• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Alexander (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Αλέξανδρος

Βιογραφική | 175' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 3 Δεκ 2004
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/9/2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 2/2/2011
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.11 %
Αξιολόγηση: 7.23/107.23/107.23/107.23/107.23/107.23/107.23/107.23/10   (7.23/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


26 Νοεμβρίου 2004

Η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει ένας σκηνοθέτης μιας βιογραφικής ή ιστορικής ταινίας (ή στην συγκεκριμένη περίπτωση και τα δύο) είναι να μπορέσει να αποδώσει όσο πιο πιστά γίνεται την ζωή του ήρωά του και της χρονικής περιόδου στην οποία έζησε αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια των δραματικών κανόνων και πάντα προσαρμοσμένη μέσα στις απαιτήσεις της εποχής στην οποία προβάλλεται η ταινία, ειδικά όταν προσπαθεί να βρει ένα μεγάλο κοινό που θα δικαιολογήσει τον πανάκριβο προϋπολογισμό που μια ιστορική ταινία τέτοιου μεγέθους αρχικά προϋποθέτει, χωρίς ωστόσο να χάνει την επαφή με το αρχικό της μήνυμα και όραμα. Είστε ακόμα μαζί μου; Με μια λέξη: πονοκέφαλος, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια τόσο γνωστή (ιστορική στα όρια του μύθου) ιστορία. Αυτό που κάνει τον «Αλέξανδρο» ενδιαφέρον είναι ότι λίγο ή πολύ τα καταφέρνει όλα αυτά αλλά επιπλέον, βρίσκει την κύρια οπτική του γωνία μέσα από ένα εύλογο ερώτημα: ποιο ήταν το κίνητρο που έσπρωξε τον Αλέξανδρο να έχει κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος του γνωστού τότε κόσμου στα 26 του χρόνια; Στην απάντηση σε αυτό το ερώτημα έγκειται η ψυχή της ταινίας.

Η ιστορία του Αλέξανδρου είναι λίγο ή πολύ γνωστή σε όλους και η συγκεκριμένη κριτική υποθέτει ότι οι αναγνώστες της την γνωρίζουν έστω και επιφανειακά. Η δομή της ταινίας χωρίζεται στις βασικές ενότητες της ζωής του Αλέξανδρου: Ξεκινάει με τα παιδικά του χρόνια, την άσχημη σχέση των γονιών του, την ενηλικίωσή του και αργότερα την κατάκτηση της Περσικής αυτοκρατορίας, την επιστροφή του στρατού του προς την Ινδία και εν τέλει, τον θάνατό του. Η πλοκή καλύπτει τα βασικά κομμάτια της ζωής του εκτός ίσως, από το… βασικότερο: την έναρξη της εκστρατείας με την εισχώρηση του στα Περσικά εδάφη και τις δύο πρώτες, καθοριστικές του μάχες, στον Γρανικό και την Ίσσο. Χρονικά, η πλοκή μεταπηδά από τον νεαρό Αλέξανδρο στο Μακεδονικό παλάτι (πριν από την δολοφονία του πατέρα του Φίλιππο, γεγονός στο οποίο θα επιστρέψουμε ως flashback αργότερα) στην νύχτα πριν από την τρίτη και καθοριστική μάχη στα Γαυγάμηλα, οχτώ χρόνια αργότερα. Το χρονικό αυτό κενό αρχικά προκαλεί απορία, γρήγορα όμως γίνονται κατανοητές οι προθέσεις του Stone: η πραγματική τραγωδία, το αληθινό δράμα στην ζωή του Αλέξανδρου δεν είναι οι κατακτήσει του αλλά το γεγονός ότι ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει την επίδραση των γονιών του, ακόμα και όταν είχε κατακτήσει τον κόσμο. Μεταπηδώντας απότομα στην εντυπωσιακή μάχη στα Γαυγάμηλα, γίνεται δραματικά κατανοητή η κατάκτηση της Περσική αυτοκρατορίας χωρίς την παρουσία των δύο πρώτων μαχών και κατόπιν, η προσπάθεια επέκτασης και εγκαθίδρυσης του Ελληνικού στρατού στην Περσία. Όλα αυτά υπό την ηγεσία ενός βασιλιά που δεν ήταν ακόμα 30 χρονών και παρά το γεγονός ότι είχε αρχηγικές – σε υπερφυσικό βαθμό – ικανότητες, ήταν απλώς ένας άνθρωπος με τις ίδιες ανάγκες όπως όλοι: για αγάπη, φιλία, συντροφιά.

Ο Stone καταφέρνει να τολμήσει κάτι που κατά βάθος προδίδει ένα όραμα αρκετά αγνό σε πρόθεση: προσπαθεί να καταλάβει την ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή χωρίς απαραίτητα να τον θεοποιεί αλλά και χωρίς παράλληλα να παύει να τον θαυμάζει. Δεν ψάχνει τις εύκολες λύσεις γιατί, άλλωστε, πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι για αυτές; Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αντιμετώπιση του θανάτου του Αλέξανδρου και το αιώνιο ερώτημα: δολοφονία ή απλώς ένας φυσικός θάνατος; Ενώ δεν δίνεται κάποια ξεκάθαρη απάντηση, ο Stone φτάνει σε μια απίθανη διαπίστωση – ίσως τίποτα από τα δύο. Ο Αλέξανδρος μπορεί να είχε πεθάνει από καιρό, από τότε που δεν του προσφέρθηκε η απαιτούμενη αγάπη από τους γονείς του, και κυρίως από την μητέρα του. Και η ταραχώδης αυτή σχέση με την μητέρα του ήταν η βασική αιτία της δυσκολίας που αντιμετώπιζε με το γυναικείο φύλο και την μετέπειτα γυναίκα του, Ρωξάνη.

Από τεχνικής πλευράς η ταινία είναι σχεδόν άψογη. Από τις δυο εντυπωσιακές μάχες στα ψηφιακά ειδικά εφέ που είναι από τα καλύτερα των τελευταίων χρόνων (τεράστια η διαφορά από τα ανεκδιήγητα εκείνα της Τροίας) στην φωτογραφία του Rodrigo Prieto, η ταινία πραγματικά αξίζει τον τίτλος της επικής. Πολύ καλή είναι επίσης και η μουσική επένδυση του Βαγγέλη (αν και εμείς γνωρίζουμε ποια μουσική ειδικά γραμμένη για τον Αλέξανδρο θα θέλαμε πραγματικά να ακούγαμε).

Ο «Αλέξανδρος» ωστόσο κάθε άλλο παρά τέλεια ταινία είναι. Καταρχήν, οι επιλογές των ηθοποιών είναι αν μη τι άλλο…ενδιαφέρουσες. Ο Colin Farrell ενσαρκώνει σε μεγάλο βαθμό τον παιδικό ενθουσιασμό και την παράλληλα ηγετική ικανότητα του Αλέξανδρου, ωστόσο, δεν είναι η δικιά του ερμηνεία που είναι προβληματική. Η Angelina Jolie ως Ολυμπιάδα είναι μια μάλλον κακή επιλογή. Εκτός από την…ρώσικη (;) προφορά, η ηλικία της σε σχέση με εκείνη του Colin Farrell είναι μάλλον δυσανάλογη και καθόλου πειστική. Μια δεύτερη κακή επιλογή είναι εκείνη του Jared Leto ως Ηφαιστίωνα. Θα περίμενε κανείς ότι ο στενότερος φίλος του Αλέξανδρου θα είχε μια ειδική βαρύτητα, ωστόσο ο ρόλος του εξελίσσεται σε… καρικατούρα. Ο Val Kilmer είναι αρκετά καλός ως Φίλιππος αλλά το πρόβλημα εκεί έγκειται με τον τρόπο που είναι γραμμένος ο ρόλος του. Τον βλέπουμε συνεχώς μεθυσμένο, βίαιο, σκληρό. Τίποτα από την ηγετική ικανότητα και στρατιωτικά προσόντα (στοιχεία που ένωσαν την Ελλάδα και επέτρεψαν στον Αλέξανδρο να επεκταθεί στην Περσία) δεν αναφέρονται. Επίσης, η συνεχής αναφορά στον Μακεδονικό στρατό ως «Μακεδόνες» και όχι ως «Έλληνες» (παρά το γεγονός ότι όλη η Ελλάδα συνείσφερε τα μέγιστα στην εκστρατεία, πλην Λακεδαιμονίων φυσικά( είναι μάλλον εκνευριστική, ιδιαίτερα στις δύσκολες διπλωματικές εποχές που διανύουμε, όταν… διάφοροι θέλουν να οικειοποιηθούν την καταγωγή του Έλληνα στρατηλάτη.

O «Αλέξανδρος» δεν θα βρει ευρύ κοινό, κυρίως γιατί προδιαθέτει κάποια γνώση του θέματος και μόνο κάποιοι με το ίδιο πάθος για το θέμα θα εκτιμήσουν την τόλμη της ταινίας να προσεγγίσει τον θρύλο με έναν διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο, ας ελπίσουμε ότι η αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία θα πάψει να δανείζεται ιερά κομμάτια της ελληνικής ιστορία ως μέσα ψυχαγωγίας, έστω κι αν η συγκεκριμένη ταινία δημιουργήθηκε με πολύ μεγαλύτερο σεβασμό και όραμα προς το θέμα από εκείνη της προσβλητικής «Τροίας».

Βαθμολογία: 8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars8,5/10 Stars (8,5/10)

Δημήτρης Πούλος


 
Γουστάρουμε περί Μεγαλέξαντρο... - BENHUR83 - Τρί 14 Μαρ 2017 - 20:40
Ανέκαθεν θεωρούσα έγκλημα το ότι η ελληνική ιστορία και μυθολογία δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ από την 7η τέχνη... Οι εταιρείες κοιμούνται όρθιες πραγματικά, το έχουν γυρίσει στο remake (9 στα 10 πάνε άπατα) και δεν βλέπουν το θησαυρό που υπάρχει μπροστά τους για να τον εκμεταλλευτούν. Από όσες έχουν γυριστεί, ελάχιστες είναι οι καλές ταινίες κι αυτές ανήκουν στο πολύ μακρινό παρελθόν... Δεν έχει γυριστεί ένας Ηρακλής της προκοπής με μοναδική εξαίρεση (κι όμως) τις 5 ταινίες του 1994 με Κέβιν Σόρμπο και τον Άντονι Κουίν... Η Τροία που βγήκε μερικούς μήνες πριν τον Αλέξανδρο ήταν μια πολύ καλή ταινία, ειδικά το Director`s Cut της, όμως σεναριακά μιλάμε για την απόλυτη (εν ψυχρώ) εκτέλεση και τον απόλυτο διασυρμό της Ιλιάδας του Ομήρου (δηλαδή το βλέπεις και σκέφτεσαι "θα σηκωθεί ο άνθρωπος από τον τάφο του, τόσους αιώνες μετά")...

Όταν άκουσα λοιπόν ότι θα γυριστεί ταινία για τον Μέγα Αλέξανδρο και μάλιστα από τον Όλιβερ Στόουν, ο οποίος είναι μέγας σκηνοθέτης και σεναριογράφος και Νο 1 για το αντικείμενο Ιστορία-Βιογραφία, ενθουσιάστηκα. Γνώριζα το έργο του, είχα δει όλες του τις ταινίες και ήξερα ότι το αποτέλεσμα θα ήταν, στη χειρότερη περίπτωση, αξιόλογο. Κι έτσι ήταν. Βέβαια, πριν ακόμα βγει η ταινία, ο Στόουν δέχτηκε πόλεμο από τους γνωστούς-άγνωστους, κριτικούς, ιστορικούς, πολιτικούς, δικηγόρους για ένα σωρό ζητήματα που αφορούσαν κυρίως το σενάριο της ταινίας. Ο πόλεμος ξεκίνησε πολύ πιο νωρίς όταν ο κακομοίρης τόλμησε να σκεφτεί να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να γυρίσει μέρος της ταινίας στην Πέλλα για να είναι όσο το δυνατόν πιο αληθινή η απεικόνιση της αυθεντικής τοποθεσίας της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η γνωστή όμως σε όλους ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να μην μας απογοητεύσει (άλλωστε πότε το έκανε;) και έδειξε ξανά από τι άτομα αποτελείται και ΦΥΣΙΚΑ η ταινία δεν γύρισε εδώ ούτε ένα πλάνο... Προφανώς ο κύριος Όλιβερ περίμενε ότι θα μιλούσε εδώ όταν ήρθε με κάποιον σοβαρό άνθρωπο... Που να ήξερε ο δύσμοιρος... Που να ήξερε ότι Υπουργός Πολιτισμού τότε ήταν ο κύριος (ο Θεός να τον κάνει) Ευάγγελος Βενιζέλος; Που να ήξερε κι ο Βαγγέλας βέβαια τι εστί Όλιβερ Στόουν για να του δώσει λιγάκι σημασία; Που να βρεθεί ελεύθερος χρόνος να δει καμιά ταινία του ανάμεσα σε γουρουνόπουλα και μοσχαροκεφαλές; Κλείνω την κακή αυτή παρένθεση, η ταινία λοιπόν γυρίστηκε σε Λονδίνο και Μαρόκο και παρόλα αυτά ο σκηνοθέτης φρόντισε (γιατί είναι γνώστης και σέβεται την ιστορία της Ελλάδας) η αναπαράσταση να κάνει το θεατή να αισθάνεται την αύρα της Ελλάδας κι ας μην γυρίστηκε εδώ.

Μετά από απειλές, μηνύσεις, πιέσεις κτλ., ο Στόουν βγάζει την ταινία στις αίθουσες (στις 16/11/2004) με σκοπό να μην "στεναχωρήσει" κανέναν. Έκοψε καμιά 50αριά λεπτά και αναπροσάρμοσε αυτό που είχε εξ` αρχής στο μυαλό του, φτιάχνοντας όμως ένα φιλμ το οποίο δεν τον εξέφραζε και δεν ήταν αυτό που οραματιζόταν. Αποτέλεσμα: η ταινία δίχασε τους κριτικούς, θάφτηκε από το αμερικανικό κοινό, ενώ στην Ευρώπη πήγε αισθητά καλύτερα. Δεν κάνω καν τον κόπο να σχολιάσω το ότι η ταινία προσπεράστηκε πλήρως από την Ακαδημία για τα Όσκαρ... Τρία χρόνια μετά κι ενώ είχαν κοπάσει τα πνεύματα, παίρνει το αίμα του πίσω και δίνει στο κοινό την τελική έκδοση της ταινίας (το όραμά του δηλαδή) με τίτλο Alexander Revisited: The Final Cut, η οποία είναι πλήρης και μονταρισμένη εξ` ολοκλήρου απ` την αρχή. Η δε έκδοση του Bluray λίγο αργότερα περιλαμβάνει αυτή και μόνο την έκδοση της ταινίας και καμία άλλη, μιας και όπως μας λέει ο σκηνοθέτης: "Αυτή είναι η πιο ολοκληρωμένη μορφή της ταινίας και η πλέον ξεκάθαρη που θα μπορούσα να προσφέρω στον κόσμο". Να θυμίσω ότι είχε βγει και ένα Director`s Cut, το 2005, το οποίο μάλλον προσπεράστηκε.

Το Final Cut λοιπόν είναι 214 λεπτά, αντί των 175 του Theatrical. Βλέπετε, θα κούραζε τους άσχετους που θα πήγαιναν να το δουν στον κινηματογράφο και οι οποίοι θα το έθαβαν χωρίς καν να το δουν μόνο από τη διάρκειά του. Θυμάμαι τότε καθώς περιμέναμε στην ουρά έξω από τον κινηματογράφο για να πάρουμε εισιτήρια με τους φίλους μου, ακούω έναν πίσω να λέει: "τι; 175 λεπτά; τι θα κάνουμε ρε φίλε τόση ώρα μέσα;"... Δεν γύρισα καν ούτε να δω ποιος το είπε. Δυστυχώς αυτό είναι το σημερινό επίπεδο. Το Final Cut συνεχίζω (μετά και τη δεύτερη κακή παρένθεση), είναι μια εντελώς διαφορετική ταινία με άλλη πλοκή και δομή. Δεν μας δείχνει τον Αλέξανδρο από μικρό παιδάκι που ενηλικιώθηκε και έγινε άντρας όπως είδαμε στις αίθουσες, παρά μας ξεκινάει με τη μάχη στα Γαυγάμηλα (μετά την εισαγωγή και την αφήγηση του Πτολεμαίου εννοείται) και μας πάει με φλασμπάκ μπρος πίσω στο χρόνο, κάτι που κάνει την ταινία πιο ενδιαφέρουσα, κρατάει το ρυθμό της και δεν κουράζει το θεατή. Έχει πάρα πολλές νέες σκηνές και κυρίως μας δείχνει ολόκληρες πολλές από τις ήδη υπάρχουσες που είχαν κυριολεκτικά πετσοκοφτεί στο Theatrical. Ο θεατής λοιπόν παρακολουθεί μια μεγαλειώδη ταινία, πολύ πιο άρτια και πληρέστατη από όλες τις απόψεις. Οι χαρακτήρες αναπτύσσονται πολύ περισσότερο στα μάτια μας, δείχνοντάς μας σε βάθος τις σχέσεις του Αλέξανδρου με την Ολυμπιάδα, το Φίλιππο, τη Ρωξάνη, τον Πτολεμαίο κτλ. Οι διάλογοι και το σενάριο αποτυπώνουν την ποιότητα των δημιουργών του στην κάμερα και το αποτέλεσμα είναι αφενός πολύ πιο διαφορετικό και αφετέρου πολύ καλύτερο. Η φωτογραφία της ταινίας κόβει την ανάσα. Η αναπαράσταση και η όλη ανασύσταση της εποχής είναι σχολαστικά τέλεια μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια σε κτίσματα, κοστούμια, χτενίσματα, κοσμήματα, ζωγραφιές, αγάλματα κτλ. Η μουσική του οσκαρικού μέγα Βαγγέλη Παπαθανασίου σε γεμίζει, σε διαπερνάει και σε ταξιδεύει, βάζοντάς σε μέσα στην ταινία. Ο ίδιος δήλωσε πως συνέθεσε "από μνήμης", κλείνοντας τα μάτια του και κάνοντας τον εαυτό του διαθέσιμο στον κόσμο εκείνο, έτσι ώστε να μπορεί "να θυμηθεί και να φανταστεί" και να εκφράσει όλες εκείνες τις μουσικές εκφάνσεις στην παγκόσμια μουσική γλώσσα.

Παρότι η ταινία έχει μόνο δύο μάχες, όπου στο Final Cut είναι πιο μεγάλες και πιο βίαιες, βάζω στο χέρι μου στη φωτιά και δηλώνω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ: είναι ότι καλύτερο έχει γυριστεί στον τομέα "μάχες" στον κινηματογράφο. Ελάχιστο CGI (και υψηλής ποιότητας, όχι σαν τον King Kong του Τζάκσον), τέλεια κινηματογράφιση, απίστευτο μοντάζ (για μη καρδιακούς) και slow motion (όπου χρειάζεται για να αυξηθεί το μεγαλείο των σκηνών) δίνουν τόσο ρεαλιστικό αποτέλεσμα με (κυριολεκτικά εδώ) κινηματογραφική ταχύτητα, χαρίζοντας στο θεατή ένα χάρμα οφθαλμών με έντονα συναισθήματα. Όταν είδα τις σάρισες, πραγματικά ανατρίχιασα... Η δε μάχη της Ινδίας, δεύτερη κατά σειρά στην ταινία, ανεβάζει την αδρεναλίνη στα κόκκινα, με πλάνα που κόβουν την ανάσα (κινηματογραφικός σταθμός από μόνη της η σκηνή που Βουκεφάλας και ελέφαντας ορθώνονται με τους αναβάτες τους να εκτοξεύουν σπαθί και ακόντιο αντίστοιχα, σε slow motion). Ένα ρεσιτάλ μαεστρικής σκηνοθεσίας του Όλιβερ Στόουν.

Και πάμε στους ηθοποιούς. Όλοι εξαιρετικοί. Ο Κόλιν Φάρελ μας δείχνει εδώ πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι. Η Αντζελίνα Τζολί είναι υπέροχη ερμηνευτικά και εμφανισιακά, με μοναδικό μείον τη φαεινή ιδέα (όποιου την είχε) της αχρείαστης προφοράς της. Καλός ο Τζάρεντ Λέτο, καλή και εντυπωσιακή η Ροζάριο Ντώσον. Όλοι όσοι υποδύονται τους στρατηγούς του Αλέξανδρου, φανταστικοί πραγματικά. Ο Άντονι Χόπκινς είναι σταθερή αξία, ειδικά όταν κάνει αφήγηση. Άφησα όμως τους καλύτερους για το τέλος. Χάρηκα πολύ όταν έμαθα ότι τον πολύ σημαντικό ρόλο του Αριστοτέλη (μέντορα του Αλέξανδρου) θα ενσαρκώσει ο αειθαλής και αγαπημένος μου Κρίστοφερ Πλάμερ, ένας κινηματογραφικός ογκόλιθος που έχει στο ενεργητικό του 3ψήφιο αριθμό ταινιών. Ήταν απολαυστικός όπως πάντα, με δύο σκηνές σε αντίθεση με τη μία του Theatrical. Για μένα όμως, ο καλύτερος όλων ήταν ο Βαλ Κίλμερ, στο ρόλο του Βασιλιά Φίλιππου. Ερμηνεία για Όσκαρ. Κάθε φορά που εμφανιζόταν στην ταινία, κατάπινε την οθόνη. Απλά τέλειος και μιλάμε για έναν ηθοποιό που έχει αδικήσει λίγο τον εαυτό του. Είχε ξανασυνεργαστεί με τον Όλιβερ Στόουν, το 1991, όταν ενσάρκωσε το θρύλο Τζιμ Μόρισον στην ταινία "The Doors". Άλλη μια συγκλονιστική ερμηνεία.

Για να ολοκληρώσω, ο "Αλέξανδρος" είναι ένα αριστούργημα, μια πλήρης υπερπαραγωγή για τη μεγαλύτερη μορφή της ιστορίας. Το όραμα του σκηνοθέτη ήταν να μας δείξει όχι μόνο τον ηγέτη, στρατηλάτη, κατακτητή Μέγα Αλέξανδρο, αλλά και τον άνθρωπο Αλέξανδρο. Γιατί όταν έχεις μεγαλώσει σε κάκιστο οικογενειακό περιβάλλον, με μια μάνα που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ψυχολογία σου μέχρι το τέλος, "γεννήθηκα μέσα στο μίσος" ξεστομίζει ο Αλέξανδρος στην ταινία, μοιραία κουβαλάς πράγματα μέσα σου εφόρου ζωής και πρέπει να τα διαχειριστείς σωστά. Και όταν έχεις να τα διαχειριστείς παράλληλα με ένα τέτοιο βάρος όπως είναι η βασιλεία και η κατάκτηση του κόσμου, μοιραία θα σπάσεις... Και αυτό γιατί είσαι πάνω απ` όλα άνθρωπος...

ΥΓ: Αν δεν μπορείτε να δείτε και να κρίνεται σωστά μια ταινία, μην το κάνετε καθόλου. Το 5,5 του imdb είναι τουλαχιστον προσβλητικό και αστείο. Όπως τα έλεγε και πριν 30 χρόνια ο Χάρρυ Κλυνν μέσα από την ανεπανάληπτη σάτυρά του: "Πρέπει να τα σακουλεύεσαι τα ψηλά νοήματα... Αλλιώς πως, κάτσε σπίτι σου ρίξε πασέντζα κι άστα επίλοιπα απάνω μας... Γιατί εμείς την ανθιζόμαστε ρε μάγκα τη φτιάξη... Γουστάρουμε περί Μεγαλέξαντρο, γουστάρουμε περί καταραμένος όφις, σουβλίστε τους, πλακώστε τους και τα τοιαύτα... Γουστάρουμε περί ταινίαι τέχνης... Καπέλο μας..."...
Το επεξεργάστηκε ο/η BENHUR83 συνολικά 5 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - sofia1983 - Δευ 13 Μαρ 2017 - 12:07
Τέλειο! Ότι καλύτερο έχω δει στον κινηματογράφο για την αρχαία Ελλάδα, μυθολογία κτλ. Όχι σαν τη μπούρδα την Τροία! Μερικά χρόνια μετά κυκλοφόρησε διπλό dvd με ολόκληρη την ταινία που είναι ακόμα καλύτερη και τελείως διαφορετική!
 
Legacy - 1000 - Unverified - Δευ 22 Νοε 2004 - 21:55
ποτε ξεκιναει;
1000
 
Legacy - JIM THE DVDMANIC - Unverified - Πεμ 25 Νοε 2004 - 07:59
ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΣΤΙΣ 26/11/2004 ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΕ DVD ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΙΣ 15/02/2005 ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΩ
JIM THE DVDMANIC
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.