• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Man from Elysian Fields (2001)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Συνοδός Κυριών

Δραματική | 106' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 18 Ιουλ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/10/2003
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 7.18/107.18/107.18/107.18/107.18/107.18/107.18/107.18/10   (7.18/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Η απόλαυση του είναι η δουλειά του. Πείτε τον παλιομοδίτη.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Ο Byron Tiller (Andy Garcia) είναι συγγραφέας. Το πρώτο του βιβλίο έγινε πρόσκαιρα επιτυχία και πήρε καλές κριτικές, τώρα όμως σκονίζεται στα ράφια με τις προσφορές δίπλα σε βιβλία μαγειρικής και σεξ. Η έμπνευση φαίνεται να τον έχει εγκαταλείψει, όπως κι ο εκδότης του που βρίσκει το καινούργιο του βιβλίο αντιεμπορικό και αρνείται να το εκδώσει. Ο Byron βρίσκεται σε απόγνωση, αφού τα όρια στενεύουν γι’ αυτόν και την οικογένειά του κι έτσι αναγκάζεται να ενδώσει στην πρόταση του (μοναδικού ίσως) θαυμαστή του, του κυρίου Luther Fox (Mick Jagger) που διατηρεί γραφείο συνοδών για κυρίες και που πληρώνει αρκετά καλά. Τυχαία (;), ο Byron θα κληθεί να γίνει συνοδός της νέας και όμορφης Andrea Alcott (Olivia Williams), συζύγου του μεγάλου συγγραφέα Tobias Alcott (James Coburn, σε μια απ’ τις τελευταίες εμφανίσεις του στο πανί πριν πεθάνει) που όμως αδυνατεί να καλύψει τα συζυγικά του καθήκοντα. Η πρόκληση για τον Byron είναι μεγάλη και σιγά σιγά κερδίζει ένα χώρο στο σπίτι και την καρδιά των Alcotts, βοηθώντας παράλληλα στη συγγραφή του τελευταίου βιβλίου του μεγάλου συγγραφέα Tobias, πράγμα που τον ενθουσιάζει και του ανοίγει μεγάλες προοπτικές. Όταν τα βραδινά ραντεβού του Byron Tiller γίνονται συχνότερα κι όσο κερδίζει μερικά χρήματα, αρχίζουν τα ψέματα περί νέας εκδοτικής επιτυχίας και ανάδειξής του ως συγγραφέα, που όμως δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν την αλήθεια μακριά απ’ τη σύζυγό του Dena (Julianna Margulies) για πολύ καιρό…

Εδώ έχουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ταινίας που ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση του γεμάτου blockbuster φετινού καλοκαιριού, όπως τουλάχιστον έδειξε το πρώτο μέρος, καταλήγει σε άλλη μια αποθέωση του Χόλυγουντ όπου όλα γίνονται μελιστάλαχτα και όλα διορθώνονται στο τέλος, τόσο που το όποιο ενδιαφέρον να δίνει τη θέση του στην απογοήτευση για την αβάσταχτη ελαφρότητα του… American way things go…

Ενώ λοιπόν ο χαρακτήρας του αποτυχημένου νέου συγγραφέα και της απελπισίας που τον οδηγεί σε αποφάσεις που θα φέρουν σε κρίση τον ίδιο και την οικογένειά του αγγίζουν το θεατή, ενώ η ένταξη του στο γραφείο συνοδών (τα “Elysian Fields” του τίτλου) που αρχικά γίνεται για το καλό της οικογένειάς τελικά τη διαλύει αφήνει τους θεατές να αναρωτιούνται κατά πόσο ο Byron Tiller απολαμβάνει τελικά αυτό που στην αρχή απεχθανόταν, η συνέχεια δεν είναι ανάλογη και το μοναδικό που απομένει είναι το πολύ ενδιαφέρον καστ, με τον Garcia να ταιριάζει γάντι στο ρόλο του, την Olivia Williams στο ρόλο της… γυναίκας-αρπακτικού που μας αφήνει με την απορία αν αυτό που τελικά ήθελε να προστατεύσει ήταν η υστεροφημία του συζύγου της ή της ίδιας, τον James Coburn σε έναν από τους τελευταίους και μαζί πιο ενδιαφέροντες ρόλους της καριέρας του, αλλά κυρίως, τον Mick Jagger σε ρόλο - αποκάλυψη που μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας και αποδεικνύει ότι εκτός του θρύλου που δημιούργησε στο χώρο της μουσικής, θα μπορούσε με μεγάλη άνεση και επιτυχία να μεγαλουργήσει και στην 7η τέχνη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι δεν θα αργήσουμε να τον ξαναδούμε σε κάποια άλλη ταινία στο μέλλον.

Τελικά, αυτό που μας προσφέρει ο σκηνοθέτης της ταινίας George Hickenlooper, είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον πλην γεμάτο κλισέ φιλμ, που στηρίζεται κυρίως στις ερμηνείες των μεγάλων ονομάτων που συγκέντρωσε, αδυνατεί όμως να προσφέρει το κάτι παραπάνω που θα μπορούσε να απογειώσει την ταινία, ειδικά με αυτό το πολύ κακό τέλος που μας αφήνει με μια πικρή γεύση παρά τις αρκετές καλές και χιουμοριστικές (και γι’ αυτές, ο Jagger έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης) στιγμές.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10) (Call me old-fashioned, αλλά δε θα μπορούσα να της δώσω τίποτα περισσότερο…)

Γιάννης Δηράκης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.