομα του Θεου, δεν εχει καν εναν κεντρικο κακο! Μονο την υπονοια υπερφυσικων δυναμεων που παραμονευουν παντου και εξολοθρευουν οποιον πλησιασει στην αποκαλυψη τους. Ωστοσο η μεγαλειωδης, εφευρετικη και αξιοθαυμαστη σκηνοθετικη επιδεξιοτητα του Argento και η ικανοτητα του να εκμεταλλευτει τα πρωτογενη υλικα που του εδωσαν ηδη υπαρχοντες μυθοι, να τα συνδυασει με περιτεχνο τροπο και να παραγει ενα εκπληκτικο παραμυθι για ενηλικους, δινουν την ταινια που αποτελεσε την απαντηση του ευρωπαϊκου σινεμα στις αμερικανικες επιτυχιες της εποχης, The Exorcist - Ο Εξορκιστης, Rosemary`s Baby - Το Μωρο της Ροζμαρυ και “The Prophecy” - ταινιες που βασιζονταν στα συστατικα που ο Argento απεφυγε για να δωσει τον εικαστικης τελειοτητας εφιαλτη του.

Trivia: Η ταινια γυριστηκε αρχικα βουβη και οι φωνες των χαρακτηρων προστεθηκαν στη συνεχεια με ντουμπλαζ. Φημες μαλιστα θελουν τη Jessica Harper να μιλουσε αγγλικα, ενω οι υπολοιπες ερμηνευτριες απαντουσαν στα ιταλικα. Αυτο λεγεται οτι το εκανε ο Argento για να φανει η απομονωση της ηρωιδας του απο τους αλλους χαρακτηρες της ταινιας!

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)(δυστυχως οχι 9 λογω του ακρως απογοητευτικου φιναλε...)

Ιωσηφ Πρωιμακης


 
Suspiria (1977) - horrormovies.gr - Τρί 03 Ιουν 2014 - 21:12
Όλο χωρίς δεύτερη σκέψη! Μιλάμε για κλασικό φιλμ τρόμου!

 
<Χωρίς Τίτλο> - the_undertaker - Τρί 22 Ιαν 2013 - 09:30
Η καλύτερη ταινία του Argento και μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου που έχουν γυριστεί ποτέ.
Μοναδικά ατμοσφαιρικό και με ένα εκπληκτικό soundtrack από τους Goblin.. 9/10

Φημολογείται ότι θα γυριστεί σε remake.. ενδιαφέρον, αν και σίγουρα δε πρόκειται να πλησιάσει σε λάμψη το original
Το επεξεργάστηκε ο/η the_undertaker συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - vasilis_g - Τρί 28 Αυγ 2012 - 01:31
Η ταινία με το που δημιουργήθηκε, αυτόματα χάραξε το μονοπάτι της ώστε να ταξινομηθεί στις cult ταινίες του είδους καθώς αναφορικά διαθέτει ιδιαίτερη αισθητική τόσο στη σκηνοθεσία όσο και στην τεχνοτροπία με την οποία γυρίστηκε. Ο Dario Argento με την αφορμάλιστη σκηνοθεσία του, ακολουθώντας καθαρά το ένστικτο του και χρησιμοποιώντας τη μοναδική αισθητική που τον διακατέχει δημιούργησε το Suspiria, μια ταινία η οποία από πολλούς θεωρείται ως η καλύτερη του είδους της.

Αυτό που χαρακτηρίζει τις ταινίες του Dario Argento είναι η εκφραστικότητα με την οποία «φιλμάρεται» το κάθε πλάνο, η τοποθέτηση της κάμερας σε απίθανα σημεία και ένας μοναδικά πρωτότυπος τρόπος φιλμογράφισης ώστε το κάθε πλάνο να «βγάζει φωνή» από μόνο του και να αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα. Εδώ τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το κόκκινο, το μπλε και το πράσινο. Εσκεμμένα ενισχύεται το contrast τους ώστε να επιτευχθεί ένα μικρό κάψιμο της παλέτας και έτσι να δημιουργηθεί ένας οπτικός αποσυντονισμός στον θεατή που ενισχύεται και ακουστικά με το υπερβολικό mixaz. Τελικά πετυχαίνεται ένα σουρεαλιστικό οπτικό αποτέλεσμα στο οποίο όμως η πλοκή και το σενάριο υπολείπονται του οπτικού ερεθίσματος. Κάτι τέτοιο αποτελεί και ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα αυτής της ταινίας αλλά και πολλών άλλων του ιδίου σκηνοθέτη. Ενοχλητικά είναι και τα ιδιαίτερα μακρινά πλάνα τα οποία κάνουν εμφανές το φαινόμενο της γραμμικής παραμόρφωσης κάτι το οποίο αφορά καθαρά το είδος του φακού που χρησιμοποιήθηκε.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη σκηνογραφία. Όλα αποπνέουν ένα σκληρό αίσθημα απομόνωσης και επιβλητικότητας. Υπάρχει κρυμμένη παράνοια και αυτή αναδύεται μέσα από τα χτενίσματα, τα ψηλά έπιπλα, τα χρώματα αλλά κυρίως από την εκφραστικότητα των πρωταγωνιστών. Η πρωταγωνίστρια νιώθει αποκομμένη και αποδυναμωμένη από τον έξω κόσμο εσκεμμένα ώστε να μας κάνει να αγωνιούμε για το μέλλον της. Υπάρχει αγριότητα που αναδύεται μέσα από τις εκφράσεις των πρωταγωνιστών και αυτό ενισχύει ακόμα περισσότερο το αίσθημα της απομόνωσης.

Η ταινία Suspiria είναι μια cult ταινία. Κάποιες από τις σκηνές τρόμου που περιέχει ίσως φανούν αρκετά κωμικές και μη αληθοφανείς αλλά αυτό έχει να κάνει καθαρά με την τεχνοτροπία με την οποία γυρίστηκαν. Κάτι τέτοιο άλλωστε αποτελεί και το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα του cult κινηματογράφου. Αποτελεί μια καλή επιλογή ταινίας ώστε να σας προσφέρει κάτι διαφορετικό από αυτά που έχετε συνηθίσει. 3,5/5

απο: http://theroadofthecinema.blogspot.gr/2012/08/suspiria-1977.html


 
<Χωρίς Τίτλο> - 1979 - Παρ 16 Δεκ 2011 - 21:56
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.