• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


The Aviator (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ιπτάμενος Κροίσος

Βιογραφική | 170' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 21 Ιαν 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 26/8/2005
Διανομή: Σπέντζος
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.55 %
Αξιολόγηση: 6.43/106.43/106.43/106.43/106.43/106.43/106.43/10   (6.43/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Κάποιοι ονειρεύονται το μέλλον. Αυτός το έχτισε.

- Gallery:



 

- Πλοκή:


Βιογραφική ταινία του Howard Hughes, ενός από τους πιο εκκεντρικούς αλλά συνάμα φιλόδοξους αμερικανούς μεγιστάνες που έζησαν ποτέ. Η ταινία εστιάζεται χρονικά στα βήματά του ως παραγωγός του “Hell’s Angels” και κατόπιν της υπέρμετρης φιλοδοξίας του να κυριαρχήσει στον χώρο της αεροπορίας. Παράλληλα, τον ακολουθούμε στην προσωπική του ζωή και τις σχέσεις του με την Katharine Hepburn, την Ava Gardner και σχεδόν...όλες τις γυναίκες του Hollywood του ’30 και ’40.


- Παραλειπόμενα:


The aviator

Η ταραχώδης ζωή του Howard Hughes, ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1920, 1930 & 1940. Το όραμά του για την αεροπορία και τον κινηματογράφο, οι ταραχώδεις σχέσεις του με διάσημες γυναίκες και η σταδιακή του πτώση.

Λόγια του αέρα
Για την ανάπτυξη του σεναρίου, ο John Logan έμεινε έκπληκτος με το μεγαλείο της ζωής του Hughes. Πέρασε μια ολόκληρη χρονιά να ψάχνει, να διαβάζει κάθε βιβλίο, κάθε βιογραφία και κάθε αρχείο στο οποίο μπορούσε να έχει πρόσβαση. «Ήταν μια συναρπαστική διαδικασία ανακαλύψεων», θυμάται. «Πιστεύω ότι οι πιο πολλοί από μας έχουν μια συγκεκριμένη εικόνα για τον Hughes, συνήθως όταν ήταν στο τέλος της ζωής του, τρελός, εκκεντρικός, ερημίτης στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του με τα πολύ μακριά νύχια και τα άδεια πακέτα από χαρτομάντιλα για παπούτσια. Εγώ όμως ανακάλυψα κάποιον τελείως διαφορετικό Hughes, έναν ζωηρό και νευρώδη νεαρό ήρωα που ήταν η κινητήριος δύναμη για την αεροπορία και το Hollywood.»
Ο Logan αποφάσισε να επικεντρώσει το χρονικό πλαίσιο της ιστορίας ανάμεσα σε δύο μεγάλα ορόσημα της ζωής του Hughes: αρχίζει με την παραγωγή του «Hell’s Angels» στα τέλη του 1920 και κορυφώνεται με την ανάδειξη της TWA ως τη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στα τέλη του 1940. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο μεγάλες στιγμές, o Logan άρχισε να εξερευνά τη σύγχυση και τα μαρτύρια που λάμβαναν χώρα στον χαρακτήρα του Hughes έτσι ώστε να παρουσιάσει μια αμυδρή εικόνα από τα όνειρα και τους δαίμονές του.
Αν και ο Hughes είχε θυελλώδεις σχέσεις με ένα μεγάλο αριθμό διάσημων γυναικών, ο Logan επέλεξε ακόμα μια φορά να συμπτύξει την ιστορία σε μόνο δύο από τις σημαντικότερες στη ζωή του. «Αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε πρώτα στην Katharine Hepburn η οποία θεωρείται η σημαντικότερη σχέση που είχε και μετά στην Ava Gardner, με την οποία πέρασε δύο δεκαετίες από τη ζωή του», σχολιάζει ο Logan. «Ασχοληθήκαμε στις δύο αυτές μεγάλες σταρ, τεράστιες θα έλεγα, όχι μόνο επειδή αντιπροσώπευαν δύο διαφορετικά είδη γυναικών, αλλά και για αυτό που αντιπροσώπευαν στη ζωή του Hughes. Η κάθε μία είχε ένα καθησυχαστικό αποτέλεσμα, τον ξαλάφρωναν από τους φόβους και τις αμφιβολίες του.»
«Πιστεύω ότι αισθανόταν ένα σκοτεινό πράγμα κάπου έξω να τον πλησιάζει και να τον πιέζει και ήξερε ότι κάποια μέρα θα έχανε τη μάχη. Και αυτό πράγματι συνέβη. Όμως για μένα, η αυτογνωσία αυτού του ανθρώπου είναι αυτό που τον κάνει τόσο ενδιαφέρων και τόσο οδυνηρό, έναν θλιμμένο μοναχικό αλλά πανέξυπνο άνθρωπο, μια τραγική φιγούρα.»

Up, up and away!
Για να δημιουργήσει τον ρεαλισμό του κόσμου του Hughes, ο Scorsese χρησιμοποίησε κινηματογραφικές καινοτομίες. Ενώνοντας την ψηφιακή τεχνολογία με κλασικές τεχνικές κινηματογράφησης (φωτισμός, κοστούμια, μινιατούρες και σκηνικά), ο Scorsese και η ομάδα του έχουν επιμελώς σφυρηλατήσει το ύφος του «Aviator» να μοιάζει όπως θα ήταν το φιλμ με τις τεχνικές της Technicolor στην ακμή του Hughes. Το αποτέλεσμα φέρνει την αισθητική του Scorsese σε ένα ρεαλιστικό και ζωντανό αμερικάνικο παρελθόν.


Η ταινία απαιτεί τεχνική αρτιότητα σε κάθε της επίπεδο. «Για τις σκηνές όπου υπήρχαν πτήσεις και η μεγάλη συντριβή του XF-11, αφήνω το περιβάλλον να ελέγχει τον φωτισμό και χρησιμοποιώ πολύ αντίθεση», αναφέρει ο Richardson. Τα σκοτεινά σημεία είναι πολύ αυστηρά ενώ τα φωτεινά είναι παιχνιδιάρικα. Οι φλόγες είναι τόσο ηχηρές που περιβάλλουν όλο τον χώρο στην οθόνη. Όμως, για μερικές συναισθηματικές σκηνές, όπως όταν ο Howard είναι με την Katharine, δημιουργούμε μια τελείως διαφορετική ατμόσφαιρα. Υπάρχει ένας περισσότερο ελεγχόμενος φωτισμός, απαλότερος, μια τονικότητα που φέρνει στην επιφάνεια αισθήματα και συναισθήματα.»

Η δημιουργία του art deco περιβάλλοντος οφείλεται στον χρόνια συνεργάτη του Scorsese, Dante Ferretti. Από τα τεράστια υπόστεγα των αεροπλάνων μέχρι τα πολυτελή μέγαρα, όλα ήταν μια ευχάριστη πρόκληση για τον Ferretti. «Ο Dante κατασκευάζει τα μεγαλύτερα, πιο αυθεντικά σκηνικά που μπορείς να φανταστείς» λέει ο παραγωγός Graham King. «Είναι τόσο τελειομανής που θα κάτσει να φτιάξει και την παραμικρή λεπτομέρεια, δε θα κάνει ποτέ κάτι για να σε ξεγελάσει.» Από τα πιο περίπλοκα σκηνικά που έκανε, είναι το θρυλικό και αγαπημένο club του Hollywood, «The Cocoanut». Γνωστό και ως «η παιδική χαρά των αστέρων», ήταν φημισμένο για το ροκοκό και μαροκινό στιλ που είχε, καθώς και για τους μεγαλύτερους μουσικούς εκείνης της περιόδου. Για να αποτυπώσει ακριβώς αυτό το χαμένο τόπο και χρόνο, ο Ferretti μελέτησε αρκετές παλιές φωτογραφίες από το κλαμπ εκείνης της περιόδου, καθώς επίσης επισκέφτηκε και το ίδιο το μέρος, το οποίο είναι πλέον το ξενοδοχείο «Ambassador». «Κατασκευάσαμε το σκηνικό μέσα σε τέσσερις βδομάδες, δουλεύοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ.»
Η ομάδα παραγωγής κατασκεύασε επίσης από ένα απλό σχέδιο, δύο από τα σημαντικότερα σκηνικά, ζωτικής σημασίας για το πορτρέτο του Howard Hughes και το προσωπικό του άβατο. Το πρώτο είναι το σπίτι Hancock Park όπου, ως νέος, έζησε το ειδύλλιό του με την Katharine Hepburn. Το άλλο είναι το γραφείο του, ένα είδος καταφύγιου, όπου πέρασε ατέλειωτες ώρες. Ο Lo Schiavo, συνεργάτης του Ferretti για πολλά χρόνια, διακόσμησε το σπίτι του Hughes με διαλεκτά έπιπλα και ακριβά αντικείμενα τέχνης.
Όταν ήρθε η στιγμή για το σκηνικό του «Hell’s Angels», ο Ferretti και οι συνεργάτες του ταξίδεψαν στη Santa Clarita. Εκεί, σε ένα άγονο κομμάτι της ερήμου γνωστό ως «Mystery Mesa», ο Ferretti ζωντάνεψε ένα αυθεντικό κομμάτι από μια ταινία των ’20, με μια εκπληκτική συλλογή διπλάνων αντίκες να κυριαρχεί. «Μπορούσαμε να έχουμε δεκατέσσερα αεροπλάνα, τα μισά ήταν Fokker D-VII τα οποία τα βάψαμε για να αντιπροσωπεύουν γερμανικά αεροπλάνα, ενώ τα υπόλοιπα επτά ήταν SE-V, για τους συμμάχους. Μερικά μπορούσαν να πετάξουν, μερικά ήταν αντίγραφα, το σημαντικό όμως είναι ότι ήταν αυθεντικά. Ο Marty ήθελε να φαίνονται ρεαλιστικά και όντως φαινόντουσαν.»

Στο Hollywood η παραγωγή του «Aviator» έγινε σε αυθεντικές τοποθεσίες όπως το Sowden House, το Grauman’s Chinese Theatre και το Wilshire Country Golf Club. Η σκηνή όπου ο Hughes γνωρίζει την Hepburn γυρίστηκε στο Woodland Hills Golf Course. Το πλοίο «Queen Mary» με το περίλαμπρο διάκοσμό του φιλοξένησε δύο σκηνές: το πάρτι για το «Hell’s Angels» και το πάρτι στο οποίο ο Hughes ανακοινώνει την απόφασή του να κατασκευάσει το μεγαλύτερο υδροπλάνο. Στο Λος Άντζελες και συγκεκριμένα στο σημείο όπου συνετρίβη το αεροπλάνο του Hughes, η παραγωγή βρήκε κάποιους κάτοικους οι οποίοι το θυμόντουσαν σα να συνέβη εχθές.
Learning to fly
Όταν ο DiCaprio διάβασε σε νεαρή ηλικία τη βιογραφία του Hughes του έγινε εμμονή να κάνει μία ταινία για τη ζωή του, τόσο πολύ, που εκτός από ηθοποιός έγινε και ο executive producer σε αυτή την ταινία. Για να πετύχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πιστότητα στον ρόλο του, ο δημοφιλής ηθοποιός διάβασε πάρα πολλές βιογραφίες, άκουσε αρκετές ηχογραφήσεις, είδε παλιές ταινίες και ακόμα τόλμησε να μάθει να πιλοτάρει μονοκινητήρια αεροπλάνα. Για τον ρόλο της Hepburn, ο Scorsese επέλεξε την Cate Blanchett. «Άλλο είναι να παίζεις τη ζωή κάποιου που απλώς τον γνωρίζεις και έχεις μια εικόνα του και άλλο να ενσαρκώνεις κάποιον στο Μέσο που τον έκανε διάσημο και που ο κόσμος τον λάτρεψε. Αν δεν ήταν ο Martin Scorsese, δε θα τολμούσα καν να πραγματοποιήσω αυτόν τον άθλο.»


Για την Ava Gardner, την άλλη μεγάλη θεά του ’40, με την οποία ο Hughes ανέπτυξε μακροχρόνια σχέση, η επιλογή ήταν αυτή της Kate Beckinsale. «Είμαι παραπάνω από ευχαριστημένη που παίζω αυτή τη γυναίκα με την ατσάλινη πυγμή. Αν θυμάμαι καλά, ο Clark Gable είχε πει ότι «Η Ava Gardner είναι κάποιος που πίνει με άντρες και βρίζει σα ναυτικός αλλά έχει παγιδευτεί στο σώμα της ομορφότερης γυναίκας στον κόσμο.»
Άλλοι σπουδαίοι ηθοποιοί που κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην ταινία, είναι ο Ian Holm, ο Alec Baldwin, ο Alan Alda, ο Jude Law, ο Willem Dafoe και στον ρόλο της Jean Harlow, η Gwen Stefani των No Doubt! Παράξενο; Don’t speak…
Ειδικά εφέ
Ο Martin Scorsese είναι ένας σκηνοθέτης ο οποίος δεν μας συνηθίζει συχνά σε ειδικά εφέ. Ειδικά όμως για τη συγκεκριμένη ταινία ήταν παραπάνω από αναγκαία, για να αποτυπωθεί ο ρεαλισμός και να περιγραφούν με αληθοφάνεια πολλά σημεία. Έτσι, ο διάσημος σκηνοθέτης, έκανε μια επιδρομή στη ψηφιακή τεχνολογία, χρησιμοποιώντας δημιουργικά ηλεκτρονικούς υπολογιστές με κλασικές τεχνικές για να αναπαραστήσει κάποιες σκηνές και να φέρει στη ζωή τη λαμπρότητα και την αύρα της χρυσής εποχής του Hollywood και τις αλησμόνητες συγκινήσεις της πειραματικής αεροπορίας.
Στις αρχικές συναντήσεις με τον παραγωγό ειδικών εφέ, Ron Ames και τον διευθυντή οπτικών εφέ, Robert Legato, ο Scorsese εξήγησε ότι ήθελε το οπτικό στιλ της ταινίας να αντικατοπτρίζει αυτό που θα έβλεπε ο κόσμος, αν η ταινία είχε γυριστεί κατά τη διάρκεια της ακμής του Hughes, αλλά με μια σύγχρονη αισθητική πάνω σε όλα αυτά.

Η πρώτη μεγάλη πρόκληση του Legato ήταν να βρει έναν τρόπο να αναπαραστήσει τα πειραματικά αεροπλάνα, τα οποία παίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Hughes, αεροπλάνα τα οποία τώρα είτε δεν υπάρχουν είτε δε μπορούν να πετάξουν. Αντί λοιπόν να δημιουργήσει ψηφιακά τα αεροπλάνα, ο Scorsese και ο Legato αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν μία από τις αυθεντικές τεχνικές του κινηματογράφου για ειδικά εφέ: πολύπλοκες μινιατούρες και λεπτομερή μοντέλα. Χρησιμοποιώντας τα αυθεντικά προσχέδια του Hughes για κάθε αεροπλάνο, ο Legato και η ομάδα του κατασκεύασαν μια μεγάλη γκάμα από μοντέλα, από τα πιο εξεζητημένα και πολύπλοκα μοντέλα τα οποία κρεμόντουσαν από ένα σκοινί, μέχρι τηλεκατευθυνόμενα σε κλίμακα 1 προς 4 με αληθινές μηχανές.
Μία από τις πιο εντυπωσιακές σκηνές που δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια των μινιατούρων είναι η οδυνηρή συντριβή του XF-11 σε μια γειτονιά του Hollywood. «Έχεις πραγματικά το αίσθημα ότι παρακολουθείς ένα πραγματικό αεροπορικό δυστύχημα, σε ένα πραγματικό σπίτι, όπως ακριβώς συνέβη τότε.» Για να υπάρξει μεγαλύτερη αληθοφάνεια, τα σπίτια κατασκευάστηκαν από μέταλλο για να μπορούν να τα καίνε όσο θέλουν για τις τρεις μέρες που κράτησαν τα γυρίσματα και χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 2000 μέτρα από σωλήνες για να δημιουργήσουν επιβλητικές εκρήξεις και φωτιές, όμοιες με αυτές που δημιουργούνται από βενζίνη αεροσκαφών.


Για τον περίεργο κατά τα άλλα χρωματισμό της ταινίας, ο Scorsese ζήτησε από την ομάδα του Legato να κάνει κάτι πρωτόγνωρο: να αναβιώσει τις χρωματικές αποχρώσεις της Technicolor των δεκαετιών 1920 και 1940 με ψηφιακά μέσα. «Ο Marty μας ζήτησε να ζωντανέψουμε κάτι το οποίο είχε πεθάνει εδώ και πάρα πολύ καιρό» αναφέρει ο Ames. «Έτσι βρήκαμε έξυπνες ιδέες για να χρησιμοποιήσουμε ψηφιακά εργαλεία για να μιμηθούμε τις περιορισμένης έκτασης παλέτες του παρελθόντος.» Ο Rob Legato συμπληρώνει «Το χρώμα εκείνη την εποχή το θεωρούσαν ειδικό εφέ! Εμείς βρήκαμε έναν τρόπο να συλλάβουμε αυτή την ιδέα αλλά με μια μοντέρνα, καλαίσθητη ματιά.»
Ο διευθυντής φωτογραφίας Robert Richardson δούλεψε στενά με την ομάδα του Legato για να εναρμονίσει τη δουλειά του μέσω της κάμερας με αυτή της διαδικασίας επεξεργασίας του χρώματος. «Έπρεπε να διαμορφώσουμε τον φωτισμό για να αντανακλά την εξέλιξη του έγχρωμου φιλμ κατά τη διάρκεια των χρόνων. Τελικά, αυτό επιτεύχθηκε με την ενσωμάτωση του φωτισμού, των σκηνικών, των κοστουμιών και της ψηφιακής τεχνολογίας.»
Η αυθεντικότητα ήταν το κλειδί για τα ηχητικά εφέ. Ο αρμόδιος σε αυτόν τον τομέα, Eugene Gearty, επειδή δε μπορούσε να αναπαράγει ήχους από αεροπλάνα που δεν υπάρχουν πια, έψαξε σε όλο τον κόσμο για παλιά αεροπλάνα, για να ηχογραφήσει τον ήχο από κάθε κινητήρα ξεχωριστά, κάθε στροφή των μηχανών τους, είτε απογειωνόντουσαν ή έκαναν ριψοκίνδυνα κόλπα, είτε όταν προσγειωνόντουσαν. «Νοικιάζαμε πολλά αεροπλάνα αντίκες και τα βάζαμε να κάνουν τις εναέριες μανούβρες για κάθε σκηνή, ενώ παράλληλα, χρησιμοποιούσαμε συσκευές υψηλής τεχνολογίας για την καταγραφή των ήχων.»


Οι εταιρείες παραγωγής είναι οι Forward Pass (του σκηνοθέτη Michael Mann), Appian Way Productions, Initial Entertainment Group, Miramax Films και Warner Bros. Η διαδικασία της παραγωγής ξεκίνησε στις 7 Ιουλίου 2003 στο Μόντρεαλ του Καναδά, με αρχικό budget γύρω στα 108 εκατομμύρια δολάρια. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, η όλη ομάδα μετακόμισε στο Λος Άντζελες. Στις 17 Νοεμβρίου 2003, 91 ημέρες μετά την έναρξη της, η παραγωγή ολοκληρώθηκε, βγαίνοντας εκτός προγραμματισμού κατά μία μόνο ημέρα, αφού τον καιρό που γυριζόταν η ταινία, ήταν σε έξαρση πυρκαγιές στην Καλιφόρνια και μία από αυτές έκαψε κάποια σκηνικά.

Μουσική
Για τη βιογραφία του νεαρού Hughes, ο Σκορ επέλεξε μέσα από ένα πλούσιο αρχείο αυθεντικών ηχογραφήσεων της περιόδου 1927-1946, εμποτίζοντας την ταινία με ηχητική αυθεντικότητα. Μερικά από τα ονόματα – θρύλοι είναι ο Bing Crosby, Benny Goodman, Artie Shaw, Glenn Miller και άλλοι οι οποίοι ακούγονται στις γνήσιες ηχογραφήσεις εκείνης της περιόδου, αλλά υπάρχουν και σύγχρονοι καλλιτέχνες που διασκευάζουν παλιά κομμάτια.
Trivia
  • Στην καρέκλα του σκηνοθέτη θα καθόταν ο Michael Mann, αλλά λόγω των δύο διαδοχικών βιογραφικών ταινιών που έκανε, αποφάσισε να είναι ο παραγωγός και παραχώρησε τη θέση του στον Scorsese.
  • Είναι η πρώτη μεγάλη ταινία όπου έχει συμπαραγωγή η εταιρεία του Leonardo DiCaprio, Appian Way.
  • Η Nicole Kidman είχε προταθεί για τον ρόλο της Katharine Hepburn. Επειδή όμως δε μπορούσε να αρχίσει εγκαίρως γυρίσματα, ο Scorsese ανέθεσε τον ρόλο στην πρώτη του, όπως έχει πει ο ίδιος, προτίμηση Cate Blanchett.
  • Ο Jim Carrey ήταν να υποδυθεί τον Howard Hughes (!!) με σκηνοθέτη τον Christopher Nolan σε άλλη παραγωγή. Και οι δύο όμως ασχολήθηκαν – ευτυχώς; - με άλλα projects και η ταινία τους αναβλήθηκε.
  • Η Gwyneth Paltrow υπέγραψε για να υποδυθεί την Ava Gardner, αλλά το μετάνιωσε.
  • Ο Martin Scorsese ζήτησε από την Cate Blanchett να παρακολουθήσει όλες τις 15 πρώτες ταινίες της Katharine Hepburn για να μάθει τον τρόπο που στεκόταν, τον αέρα της και το ύφος της. Η Blanchett επίσης έμαθε να παίζει τένις και γκολφ, ενώ έκανε και κρύα ντους, κάτι για το οποίο φημιζόταν η μεγάλη ηθοποιός. Φακίδες ζωγραφίστηκαν επιμελώς στο πρόσωπο, τα χέρια και το στήθος της για να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στην Hepburn. Επίσης, η Blanchett είχε τρεις διαφορετικές κόκκινες περούκες σε αυτή την ταινία.
  • Το budget για τα κοστούμια ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια δολάρια.
  • Η Kate Beckinsale πάχυνε κατά 11 κιλά για τον ρόλο της.
  • Υπήρχαν φήμες ότι θα υπήρχαν σκηνές σχετικά με την ομοφυλοφιλία του Hughes.

    Επίσημο site: www.theaviatormovie.com

    Στέλιος Πούλιας (Cine-Making Of – 11 Φεβρουαρίου 2005)


    Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2005
    The aviator

  • Ο Martin Scorsese ζήτησε από την Cate Blanchett να παρακολουθήσει όλες τις 15 πρώτες ταινίες της Katharine Hepburn για να μάθει τον τρόπο που στεκόταν, τον αέρα της και το ύφος της. Η Blanchett επίσης έμαθε να παίζει τένις και γκολφ, ενώ έκανε και κρύα ντους, κάτι για το οποίο φημιζόταν η μεγάλη ηθοποιός. Φακίδες ζωγραφίστηκαν επιμελώς στο πρόσωπο, τα χέρια και το στήθος της για να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο στην Hepburn. Επίσης, η Blanchett είχε τρεις διαφορετικές κόκκινες περούκες σε αυτή την ταινία.
  • Το budget για τα κοστούμια ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια δολάρια.
  • Η Kate Beckinsale πάχυνε κατά 11 κιλά για τον ρόλο της.

    Στέλιος Πούλιας (Cine-Making Of)




    Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2005

    Aviator score and album


    Το Aviator είναι το νέο φιλμικό εγχείρημα του Martin Scorsese, ένα bio-pic της ζωής του Howard Hughes που κατά τις δεκαετίες του 30’ και του 40’ ήταν ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από την δραστήρια ζωή του μεγιστάνα Hughes, την κοσμική ζωή και τις διάσημες ερωμένες του, το απαράμιλλο πάθος του για τα αεροπλάνα, αλλά και τις ταινίες, μέχρι και τα διογκούμενα ψυχολογικά του προβλήματα και τις εμμονές του... Θέμα που ευνοεί μεγάλη ταινία και αυτό είναι που πάντα περιμένει κανείς από τον Scorsese… Το Aviator πήρε αρκετές υποψηφιότητες για το πολυπόθητο αγαλματάκι και μέχρι ο μεγάλος δημιουργός να ξορκίσει την οσκαρική του ανομβρία, επιτρέψτε μου να αρκεστώ να νοσταλγώ στις λιγότερο φανταχτερές στιγμές του...

    Aviator Score

    Στο Aviator ο Scorsese συνεχίζει τη συνεργασία του με τον Howard Shore, ο οποίος επιστρέφει μετά την καθολικά αναγνωρισμένη δουλειά του για την τριλογία του Lord of the Rings … Οι συνθέσεις του Shore δεν θυμίζουν το συνθετικό πλούτο και την ενορχηστρωτική αρτιότητα της τριλογίας, αλλά είναι άδικο να μπουν στο ίδιο πλαίσιο σύγκρισης. Ο Shore έχει κάνει μια διαφορετική προσέγγιση εδώ, η οποία είναι σαφώς λιγότερο εντυπωσιακή, αλλά η προσήλωση του στις εικόνες και τα συναισθήματα παραμένει ενδελεχής. Η μουσική πατάει στα βήματα της ιδιαίτερης περσόνας του Hughes και ο Shore παίρνει το ρίσκο να διαμορφώσει μια μουσική χωρίς πολλά θέματα. Χαρακτηριστικό γνώρισμα οι εναλλαγές ύφους από ενεργητικό, στις σκηνές με τις πτήσεις ("H-1 Racer Plane" και "The Way of the Future") σε πιο παθητικό και εσωστρεφές, στα close-up του Scorsese στον υποχονδριακό μεγιστάνα ("The Germ Free Zone" και "Quarantine”)... Ο Shore δεν έχει καμία ανάγκη να εντυπωσιάσει εδώ, όσο να εξυπηρετήσει με πιστότητα την εικόνα και ειλικρινά ίσως αυτό είναι και το δυσκολότερο. Παρόλα αυτά, αυτή η απουσία θεμάτων κοστίζει παρά πολύ στο cd... Ένας συγκεκριμένος μουσικός προσανατολισμός με εξάρσεις και οτιδήποτε θα μπορούσε να κάνει τη μουσική αξιομνημόνευτη, λείπει και δίνει τη θέση του σε μια (επιτηδευμένη) μετριοπάθεια, σαν κάποιος να έθεσε αυτούς τους περιορισμούς στο Shore. Οι εξαιρέσεις από αυτόν τον ..κανόνα αποτελούν μοιραία και τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του συνόλου...

    Το εισαγωγικό «Icarus», κλασικίζων κομμάτι ποτισμένο με μπαρόκ αισθητική (με αναφορές στην Toccata του Bach) είναι ιδανικό στο να ξεκινήσει το «μουσικό ταξίδι»... Κι ενώ κάτι τέτοιο είναι λίγο πολύ αναμενόμενο (το εναρκτήριο κομμάτι σπάνια απογοητεύει), μεγάλη έκπληξη προξενεί η ...ισπανική επιρροή στο «7000 Romaine», με υπέροχα ακουστικά ιντερλούδια να παρεμβάλλονται και καστανέττες (!) να κοσμούν το φόντο, δίνοντας ένα ξεχωριστό τόνο στο συγκεκριμένο και σίγουρα πιο ενδιαφέρον κομμάτι της συλλογής... Άξια αναφοράς, τα «Hollywood 1927» με αυθεντικά αποσπάσματα του θέματος του Hell’s Angels του Hughes, αλλά και το “Spruce Goose” με ραδιοφωνικά «επίκαιρα» της εποχής να δίνουν μια καλοδεχούμενη retro αισθητική...

    Το score απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα με την κεκτημένη ταχύτητα του Shore από την τριλογία, αλλά –προς μεγάλη έκπληξη- δεν είναι καν υποψήφιο για oscar. Πληρώνοντας ίσως το ότι είναι υποδεέστερο από εκείνα για τα οποία βραβεύτηκε... Ένα δύσκολο score και μάλλον άτυχο να ακολουθήσει τα εξαιρετικά Lord of the Rings, καθώς οι απαιτήσεις είναι πλέον δεδομένα υψηλές…

    Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

    Aviator Score Track Listing: Icarus (3:58) / There is No Great Genius Without Some Form of Madness (2:50) / Muirfield (2:22) / H-1 Racer Plane (3:20) / Quarantine (3:52) / Hollywood 1927 (2:59) / The Mighty Hercules (3:32) / Howard Robard Hughes, Jr. (3:57) / America`s Aviation Hero (2:05) / 7000 Romaine (2:22) / The Germ Free Zone (2:49) / Screening Room (5:27) / Long Beach Harbour 1947 (3:49) / The Way of the Future (4:01)
    Running Time: 47 minutes 28 seconds


    Περαιτέρω στοιχεία: http://www.soundtrack.net/composers/database/?id=200 (Howard Shore filmography)

    Aviator Album


    Και αν το score προσέφερε μια ...συγκρατημένη απογοήτευση, δεν συμβαίνει καθόλου το ίδιο με το album του Aviator, τη συλλογή δηλαδή των κομματιών που παρέλασαν από την ταινία... Είναι σπάνιο σε ταινίες του Scorsese, κάποιος να βρει σημαντικά scores, πλην λαμπερών εξαιρέσεων, αλλά οι επιλογές των κομματιών είναι πάντοτε ένα highlight…. Ο Scorsese χρησιμοποίησε πολλά σημαντικά κομμάτια της εποχής ώστε να την αναπαραστήσει και εδώ είμαστε τυχεροί να έχουμε ορισμένες σημαντικές jazz, big band-swing στιγμές των αμερικανικών 20’s, 30’s και 40’s... Ονόματα σχετικά άγνωστα, κομμάτια σχετικά γνωστά, όπως το κλασσικό Moonlight Serenade του Glenn Miller είναι εδώ σε ένα γοητευτικότατο πακέτο με ικανοποιητικό ήχο (με αυθεντικές ηχογραφήσεις-αντίκες ή ανανεωμένες από ψηφιακή επεξεργασία) που στέκεται ξέχωρα από την ταινία και αναβιώνει μοναδικά τους ήχους της εποχής... Να τολμήσω να πω... Απαραίτητο?



    Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

    Aviator Album Track Listing: 1. Shake That Thing-Vince Giordano & His Nighthawks Orchestra / 2. I’ll Build A Stairway To Paradise-Rufus Wainwright / 3. Somebody Stole My Gal-The Original Memphis Five / 4. Fireworks-The Original Memphis Five / 5. Yellow Dog Blues-Vince Giordano & His Nighthawks Orchestra / 6. Thanks-Bing Crosby with Jimmy Grier & His Orchestra / 7. Happy Feet-Manhattan Rhythm Kings / 8. After You’ve Gone-Loudon Wainwright 111 / 9. Moonglow-Benny Goodman / 10. I Can’t Give You Anything But Love-Django Reinhardt / 11. Ain’t Cha Glad-David Johansen / 12. Nightmare-Artie Shaw & His Orchestra / 13. Stardust-Vince Giordano & His Nighthawks Orchestra / 14. Do I Worry?-The Ink Spots / 15. I’ll Be Seeing You-Martha Wainwright / 16. Back Beat Boogie-Harry James & His Orchestra / 17. Moonlight Serenade-Glen Miller & His Orchestra / 18. Howard Hughes-Leadbelly


    Μιχάλης Χαραλαμπάκης (CineSound)


  •  
    <Χωρίς Τίτλο> - george4444 - Δευ 19 Μαρ 2012 - 14:01

    Ο  πρωταθλητής του αμερικανικού κινηματογράφου Σκορτσέζε  εδώ ασχολείται με τον ένα και μοναδικό Χάουαρντ Χιουζ ... τι σημαίνει Χάουαρντ Χιουζ ?σημαίνει πυροβολώ οτι κινείται , σημαίνει  μέσα σε όλα, σημαίνει οτι είμαι παρών σε μεγάλες στιγμές  της αμερικανικής ιστορίας και  σύμβολο του αμερικανικού καπιταλισμού: πρωταγωνιστής στη δημιουργία της μαύρης λίστας του Hollywood για τους κομμουνιστές, παράνομος χρηματοδότης του Nixon to `60, νούμερο ένα λαμογιάρης της "μάχης των αιθέρων",αδίστακτος Κροίσος που χρησιμοποιούσε την περιουσία του για να επιβάλλει τη δύναμή του,   από τους κινητήριους μοχλούς στην απόπειρα δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο και στο σκάνδαλο Γουότεργκεϊ, μισάνθρωπος και γεμάτος φοβίες λόγω μικροβίων και με τις φήμες για παιδερασμό  και ομοφυλοφιλία να δίνουν και να παίρνουν... από όλα αυτά  η ταινία κρατάει μόνο την ψυχική ασθένεια και καθόλου την κοινωνική... Ο Σκορτσέζε σχεδόν τον αγιοποιεί -πράγμα ποθυ μπορώ να εξηγήσω μόνο ως φόρος τιμής σε έναν από τους πρωτεργάτες του κινηματογράφου, αλλά είναι εντυπωσιακό πως ο σκηνοθέτης που μας χάρισε μια βιογραφία που ισάξιά της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξει, ( Raging Bull), εδώ αποτυγχάνει τόσο πολύ στο νόημα... κατα τα άλλα  το filmmaking είναι στα συνηθισμένα υψηλά σκορτσεζικά επίπεδα 7/10 , αλλά όποιος τυχόν δεν το έχει δει, να αφήσει τους αεροπόρους και να τρέξει να δει το Raging bull !! 

     
    Legacy - drq - Unverified - Κυρ 23 Ιαν 2005 - 16:54
    Ο σχολιαστης τους cine.gr ειναι αλλου. Φιλε μου, αν εχεις OCD που ειναι ψυχικη ασθενεια, δεν εχει γιατι πως επειδη. ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ. τι ενοεις γιατι ο σκηνοθετης μας δειχνει συνεχεια τα ιδια και τα ιδια? Αφου αυτη η ασθενεια κανει κυκλους. Θελεις να δεις βιογραφια η υποκειμενικη αποψη του σκηνοθετη μαντευοντας το τι τον εκανε να εχει OCD?
    Επισης, αν σου φαινονται λιγα αυτα που εκανε ο hughes και αναρωτιεσαι ποιος ειναι κ σιγα, προσπαθησε να τα κανεις εσυ.


    drq
     
    Legacy - Xristos - Unverified - Δευ 24 Ιαν 2005 - 12:23
    Όταν μπαινω στο cine.gr και βλεπω την ταινια "Λουκουμαδες με μελι" να εχει μεγαλυτερο βαθμο αξιολογισης (6.05) απο το "Aviator" (5.93) επαλεθευεται η αποψη μου οτι ο χωρος των κριτικων, θεατων και σχετικων με τον κινηματογραφο στην Ελλαδα πασχει απο αντικειμενικοτητα και καλαισθησια πιθανοτατα. Δεν ειναι δυνατον σε εγκυρα περιοδικα να βλεπεις για την ιδια ταινια να μιλανε μερικοι με τα καλυτερα λογια και αλλοι με τα χειροτερα. Συγκεκριμενο παραδειγμα η αποψη κριτικων για την ερμηνεια του Μπαλντουιν στο Aviator. Άλλοι των παρουσιαζουν ως πολυ καλο και αλλοι ως ρηχο. Στην τελικη ο κοσμος πρεπει να καταλαβει οτι πλεον δεν γινεται να καταλαβεις αν μια ταινια αξιζει διαβαζοντας την κριτικη διαφορων ατομων. Κοινως, δυσκολα τα πραγματα στο χωρο της κριτικης κινηματογραφου. Συμπερασμα, η ενημερωση του κοινου παει απο το κακο στο χειροτερο.

    Σχετικα με το Aviator:
    Μεγαλη ταινια (περιπου 3 ωρες), κουραζει σε μερικες σκηνες (τετ α τετ διαλογους με μεγαλες παυσεις), αλλα σε γενικες γραμμες ειναι αποδεκτη ωντας μια βιογραφια ενος εκκεντρικου μεγιστανα των Η.Π.Α. Καλυτερη για DVD εφοσον δεν προσφερει μεγαλειωδεις σκηνες που μπορουν να αποτυπωθουν καλυτερα στην μεγαλη οθονη.
    Xristos
     
    Legacy - Bυθούλκας Αλέξανδρος - Unverified - Τρί 25 Ιαν 2005 - 07:35
    Η επιστροφη του Σκορσεζε!Η δικαιωση του Ντι Καπριο!Και η Απιστευτη Κειτ Μπλανσετ!Τρια στοιχεια που σιγουρα χαρακτηριζουν το Aviator σε μια απο τις λιγοστες σημαντικες ταινιες του 2004-05 μεχρι στιγμης.Ο Χαουαρντ Χιουζ(Λ.ΝτιΚαπριο)εχει ολα τα συστατικα μιας μεγαλης και εντονης προσωπικοτητας,εκκεντρικος,γυναικας,ονειροπολος!Ταξιδιωτης σε μια ζωη μεγαλη,σπουδαια!Γραμμενη με χρυσα γραμματα!Ο Θειος Μαρτιν εκανε τελικα την μεγαλη ταινια που χρωσταγε στον εαυτο του!Έκανε το μεγαλο θεαμα που περιμενε το κοινο και η κριτικη,το μπολιασε με ηλεκτρικες ερμηνειες και το στερεωσε στο τελευταιο 50λεπτο με την σφραγιδα Σκορσεζε.Εδω δεν μπορω και να μην αναφερω την ολοκληρωτρικη αφοσειωση του Ντι Καπριο στον ρολο του!Άξιος!Μετα τις Συμμοριες και το Πιασε με αν Μπορεις,αρχιζει να ενηλικιωνεται κινηματογραφικα και να μην ειναι πλεον αλλο ενα ομορφο προσωπο!Αν συνεχισει ετσι θα ειμαστε ολοι ευτηχισμενοι!(Όσοι δεν τον χωνευαν επι εποχης Τιτανικου,οπως ο γραφων,πρεπει να αναθεωρησουν τις αποψεις τους).Αλλα το διαμαντι της ταινιας,για μενα,βρισκεται καπου αλλου.Στην ηθοποιο χαμαιλεων Κεητ Μπλανσετ(Όσκαρ,εδω και τωρα)!Χωρις να διστασει,περνει το Ιερο Τερας του Χολυγουντ,Καθριν Χεμπορν και την κανει τον πιο αξιομνημευτο γυναικειο χαρακτηρα τα τελευταια,τουλαχιστον,τρια χρονια.Απλως Λ Α Τ Ρ Ε Υ Ω !!Ο Πολιτης Καιην του εντιμοτατου φιλου και γνωστου Μαρτιν Σκορσεζε οπως δικαια βαφτιστηκε απο τους κριτικους ολου του κοσμου,ειναι πολυ απλα μια ταινια που εχει ολα τα φοντα να μειναι κλασσικη!Και αυτο σημαινει πολλα.Επιτελους(παλιοτομαρα),δωστε του το Όσκαρ που του χρωστατε!!
    Bυθούλκας Αλέξανδρος
     
    Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

    Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.