• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Play Time (1967)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Playtime
- Γνωστό και ως:
Πλαίυ Τάιμ

Κωμωδία | 155'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/1/2005
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: (Dolby) Stereo
Γλώσσα: Γαλλικά - Αγγλικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.09 %
Αξιολόγηση: 8.95/108.95/108.95/108.95/108.95/108.95/108.95/108.95/108.95/10   (8.95/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Jacques TatiΗθοποιός ....Κος Hulot 

Billy KearnsΗθοποιός ....Κος Schultz 

 Georges MontantΗθοποιός ....Κος Giffard 

John AbbeyΗθοποιός ....Κος Lacs 

Yves BarsacqΗθοποιός ....φίλος του Hulot 

Jacques TatiΣκηνοθετης   

Jacques TatiΣεναριογράφος   

Jacques LagrangeΣεναριογράφος   



 
Play Time -a.k.a Playtime (1967) - kprncs - Παρ 05 Μαϊ 2017 - 07:52
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=703079]
Play Time -a.k.a Playtime (1967)
ΠΛΟΚΗ: Η ταινία κάνει μια περιήγηση σ`ένα φουτουριστικό Παρίσι, που συντίθεται από ευθείες γραμμές και πολυόροφα κτίρια από γυαλί κι ατσάλι, φαρδιές λεωφόρους γεμάτες από σχεδον ακινητοποιημένα αυτοκίνητα και ψυχρούς εσωτερικούς χώρους.
Δυο χαρακτήρες, που μιλάνε με γρυλισμούς ή ...μονοσύλλαβες λέξεις, πέφτουν συνέχεια ο ένας πάνω στον άλλο κατά τη διάρκεια μιας μέρας: η Μπάρμπαρα, μια νεαρή Αμερικανίδα τουρίστρια, επισκέπτεται το Παρίσι μαζί μ`ένα γκρουπ μεσόκοπων Αμερικανίδων κυριών, κι ο κύριος Ιλό (Jacques Tati), ένας Γάλλος σε σύγχυση, χαμένος στη νέα, σύγχρονη πόλη του Παρισιού.
Στην κυριολεξία αποσβολωμένοι από την ψυχρότητα, την απομόνωση και την εχθρότητα ακόμα αυτής της νέας υπερ-πόλης, οι χαρακτήρες λειτουργούν ασυνάρτητα ακόμα και παρανοικά.
Στο περίφημο τελευταίο μέρος της ταινίας, που όλοι καταλήγουν σε ένα νέο εστιατόριο -που μόλις έχει ανοιξει και είναι οργανωτικά στα πρόθυρα της κατάρρευσης- οι χαρακτήρες του σκηνοθέτη Jacques Tati συγκρούονται, διασκεδάζουν αλλά και απορροφώνται από την ασυναρτησία του περιβάλλοντος.
ΚΡΙΤΙΚΗ: Κατα την γνώμη μου, αυτή η όχι-τόσο-τέλεια ταινία του Tati μπερδεύει τον θεατή, που διψά να καταλάβει τον σκοπό της. Ακόμα και όταν τον συνειδητοποιεί, όμως, πάλι βασανίζεται για να ακολουθήσει την σκέψη του σκηνοθέτη.
Τα σκηνικά που έστησε ο Tati για αυτή την υπερπαραγωγή του είναι εκπληκτικά, μέσα σε μία ολάκερη πόλη που δημιούργησε στα περίχωρα του Παρισιού.
Ωραίο design, ωραίες στολές, ωραία χρώματα και άφθονες σουρεαλιστικές καταστάσεις -αλά Mad magazine της δεκαετίας του `60- συνθέτουν ένα κλασικό έργο ενός μεγάλου δημιουργού, που απαιτεί ανοχή και υπομονή από τον θεατή μέχρι το τέλος του. Ακατάλληλη για τους ανυπόμονους! [ΚώσταςΚΓΠ04052017](8/10)
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Παρ 18 Δεκ 2009 - 11:14
Ο κυριος Ιλο περιπλανιεται απο το αεροδρομιο ως ενα εστιατοριο και συναντα παλιους γνωστους και νεες γνωριμιες τη στιγμη που ενα γκρουπ αμερικανων τουριστων βρισκεται στην περιοχη.
Δεν μπορεις παρα να δεις με συμπαθεια τις ταινιες του Ζακ Τατι που εχουν τετοια αισιοδοξια και χαρα για τη ζωη παρα το οτι ειναι κλεισμενες στον δικο τους ασυμβιβαστο με τις επιταγες του συνηθισμενου κωμικου σινεμα κοσμο. Για να φτιαχτει το Playtime o Τατι εφτιαξε εξω απο το Παρισι μια ολοκληρη πολη την Tativille. Και αυτα τα εξοδα που εκανε για το Playtime τον οδηγησαν στην χρεοκοπια. Η ταινια ξεχαστηκε επι χρονια για να ανακαλυφθει απο τους σινεφιλ αργοτερα. Μερικοι σημερα θεωρουν το Playtime αριστουργημα. Ωστοσο εχει τα προβληματα του με τον ρυθμο αφου κανει τεραστια κοιλια στη μεση. Η σχεδον αορατη εξυπναδα της τεχνης με την οποια ειναι φτιαγμενο παντως ειναι μια αξια του καθως μιλαει με λιτες εικαστικες παρεμβασεις στον κοσμο της οθονης, λεπτη ειρωνεια, μελαγχολια και αγαπη για τον ανθρωπο για την συγχρονη ζωη. Προτεινεται παντως λογω της ιδιοτροπιας της και του γεγονοτος οτι ειναι η πιο απροσιτη ισως ταινια του Τατι σε πληροφορημενο κοινο.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5,5/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.