• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Fahrenheit 9/11 (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Φαρενάιτ 9/11

Ντοκιμαντέρ | 112' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 24 Σεπ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2004
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Αραβικά
Δημοτικότητα: 0.38 %
Αξιολόγηση: 7.96/107.96/107.96/107.96/107.96/107.96/107.96/107.96/10   (7.96/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η θερμοκρασία όπου η ελευθερία καίγεται.

- Gallery:



 

- Πλοκή:


O Michael Moore ερευνά την στάση της κυβέρνησης Bush μετά τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου αλλά και την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Πλανητάρχη.

Το φιλμ ασχολείται με το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου και το πώς αυτό χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για την προώθηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ σε Αφγανιστάν, Ιράκ κλπ., ενώ εξερευνά και τις σχέσεις μεταξύ των οικογενειών Bush - Laden.


- Παραλειπόμενα:


- ΧΡΥΣΟΣ ΦΟΙΝΙΚΑΣ καλύτερης ταινίας, βραβείο διεθνούς ένωσης κριτικών (FIPRESCI), Κάννες 2004
- Το επεισοδιακό χρονικό της παραγωγής και εξόδου της ταινίας στις αίθουσες, απ` τη στήλη CineGossip
16/4/2003:
Η εταιρία του Mel Gibson, υποστηρικτή και φίλου του George Bush του νεότερου, Icon Productions ήρθε σε συμφωνία με τον ακτιβιστή και πρόσφατα βραβευθέντα με Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ (με το σπαθί του!) για τον Ακηρυχτο Πολεμο Michael Moore για την παραγωγή της καινούργιας δουλειάς του (ενοχλητικού στους κύκλους του Λευκού Οίκου) σκηνοθέτη, ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Fahrenheit 911». Απ’ ότι είπε ο ίδιος ο Moore, το θέμα του ντοκιμαντέρ θα είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποίησε ο Bush την 11η Σεπτεμβρίου για να προωθήσει την πολιτική του, θέμα αρκετά… πικάντικο και απαγορευμένο στην «χώρα της ελευθερίας». Οι του Λευκού Οίκου δηλώνουν σοκαρισμένοι για την στήριξη που παρέχει ο προσωπικός φίλος του προέδρου Mel Gibson στον «αντιπαθητικό» σε αυτούς σκηνοθέτη και μάλιστα διεμήνυσε ότι οι σχέσεις των δύο ανδρών θα κοπούν εφόσον δεν αλλάξει κάτι… Μετά τον λάβρο αντιπολεμικό του λόγο στην τελετή των Όσκαρ, ο Moore εξακολουθεί να προκαλεί τους πολιτικούς κύκλους των ΗΠΑ. Keep walking Michael!
21/4/2003: Το αποτέλεσμα της αντιπολεμικής στάσης αρκετών αστέρων του Χόλιγουντ έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης αυτές τις μέρες στην Αμερική. Σύμφωνα με κάποιους, ανάμεσά τους και ο σκηνοθέτης Robert Thompson, τα αντιπολεμικά αισθήματα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην κοινή γνώμη και ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα σε όσους τα εκφράζουν ανοιχτά. Απ’ την άλλη μεριά, ο Michael Moore (ε, τι να λέμε πάλι, όλοι τον γνωρίζουμε πλέον…) ισχυρίζεται ότι απ’ τη μέρα που κατηγόρησε ανοικτά τον Μπους και την κυβέρνησή του για τον πόλεμο στο Ιράκ (στην απονομή των Όσκαρ), ο σάλος που δημιουργήθηκε τον ωφέλησε όσο δεν φανταζόταν. Τα εισιτήρια στους κινηματογράφους για τον Ακηρυχτο Πολεμο αυξήθηκαν κατά 110% (!!), οι αίθουσες που την παίζουν επίσης αυξήθηκαν, το βιβλίο του “Stupid White Men” (όπου white men βάλτε τους Αμερικάνους…) ανέβηκε στο νο1 στη λίστα των best sellers των New York Times, ενώ οι κρατήσεις στο Amazon.com για την ταινία του έχουν ξεπεράσει και αυτές του Chicago (ξανά !!), ήδη έχει λάβει χρηματοδότηση για το επόμενο ντοκιμαντέρ (από την εταιρία Icon Productions του Mel Gibson) ενώ, τέλος, δέχτηκε και πρόταση για μια νέα τηλεοπτική σειρά.
13/5/2003: Ο στενός φίλος του κυρίου -shame on you- Bush, Mel Gibson και η εταιρία του Icon Productions δεν θα είναι παραγωγός του επόμενου πονήματος του Michael Moore “Fahrenheit 911”. Οι άμεσες απειλές του Λευκού Οίκου έπιασαν τόπο κι έτσι το φιλμ θα στηρίξει οικονομικά η Miramax (!), αφήνοντας παντελώς αδιάφορο τον δημιουργό για το «πούλημα» του κ. Gibson. Το φιλμ του οσκαρούχου Michael Moore όπως έχουμε ξαναπεί θα ασχολείται με το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου (εξ’ ου και το «911» του τίτλου) και το πώς αυτό στάθηκε ως πρόσχημα για την προώθηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των οικογενειών Bush - Laden. Ο ακτιβιστής σκηνοθέτης τώρα πλέον είναι ελεύθερος να ρίξει ένα ακόμα ράπισμα στον πρόεδρο των ΗΠΑ και την πολιτική του, επιλέγοντας μάλιστα να βγάλει το φιλμ στις αίθουσες λίγο πριν τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αν βέβαια το επιτρέψει ο Λευκός Οίκος θα πρόσθετα εγώ…
28/5/2004: Aπειλητικά τηλεφωνήματα δέχεται ο Michael Moore, εξ αιτίας του Fahrenheit 911. Να του γίνει μάθημα. Αν γύριζε περιπέτειες δε θα χε τέτοια προβλήματα...
6/5/2004: Τα... πάθη του The Passion of the Christ φαίνεται ότι θα τραβήξει και το νέο ντοκυμαντέρ του Michael Moore, Fahrenheit 911. H Disney απαγόρευσε στην Miramax να αναλάβει τη διανομή του φιλμ, και όλα δείχνουν ότι πλέον οδηγούμαστε σε μια μεγάλη μάχη μεταξύ του Eisner της Disney και του Weinstein της Miramax. O λόγος για όλα αυτά είναι καθαρά πολιτικός, μιας και ο Moore στο ντοκυμαντέρ εξετάζει τις φιλικές σχέσεις μεταξύ των οικογενειών Bush και Bin Laden, πριν την 11η Σεπτεμβρίου.
23/5/2004: Με την απονομή του Χρυσού Φοίνικα ολοκληρώθηκε το 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Μεγάλος νικητής ο Michael Moore και το πολυσυζητημένο του Fahrenheit 9/11.
9/6/2004: Για τις 25 Ιουνίου ορίστηκε η ημερομηνία ανοίγματος του Fahrenheit 911 στην Αμερική. Πλέον, δεν είναι μόνο μια η εταιρία που θα το διανείμει αλλά τρεις - Lions Gate, IFC και Fellowship Adventure.
14/6/2004: Η επιτροπή MPAA που είναι υπεύθυνη για τα ratings των ταινιών στην Αμερική, έδωσε ένα αυστηρό R(estricted) στο Fahrenheit 911, που σημαίνει ότι οι κάτω των 17 χρόνων θεατές θα πρέπει να συνοδεύονται από κάποιον ενήλικα, με την εξής αιτιολόγηση: "το φιλμ περιέχει βίαιες και ενοχλητικές εικόνες και αιχμηρή γλώσσα". Προσέξτε ιδιαίτερα αυτό το "ενοχλητικές εικόνες"... Οι εταιρίες Lions Gate Films και IFC Films που έχουν αναλάβει τη διανομή του φιλμ, δήλωσαν ότι θα ζητήσουν επείγουσα επανεξέταση της απόφασης της MPAA, αφού το Fahrenheit 911 βγαίνει στις αίθουσες σε λιγότερο από δυο εβδομάδες (25/6 στην Αμερική). Ο ίδιος ο Michael Moore δήλωσε: "Είναι δυστυχώς πολύ πιθανό ότι πολλοί 15χρονοι και 16χρονοι θα σταλούν να υπηρετήσουν στο Ιράκ μέσα στα επόμενα δυο χρόνια. Αφού είναι αρκετά μεγάλοι για να υπηρετήσουν στο στρατό και να ρισκάρουν τις ζωές τους, οπωσδήποτε δικαιούνται να μάθουν τι συμβαίνει στο Ιράκ". Έτσι είναι αλλά...
23/6/2004: Τελικά διατήρησε το R στα ratings της ανεγκέφαλης MPAA το Fahrenheit 911, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εταιριών διανομής και του ίδιου του σκηνοθέτη. O Michael Moore ωστόσο κάλεσε τους έφηβους θεατές "να δουν το φιλμ, με οποιονδήποτε τρόπο. Αν μάλιστα χρειαστούν κάποιον να τους βάλει μέσα στην αίθουσα, ας με φωνάξουν". Το νέο φιλμ του Moore ανοίγει στις 25 Ιουνίου στην Αμερική (και σε περιορισμένη διανομή από σήμερα στη Νέα Υόρκη) σε 868 αίθουσες, αριθμός που αναμένεται να ανέβει στη δεύτερη εβδομάδα προβολής της ταινίας, ανάλογα με τις επιδόσεις της στο box office.




Oldboy, Fahrenheit and the eternal sunshine of George W.Bush’s mind

Ρε το …παλιόπαιδο… Την περασμένη εβδομάδα φιλοξενήσαμε το soundtrack του Oldboy… Έχοντας την τύχη να παρακολουθήσω την ταινία χτες, έχω να πω ότι ενώ αμιγώς ως μουσική, ως score το Oldboy δεν είναι κάτι το εξαιρετικό ή το πρωτάκουστο, εν τούτοις είναι τόσο καταπληκτική η χρήση (όσον αφορά τη θέση, το ρόλο και την ένταση) των μουσικών μερών στην ταινία που το 7αρι που εγώ ..κότσαρα στη μουσική αδικεί κατάφωρα το πόσο στην ουσία αναδεικνύει την ταινία… Ξανάλεω όμως, εδώ σχεδόν αποκλειστικά, κρίνουμε τη μουσική, τα soundtracks στην αυτοτέλεια τους… Είναι συστατικά ταινιών, υπάρχουν και εμπνέονται από αυτές, και σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις (σαν αυτή εδώ) το ολιγόλεπτο κολλάζ των ηχητικών μερών που ντύνει τις εικόνες έχει τόσο, μα τόσο διαφορετική δυναμική σε πανί και cd player… Όσο για την ταινία, ο κινηματογραφικός μου μεταβολισμός αρνείται να ξεπεράσει το αψεγάδιαστο κινηματογραφικό διαμάντι του Τσαν-Γουκ Παρκ, μην χάσετε για κανένα λόγο αυτή την ταινία… Η ταινία από τη οποία πάλεψε για το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ των Καννών ήταν το documentary του Michael Moore, το Fahrenheit 9/11 … Και τι σύμπτωση! Είναι το soundtrack παρουσιάζουμε αυτή την εβδομάδα…

The eternal sunshine of Michael Moore’s mind…
Μου είχε κάνει τόσο τεράστια εντύπωση το Bowling for Columbine του Moore, όχι τόσο όσο το (Columbine’s) Elephant αλλά αυτό είναι μάλλον άλλη ιστορία, που διάβασα και το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε, το «Ηλίθιοι Λευκοί»… Γενικά, είμαι παρά πολύ χαρούμενος που υπάρχει ο Μαικλ Μουρ κινηματογραφικά… Προσβάσιμος, μια δυνατή φωνή που μάχεται ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί όμορφες ταινίες και ευθύνεται τα μέγιστα για την τελευταία άνοδο του ενδιαφέροντος για τα documentaries… Και όσο σκεπτικοί να είμαστε για το κατά πόσο το φανερό του μίσος για τον επανεκλεγμένο πρόσφατα …πλανητάρχη (scary?) θολώνει τη μάτια του προς την αλήθεια την οποία κυνηγά, για μένα είναι ένα κάποιο αντίδοτο στη μαλθακότητα και τον ωχαδερφισμό που μας μαστίζει… Και μονάχα το ότι προκάλεσε τόσο ντόρο γύρω από τον πρόεδρο των ΗΠΑ που στο όνομα της ειρήνης κήρυξε πόλεμο, μονάχα το ότι ανατάραξε κάποιος λιγάκι τα ανησυχητικά λιμνάζοντα νερά (για τους ίδιους τους αμερικανούς και όχι μόνο) με μαζικό τρόπο με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να δουν, να μάθουν πράγματα και να απαλλαγούν (προσωρινά?) από αυτήν την καταραμένη άνεση και την ευκολία του «εμένα δε με αφορά», με κάνουν να αισθάνομαι καλύτερα…
Fahrenheit 9/11 soundtrack

Η μουσική χωρίζεται σε 2 μέρη τα οποία δεν είναι τόσο διακριτά στο cd, αλλά δένουν όμορφα, στις συνθέσεις (score) του Jeff Gibbs και τις μεμονωμένες επιλογές που ποικίλλουν από το επικό Aqualung των Jethro Tull του θεού Ian Anderson μέχρι τους ταυτόχρονα αηδιαστικούς, τρελούς και γοητευτικούς Bloodhound Gang (η μπάντα που έβγαλε τραγούδι για την Chasey Lain δεν θα μπορούσε να μην έχει κατακτήσει τον σεβασμό μου)… Βέβαια, κάθε τραγούδι έχει ένα συγκρικριμένο λόγο ύπαρξης.. Για παράδειγμα, το χαρωπό 80’s pop-rock Vacation των Go-Go’s (να και μια ιδέα για τίτλο συγκροτήματος) συνοδεύει τις σκηνές χαλάρωσης του Bush στο ράντσο του… Ενώ το κλασσικό Cocaine του J.J Cale με το χαρακτηριστικότατο riff-σήμα κατατεθέν του είναι πολύ εύγλωττο για τον παραλληλισμό-υπόνοιες για τη σχέση του ..πλανητάρχη (scary?) με το high society drug… Κατά τ’αλλα ξεχωρίζει το υπέροχο Shiny Happy People των R.E.M., το Rockin’ in the free world του Neil Young που κλείνει ιδανικά το cd, το magnificent Magnificent Seven Theme του πρόσφατα εκλιπόντος Elmer Bernstein (θρυλικός κινηματογραφικός σύνθετης)… Και όσο κι αν το Aqualung είναι ένα από τα κορυφαία κομμάτια, σίγουρα το χαρακτηριστικότερο των σπουδαίων prog rock-ers (επί της ουσίας) Jethro Tull, το ενδιαφέρον μας δεν γίνεται να επικεντρωθεί τόσο σε αυτό το κάπως ετερόκλητο ήδη γνωστό μουσικό κολλάζ αλλά στις συνθέσεις του Jeff Gibbs… Δυστυχώς το δείγμα δεν είναι και τόσο μεγάλο καθώς μιλάμε για μονάχα 5-6 κομμάτια, παρόλα αυτά η προσπάθεια είναι όμορφη, αν και κάπως μετριοπαθής (βλ.παρακατω)… Βέβαια, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Gibbs είχε ελάχιστο χρόνο για να συνθέσει, θα έλεγα ότι το αποτέλεσμα κρίνεται ικανοποιητικό.. Κάπως λιτές συνθέσεις και κυρίως μικρές παραλλαγές οργάνων γύρω από τα στερεότυπα κινηματογραφικά όργανα και τα μοτίβα τους, αλλά δοσμένα έτσι στο track listing που δίνουν την πιο κινηματογραφική πινελιά στη συλλογή…
Κρίνοντας συνολικά, είναι μια ενδιαφέρουσα μουσικη πρόταση ετεροκλήτων μουσικών ειδών, αλλά χάνει πόντους από τη μετριοπάθεια του κινηματογραφικού μουσικού μέρους… Και σαν συμπέρασμα, ενώ γύρω από το μυαλό μου τριγυρνάει το ότι «λίγα θα κερδίσετε αν το αποκτήσετε», παρόλα αυτά, να τονίσω ότι η τιμή του είναι χαμηλή σε σχέση με τον μέσο όρο των soundtracks και αυτό είναι καλό… Όπως, καλά είναι και τα επιλεγμένα κομμάτια που κοσμούν τη συλλογή η οποία πάντως είναι fun, κυλάει εύκολα και δεν κουράζει… Χμ… Συγκεραστικά,

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Fahrenheit 9/11 Tracklisting: 1. The Un-President/ 2. "Vacation" - The Go-Go`s/ 3. Bush Waits... And Waits/ 4. "Cantus In Memory Of Benjamin Britten, for string orchestra & bell" - Arvo Part / Baavo Jarvi / Estonian National Symphony Orchestra/ 5. "We Gotta Get Out Of This Place" - Eric Burdon/ 6. Weapons of Deceit/ 7. Deserter/ 8. "Cocaine" - J.J. Cale/ 9. "Shiny Happy People" - R.E.M./ 10. "Magnificent Seven Theme" - Elmer Bernstein/ 11. Afghan Victory Dance/ 12. "Fire Water Burn" - Bloodhound Gang/ 13. "Theme from `Greatest American Hero` (Believe It Or Not)" - Joey Scarbury/ 14. "Aqualung" - Jethro Tull/ 15. All They Ask/ 16. "Rockin` In The Free World" - Neil Young


το motto της εβδομάδας: «…γέλα και όλοι θα γελάν μαζί σου, κλάψε και θα κλαις μόνος σου…» Οντεσού – Oldboy.

Μιχάλης Χαραλαμπάκης (10/11/2004)


 
Fahrenheit 9/11 (2004) - kprncs - Τετ 07 Φεβ 2018 - 09:39
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=704560&page=4]
Fahrenheit 9/11 (2004)
ΠΛΟΚΗ/ΚΡΙΤΙΚΗ: Ο αηδιασμένος από τους Bush κινηματογραφιστής Michael Moore, εξετάζει με διαφορετικό μάτι τα αποτελέσματα της 9/11/2001 -και του μετέπειτα πολέμου κατα του Ιράκ- πάνω στον Αμερικανικό λαό.
Ενώ σκηνοθέτες όπως ο Taylor Steele με το "911 LOOSE CHANGE" αφιέρωσαν την ανάλυση τους στην συνωμοσιολογία της καταστροφής των Δίδυμων Πύργων, ο Moore αφιερώνει το σύνολο της έρευνας του στην κατανόηση του φόβου που εμφύσησε στην Αμερικανική κοινωνία -και όχι μόνο...- η ακατάσχετη τρομολογνία των κυβερνήσεων Bush.
Φτάσανε οι Αμερικανοί να δέχονται ευχάριστα να "θυσιάζουν ελευθερίες για περισσότερη ασφάλεια", αλλά πίσω από την πλάτη τους διάφοροι τύποι πλούτιζαν πουλώντας τρόμο και φόβο στις ψυχές του λαού.
Η χρησιμοποίηση του "δήθεν" πατριωτισμού για τον έλεγχο των προμηθειών του Στρατού, των πετρελαιοπηγών του Ιράκ και την ...προστασία της χειρότερης τρομοκρατικής κάστας, της Βασιλικής Οικογένειας των Σάουντ (συνεταίρων και φίλων των Bush...) ήταν ένα καλοσχεδιασμένο πλάνο, που κατάφερε να ξεγελάσει και να παραπλανήσει ολόκληρη την υφήλιο.
Πολύ καλό ντοκιμαντερ, αν και μακρόσυρτο σε κάποια σημεία. [ΚώσταςΚΓΠ07022018](9/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
Legacy - d - Unverified - Τρί 28 Σεπ 2004 - 00:33
Πραγματικα μια ταινια που αξιζει να δεις...ξεφευγει κατα πολυ απο τα στενα ορια ενος ντοκιμαντερ & καθηλωνει τον θεατη με τη σκληρη πραγματικοτητα,τα πολλα ερωτηματα & τις εξισου σκληρες απαντησεις,ενω ξεσκεπαζει μια για παντα τον καραγκιοζη "war president" τζωρτζ,που αποτελει τη μοναδικη κωμικη νοτα στην ταινια...πολυ καλες & οι αιχμες για τον "πατριωτικο νομο" & την τρομολαγνεια,ενω τα πλανα του κατεστραμμενου Ιρακ κοβουν την ανασα.Τελος,ενδεικτικη της αγνοιας που επικρατει στον απλο αμερικανικο λαο(και που γι`αυτους εγινε η ταινια,οχι για εμας που λιγο-πολυ τα ξεραμε),ειναι η σταση καποιων απεναντι στα θυματα του "απελευθερωτικου πολεμου" του Ιρακ...εκει πραγματικα καταλαβαινεις ποση πλυση εγκεφαλου εχει γινει στην αλλη πλευρα του Ατλαντικου(& οχι μονο).Η αξια αυτου του ντοκιμαντερ ειναι ανεκτιμητη,γιατι συνδυαζει χιουμορ,καυστικα σχολια,φρικιαστικες εικονες-παραδειγμα & ξεσκεπασμα της βρωμιας που κυριαρχει στην πολιτικη & στο στρατο.Μπραβο στον Μουρ που τολμησε κατι τετοιο!Δειτε την οπωσδηποτε...

d
 
Legacy - IGITIHI - Unverified - Τρί 05 Οκτ 2004 - 21:29
Προσωπικα, εχοντας εντυπωσιαστει απο το “Bowling for Columbine”, περιμενα κατι περισσοτερο απο τη νεα δουλεια του Michael Moore. Απο καλλιτεχνικης αποψεως, το ντοκιμαντερ αυτο δεν ειναι κατι αξιολογο. Έτσι κι αλλιως φαινεται οτι απλως ο Moore δεν σκοπευε σε κατι αλλο παρα σε ενα διωρο μανιφεστο κατα του αξιοτιμου κυριου George W. Bush, του μπαμπακα του και της παρεουλας τους που περιλαμβανει ενα σωρο …φυντανια: απο σαουδαραβες μεγιστανες και τους γνωστους σε ολους μας ταλιμπαν μεχρι τις μεγαλυτερες πετρελαϊκες εταιρειες και βαλε. Το μονο που επιδιωκει ο ευτραφης σκηνοθετης ειναι να ανοιξει τα ματια των ταλαιπωρων συμπατριωτων του οι οποιοι παρολο που βλεπουν τη χωρα τους να πηγαινει απο το κακο στο χειροτερο ειναι μαλλον αποφασισμενοι να επανεκλεξουν τον Bush αυτο το Νοεμβριο.
Έτσι λοιπον το Fahrenheit χαρακτηριζεται απο τηλεοπτικη αισθητικη, κατι αναποφευκτο καθως ενα μεγαλο μερος του υλικου του προερχεται απο την αμερικανικη τηλεοραση. Ο λαϊκισμος ειναι εντονος (εντονοτερος σε σχεση με το Bowling) και ενδεχεται να ενοχλησει λιγο ενω δεν λειπει και η ωμοτητα με την οποια παρουσιαζονται σκηνες απο το Ιρακ. Όλα αυτα βεβαιως σιγουρα θα σοκαρουν πολυ περισσοτερο το μεσο αμερικανο ο οποιος ισως τα βλεπει για πρωτη φορα, εν αντιθεσει με τους ευρωπαιους που λιγο-πολυ καπου τα εχουν ξαναδει. Αν παρακολουθουσατε την επικαιροτητα τα τρια τελευταια χρονια, ελαχιστα πραγματα θα σας προκαλεσουν εντυπωση. Υπαρχουν παντως σκηνες οπου το γελιο βγαινει αυθορμητα, οπως για παραδειγμα ο Wolfowitz με τη χτενα του.
Τελικα, πολυ κακο για το τιποτα; Όχι ακριβως. Η ταινια αξιζει διοτι σας δινει μια σπανια ευκαιρια να παρακολουθησετε ενα ανεπαναληπτο «ξεβρακωμα» μερικων εκ των πιο αντιπαθητικων ατομων του πλανητη. Έχει καλο ρυθμο και αξιολογη μουσικη επενδυση. Ο Moore τους τα λεει οπως θα ηθελε ο καθενας μας να τους τα πει: χυμα. Βεβαιως αυτο δεν ειναι τεχνη, ουτε καν μια αντικειμενικη παρουσιαση της παρουσας καταστασης και δυστυχως δεν βλεπω να επιτυγχανεται ουτε ο αντικειμενικος στοχος του σκηνοθετη. Ο Kerry μοιαζει λιγο loser και μαθαινω οτι αν και η δυναμικη της ταινιας ειναι τοση ωστε οποιος αμερικανος την παρακολουθει αποφασιζει να μην ψηφισει Bush, στους κινηματογραφους πηγαινουν κυριως οι δημοκρατικοι. Το μονο σιγουρο ειναι πως θα το ευχαριστηθειτε, εστω και αν δεν θα σας δημιουργησει την επιθυμια να το ξαναδειτε.

Βαθμολογια: 7/10
IGITIHI
 
Legacy - jimdream - Unverified - Παρ 22 Οκτ 2004 - 01:18
Σε δεκα χρονια ισως (ελπιζω)να μην "υπαρχει" στον κινηματογραφικο χαρτη. Σημερα: Ευτυχως υπαρχει...
jimdream
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.