• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Petites Coupures (2003)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μικρές Πληγές
- Γνωστό και ως:
Small Cuts

Δραματική | 95'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 10 Οκτ 2003
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 22/03/2004
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.01 %
Αξιολόγηση: 2.90/102.90/102.90/10   (2.90/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Η «χημική αντίδραση» του Pascal Bonitzer

Υπόστρωμα (πρόσχημα): ένας μεσόκοπος δημοσιογράφος αριστερών πεποιθήσεων (Daniel Auteuil), άθυμος και εγωκεντρικός, κινείται πάνω σε τροχιά ερωτικής απερισκεψίας και συναισθηματικής αστάθειας, για να καταλήξει – με αφορμή μια «επιθυμία» του ομοϊδεάτη θείου του (Jean Yanne) – στο σημείο της υπαρξιακής ανησυχίας (γνωριμία με την «ιδανική» γυναίκα) που θα τον φέρει επώδυνα στην απαρχή του «κύκλου». Με τη διαφορά ότι τώρα ξεκινά ξανά μετρώντας παράπλευρες συναισθηματικές απώλειες.

Καταλύτης (μηχανισμός): υπερβολή και προβολή (το δεύτερο ως ψυχολογική, αλλά και γεωμετρική έννοια).

Προϊόν (ουσία): μία υποδόρια πολιτική αλληγορία.

Ξεκινώντας από μια ευτράπελη - για τον θεατή - υπερβολή της μοίρας (σύζυγος και ερωμένη συναντιούνται τυχαία και κουβεντιάζοντας ανακαλύπτουν την αλήθεια), ο Bonitzer (αλλοτινός συντάκτης του Cahiers du cinéma της «μαοϊκής» περιόδου – δεκαετία του ‘70) καταλήγει να “ξεχνά” τον ήρωά του μέσα σε μια δίνη διαπροσωπικών δυσχερειών. Σχεδόν κωμωδιακό το υλικό του, με ιδιόρρυθμους χαρακτήρες και έντονο το στοιχείο της αυθαίρετης υπερβολής και των απίθανων συγκυριακών καταστάσεων (στα όρια της φάρσας), φωτισμένο όμως υπό τραγική γωνία (χαρακτηριστικό το μοτίβο ενός όπλου που πέρασε – μεταξύ άλλων – κι απ’ τα χέρια του ήρωα, για να φτάσει εν τέλει να τον τραυματίσει).

Πού έγκειται όμως η “προβολή”; Ο Bruno (ο ήρωάς μας) εκτός από ερωτικά ανασφαλής είναι και ιδεολογικά κατακερματισμένος (έχει αριστερές πεποιθήσεις και αντιμετωπίζει συνεχώς τον χλευασμό της ανάμνησης της πτώσης του Τείχους). Ο Bonitzer λοιπόν, πάνω στο ιδιόμορφο και ρευστό δίπολο «έρωτας – πολιτική» στήνει την ειρωνεία του, αλλά και επιτείνει αυτό το κλίμα: βάζει τον Bruno να ξεκινά μια «άνοδο» με ένα ετοιμόρροπο κόκκινο Lada – σύμβολο ίσως μιας εξίσου ετοιμόρροπης ιδεολογίας – και κάπου στην πορεία του τοποθετεί μια μυστηριώδη Ρωσίδα που θα τον κατευθύνει στο σωστό δρόμο, για να καταλήξει να «κολλήσει», λίγο πριν πέσει η νύχτα, μέσα σε ένα ομιχλώδες δάσος. Αυτό το γεγονός λειτουργεί ως προβολή όλων όσων θα ακολουθήσουν: θα γνωρίσει την γοητευτική, εύθραυστη, αλλά αινιγματική – σχεδόν σαν χιτσκοκική ηρωίδα – Béatrice (Kristin Scott Thomas), θα πιστέψει στο απόλυτο, αλλά ως θύμα της ίδιας της επιδερμικής του στάσης, θα διαψευστεί.

Το αποτέλεσμα είναι ένα γλυκόπικρο φιλμ, πνιγμένο απ’ την ταλάντευση ιδεών (προσωπικών και πολιτικών) τού ήρωα και του περίγυρού του (ως προβολή του ίδιου), ενίοτε συνεπές με το παράλογο (απόρροια ίσως ενός συνειδητού «φιλμικού φιλελευθερισμού»), αλλά και με ένα διαλογικό βάρος που μοιάζει να στοχεύει περισσότερο στο πρόσχημα (συναισθηματικό και σεναριακό) και λιγότερο στην ουσία, εν αντιθέσει με τον Auteuil που, παρά τις ουκ ολίγες συναισθηματικές μεταπτώσεις του χαρακτήρα του, παραδίδει μάθημα μινιμαλιστικής υποκριτικής.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6+/10)

Κώστας Πάτας




Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2003 - 19:34

Στο Petites Coupures παρακολουθούμε τις ερωτικές περιπέτειες του Bruno (Daniel Auteuil), ενός μεσήλικα Γάλλου κομμουνιστή. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα σχετικά με το επάγγελμά του είναι ότι εργάζεται ως δημοσιογράφος και έχει αναλάβει σε ένα υπαίθριο κιόσκι να μοιράζει την επίσημη εφημερίδα του Κ.Κ. Γαλλίας, την L` Humanite. Ο πρωταγωνιστής (Daniel Auteuil) στην ουσία είναι ένας ψυχοπαθής σεξομανής και τίποτε άλλο. Παρ` όλο που είναι παντρεμένος με την Gaelle (Emmanuelle Devos) θέλει να κατακτήσει όποια γυναίκα βλέπει μπροστά του... Πρώτα την Nathalie (Ludivine Sagnier), μετά την Beatrice (Kristin Scott Thomas) και ύστερα την Mathilde (Pascale Bussieres). Μάλιστα οι προτιμήσεις του δεν γνωρίζουν ηλικιακούς φραγμούς, αφού η Nathalie είναι γύρω στα 20 ενώ η Beatrice πάνω από 40. Έτσι λοιπόν, στην ταινία παρακολουθούμε τρία περίπου εικοσιτετράωρα από τη ζωή του Bruno και τις ερωτικές του περιπέτειες αυτό το χρονικό διάστημα. Από όλες αυτές τις περιπέτειες θα βγει τελικά χαμένος, με "μικρές πληγές" στην ψυχή και στο σώμα.

Η σκηνοθεσία του Pascal Bonitzer είναι στα περισσότερα σημεία του έργου κακή χωρίς να καταφέρνει να δώσει ένα σαφές στίγμα στην ταινία. Ιδιαίτερα σκοτεινή, δεν ταιριάζει στο κλίμα και στο θέμα του έργου. Θα έλεγα μάλιστα ότι σε ορισμένα σημεία οι σκηνοθετικές επιλογές του Bonitzer μου έδιναν την αίσθηση ότι παρακολουθούσα ένα φιλμ νουάρ. Και, βεβαίως, σε καμία περίπτωση το Petites Coupures δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως φιλμ νουαρ.

Το σενάριο.... Συγγνώμη, αυτή η ταινία έχει σενάριο;

Ναι, έχει. Δεν υπάρχει κινηματογραφικό έργο χωρίς σενάριο, χωρίς κάποια πλοκή, χωρίς κάποια υπόθεση. Όμως το σενάριο του συγκεκριμένου έργου είναι επιεικώς απαράδεκτο, βαρετό, χωρίς εσωτερική συνοχή, με αμέτρητες ασάφειες. Μετά το τέλος του έργου βγαίνεις από την αίθουσα και αναρωτιέσαι: "αλήθεια, ποιο ήταν τελικά το θέμα αυτής της ταινίας;", "τι στο καλό ήταν αυτό το έργο;". Ακριβώς επειδή το σενάριο έχει απειρα μειονεκτηματα δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ότι είναι ανύπαρκτο. Σε όλη την διάρκεια του έργου παρακολουθούμε τις ερωτικές περιπέτειες και ανασφάλειες του πρωταγωνιστή ενώ παράλληλα γίνονται ορισμένες προσπάθειες για να αποκτήσει το έργο μία πολιτική χροιά. Οι διάλογοι που υπάρχουν στην ταινία και αφορούν την πολιτική βρίθουν από ασυναρτησίες και πολιτικές ανοησίες και είναι τόσο χαμηλού επιπέδου και τόσο γελοίοι που σε φέρνουν σε μια ιδιαίτερα αμήχανη θέση:

1) -"Ο Μιλόσεβιτς είναι εγκληματίας και θα πρέπει να δικαστεί"

-"Μη μιλάς εσύ! Δεν ξέρεις τίποτα από πολιτική"

2) -"Δεν καταλαβαίνω, πώς μπορείς να είσαι ακόμη κομμουνιστής μετά απ` όλα αυτά που έγιναν;"

-"Τι έγινε;"

-"Εεε,ξέρεις... Το Τείχος που έπεσε"

-"Ποιο Τείχος;"

Το Petites Coupures, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν έχει ένα σαφές στίγμα και γι` αυτό ευθύνεται τόσο η σκηνοθεσία όσο και το σενάριο των Pascal Bonitzer και Emmanuel Salinger. Στο έργο αναμιγνύονται: α) ερωτικές ιστορίες, β) ένα κάποιο πολιτικό υπόβαθρο (που απορρεει κυρίως από τις κομμουνιστικές πεποιθήσεις του Bruno και του θείου του), γ) ψυχολογικά στοιχεία και προβληματισμοί ( κυρίως από την Beatrice, η οποία αντιμετωπίζει έντονα ψυχολογικά προβλήματα) και δ) μία, μικρή έστω, δόση περιπέτειας και αγωνίας (η βλάβη του αυτοκινήτου του πρωταγωνιστή και η προσπάθειά του να βρει το σπίτι διασχίζοντας το ομιχλώδες δάσος χωρίς να έχει ιδέα για το ποια κατεύθυνση πρέπει να ακολουθήσει). Δυστυχώς όμως όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν την υπόθεση δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους και δημιουργούν ένα αδιάφορο σύνολο με πολλά κενά, ελλείψεις και θολά σημεία που κουράζουν τον θεατή χωρίς να του προσφέρουν απολύτως τίποτα. Θα είμαι ειλικρινής. Το σενάριο του Petites Coupures είναι άθλιο, πάρα πολύ κακό.

Τα μοναδικά θετικά σημεία που κατάφερα να διακρίνω είναι οι πολύ καλές ερμηνείες του Daniel Auteuil και της Kristin Scott Thomas ενώ και η μουσική επένδυση της ταινίας από τον John Scott είναι υποβλητική. Μάλιστα, η μουσική σε συνδυασμό με τα δάση, με τα ορεινά χιονισμένα τοπία και με την ομίχλη μεταφέρει τον θεατή σε μια μαγευτική ατμόσφαιρα.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ έναν προβληματισμό που με έχει ταλανίσει αρκετές φορές στο παρελθόν χωρίς όμως ακόμη να έχω βρει απάντηση. Δεν μπορώ, λοιπόν, να καταλάβω γιατί ορισμένοι όταν βλέπουν μία απαίσια ταινία που προέρχεται από το Χόλιγουντ με πρωταγωνιστή τον Jean-Claude Van Damme και περιέχει ένοπλες καταδιώξεις, ξύλο, καλούς αστυνομικούς, κακούς εγκληματίες και καμία ουσία, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να τη βαθμολογήσουν με αυτό που αξίζει, δηλαδή με 1/10 ή 2/10. Όταν όμως παρακολουθούν μία επιεικώς άθλια γαλλική ταινία, με πιο εκλεπτυσμένο και σοφιστικέ όμως περίβλημα, με πρωταγωνιστή τον D. Auteuil και με τη συμμετοχή της K.S. Thomas τότε τα πράγματα αλλάζουν. Ξαφνικά η ταινία ΠΡΕΠΕΙ να έχει κάποιο βαθύτερο νόημα, το σενάριο ΟΦΕΙΛΕΙ να έχει πολιτικοφιλοσοφικές προεκτάσεις, η σκηνοθεσία ΠΡΕΠΕΙ να κρύβει πάμπολλους συμβολισμούς, το απαρχαιωμένο κόκκινο Lada που παθαίνει μηχανική βλάβη στο δάσος -δεν μπορεί να γίνει αλλιώς- θα ΠΡΕΠΕΙ να συμβολίζει την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και του κομμουνισμού. Η ταινία δεν μπορεί να είναι κακή και να έχει μόνο ένα τόσο ρηχό νόημα. Αυτά παιδάκι μου συμβαίνουν μόνο στο κακό Χόλιγουντ (άπαπα μακριά από εμάς). Το γαλλικό σινεμά -πώς να το κάνουμε;- είναι αλλιώς... Οι Γάλλοι σκηνοθέτες και σεναριογράφοι έχουν γυρίσει τόσα αριστουργήματα και έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην πρόοδο του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ένα τέτοιο, λοιπόν, μικρό αριστούργημα είναι και το Petites Coupures.

Βαθμολογία: 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)

Νικόλας Διακίδης


 
Legacy - Amphipolis - Unverified - Κυρ 04 Απρ 2004 - 01:36
Τι θελει να πει ο ποιητης? Γιατι μια ηθοποιος του διαμετρηματος της Κριστι Σκοτ Τομας επιλεγει να συμμετεχει σε μια τετοια ταινια? Γιατι οι γαλλοι σκηνοθετες ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ σε τοσο αφαιρετικες και χαοτικες σεναριακα ταινιες που εχουν ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ το γαλλικο σινεμα?
Αυτα τα ερωτηματα δημιουργηθηκαν στο μυαλο μου κατα τη διαρκεια και φυσικα στο τελος της ταινιας.
Όταν ο δημιουργος ενος εργου δεν ξερει πως να πει αυτο που θελει να πει, τοτε εχουμε ταινιες οπως το ΜΙΚΡΕΣ ΠΛΗΓΕΣ.
Νεφελωδης, χαοτικη, ψευτοκουλτουρε, παρωχυμενη ανιαρη και ανουσια...
Amphipolis
 
Legacy - Αχιλλέας Μ. - Unverified - Τρί 05 Ιουν 2007 - 10:56
Ειδα προσφατα την εν λογω ταινια. Θεωρω πολυ θετικο το γεγονος οτι δυο συντακτες του site ειχαν διαφορετικες προσεγγισεις (προσωπικα ρεπω προς την πρωτη αναλυση, παροτι θεωρω οτι η ταινια εχει περισσοτερες αδυναμιες απο αυτες που της καταλογιζει). Αυτο ωστοσο που δεν κατανοω ειναι γιατι στην τελευταια παραγραφο της δευτερης αναλυσης ο συντακτης "ξεσπα" καταφανως εναντιον του πρωτου. Αποψεις ειναι αυτες, το ζητημα ειναι αν τις υποστηριζει ο καθεις αξιοπρεπως. Τα υπολοιπα αφηστε τα στον αναγνωστη...

Ευχαριστω για την φιλοξενια
Αχιλλέας Μ.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.